Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα ότι... Εξοχο κείμενο από τον Mario de Andrade..


«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα ότι, μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...Αισθάνομαι όπως εκείνο το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά. Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει. 
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους. 
Με ενοχλεί ο φθόνος και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους. 
Μισώ να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα. Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. 
Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...
Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα... 
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. 
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια. 
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή. 
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...
Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ'όσες έχω ήδη φάει. 
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου...»
Mario de Andrade 

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

40 από τις πιο δυνατές φράσεις του Αριστοτέλη Ωνάση που άφησαν ιστορία.



Ας δούμε 40 από τις καλύτερες φράσεις

  1. Στη δουλειά σου να είσαι σοβαρός και στη ζωή σου τρελός.
  2. Αν δεν υπήρχαν γυναίκες, όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα είχαν σημασία.
  3. Ποτέ μην αρχίζεις μια δουλειά, μια μάχη, μια ερωτική σχέση αν ο φόβος της ήττας επισκιάζει την προοπτική της νίκης.
  4. Φρόντιζε το σώμα σου. Να είσαι, όσο καλός μαζί του γίνεται. Να μην σε απασχολούν οι λεπτομέρειες. Κοίτα εμένα, δεν υπάρχει τίποτα από τον Έλληνα θεό στην εμφάνισή μου. Αλλά δεν έχασα τον χρόνο μου κλαίγοντας για τις δυσάρεστες πτυχές του εαυτού μου. Και να θυμάσαι, τα πράγματα είναι μόνο, όσο άσχημα, εσύ πιστεύεις ότι είναι
  5. Κάθε κέρδος είναι μια αδικία σε κάποιον.
  6. Ποτέ δεν κατάλαβα την προτροπή «την υπογραφή σου και το κάτω το κεφάλι σου να προσέχεις που τα βάζεις». Έτσι χάνεις σίγουρα και στις δουλειές και στη ζωή.
  7. Θα “ρθει μία μέρα, που η απληστία της ιδιοκτησίας, του πλούτου και της έπαρσης, θα αποθηκευτεί στις Τράπεζες, στις πολυεθνικές και σε τόσο λίγους, που οι πολλοί μη κατέχοντες, θα ξεσπάσουν σαν θεομηνία που θα κάνει τη ζωή των ολίγων κατεχόντων κόλαση
  8. Το μυστικό στις μπίζνες είναι να ξέρεις κάτι που κανένας άλλος δεν ξέρει.
  9. Να τρως μέτρια. Όταν έχεις κάτι επείγον να φροντίσεις, να αποφεύγεις τα μεγάλα γεύματα και το κρασί. Το να χάνεις χρόνο στο τραπέζι, όταν το μυαλό σου είναι στη δουλειά που πρέπει να γίνει, είναι ακόμα ένας τρόπος, για να συντομεύσεις την ύπαρξή σου
  10. Ο κανόνας είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες.
  11. Να είσαι είτε πλούσιος είτε εχθρός του πλούτου. Τα κατανοώ και τα δύο. Αλλά ποτέ μην φθονείς τους πλουσίους και παράλληλα να προσπαθείς να τους ευχαριστείς
  12. Μετά από κάποιο σημείο, τα λεφτά δεν έχουν πια σημασία. Παύουν να είναι ο σκοπός. Το παιχνίδι είναι αυτό που μετράει.
  13. Η μητέρα μου πέθανε, όταν ήμουν 6 ετών. Αν είχε ζήσει, ίσως να μην είχα δουλέψει όσο σκληρά έχω δουλέψει
  14. «Οι άνθρωποι ξεχνούν γρήγορα. Μπορεί πριν λίγες εβδομάδες, να ήταν στα πρόθυρα του θανάτου. Μετά έρχεται η ασφάλεια και τα παράπονα και οι γκρίνιες ξεκινούν γύρω από κάθε είδους μηδαμινότητα
  15. Άλλοι έχουν πολλά λεφτά κι άλλοι τίποτα. Είναι σαν κάποιον που δεν βρίσκει νερό ούτε για να ξεδιψάσει και σαν έναν άλλο που ψάχνει να βρει γέφυρα να περάσει το νερό.
  16. Για να είσαι επιτυχημένος, φρόντισε να φαίνεσαι μαυρισμένος, μείνε σε ένα εντυπωσιακό κτίριο, ακόμα κι αν μένεις στο κελάρι, σύχναζε σε καλά εστιατόρια, ακόμα κι αν πίνεις μόνο ένα ποτό και αν δανειστείς, δανείσου πολλά
  17. Αν δεν έχεις λεφτά, πάρε δάνειο. Ποτέ μη ζητάς μικρά ποσά. Ζήτα όσα χρειάζεσαι, και πάντα να τα ξεπληρώνεις το συντομότερο δυνατό.
  18. Οι κρίσεις γεννάνε Κροίσους.
  19. «Θα καταλάβεις, ότι αν κάνεις τα πράγματα πιο εύκολα για τους άλλους, θα κερδίσεις τη συμπάθειά τους
  20. Για να πετύχεις στις επιχειρήσεις, πρέπει να καταφέρεις τους άλλους να βλέπουν τα πράγματα όπως τα βλέπεις εσύ.
  21. Στο μυαλό μου, ο κόσμος είναι πολύ μικρός. Δεν χρειάζεται πτυχίο πανεπιστημίου. Μία μέρα, αυτό που θα καταφέρω, θα σας εντυπωσιάσει
  22. Δεν έχω ούτε φίλους ούτε εχθρούς, μόνο ανταγωνιστές.
  23. Είναι οι πιο σκοτεινές στιγμές μας, που πρέπει να εστιάσουμε, για να δούμε το φως
  24. Η μητέρα μου πέθανε, όταν ήμουν έξι ετών. Αν είχε ζήσει, ίσως να μην είχα δουλέψει όσο σκληρά έχω δουλέψει.
  25. Περίμενε να έρθει η νύχτα και μην γιορτάζεις πριν γίνουν πράξη οι σκέψεις σου. Τότε, απόλαυσε ένα καλό γεύμα με την παρέα των φίλων σου και προσπάθησε, να αποφύγεις τις επαγγελματικές συζητήσεις στο τραπέζι
  26. Θα καταλάβεις, ότι αν κάνεις τα πράγματα πιο εύκολα για τους άλλους, θα κερδίσεις τη συμπάθειά τους.
  27. Αν κάποιος είναι μέτριος, θα περάσει εύκολα απαρατήρητος. Αν είναι εξωφρενικά επιτυχημένος, είναι ύποπτος
  28. Είμαι τόσο πλούσιος, όσο μόνο εγώ ξέρω να γίνομαι.
  29. Ποτέ μην αρχίζεις μια δουλειά, μια μάχη, μια ερωτική σχέση αν ο φόβος της ήττας επισκιάζει την προοπτική της νίκης
  30. Ποτέ δεν κατάλαβα την προτροπή “την υπογραφή σου και το κάτω το κεφάλι σου, να προσέχεις πού τα βάζεις”. Έτσι χάνεις σίγουρα και στις δουλειές και στη ζωή
  31. Μισώ την όπερα. Πρέπει να έχω «λεπτό αυτί». Όσο και να προσπαθώ να συγκεντρωθώ, πάντα μου ακούγεται σαν να είναι Ιταλοί σεφ, που φωνάζουν συνταγές για ριζότο ο ένας στον άλλον.
  32. Το μυστικό στις επιχειρήσεις είναι να ξέρεις κάτι, που δεν το ξέρει κανένας άλλος
  33. Για να πετύχεις στις επιχειρήσεις, πρέπει να κάνεις τους άλλους να δουν, αυτό που βλέπεις εσύ
  34. Για να πετύχεις, πρέπει να κάνεις πράγματα μεγάλα, σκέψεις μεγάλες και να λες λόγια μεγάλα
  35. Είναι δικός μου νόμος στις επιχειρήσεις, να είμαι αυτός που αγοράζει, όχι αυτός που πουλάει
  36. Δεν έχω φίλους, δεν έχω εχθρούς. Μόνο ανταγωνιστές
  37. Όσο πιο πολλά έχεις, τόσο περισσότερο ξέρεις, ότι δεν έχεις
  38. Μετά από ένα συγκεκριμένο σημείο, τα λεφτά δεν έχουν σημασία. Παύει να είναι ο στόχος. Το παιχνίδι είναι που έχει σημασία
  39. Έκανα ένα τεράστιο λάθος. Δεν πίστεψα ποτέ, ότι στον κόσμο που ζούμε, τα συναισθήματα θα μπορούσαν να υπερνικήσουν κάθε λογική στις επιχειρήσεις.
  40. Οι καλύτερες συμφωνίες και το καλύτερο σεξ γίνονται έξω από τα καθιερωμένα


Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

ΤΑ 10 ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΣΗΡΙΑΛ


του Νίκου Μουρατίδη
Για όσους είναι φανατικοί των νέων σήριαλ, σας το τονίζω: Αμερικάνικα. Που σημαίνει ότι δεν θα βρείτε στo top 10, ούτε Sherlock, ούτε Downton Abbey, ούτε Hannibal… Λοιπόν, οι ειδικοί αποφάσισαν και εγώ σας παρουσιάζω τα 10 καλύτερα από το 2000 και μετά….
 Ξεκινάμε από το Νο 10 και θα φτάσουμε στο Νο 1

10. Orange Is the New Black (2013- Μέχρι σήμερα) Netflix
Ποιος θα το πίστευε, ότι ένα σήριαλ μ’ αυτό τον τίτλο (Το πορτοκαλί είναι το νέο μαύρο), και με τέτοιο θέμα θα γινόταν τόσο δημοφιλές. Κι’ όμως αυτή η δραματική σειρά, που δείχνει ιστορίες φυλακισμένων γυναικών, σημειώνει τεράστια επιτυχία και δεν λέει να ολοκληρώσει. Υπάρχουν τηλεθεατές που λένε «Δεν μπορούμε να σταματήσουμε να το βλέπουμε».
9. Lost  (2004-2010) ABC
ΟΚ αυτό έκανε παντού επιτυχία, ακόμα και στην Ελλάδα, που τις ξένες σειρές τις δείχνει η το κρατικό κανάλι ή τα ιδιωτικά σε απίστευτες ημέρες και ώρες. Για να μην φανεί η τσαπατσουλιά και η προχειρόητητα τους, τα εξωρίζουν τα ξένα μετά τα μεσάνυχτα. Πάντως το Lost, παρ’ όλο που προς το τέλος το παρατράβηξε, ήταν πολύ ενδιαφέρουσα σειρά περιπέτειας και ανθρώπινων χαρακτήρων.
8. Modern Family (2009- Μέχρι σήμερα) ABC
Για να προσλάβουν τους βασικούς ηθοποιούς της σειράς είδαν σε οντισιόν 1.400 ηθοποιούς. Έτσι για να καταλάβουμε πως δουλεύουν οι άνθρωποι. Για να πάρουν 8 άτομα, βλέπουν 1.400! Ξεκαρδιστική κωμωδία, καταστάσεων και ανατροπών με μια χειμαρρώδη Sofia Vergara να δίνει ρέστα με το μπρίο και την Κολομβιανή προφορά της. Μια σειρά που τα έχει όλα. Μεγάλους, μικρούς, straight, Gay, χοντρούς, αδύνατους, κτλ. κτλ.
Φυσικά οι Αμερικάνοι κριτικοί άφησαν εκτός 20αδας ακόμα και το Sherlock (U.K.) ή το Downton Abbey που είναι αριστουργήματα
7. Sex and the City  (1998-2004) HBO
Οι τέσσερεις φιλενάδες από το Manhattan της Νέας Υόρκης (και το τονίζω το Manhattan γιατί εκεί οι άνθρωποι είναι άλλη ράτσα από την υπόλοιπη Νέα Υόρκη), έχουν περάσει προ πολλού τα 30 και παρακολουθούμε με πολύ χιούμορ, τις ζωές και τις σκέψεις τους. Για τις δουλειές, για τον γάμο, για τους άντρες, την μόδα, τις σχέσεις, την σύγχρονη ζωή κτλ. κτλ. Και τα κατάφεραν να κάνουν κατάσταση σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.
6. The West Wing (1999-2006) NBC
Ε, ναι, και κάτι πολιτικό. Αρχικά λέει προσέγγισαν τον Sidney Poitier για τον βασικό ρόλο του προέδρου Bartlet, αλλά ο γνωστός ηθοποιός δεν συμφώνησε. Μετά ακούστηκε το όνομα του Jason Robards, αλλά εκείνη την εποχή δεν ήταν καλά στην υγεία του. Μετά έπεσαν στο τραπέζι ονόματα όπως του Hal Holbrook και του John Cullum… και ύστερα ένα ωραίο πρωί, εμφανίζεται ο παραγωγός της σειράς John Wells, και λέει: “What about Martin Sheen?”
Σειρές όπως οι: Six Feet Under, The Wire, Dexter, Homeland, True Detective κ.α. έμειναν εκτός δεκάδας
5. Mad Men  (2007-2015) AMC
Σχεδόν 10ετία προβολών έκλεισε το Μad Μan, που στην Αμερική τουλάχιστον ήταν Big Thing! Μην τρομάζετε όμως όταν ακούτε τόσα πολλά χρόνια. Εκεί η κάθε σεζόν έχει 10-15 επεισόδια. Και Mad Man δεν είναι άλλοι από τους διαφημιστές. Θεότρελοι πράγματι, και όχι πάντα με την καλή έννοια της λέξης. Αλλά το σήριαλ είχε τρομερό ενδιαφέρον, με πολύ έρωτα, ίντριγκα και πολύ στυλ, μια και εξελισσόταν όλο στην δεκαετία του ’60.
4. The Sopranos  (1999-2007) HBO
Ακόμα μια σειρά που άφησε εποχή στην Αμερικάνικη τηλεόραση, με τον James Gandolfini να παίζει μεγάλο ρόλο στην επιτυχία της. Βέβαια δεν ήταν μόνο αυτός, γιατί στην τηλεόραση η δουλειά είναι ομαδική. Ήταν και τα σενάρια, και η σκηνοθεσία, οι καλοδουλεμένοι χαρακτήρες… τα πάντα. Ακόμα και η επιλογή του New Jersey για τα γυρίσματα, έδωσε ένα νέο αέρα σ’ αυτό το μαφιόζικο επικό δράμα.
3. Game of Thrones  (2011- Μέχρι σήμερα) HBO
Η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του HBO, βρέθηκε στο Νο 3 και ήταν φυσικό. Η σειρά είναι υπερπαραγωγή, είναι παραμύθι, έχει πολύ σεξ και γυμνό, έχει συνεχείς ανατροπές και σου κρατάει το ενδιαφέρον είτε με τις αιμομικτικές του ιστορίες, είτε με τους δράκους ή τα εκδικητικά ζόμπι. Πάντως τόσο γυμνό και τόσες σεξουαλικές ιδιαιτερότητες δεν έχουν ξαναπαίξει σε τηλεοπτική σειρά.
2. House of Cards  (2013- Μέχρι σήμερα) Netflix
Ξοδεύτηκαν 100 εκατομμύρια δολάρια για τις δύο πρώτες σεζόν, και γι’ αυτό τρελάθηκε ο κόσμος. Ένα σκληρό πολιτικό δράμα με τον Kevin Spacey και την Robin Wright να δίνουν ρέστα. Τα δύο πρώτα επεισόδια σκηνοθέτησε ο David Fincher αν έχετε τον θεό σας! Ξέρεις τι είναι να βλέπεις τον μελλοντικό πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών να καπνίζει κρυφά, να κάνει ίντριγκες, να καταστρέφει ανθρώπους, να κάνει μέχρι και φόνο; Ακόμα και τρίο κάνει με την γυναίκα του και τον μπάτσο του, που τον φιλάει στο στόμα με γλώσσα. Ε, συγνώμη! Κάτσε καλά! Το βλέπεις και μάλιστα με τρέλα!
1.Breaking Bad  (2008-2013)

Ποιος θα το περίμενε. Ένα απίστευτο story, με άγνωστους ηθοποιούς και τόσο κόντρα στον Αμερικάνικο πουριτανισμό, όχι μόνο να σκίσει αλλά να αναδειχτεί και η καλύτερη τηλεοπτική σειρά όλων των εποχών. Η ιστορία γνωστή. Ένας καθηγητής χημείας, αρρωσταίνει από καρκίνο και στον έναν χρόνο ζωής που του απομένει, για να εξασφαλίσει οικονομικά την οικογένεια του, αποφασίζει να γίνει κατασκευαστής και dealer, crystal meth, ενός ακριβού και πολύ επικινδύνου χημικού ναρκωτικού. Οι παραγωγοί ήθελαν τον John Cusack για τον βασικό ρόλο, αλλά ο συγγραφέας επέμενε, να πάρουν έναν τύπο που είχε δει σε ένα επεισόδιο του X–Files, και του είχε κάνει εντύπωση. Το όνομα του Bryan Cranston. Και είχε δίκιο. Ήταν εκπληκτικός στο ρόλο του, εξ ου και τόσα βραβεία. “I’ gonna cook, bitch!”

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

Στις 12 Νοεμβρίου 1990 ο Άγγλος επιστήμονας Τιμ Μπέρνερς Λι εφευρίσκει τον Παγκόσμιο Ευρύ Ιστό


Γνωστότερο με τα αρχικά WWW, είναι η υπηρεσία πάνω στην οποία βασίζεται η λειτουργία του διαδικτύου.

Ο Τιμ Μπέρνερς Λι, γνωστός και ως πατέρας του Ίντερνετ, γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 8 Ιουνίου 1955. Φοίτησε στο Emanuel School του Γουάντσγουερθ (Wandsworth) και στη συνέχεια στο Κουίνς Κόλετζ (Queens College) της Οξφόρδης. Εκεί κατασκεύασε τον πρώτο του υπολογιστή, με μόνα υλικά παλιά ηλεκτρονικά εξαρτήματα και ένα κολλητήρι. Στο Πανεπιστήμιο, όπου σπούδασε Φυσική, συνελήφθη ως χάκερ με συνέπεια να αποκλειστεί από τη χρήση του πανεπιστημιακού υπολογιστή. Από την Οξφόρδη αποφοίτησε το 1976 και εργάστηκε σε επιχειρήσεις ως προγραμματιστής / σύμβουλος μέχρι το 1980, οπότε και μετακλήθηκε από το CERN, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων, ως Σύμβουλος Μηχανικός Προγραμματισμού. Εκεί επινόησε και το πρόγραμμα Enquire, τον πρόδρομο του Παγκόσμιου Ιστού, που τον βοηθούσε να παρακολουθεί τον τεράστιο αριθμό ερευνητών και προγραμμάτων (projects) του Ιδρύματος. Αυτό το πρόγραμμα ποτέ δε δόθηκε για χρήση στο κοινό.

Έφυγε από το CERN σε άλλες εργασίες, για να επιστρέψει εκεί το 1984 και να αναλάβει τα κατανεμημένα συστήματα μεταφοράς επιστημονικών δεδομένων και ελέγχου. Σύντομα βρέθηκε ξανά αντιμέτωπος με το παλιό πρόβλημα χειρισμού του τεράστιου όγκου ερευνητών και προγραμμάτων του Ιδρύματος συν το μάλλον ιδιότροπο σύστημα του CERN για τη διακίνηση επιστημονικών πληροφοριών ανάμεσα στα μέλη του. Άρχισε να οραματίζεται ένα παγκόσμιο σύστημα διακίνησης πληροφοριών, ταχύτερο και ολοσχερώς αποκεντρωμένο, ανεξάρτητο της πλατφόρμας του κάθε υπολογιστή, πολύγλωσσο και χωρίς γραφειοκρατικούς περιορισμούς και καθυστερήσεις. Υπέβαλε ένα υπόμνημα [1] σχετικά με το σχέδιό του στη διοίκηση, αλλά, τότε, δεν πήρε καμία απάντηση. Περιμένοντας να ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά προβλήματα της διοίκησης, άρχισε να εργάζεται πάνω στις λεπτομέρειες του συστήματος που είχε σκεφθεί.

Έτσι, με βάσεις τις εργασίες των Βάνεβαρ Μπους (Vannevar Bush), Τεντ Νέλσον (Ted Nelson) και Ντάγκλας Έγκλεμπαρτ(Douglas Englebart), δημιούργησε το πρωτόκολλο http (hypertext transfer protocol), δηλαδή τη “γλώσσα” επικοινωνίας των υπολογιστών στο Διαδίκτυο και, παράλληλα, επινόησε ένα τρόπο αναγνώρισης κάθε “εγγράφου”, αποδίδοντάς του ένα μοναδικό παγκόσμιο αναγνωριστικό (Universal Resource Identifier), μαζί με ένα αναγνωριστικό διεύθυνσης. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά συνδυάστηκαν και σήμερα αποτελούν το URL Ενιαίο Χαρακτηριστικό Εντοπισμού (Uniform Resource Locator). Το 1990 ολοκλήρωσε τη δημιουργία του πρώτου προγράμματος περιήγησης (browser), έπρεπε όμως να δημιουργήσει και ένα πρόγραμμα εξυπηρέτησης (server) και μια γλώσσα για την περιγραφή του εγγράφου. Έτσι, επινόησε τη γλώσσα HTML (HyperText Markup Language). Το 1991 τα είχε ετοιμάσει όλα και, μη έχοντας ακόμη επίσημη απάντηση από το CERN, δημιούργησε τον πρώτο server, τον info.cern.ch., διαθέτοντας παράλληλα ελεύθερα το πρόγραμμα περιήγησης και το λογισμικό του server μέσω του Διαδικτύου. Παράλληλα, άρχισε να «διαφημίζει» το δημιούργημά του μέσω των Ομάδων Νέων (Newsgroups). Σύντομα άρχισε να επικοινωνεί με χρήστες και να βελτιώνει τη δημιουργία του, χρησιμοποιώντας τις υποδείξεις τους.

Στο μεταξύ, οι χρήστες της νέας υπηρεσίας, που ο ίδιος είχε ονομάσει «Παγκόσμιο Ιστό» (World Wide Web), άρχισαν να αυξάνονται αλματωδώς, ενώ οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ήταν πολύ πιο εύκολο και εξυπηρετικό να “δημοσιεύουν” τις πληροφορίες τους σε μια ιστοσελίδα, αντί να απαντούν σε πολυάριθμα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή να τις δημοσιεύουν στις ομάδες νέων, των οποίων η κίνηση πολλές φορές τις “έθαβε” (με την έννοια ότι περνούσαν απαρατήρητες). Ενδιαφέρον επίσης έδειξαν για το επίτευγμα του Λι και κυβερνητικές υπηρεσίες. 

Σύντομα, η κίνηση της νέας υπηρεσίας έγινε τόση, ώστε προέκυψε η ανάγκη δημιουργίας νέου λογισμικού περιήγησης. Ο Marc Andreessen, ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου του Ιλλινόις δημιούργησε το λογισμικό Mosaic, τον πρόγονο του σημερινού λογισμικού περιήγησης Netscape Navigator. Σημαντική συμβολή στο όλο εγχείρημα είχε, επίσης, και η συνεχώς αυξανόμενη δημοτικότητα των Windowsτης Microsoft με το γραφικό τους περιβάλλον. Η υπηρεσία του Παγκόσμιου Ιστού είναι σήμερα η δημοφιλέστερη στο Διαδίκτυο, με περισσότερες από 25 δισεκατομμύρια δημοσιευμένες σελίδες και περίπου 1,3 δισ. χρήστες παγκοσμίως[2][3], αριθμός που αυξάνεται μέρα με την ημέρα.
Σήμερα ο Τιμ Μπέρνερς Λι είναι ο Πρόεδρος του W3C Κονσόρτσιουμ του Παγκόσμιου Ιστού, ερευνητής στο ΜΙΤ και έχει πολλές τιμητικές διακρίσεις, μεταξύ πολλών άλλων και Ιππότης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (2004) από την Βασίλισσα της Αγγλίας και παράσημο εξαιρέτων υπηρεσιών (Order of Merit) από την ίδια το 2007. Το περιοδικό Time τον κατέταξε ανάμεσα σε ένα από τα 100 λαμπρότερα πνεύματα του αιώνα. Τον Δεκέμβριο του 2004 ονομάσθηκε επίτιμος Καθηγητής στο τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. Είναι, επίσης, συν-διευθυντής του φορέα “Web Science Research Initiative (WSRI)” (Πρωτοβουλία Επιστημονικής Έρευνας στον Ιστό”, που δημιουργήθηκε το 2006.

Η επινόηση του Τιμ Μπέρνερς Λι μεταμόρφωσε τον κόσμο, αφού άλλαξε τα στάνταρ όχι μόνο στην ανταλλαγή πληροφοριών, αλλά και σε θέματα της καθημερινότητας, όπως διακίνηση και εμπόριο αγαθών, εκπαίδευση, ταξίδια, ενημέρωση, χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Είναι αυτή που πραγματικά άνοιξε το Διαδίκτυο σε πολύ ευρεία μάζα χρηστών σε ολόκληρο τον πλανήτη.

http://popaganda.gr/stis-12-noemvriou-1990-o-anglos-epistimonas-tim-berners-li-efevriski-ton-pagkosmio-evri-isto/

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Διευκρινίσεις για τα προγράμματα απασχόλησης – Ποια είναι τα 12 που ξεκινούν άμεσα


Με αφορμή τη δημοσιοποίηση ρεπορτάζ στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο για τα νέα προγράμματα απασχόλησης, από το γραφείο της αναπληρώτριας υπουργού Εργασίας, Ράνιας Αντωνοπούλου, διευκρινίζονται τα εξής:

Τους επόμενους  6 μήνες θα υλοποιηθούν τα 12 προγράμματα απασχόλησης που ανακοίνωσε η υπουργός και αφορούν 104 χιλιάδες ανέργους και θα ακολουθήσουν μετά τον Μάρτιο του 2016 νέα προγράμματα για 150 χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Από τις 150.000, μόνο οι 100.000 θα αφορούν στο νέο πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας, που θα ξεκινήσει μετά τον Μάρτιο και θα είναι μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας από τους πέντε μήνες που ισχύει στην τρέχουσα. Ως εκ τούτου, το νέο πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας δεν θα αφορά 150 χιλιάδες άτομα, όπως γράφηκε σε ορισμένα δημοσιεύματα.

Αναλυτικά, υπενθυμίζουμε τα 12 προγράμματα για τους 104.000 ανέργους:

  • 10.000 θέσεις εργασίας 12μηνης διάρκειας με έμφαση στους μακροχρόνια και πολύ μακροχρόνια ανέργους, γυναίκες και ανέργους κυρίως άνω των 50 ετών. Εναρξη: Δεκέμβριος 2015.
  • Προώθηση αυτοαπασχόλησης 5.000 νέων ανέργων 18-24 ετών, με επιδότηση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης έως 12 μήνες. Εναρξη: Ιανουάριος 2016.
  • Προώθηση αυτοαπασχόλησης 5.000 νέων ανέργων 25-29 ετών, με επιδότηση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης έως 12 μήνες. Εναρξη: Ιανουάριος 2016.
  • «Δράσεις Ολοκληρωμένης Παρέμβασης» για 8.000 νέους ανέργους έως 24 ετών, για την προώθησή τους εναλλακτικά σε προγράμματα κατάρτισης με εγγυημένη 12μηνη απασχόληση. Εναρξη: Φεβρουάριος 2016.
  • Απόκτηση εργασιακής εμπειρίας και ένταξης σε θέσεις απασχόλησης για 10.000 άνεργους νέους ηλικίας 18-24 ετών. Εναρξη: Φεβρουάριος 2016.
  • Απόκτηση εργασιακής εμπειρίας και ένταξης σε θέσεις απασχόλησης για 3.000 άνεργους νέους ηλικίας 25-29 ετών. Εναρξη: Φεβρουάριος 2016.
  • Συμβουλευτική, επαγγελματικής κατάρτισης, πιστοποίησης προσόντων και πρακτικής άσκησης. 15.000 άνεργοι. Εναρξη: Μάρτιος 2016.
  • Προώθηση της νεανικής επιχειρηματικότητας για 1.000 ανέργους για τη δημιουργία start-ups από νέους 18-29 ετών. Εναρξη: Μάρτιος 2016.
  • Προώθηση της επιχειρηματικότητας για 3.000 ανέργους άνω των 29 ετών για τη δημιουργία start-ups. Εναρξη: Μάρτιος 2016.
  • Απασχόληση για ΑΜΕΑ σε κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις. Εναρξη: Μάρτιος 2016.
  • «Προώθηση της απασχόλησης μέσω προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης με εγγυημένη απασχόληση» για τις ηλικίες 29-64 ετών. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε 26.000 άνεργους.

Επιδότηση μισθολογικού κόστους για την ενίσχυση πλήρως ασφαλισμένης εργασίας σε κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις.

http://www.aftodioikisi.gr/proto-thema/r-antonopoulou-diefkriniseis-gia-ta-programmata-apasxolisis-ta-12-programmata-pou-xekinoun-amesa

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Ερχεται παγκόσμια οικονομική κρίση


Christopher Dembik // Saxo Bank

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, οι οικονομικοί κύκλοι έχουν συρρικνωθεί εξαιτίας της απελευθέρωσης της αγοράς, της γιγάντωσης του χρηματοπιστωτικού κλάδου στο σύνολο της οικονομίας, την παγκοσμιοποίηση του εμπορίου και την επιτάχυνση των κύκλων καινοτομίας. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 25 ετών, η οικονομία των ΗΠΑ διήλθε από τρεις περιόδους ύφεσης: το 1991, το 2001 και το 2009. Το ξέσπασμα μιας νέας κρίσης τα επόμενα χρόνια είναι αναπόφευκτο. Η πρόβλεψη αυτή βασίζεται στην παραδοχή ότι ο καπιταλισμός πλέον χαρακτηρίζεται από κύκλους που διαρκούν λιγότερο από μία δεκαετία. Και δεν υπάρχει τίποτα το θριαμβευτικό σε αυτό. Παρακάτω παρουσιάζονται τέσσερα μακροοικονομικά σενάρια για το 2016:
1 Μέχρι πρόσφατα, η οικονομική κοινή γνώμη προσδοκούσε ισχυροποίηση της παγκόσμιας οικονομίας εντός του 2016. Ωστόσο, μια σειρά αρνητικών αναθεωρήσεων των προβλέψεων ανάπτυξης από μεγάλους διεθνείς οργανισμούς επιβεβαιώνει ότι η εν λόγω προσδοκία απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο.
2 Η δυναμική για την ανάπτυξη του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, ειδικά στις ΗΠΑ, συνεχίζει να αποτελεί τον κύριο παράγοντα παγκόσμιας ανάπτυξης. Επιπλέον, είναι ασθενέστερη σε σχέση με προηγούμενες περιόδους ανάκαμψης, όπως καταδεικνύει η δυνητική ανάπτυξη του ΑΕΠ, η οποία μειώθηκε στο 2% για την περίοδο 2015-2025, συγκριτικά με το 3% της περιόδου 2000-2007.
3 Η αδυναμία αυτής της ανάκαμψης διαφαίνεται από τη μεγάλη επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης στο διεθνές εμπόριο. Η αύξηση των παγκόσμιων εισαγωγών σε επίπεδο όγκου είναι σημαντικά χαμηλότερη σε σύγκριση με τα έτη 1992-2008. Οι δυσμενείς επιπτώσεις από την κρίση με τα δάνεια υψηλού κινδύνου εξακολουθούν να επηρεάζουν το παγκόσμιο γίγνεσθαι.
4 Η προοπτική μιας νέας κρίσης επανέφερε στο προσκήνιο τη θεωρία της «τεράστιας απόκλισης». Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση η θεωρία δεν βρήκε εφαρμογή στην πράξη. Το 2008, το συγκεκριμένο μοντέλο αναφέρθηκε συστηματικά αλλά δεν υλοποιήθηκε, καθώς βασίζεται στην ψευδαίσθηση ότι η Ασία, και ειδικότερα η Κίνα, θα καταφέρει να πάρει τα ηνία από τα χέρια των ΗΠΑ.
Η οικονομική επιρροή του Πεκίνου αυξάνεται ολοφάνερα: το γουάν αποτελεί το τέταρτο πλέον σε διαπραγμάτευση νόμισμα παγκοσμίως, έχοντας ξεπεράσει το ιαπωνικό γιεν, ενώ κατά πάσα πιθανότητα θα ξεπεράσει τη βρετανική λίρα στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές πριν από το τέλος του 2016.
Η στρατηγική του «νέου Δρόμου του Μεταξιού», η οποία φιλοδοξεί να δημιουργήσει μια οικονομική γέφυρα μεταξύ της Ευρώπης και της Θάλασσας της Νότιας Κίνας, αποτελεί έναν εξαιρετικό μοχλό για την ανάπτυξη της χώρας και την ανάληψη εκ μέρους της ηγετικού ρόλου στο διεθνές επιχειρηματικό γίγνεσθαι.
Παρ' όλα αυτά, η υπό διαμόρφωση ζώνη του γουάν δεν είναι ακόμα σε θέση να ανταγωνιστεί την ηγεμονία της τεράστιας ζώνης του δολαρίου. Οποιαδήποτε δυσμενής αναθεώρηση των προβλέψεων για την οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ θα έχει εκτεταμένες επιπτώσεις στην Ασία και το σύνολο των αναδυόμενων αγορών.
Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την πιθανότητα ενός νομισματικού «μπαζούκα» στην Κίνα το α' εξάμηνο του 2016. Οι προσδοκίες για νέα μέτρα τόνωσης είναι ιδιαίτερα πιθανό να αυξηθούν τους επόμενους μήνες, καθώς η νομισματική πολιτική των δυτικών κεντρικών τραπεζών γίνεται κάθε μέρα ολοένα και πιο ασαφής.
Σε κάθε περίπτωση, η σταθεροποίηση του κινεζικού χρηματιστηρίου και η μακροοικονομική ανάπτυξη της χώρας δεν έχουν τεθεί σε προτεραιότητα, γεγονός που καταδεικνύει ότι δεν θα υπάρξει κάποια ανησυχητική επιδείνωση, ακόμα και αν τα αποτελέσματα είναι όντως απογοητευτικά σε σύγκριση με την περίοδο 1979-2012.
Η κεντρική τράπεζα της Κίνας θα μπορούσε να μειώσει τα επιτόκια, καθώς και να μεταβάλει το απαιτούμενο ποσοστό ρευστών διαθεσίμων για τις τράπεζες -ένα από τα αγαπημένα εργαλεία της- προκειμένου να ανακινήσει τις πιστώσεις. Με αποθεματικά ξένου συναλλάγματος που αγγίζουν τα 3,56 τρισ. USD (στα τέλη Αυγούστου), η Κίνα διατηρεί ακόμα ένα επίπεδο ισχύος άνευ προηγουμένου.
Ταυτόχρονα με μια ήπια νομισματική πολιτική, η Κίνα θα μπορούσε να υιοθετήσει ένα κεϋνσιανό πρόγραμμα οικονομικής τόνωσης, με βάση το ήδη αναμενόμενο πρόγραμμα έκδοσης ομολόγων που είναι πιθανό να συγκεντρώσει 1 δισ. γουάν. Παρά το γεγονός ότι από την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του, τον Νοέμβριο του 2012, ο πρόεδρος Xi Jinping είναι διστακτικός απέναντι στο ενδεχόμενο εφαρμογής ενός μεγάλου πακέτου οικονομικής τόνωσης, και αντ' αυτού προτιμά τις μεμονωμένες ενέργειες προσαρμογής, δεν θα καταφέρει να αποφύγει αυτή την επιλογή για πολύ ακόμα αν θέλει να πετύχει τους επίσημους μακροοικονομικούς στόχους της χώρας του.
Ένα κινέζικο νομισματικό «μπαζούκα» ενδεχομένως να παρείχε κάποια προσωρινή ασφάλεια στις παγκόσμιες αγορές. Το να πιστέψουμε, όμως, ότι θα μπορούσε να σώσει την παγκόσμια οικονομία σε περίπτωση που οι ανεπτυγμένες χώρες βυθιστούν στην κρίση θα ήταν υπερβολικό.
Όλοι πίστευαν ότι η παγκόσμια οικονομία κατευθυνόταν σε βιώσιμη ανάπτυξη. Ωστόσο, ολοένα και περισσότεροι βασικοί δείκτες (ο δείκτης δευτερογενούς παραγωγής Empire Manufacturing στις ΗΠΑ, η βιομηχανική παραγωγή και το επιχειρηματικό συναίσθημα στην Ιαπωνία, το ΑΕΠ στον Καναδά, οι τιμές του χαλκού, κ.λπ.) εγείρουν ανησυχίες για το ενδεχόμενο μιας παγκόσμιας ύφεσης.
Οι αναδυόμενες αγορές είναι οι πρώτες που θα την υποστούν. Η Βραζιλία άνοιξε τον δρόμο και η Τουρκία είναι πιθανόν η επόμενη στη σειρά. Ο αυξανόμενος κίνδυνος μιας ύφεσης λογικά θα εντείνει τις πιέσεις προς τις κεντρικές τράπεζες να συνεχίσουν να παρέχουν ρευστότητα στην αγορά.
Το τέλος των νομισματικών πολιτικών
Η πιθανή ανακοίνωση αρνητικών επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) θα εκληφθεί ως μια απελπισμένη ενέργεια με τεράστιες αρνητικές συνέπειες, καθώς τα επιτόκια υπό του μηδενός θα εντείνουν τις χρηματοοικονομικές στρεβλώσεις. Μια τέτοια κίνηση θα τόνιζε ότι είναι αδύνατον να διαφύγουμε από νομισματικές πολιτικές χαλάρωσης. Η απερισκεψία αυτή θα διαρκέσει όσο και η αξιοπιστία των κεντρικών τραπεζών. Αλλά η εν λόγω αξιοπιστία έχει ήδη πληγεί, ειδικά μετά την απροσδόκητη απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας της Ελβετίας, νωρίτερα εντός του έτους, να αποσύρει την ελάχιστη συναλλαγματική ισοτιμία του ελβετικού φράγκου, αλλά και τον δισταγμό της επικεφαλής της Fed, Janet Yellen, κατά τη συνέντευξη τύπου στις 17 Σεπτεμβρίου. Είναι απλώς θέμα χρόνου προτού οι αγορές συνειδητοποιήσουν ότι τα όρια της νομισματικής πολιτικής έχουν εξαντληθεί.
Η κρίση που δεν τελείωσε ποτέ
Η αδυναμία που χαρακτηρίζει την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα είναι εν μέρει αποτέλεσμα της απουσίας μιας πραγματικής κάθαρσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος το 2008. Έχει γίνει αδιανόητο να αφήσουμε ολόκληρα τμήματα του συστήματος να καταρρεύσουν, και ο χαρακτηρισμός ορισμένων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ως «συστημικά» εντάσσεται σε αυτή τη λογική.
Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής που επιδιώκουν να διατηρήσουν στη ζωή μη υγιή οικονομικά και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κάνουν λάθος. Η ουσία του καπιταλισμού έγκειται ακριβώς στη διαδικασία της δημιουργικής καταστροφής. Όσες εταιρείες αδυνατούν να καινοτομήσουν όταν έρχονται αντιμέτωπες με νέους ανταγωνιστές ή αναλαμβάνουν δυσανάλογους χρηματοοικονομικούς κινδύνους, οφείλουν να υποστούν τις συνέπειες.
Το 2008, οι δημόσιες αρχές αρνήθηκαν να αναλάβουν την ευθύνη του κοινωνικού κόστους από τα εκτεταμένα περιστατικά πτώχευσης. Ωστόσο, παρά τον ρόλο τους ως «δανειστές ύστατης ανάγκης», τα κράτη δεν μπόρεσαν να αποφύγουν το μαζικό κύμα ανεργίας.
Με την άρνησή τους να μεταρρυθμίσουν το σύστημα, έθεσαν σε κίνδυνο τις προοπτικές μιας βιώσιμης επανόδου σε ρυθμούς ανάπτυξης, και αυτό εξαιτίας του υπερβολικού χρέους. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων επτά ετών, το ιδιωτικό και δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 57 δισ. USD - ένα ποσό σχεδόν ισοδύναμο με το παγκόσμιο ΑΕΠ. Αυτό που βλέπουμε σήμερα δεν είναι μια οδός διαφυγής από την κρίση. Αντιθέτως, βρισκόμαστε στο χείλος μιας νέας χρηματοοικονομικής καταστροφής.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26533&subid=2&pubid=113838597

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Η μάχη της ΕΚΤ για τον έλεγχο των τραπεζών της Ευρωζώνης



BLOOMBERG


Το επόμενο έτος, όταν θα μεταφερθεί και η εποπτική αρχή για τις τράπεζες στον πύργο της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη, η Ντανιέλ Νουί θα έχει πλέον μόνιμη έδρα από την οποία θα δίνει τις μάχες της για τα προβληματικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Ευρώπης. Κι ενώ η ΕΚΤ κλείνει ένα έτος από τότε που ανέλαβε την εποπτεία τουλάχιστον 120 τραπεζικών ομίλων σε 19 χώρες της Ευρωζώνης, οι οπαδοί της τραπεζικής ένωσης εστιάζουν την προσοχή τους στο ποιες προκλήσεις ενδέχεται να αντιμετωπίσει στο μέλλον.

Η 65χρονη Γαλλίδα έχει ήδη συντελέσει στο να αποτραπεί η κατάρρευση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, ενώ παράλληλα επεξεργάζεται την αύξηση κεφαλαίου, την τυποποίηση των κανόνων και την ενίσχυση της διακυβέρνησης στο σύνολο της περιοχής. Καθώς, όμως, επικρατεί ανησυχία ότι ίσως μειώνεται η κερδοφορία των τραπεζών εξαιτίας των ιστορικά χαμηλών επιτοκίων που έχει υιοθετήσει η ΕΚΤ, τα σημαντικότερα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει, θα είναι μάλλον η πολιτική αδράνεια και οι ομάδες συμφερόντων στο εσωτερικό των κρατών. Σύμφωνα με την κ. Νουί, έχει γίνει «ένα γιγάντιο άλμα προς μια συνεκτική εποπτεία της Ευρωζώνης αλλά πρέπει να επιτύχουμε πολλά ακόμη».

Σε αυτά που πρέπει ακόμη να επιτευχθούν ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, συμπεριλαμβάνει την ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης και την ενοποίηση των αγορών κεφαλαίου. Και για να τα προωθήσει πλήρως και όσο γρηγορότερα γίνεται, έχει ήδη χαράξει τη στρατηγική του: «Εντοπίζουμε τι θέλουμε να αλλάξουμε, καθορίζουμε το χρονοδιάγραμμα για να το κάνουμε και απλά το κάνουμε». Σε ό,τι αφορά την εποπτεία των ευρωπαϊκών τραπεζών, η κ. Νουί έχει υποσχεθεί να είναι «σκληρή και αδιάκριτη» με τις τράπεζες και ώς τώρα δεν έχει επιδείξει συστολή. Μετά τα τεστ κοπώσεως του 2014 που έφεραν στο φως κεφαλαιακές ανάγκες ύψους 25 δισ. ευρώ για τις τράπεζες όλης της Ευρωζώνης, το 2015 καταβλήθηκαν μεγαλύτερες προσπάθειες για να διασφαλισθεί ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα διαθέτουν τα αναγκαία κεφάλαια για να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε κρίση.

«Κανείς δεν είχε φανταστεί το μέγεθος της ενίσχυσης κεφαλαίου που ζητεί η ΕΚΤ» σχολιάζει ο Τζον Κράιαν, συνδιευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank που εκτιμά ότι «εξεπλάγη ειλικρινά όλος ο κλάδος από το πόσα πολλά κεφάλαια χρειάζονται για την κανονική λειτουργία της παροχής πιστώσεων».

Τώρα, όμως, η επιθετική στάση της ΕΚΤ αρχίζει να προσκρούει σε ισχυρότερες αντιστάσεις από πολιτικούς που διεκδικούν ειδική μεταχείριση για τα δικά τους χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. «Ο τραπεζικός τομέας σε Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία αποτελεί είδος σχεδόν εθνικού θησαυρού και προστατεύεται από τους πολιτικούς» σχολιάζει ο Ενρίκ Εντερλάιν, καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Hertie School of Governance του Βερολίνου, που προβλέπει πως τα επόμενα χρόνια θα δούμε κατά πόσον είναι διατεθειμένη η ΕΚΤ να δώσει μάχη με τις εποπτικές και τις εθνικές αρχές και τα τραπεζικά ιδρύματα για θέματα στα οποία υπάρχει διαφωνία.

Πριν από τη συνάντησή του με τη Νούι και τον Ντράγκι στις 26 Οκτωβρίου, ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών, Μισέλ Σαπέν, χαρακτήρισε «θεμιτό» αίτημα των γαλλικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και του ιδίου το να ορισθούν κανόνες που να λαμβάνουν υπόψη τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του γαλλικού χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η Γερμανία αποτελεί άλλη ειδική περίπτωση. Προκάλεσε οργή όταν ενσωμάτωσε στο εθνικό δίκαιο ορισμένα στοιχεία από την προηγούμενη εποπτική τακτική της περιορίζοντας, έτσι, τα περιθώρια δράσης της ΕΚΤ. Από πολλές απόψεις, υφίστανται περιορισμούς η κ. Νουί και η αντιπρόεδρός της, Ζαμπίνε Λοτενσλάεγκερ. Στην προσπάθειά τους να εναρμονίσουν τις 19 διαφορετικές εθνικές νομοθεσίες που διέπουν τους τραπεζικούς κλάδους των 19 χωρών, πρέπει να εξασφαλίσουν τη συναίνεση των εθνικών αρχών που εκπροσωπούνται στο Δ.Σ. της τράπεζας.

«Εχει πλάκα να συνεργαζόμαστε μαζί τους, ιδιαιτέρως όταν δεν συμφωνούμε» αναφέρει ο Φελίξ Χάφελντ, πρόεδρος της γερμανικής εποπτικής αρχής Bafin. Επιστρατεύθηκε, πάντως, ένα μεγάλο σχέδιο για την εξάλειψη των εθνικών εξαιρέσεων στους ευρωπαϊκούς κανόνες. Εχει εκπονηθεί νομικό κείμενο που θα παρουσιασθεί σύντομα για διαβούλευση. Στην προσπάθειά τους να μην εκχωρήσουν τις εξουσίες που τους ανατέθηκαν από το 2012, τα στελέχη της εποπτικής αρχής της ΕΚΤ δίνουν μάχες και με το νομικό και διαδικαστικό πλαίσιο που κληρονόμησαν.

Έντυπη
http://www.kathimerini.gr/837528/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/h-maxh-ths-ekt-gia-ton-elegxo-twn-trapezwn-ths-eyrwzwnhs

Η ιδιαιτερότητα της ελληνικής χρεοκοπίας


Χρήστος Α. Ιωάννου
christoaioannou.blogspot.com

Η Κύπρος, ακολουθώντας την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, εξέρχεται και αυτή από το μνημόνιο, «βγήκε στις αγορές», και γίνεται κυρίαρχη του δημοσίου χρέους της. Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρος δεν εισήλθαν στον παράδεισο, αλλά ως κοινωνίες επιστρέφουν σε μία ορισμένη πολιτική και οικονομική κανονικότητα. Δεν συμβαίνει το ίδιο με την Ελλάδα που σέρνεται ακόμη στα πρώτα βήματα του 3ου Μνημονίου της. Και γεννιέται το ερώτημα: Τι είναι εντέλει αυτό που καθιστά την Ελλάδα μία χρόνια περίπτωση χρεοκοπίας;
Η απάντηση βρίσκεται στα «ιερά» και στα «όσια» των τελευταίων δεκαετιών: στην ίδια τη Μεταπολίτευση. Η τρέχουσα κρίση και χρεοκοπία οφείλεται στο γεγονός ότι ο μεταπολεμικός (συμπεριλαμβανομένου και του μεταπολιτευτικού) τρόπος οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας μας, έχει καταλήξει σε μια παροξυστική κορύφωση όλων των αντινομιών και των ανισορροπιών που τον χαρακτήριζαν. Και συνεχίζεται λόγω της συστηματικής («μνημονιακής» και «αντιμνημονιακής») άρνησης να αντιμετωπισθούν με μεταρρυθμίσεις.
Στην πρώτη μεταπολεμική περίοδο, το μετεμφυλιακό καθεστώς δημιούργησε μία άνιση, άδικη και αντιδημοκρατική κοινωνία, στις προνομιούχες θέσεις της οποίας βρισκόταν μία μικρή μειοψηφία, αυθαίρετος επικαρπωτής του μόχθου της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Η κατάσταση αυτή, παρά τη βελτίωση του επιπέδου ζωής, τροφοδοτούσε κοινωνικές εντάσεις και πολιτική αστάθεια που κορυφώθηκε με την επιβολή της δικτατορίας.
Η μεταπολίτευση, αποκατέστησε τη Δημοκρατία, πλην όμως η ελληνική κοινωνία δεν είχε την εμπειρία να διαχειριστεί κατά τρόπο αποτελεσματικό τις νέες δυνατότητες που απέκτησε μέσα σε αυτήν. Αντί για τη δημιουργία συνθηκών ισονομίας μέσω της κατάργησης των προνομίων των μειοψηφιών και την εκκίνηση οικοδόμησης μίας νέας πραγματικότητας σε στέρεες βάσεις, θεώρησε ότι η ισονομία και η κοινωνική δημοκρατία είναι δυνατόν να προκύψουν από την απλή, σταδιακή επέκταση στο σύνολο του κοινωνικού σώματος των προνομίων που προηγουμένως απολάμβαναν οι ολίγοι προνομιούχοι του μετεμφυλιακού πελατειακού κράτους.
Έτσι, όμως, δημιουργήθηκε μία νέα ασυμμετρία: πάνδημα προνόμια χωρίς παραγωγικό αντίκρισμα και υποστήριξη από την πραγματική ελληνική οικονομία. Το παραγωγικό δυναμικό της χώρας δεν βρέθηκε, ούτε βρίσκεται, στο επίπεδο που απαιτούν οι καταναλωτικές ροπές της. Πρόκειται για τη βασική ασυμμετρία της μεταπολιτευτικής κοινωνίας μας, η αναίρεση της οποίας θα απαιτούσε οικονομικές πολιτικές στον αντίποδα όσων εφαρμόσθηκαν. Απλά επέτειναν τα παρασιτικά χαρακτηριστικά μιας χώρας εξαρτημένης από το εξωτερικό υλικά, πνευματικά και ιδεολογικά, αντί μιας χώρας αυτοδύναμης, παραγωγικής και δημιουργικής πλήρως ενσωματωμένης στην παγκόσμια οικονομία και κοινότητα.
Η χρεοκοπία και η κρίση που βιώνουμε στην Ελλάδα την τελευταία εξαετία μέχρι σήμερα, σηματοδοτεί, συνεπώς, το τέλος της ανώμαλης μεταπολεμικής περιόδου, συμπεριλαμβανόμενης και της μεταπολίτευσης. Περιόδου στην οποία ουδέποτε υπήρξε αυτό που είναι το κύριο χαρακτηριστικό της αληθινής δημοκρατίας: ισοζύγιο μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των πολιτών. Η αποκατάσταση αυτού ακριβώς του ισοζυγίου και μόνο μπορεί να επιτρέψει την υπέρβαση της κρίσης και την στερέωση της πολιτικής Δημοκρατίας στη χώρα μας με κοινωνική δικαιοσύνη, ισονομία και ισοπολιτεία, οι οποίες αποτελούν θεμελιώδεις προϋποθέσεις για μια υγιή και βιώσιμη οικονομία.

Προτελευταία η Αθήνα στη λίστα με τις ευρωπαϊκές πόλεις που είναι φιλικές στη νεοφυή επιχειρηματικότητα


ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

Aφιλόξενη χαρακτηρίζεται η Αθήνα για τις νεοφυείς (startup) επιχειρήσεις. Ερευνα βρετανικής εταιρείας για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κατέταξε την ελληνική πρωτεύουσα στην 34η θέση, σε σύνολο 35 πόλεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Ε.Ε.). Πρόκειται για τις 28 πρωτεύουσες της Ε.Ε. και επιπλέον επτά πόλεις, που παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα συνεισφοράς στην καινοτομία και τη νεοφυή επιχειρηματικότητα, Μόναχο, Βαρκελώνη, Οξφόρδη, Κέμπριτζ, Μιλάνο, Στουτγκάρδη, Μπρατισλάβα.

Η Αθήνα, στην έρευνα που πραγματοποίησε η εταιρεία Nesta, κατετάγη στην προτελευταία θέση, έχοντας εμπρός τη Σόφια (Βουλγαρία) στην 33η θέση και πίσω της τη Βαλέτα (Μάλτα) στην 35η. Στην κατάρτιση του σχετικού δείκτη European Digital City index (EDCi) 2015 οι ερευνητές βασίστηκαν τόσο σε ποσοτικά δεδομένα (όπως π.χ. αριθμητικά δεδομένα ΟΟΣΑ, Ε.Ε. κ.λπ.) όσο και σε ποιοτικά δεδομένα (π.χ. συνεντεύξεις με παράγοντες της αγοράς κ.λπ.). Με βάση τον δείκτη EDCi, ως πιο φιλόξενη πόλη για τους νέους επιχειρηματίες αναδείχθηκε το Λονδίνο και ακολουθούν το Αμστερνταμ και η Στοκχόλμη.



Η αξιολόγηση της Αθήνας έδειξε ότι υστερεί σχεδόν παντού, εκτός από τον υποδείκτη δεξιοτήτων του πληθυσμού. Συγκεκριμένα σε όλους τους υποδείκτες η Αθήνα κατατάσσεται μεταξύ 25ης και 35η θέσης, εκτός από τις δεξιότητες όπου κατατάσσεται στην 9η θέση. Τις χειρότερες επιδόσεις έχει στους υποδείκτες των «ψηφιακών υποδομών», της «πρόσβασης σε κεφάλαια» και τέλος στην «επιχειρηματική κουλτούρα».
Σύμφωνα με τη μελέτη, προβληματική είναι η πρόσβαση σε επενδυτικά κεφάλαια (venture capital funds), τα οποία, όπως σημειώνουν οι μελετητές, «έχουν στεγνώσει» λόγω της οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα.

Ωστόσο δεν είναι μόνον τα κεφαλαία, αλλά και η απουσία επιχειρηματικής κουλτούρας, που «βαραίνει» την Αθήνα. Επίσης, η διαδικασία δημιουργίας επιχείρησης παραμένει μια μάλλον δύσκολη υπόθεση, παρά τα βήματα που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα για τη διευκόλυνση των διαδικασιών. Ακόμα στα θετικά καταγράφεται η κινητοποίηση του ιδιωτικού τομέα για την ενίσχυση της νεοφυούς επιχειρηματικότητας, κατονομάζοντας συγκεκριμένες πρωτοβουλίες όπως Metavallon και Endeavor Greece. Τέλος, ο πολλαπλασιασμός των θερμοκοιτίδων νέων επιχειρήσεων (Four Athens, The EGG, Orange Grove), σύμφωνα με τους μελετητές, ενισχύει το «κίνημα της επιχειρηματικότητας» στην Αθήνα και στη χώρα.

Οι ερευνητές της Nesta θεωρούν πιο επιτυχημένες startup επιχειρήσεις της χώρας μας την BugSense, η οποία εξαγόρασε το 2013 τη Splunk, και την TaxiBeat. Τέλος, μια δεύτερη αξιολόγηση που αφορά στην επέκταση (scaleup) της νεοφυούς επιχειρηματικότητας, η Αθήνα κατατάσσεται εκ νέου στην 34η θέση μεταξύ 35 πόλεων.

Έντυπη
http://www.kathimerini.gr/836992/article/oikonomia/epixeirhseis/proteleytaia-h-a8hna-sth-lista-me-tis-eyrwpaikes-poleis-poy-einai-filikes-sth-neofyh-epixeirhmatikothta

Αττική | Καταράχτης Ντράφι στην Πεντέλη

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

Επένδυση σε... γίδες, γαϊδούρια


Άρθρο : ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ

«Τα γαϊδούρια και οι γίδες, από συνώνυμα απαξίωσης τις προηγούμενες δεκαετίες, σήμερα συνδέονται με προϊόντα προστιθέμενης αξίας» τονίζει, μιλώντας στην «Κ», ο αναπληρωτής καθηγητής Κτηνιατρικής και διευθυντής του Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας του ΑΠΘ Γεώργιος Αρσένος.

Ο ίδιος θεωρεί ότι η αξιοποίηση των δύο αυτών τετράποδων και των προϊόντων τους αποτελεί μία σημαντική ευκαιρία ώστε η ελληνική κτηνοτροφία να ενσωματώσει καινοτόμες ιδέες. Και να το κάνει χωρίς επιδοτήσεις, οι οποίες σύμφωνα με τον καθηγητή αποτελούν «το ναρκωτικό για κάθε υγιή προσπάθεια ανάπτυξης στην κτηνοτροφία». Η Κτηνιατρική Σχολή του ΑΠΘ έχει αναλάβει πρωτοβουλία για τη διάδοση της κτηνοτροφίας των δύο αυτών ειδών και έχει στήσει... ένα στάβλο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Ειδικότερα, ενώ υπολογίζεται ότι το 1950 υπήρχαν στην Ελλάδα περί τις 500.000 γαϊδούρια, το 2000 ο πληθυσμός τους έπεσε στις 15.000 και πλέον έχει φθάσει περίπου τις 12.500. Ομως, τα τελευταία χρόνια, σε διάφορες περιοχές της χώρας έχουν αρχίσει να αξιοποιούνται όχι ως υποζύγια (όπως ήταν η συνηθισμένη χρήση των γαϊδουριών), καθώς έχουν δημιουργηθεί φάρμες εκτροφής γαϊδουριών για την παραγωγή γαϊδουρινού γάλακτος και τη μεταποίησή του από εγχώριες επιχειρήσεις. Σε όλη τη χώρα υπάρχουν περίπου 15 τέτοιες φάρμες –ενδεικτικά σε Κοζάνη, Σέρρες, Κόρινθο, Αρκαδία, Πιερία, Εδεσσα, Σάμο– με συνολικά 600 ζώα που αρμέγονται. «Το γάλα του γαϊδουριού μπορεί να αξιοποιηθεί κυρίως στη βιομηχανία καλλυντικών, αλλά και για ανθρώπινη κατανάλωση ως παστεριωμένο γάλα», παρατηρεί ο κ. Αρσένος.

Μάλιστα, οι τιμές πώλησης των προϊόντων υποδηλώνουν και την αξία τους. Ενδεικτικά, το απλό σαπούνι πωλείται προς 5 ευρώ, το σαπούνι αντιγήρανσης 6 - 8 ευρώ, το αφρόλουτρο περί τα 20 ευρώ, η ενυδατική κρέμα 16-20 ευρώ, συμπληρώματα διατροφής 55 ευρώ, το λικέρ με γάλα γαϊδούρας 20 ευρώ.

Πρώτοι στην Ευρώπη

Το ίδιο συμβαίνει και με την αξιοποίηση των γιδιών, τα οποία έως τώρα βρίσκονται στη... σκιά των προβάτων, των αγελάδων και των χοίρων. «Η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρώπη σε πληθυσμό γιδιών, αφού στη χώρα μας εκτρέφονται περίπου 5 εκατομμύρια. Αν και η Ελλάδα είναι πρώτη στη γιδοτροφία με 47,6% των αρμεγόμενων γιδιών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εντούτοις η γιδοτροφία αποτελεί τον λιγότερο εκσυγχρονισμένο κλάδο της κτηνοτροφίας» αναφέρει ο κ. Αρσένος.

Ετσι για την προώθηση της αξιοποίησης των δύο αυτών ειδών , η Κτηνιατρική του ΑΠΘ οργάνωσε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο της HELEXPO - ΔΕΘ, έναν πρότυπο στάβλο 200 τ.μ. όπου θα αρμέγονται καθημερινά γίδια και γαϊδουράκια, ενώ θα υπάρχει και μικρό τυροκομείο, ώστε να συμπληρώνεται –σε μικρή κλίμακα– η εικόνα μιας καθετοποιημένης εκτροφής. Επίσης, οι επισκέπτες του στάβλου θα μπορούν να συζητήσουν με ειδικούς θέματα που σχετίζονται με το ζωικό υλικό, τις εγκαταστάσεις και τον εξοπλισμό που χρειάζονται αντίστοιχες εκτροφές.

«Στην έκθεση ο στάβλος, ο εξοπλισμός και τα ζώα έχουν επιλεγεί με κριτήριο το φιλοπεριβαλλοντικό πρότυπο εκτροφής, καθώς και τη βιωσιμότητα» λέει ο κ. Αρσένος, προτρέποντας όποιος κτηνοτρόφος επιθυμεί να ασχοληθεί με τα είδη αυτά να στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις και όχι σε πρακτικές που παραπέμπουν στη λογική των επιδοτήσεων. «Οι επιδοτήσεις και ο τρόπος που αυτές χρησιμοποιήθηκαν ουσιαστικά κατέστρεψαν τη γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή της χώρας» σημειώνει ο πανεπιστημιακός του ΑΠΘ και συμπληρώνει: «Η επιδότηση θα πρέπει να αποτελεί εργαλείο ανάπτυξης και όχι κίνητρο τεμπελιάς. Οποιαδήποτε μορφή επιδότησης δεν θα πρέπει να δίνεται ανεξέλεγκτα και οριζόντια, όπως στο παρελθόν, αλλά υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις που θα συνδέονται με την ποσότητα και την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων».

Πηγή: kathimerini.gr

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

Το ευρωπαϊκό έλλειμμα

ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

Η ​​μεταναστευτική κρίση είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισε ποτέ η Ευρωπαϊκή Ένωσή, με επιπτώσεις καταλυτικότερες και από το πρόβλημα του χρέους των χωρών του Νότου. Η κρίση στην οικονομία -πέραν της οικτρής ελληνικής ιδιαιτερότητος- οφείλεται εις την παραδοξότητα υιοθετήσεως ενός σκληρού νομίσματος, στερούμενου ευελιξίας, δίχως την απαραίτητη πολιτική ενότητα. Το εγχείρημα θα συναντούσε σοβαρά προβλήματα γι’ αυτό και χώρες όπως η Βρετανία, η Σουηδία και η Δανία έκριναν σκόπιμο να παραμείνουν εκτός της Ευρωζώνης.

Η μεταναστευτική κρίση έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά, δηλωτικά ωστόσο μιας γενικότερης αδυναμίας της Ενώσεως για τη διαμόρφωση πολιτικής που να αφορά στον άμεσο περίγυρό της, σε συνδυασμό με μια παρωχημένη αντίληψη ενός «ευρωπαϊκού κάστρου» απρόσβλητου στην πίεση αλλοφύλων και αλλοδόξων, σε μια εποχή παγκοσμιοποιήσεως.

Κατ’ αρχήν οι ροές μεταναστών δεν είναι αποκλειστικά συνέπεια των εμφυλίων συγκρούσεων ή παρεμβάσεων για την ανατροπή των μπααθικών καθεστώτων στον αραβικό κόσμο. Ο πλούτος της Ευρώπης -παρά την οικονομική κρίση- το δημοκρατικό πολίτευμα, ο σεβασμός των ατομικών δικαιωμάτων αποτελούν πόλο έλξεως ακατανίκητης ισχύος για τα έθνη της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής. Διατυπώνονται κατηγορίες για ατυχείς παρεμβάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευρύτερη περιοχή ζωτικών συμφερόντων της Ευρώπης, που είχαν ως συνέπεια την αποσταθεροποίηση αυταρχικών καθεστώτων. Αλλά με εξαίρεση τη Βρετανία και τη Γαλλία που αυτενεργούν σε συνεργασία με τους Αμερικανούς, δεν έγινε ποτέ καμία απόπειρα διαμορφώσεως κοινής, ανεξαρτήτου ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, όχι κατ’ ανάγκη αντίθετης προς εκείνη των ΗΠΑ. Η αδυναμία εκπονήσεως ενιαίας πολιτικής προωθήσεως ευρωπαϊκών συμφερόντων είχε συνέπειες, και το μεταναστευτικό πρόβλημα -στην παρούσα συγκυρία- είναι μία από αυτές.

Η αντίληψη του «ευρωπαϊκού κάστρου» λειτούργησε εξίσου ανασταλτικά. Καμία μεγάλη δύναμη δεν είναι δυνατόν να επιβιώσει εάν δεν επεκταθεί, εάν δεν εντάξει αλλογενή στοιχεία στον σκληρό πυρήνα της. Το ομοιογενές είναι ασύμβατο προς κάθε αυτοκρατορική αντίληψη.

Η ενσωμάτωση της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό σύστημα αποτελούσε στο παρελθόν βασικό στόχο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Παράλληλα η Γαλλία προωθούσε ενίσχυση των σχέσεων της Ευρώπης με τις χώρες του Μαγκρέμπ. Παρά τις πολιτιστικές και θρησκευτικές διαφορές, υπήρχε μακρά πολιτική συνάφεια και εξοικείωση με την Ευρώπη των χωρών αυτών, που θα μπορούσαν να είναι το ανάχωμα στις ακατάσχετες ροές προσφύγων και μεταναστών από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική. Η ανάσχεση του μεταναστευτικού ρεύματος θα γινόταν επί του εδάφους των χωρών αυτών.

Η ενσωμάτωση της Τουρκίας στην Ευρώπη ανεστάλη όχι λόγω των αντιρρήσεων της Ελλάδος ή της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε μεταγενέστερη φάση, αλλά για λόγους οικονομικούς και διατηρήσεως της «ευρωπαϊκής καθαρότητος». Προσφάτως και υπό την πίεση των προσφυγικών ροών, η καγκελάριος της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ, που αντιδρούσε πεισματικά στην ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε., μετέβη στην Αγκυρα και παρείχε αφειδείς υποσχέσεις στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ηταν μια κίνηση καθαρώς αμυντική, βεβιασμένη, που επιπλέον δημιουργεί τον κίνδυνο μετατροπής της Ελλάδος σε «χωματερή» της προσφυγικής δυστυχίας. Το έλλειμμα ευρωπαϊκής ηγεσίας είναι δραματικό και εμφανές.


http://www.kathimerini.gr/837054/opinion/epikairothta/politikh/to-eyrwpaiko-elleimma

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015

37 ιστοσελίδες για την εκμάθηση νέων δεξιοτήτων


Ακριβά δίδακτρα, κατάμεστες αίθουσες διδασκαλίας και εν τέλει πενιχρά αποτελέσματα είναι μερικές φορές οι αρνητικές συνέπειες που αντιμετωπίζουν πολλοί στην προσπάθεια τους για εκμάθηση μίας νέας δεξιότητας.

Οι ιστοσελίδες και οι εφαρμογές που παρουσιάζονται στη συνέχεια αποτελούν τη λύση στα παραπάνω προβλήματα δίνοντας την ευκαιρία σε όλους να αποκτήσουν μία νέα δεξιότητα από την άνεση του σπιτιού τους και στις περισσότερες περιπτώσεις δωρεάν. Οι θεματικές που καλύπτονται είναι χιλιάδες.

Εάν επιθυμείτε να παρακολουθήσετε κάποιο online course επισκεφθείτε τους παρακάτω ιστότοπους:



Σε περίπτωση που θελέτε να ασχολειθείτε με τον προγραμματισμό οι παρακάτω ιστότοποι θα σας φανούν εξαιρετικά χρήσιμοι:


Αντίστοιχα για τα δεδομένα:



Χρήσιμες ιστοσελίδες για την εκμάθηση ξένης γλώσσας:



Γενικές γνώσεις:



Bonus:



Πηγή: businessinsider.com

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Πιλοτικό «ΠΛΗΡΩΝΩ ΟΣΟ ΠΕΤΑΩ» στην Κηφισιά


Τα αποτελέσματα της εφαρμογής του έργου “Pay as you throw - Πληρώνω όσο πετάω” (PAYT) που φιλοδοξεί να είναι η απαρχή ενός συστήματος ταυτοποίησης που θα καταγράφει και ακολούθως θα παρέχει ασφαλή δεδομένα σχετικά με την ποιότητα και την ποσότητα των αποβλήτων στους κάδους, παρουσιάστηκαν την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015 σε ενημερωτική ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο Κηφισιάς.
Η πιλοτική εφαρμογή του έργου «ΠΛΗΡΩΝΩ ΟΣΟ ΠΕΤΑΩ – PAY AS YOU THROW ΠΟΠ-ΡΑΥΤ» χρηματοδοτήθηκε από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ – ΕΠΑΝ ΙΙ του Υπουργείου Ανάπτυξης και έχει σαν στόχο την ανάπτυξη και υλοποίηση ενός συστήματος ταυτοποίησης, το οποίο θα παρέχει στις δημοτικές αρχές και στους συμμετέχοντες πολίτες δεδομένα σχετικά με την ποιότητα και ποσότητα των αποβλήτων στους τοπικούς κάδους.
Στο Δήμο Κηφισιάς έχει ξεκινήσει σε πιλοτική φάση, η εφαρμογή του έργου, από το καλοκαίρι του 2014, όπου και παραχωρήθηκε εκ μέρους του Δήμου σημείο για την τοποθέτηση του συστήματος, το οποίο καταγράφει και παρέχει ασφαλή δεδομένα σχετικά με την ποιότητα και την ποσότητα των αποβλήτων στους κάδους. Το πρόγραμμα θα επεκταθεί σύντομα και σε δύο ακόμα σημεία της πόλης.
Την ημερίδα χαιρέτισε ο Δήμαρχος Κηφισιάς κ. Γιώργος Θωμάκος, ο οποίος έδωσε έμφαση στις πρωτοπόρες δράσεις που εφαρμόζει ο Δήμος Κηφισιάς - ο οποίος έχει ούτως ή άλλως να επιδείξει ιδιαίτερες επιδόσεις σε επίπεδο ανακύκλωσης και εφαρμογής πιλοτικών προγραμμάτων όπως της χωριστής συλλογής βιοαποβλήτων και κομποστοποίησης - στο πλαίσιο αναβάθμισης των υπηρεσιών καθαριότητας και ανακύκλωσης με τελικό στόχο την πορεία προς μια κοινωνία μηδενικών αποβλήτων.
Σε αυτήν την κατεύθυνση ο Δήμος Κηφισιάς δίνει βάση σε ενίσχυση δράσεων ανακύκλωσης, πρόληψης, βελτιστοποίησης των υπηρεσιών που προσφέρει ο Δήμος και τελικά σε μια ορθολογική διαχείριση των στερεών αποβλήτων σε τοπικό επίπεδο. Ο Δήμαρχος χαιρέτισε την καινοτόμα εφαρμογή, τόνισε βέβαια την πιλοτική εφαρμογή του σε μικρή κλίμακα και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην δυνατότητα εξεύρεσης βιώσιμων λύσεων, που να έχουν και στόχο την ορθή κοστολόγηση των υπηρεσιών καθαριότητας και διαχείρισης στερεών αποβλήτων στους Δήμους.
Με την σειρά του χαιρέτισε την ημερίδα ο εκπρόσωπος του Υπουργού Περιβάλλοντος κ. Γιάννη Τσιρώνη, κ. Δημήτρης Πολιτόπουλος, ο οποίος τόνισε ότι το Υπουργείο ενθαρρύνει ιδιαίτερα τις προσπάθειες των Δήμων για καινοτόμες δράσεις και πρόσθεσε ότι ο νέος Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) δίνει ιδιαίτερη σημασία στην προώθηση της ανακύκλωσης μέσα από τα Τοπικά Σχέδια Διαχείρισης Αποβλήτων. Είπε επίσης ότι αυτή τη στιγμή προετοιμάζονται νομικές ρυθμίσεις για λύση θεμάτων που απασχολούν τους Δήμους, όπως χωροθετήσεις, κοστολόγηση τελών κλπ.
Την αρχική ομιλία για το έργο έκανε ο Επικ. Καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Δρ. Κωνσταντίνος Αραβώσης, για την ανάπτυξη της καινοτόμας εφαρμογής και την λειτουργία του σε πιλοτικό επίπεδο, ενώ στη συνέχεια η εντεταλμένη Σύμβουλος Περιβάλλοντος του Δήμου Κηφισιάς Δρ. Ρόζυ  Χαριτοπούλου μίλησε για τα Τοπικά Σχέδια Διαχείρισης Απορριμμάτων στους Δήμους, τις ευκαιρίες και τους προβληματισμούς που προκύπτουν από αυτά. Επίσης αναφέρθηκε σε παραδείγματα εφαρμογής παρόμοιων συστημάτων στην ΕΕ και στις απαραίτητες νομοθετικές προσαρμογές που χρειάζονται για να εφαρμοσθεί και στην Ελλάδα Σύστημα ΠΟΠ.
Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν από τους εταίρους (εταιρείες και πανεπιστημιακά ερευνητικά ινστιτούτα του ΕΜΠ και του ΑΠΘ) τα αποτελέσματα του έργου, που περιλαμβάνουν την δημιουργία πρωτότυπου συστήματος κάδων PAYT – ΠΟΠ, τα αποτελέσματα από την εφαρμογή σε  περιοχές στον Δήμο Κηφισιάς, την έρευνα αγοράς στο πλαίσιο του έργου και την δυνατότητα επέκτασης του με περισσότερους κάδους και σε άλλους Δήμους.
Ακολούθησε η παρουσίαση της κας Αργυρούς Ρεμούνδου από τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης σχετικά με τους ΟΤΑ και την ανακύκλωση, τις επιδόσεις τους και τις προοπτικές όπου αναδείχθηκε ο ιδιαίτερος ρόλος που έχουν οι ΟΤΑ και η προσπάθεια που πρέπει να γίνει για να ενισχυθεί η ανακύκλωση και να διαχειριστούν ορθά το σύνολο των αποβλήτων που βρίσκονται στην αρμοδιότητα τους.
Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ήταν η συζήτηση μεταξύ των παρευρισκομένων, με την οποία έκλεισε η ημερίδα, σχετικά με την δυνατότητα ευρύτερης εφαρμογής Συστήματος ΠΟΠ, τις ευκαιρίες και τους προβληματισμούς.
Την ενημερωτική ημερίδα παρακολούθησε ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας κ. Χρήστος Καλός, εκπρόσωποι Δήμων, φορέων ανακύκλωσης, καθώς και επιχειρηματίες.

ΠΗΓΗ: http://www.myota.gr/index.php/recycle/7483-2015-10-29-00-15-30