Με αφορμή την ελληνική κρίση, τα credit default swaps (CDS) βρίσκονται στο επίκεντρο των συζητήσεων παγκοσμίως για την επιβολή αυστηρότερων κανόνων και εποπτικού πλαισίου στις χρηματοοικονομικές αγορές. Οι απόψεις διίστανται αν πρέπει να καταργηθούν ή να θεσπιστούν αυστηρότεροι κανόνες εποπτείας της συγκεκριμένης αγοράς.
Δείτε τι είναι τα CDS:
1. Τι είναι τα CDS
Πρόκειται για συμβόλαια παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων. Αρχισαν να χρησιμοποιούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και αποτελούν «ασφάλιστρα» έναντι ομολόγων που εκδίδουν είτε κράτη είτε επιχειρήσεις, τα οποία οι επενδυτές αγοράζουν για να καλυφθούν από τον κίνδυνο χρεοκοπίας του κράτους ή της επιχείρησης. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 ως το 2007 η εν λόγω αγορά διογκώθηκε και η αξία των συναλλαγών (αγορές και πωλήσεις τέτοιων προϊόντων) υπολογίζεται στα 50 τρισ. δολάρια. Η εν λόγω αγορά λειτουργεί χωρίς καμία εποπτεία και με ελάχιστη διαφάνεια. Σε περίπτωση που υπάρχει η υπόνοια ή η εκτίμηση ότι ο εκδότης του ομολόγου θα δυσκολευτεί να το αποπληρώσει, τότε η τιμή του αντίστοιχου ασφαλίστρου (CDS) ανεβαίνει.
2. Ποιος μπορεί να αγοράσει συμβόλαια CDS
Τα συμβόλαια CDS μπορούν να αγοραστούν από επενδυτές που κατέχουν κάποιο ομόλογο, αλλά μπορούν να αγοραστούν και από επενδυτές που δεν κατέχουν το ομόλογο. Οταν ο αγοραστής δεν κατέχει ομόλογο τότε το CDS ονομάζεται «naked» CDS, δηλαδή «γυμνό». Τα «naked» CDS έχουν βρεθεί στο επίκεντρο των επικρίσεων το τελευταίο διάστημα.
3. Γιατί;
Διότι όποιος αγοράζει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο χωρίς να κατέχει ομόλογο είναι σαν να ασφαλίζεται για να προστατευτεί από μια καταστροφή που δεν τον αφορά και από την οποία αν συμβεί θα κερδίσει. Δηλαδή είναι σαν να αγοράζει ασφαλιστήριο συμβόλαιο για να καλυφθεί από πιθανή καταστροφή που μπορεί να υποστεί το σπίτι του διπλανού του. Με τον τρόπο αυτό έχει κάθε συμφέρον να βάλει φωτιά στο σπίτι του διπλανού του για να εισπράξει την ασφάλεια. Κατ΄ αναλογία, όσοι έχουν αγοράσει CDS που ασφαλίζουν τον κίνδυνο χρεοκοπίας της Ελλάδας έχουν κάθε λόγο να συντηρούν το σενάριο της χρεοκοπίας για να ανεβαίνει η τιμή των CDS που κατέχουν και να τα πουλήσουν με κέρδος.
4. Ποιοι τα αγοράζουν;
Τα αγοράζουν μακροπρόθεσμοι επενδυτές, π.χ. στην περίπτωση των ελληνικών ομολόγων θεσμικοί επενδυτές όπως αμοιβαία κεφάλαια, συνταξιοδοτικά ταμεία, κ.ά. που έχουν αγοράσει τίτλους του ελληνικού Δημοσίου και δεν θέλουν να τους πουλήσουν διότι τότε οι τιμές τους θα καταρρεύσουν και θα ζημιωθούν οι ίδιοι περισσότερο.
5. Πρέπει να απαγορευτούν τα CDS;
Πολλοί υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να απαγορευτούν τα «naked» CDS. Αλλοι πάλι ζητούν την επιβολή ενός αυστηρότερου καθεστώτος ελέγχου προκειμένου να μπορεί να υπάρχει εποπτεία.
6. Τι υποστηρίζουν οι υποστηρικτές των CDS;
Οι υπέρμαχοι της αγοράς CDS υποστηρίζουν ότι τα εν λόγω συμβόλαια δεν «κινούν» τις αγορές, απλώς ανακλούν τους φόβους των επενδυτών και τους βοηθούν να καλυφθούν έναντι μελλοντικών κινδύνων. Μάλιστα αρκετοί εξ αυτών επικαλούνται έκθεση της γερμανικής Επιτροπής Ελέγχου Κεφαλαιαγορών (ΒaFin), σύμφωνα με την οποία η επενδυτική δραστηριότητα στην αγορά CDS είχε «ελάχιστες επιπτώσεις» στην ελληνική κρίση.
από ΤΟ ΒΗΜΑ της 14/3/2010
Πού βρίσκονται σήμερα τα CDS;
Ο Πίνακας είναι πολύ χαρακτηριστικός και ...καταπέλτης για την Ελλάδα. Για να είσαι σίγουρος ότι θα πληρωθείς το Σουηδικό ομόλογο που κατέχεις, πρέπει να πληρώσει στην "ασφαλιστική" 26,40 μονάδες (φανταστείται ας πούμε ότι τους λες "έχω ένα ομόλογο 100.000 ευρώ. Πόσα λεφτά θέλετε για να μου το πληρώσετε εσείς σε περίπτωση που δεν μπορούν να το πληρώσουν οι Σουηδοί;", Σου λένε 26,40 ευρώ. Όπως ασφαλίζουμε το σπίτι μας αξίας 100.000 ευρώ και πληρώνουμε 26,40 ευρώ το χρόνο για να είμαστε σίγουροι ότι αν καεί, θα πάρουμε από την ασφαλιστική τα 100.000).
Το ποσό για τα ελληνικά ομόλογα είναι 80 φορές μεγαλύτερο !!!! Δηλαδή 2.000 μονάδες. Αυτό δείχνει ότι είναι πολύ μεγάλος ο φόβος ότι αυτοί που κατέχουν τα ομόλογα δεν θα τα πληρωθούν, άρα μεγαλώνει το ρίσκο της "ασφαλιστικής", άρα θέλει μεγαλύτερο ασφάλιστρο.
και για τους Αγγλομαθείς ένα πολύ κατατοπιστικό βίντεο:
http://www.youtube.com/watch?v=jHVnEBw93EA&feature=player_embedded
Simply stated a credit-default swap, or CDS, is a way for the owner of an asset like a bond to buy an insurance policy to protect themselves in the event the issuer of that bond defaults.
But, because the CDS market is unregulated, there is $60 trillion of so in these instruments that are not only purchased by actual owners of the debt, but by speculators betting that the issuing entity will indeed go out of business.
When the economy was “good” and there was little incidence of company’s defaulting, banks sold and took in the premiums with what seemed to be very limited risk. Limited risk because the chance that the company or country issuing the debt would go under was somewhat remote.
The banks would therefore take in premiums and for the most part not have to pay out “claims” on the defaulted paper that they had insured through CDS. Premiums, as the chart below the video shows, are commensurate to the perceived risk that the debt issuer may actually default.
The financial crisis of course proved this idea of low risk of default to be wrong. Now with companies and country’s like Greece potentially facing the fate of default, the CDS sellers are once again facing huge exposure. This exposure to CDS has crippled many financial institutions.
CDS explained and a chart of country or sovereign debt with the current cost to insure
Without getting into the technical aspects of CDS, the chart shows the exorbitant cost to insure the debt of Greece because it is considered to be extremely close to a default.
On the other hand, the cost to insure U.S. treasury bonds is about 1/38 the cost of Greece sovereign debt. The more perceived risk, the higher cost to insure!
