101% ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΡΚΑΚΗΣ

101%... ‪#‎buygreekproducts‬
Ό,τι κι αν συμβεί τις προσεχείς μέρες, με βαριά συμφωνία ή με καλύτερη, με απομείωση χρέους ή όχι, έχω την εξής άποψη: Από χθες ήδη, όχι το 61%, αλλά το... 101% του ελληνικού λαού οφείλει να καλλιεργήσει και να υλοποιήσει πιστά μια ευρείας ερμηνείας κουλτούρα κατανάλωσης -κατά το δυνατόν, αμιγώς ελληνικών προϊόντων, αμιγώς ελληνικών εταιρειών ή, τουλάχιστον, εταιρειών που έχουν ακόμη έδρα και εγκαταστάσεις παραγωγής στην Ελλάδα και συγχρόνως επιδεικνύουν εργοδοτική νοοτροπία με θετικό πρόσημο για τη χειμαζόμενη χώρα μας.
Ακόμη και μέσα στη βαθιά κρίση, αρκετές ελληνικές εταιρείες (αλυσίδες σούπερ μάρκετ, καπνοβιομηχανίες, φαρμακοβιομηχανίες, βιομηχανίες τροφίμων, αναψυκτικών και συσκευασίας, ζυθοποιίες, ελαιουργίες, εταιρείες καλλυντικών και ηλεκτρονικών αγαθών κ.λπ) έχουν επιδείξει, αν μη τι άλλο, εταιρικό ήθος ασυνήθιστο για την Ελλάδα, που περνάει χαλεπούς καιρούς.
Με λογική αποσυνδεδεμένη από τη "μεγιστοποίηση του κέρδους με οποιοδήποτε ανθρώπινο κόστος", έχουν δώσει έτσι ένα παράδειγμα που θεωρώ ότι αξίζει να ανταμειφθεί από μέρους μας με ενεργητικό τρόπο και με τη σκέψη στο μέλλον, όποιο κι αν είναι αυτό.
Δεν απαιτεί ιδιαίτερο κόπο. Μια αναζήτηση στο διαδίκτυο μπορεί να βγάλει στον καθένα μας μια ευρεία λίστα τέτοιων εταιρειών που, λιγότερο ή περισσότερο η καθεμία, προτίμησε το δύσκολο δρόμο και όχι το στυγνό "σηκώνομαι και φεύγω" ή "σε ξεζουμίζω, ανήμπορε εργαζόμενε" ή ‘’σε εκμεταλλεύομαι ασύστολα, φουκαρά Έλληνα προμηθευτή μου για να βάλω πάνω στο προϊόν σου τη δική μου ετικέτα’’ ή όλα τα υπόλοιπα που γνωρίσαμε και γνωρίζουμε στο πετσί μας.
Η ενεργή στήριξή τους αποτελεί, για μένα, μονόδρομο στο εξής, έτσι κι αλλιώς.
Όπου και όσο μπορούμε ο καθένας, θεωρώ ότι ενσυνείδητα πλέον πρέπει να ενημερωθούμε σε βάθος, να προσέχουμε και, στο μέτρο του εφικτού επαναλαμβάνω:
Να επιλέξουμε το ελληνικό προϊόν, μιας ελληνικής εταιρείας που έμεινε εδώ, κράτησε τους εργαζομένους της, ενδεχομένως δεν τους μείωσε και το μισθό (υπάρχουν κ α ι τέτοιες, όπως υπάρχουν και κάποιες που τους δίνουν μπόνους ακόμη και σήμερα!) και, γενικότερα, προσπαθεί να λειτουργήσει όχι αποκλειστικά εις βάρος μας, αλλά στο πλάι μας, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Να επιλέξουμε το προϊόν μιας εταιρείας που δ ε ν απέλυσε τους πάντες, την κοπάνησε και άλλαξε έδρα μέσα στην κρίση (και γι' αυτό μοιάζει σήμερα "ελληνική" χωρίς στ' αλήθεια να είναι και παρουσιάζεται πιο "ανταγωνιστική" στο ράφι, αλλά στην ουσία αφαιρεί από τον τόπο χρήμα, ανάπτυξη, θέσεις εργασίας, ασφαλιστικές εισφορές, αυτάρκεια...)
Να επιλέξουμε το προϊόν ή τις υπηρεσίες μιας εταιρείας που δ ε ν μετέτρεψε τους εργαζομένους της -ή τους Έλληνες υπεργολάβους της- σε δουλοπάροικους.
Να επιλέξουμε προϊόντα και υπηρεσίες εταιρειών που δ ε ν αποτελούν μέρος του κλειστού παγκόσμιου κύκλου συμφερόντων τα οποία με την τεράστια επιρροή τους (και τις αθρόες, ασύστολες δωροδοκίες τους σε πολιτικά πρόσωπα και μιζαδόρους μεσάζοντες, καθώς αποδεικνύει η ιστορία) επιβάλλουν έως και σε διεθνείς θεσμικούς φορείς ιδιοτελείς και απάνθρωπες πολιτικές, ωμής εκμετάλλευσης.
Και ούτω καθεξής.
Να φροντίσουμε δηλαδή, με άλλα λόγια, να ανταμείψουμε με το λιγοστό εισόδημά μας όσες εταιρείες απέμειναν και στηρίζουν την εγχώρια παραγωγή και την εγχώρια εργασία, με τρόπο υπεύθυνο και αξιοπρεπή. Όλες οι εταιρείες έχουν στόχο το κέρδος, φυσικά. Αλλά δεν το επιδιώκουν όλες με κυνισμό, αναλγησία και κτηνώδεις συμπεριφορές, λογικές και πρακτικές. Και ούτε συνεισφέρουν όλες το ίδιο στο αύριο της χώρας.
Προτείνω το #buygreekproducts μ' αυτή την ευρεία και σύνθετη ερμηνεία, να γίνει Νο1 trend.
Με τον τρόπο του και εφόσον εφαρμοστεί μαζικά και με συνέπεια, είναι κι αυτό ένα "δημοψήφισμα" διαρκείας που θα "τσούξει" εμπράκτως κιόλας όσους πρέπει να τσούξει. Και μάλιστα στην τσέπη τους, που αποτελεί και το μοναδικό ευαίσθητο σημείο της ύπαρξής τους...

https://www.facebook.com/stelios.markakis.9/posts/841731135895683

Σας περιασπάζομαι είτε είστε με το ναι, είτε με το όχι, είτε με την πατέντα "οχι, μεν, αλλα οχι απ το δικο μου" του ΚΚΕ

Filothei Varsami
Δεν ξέρω απόφαση άλλης κυβέρνησης μέχρι σήμερα που να με σόκαρε τόσο, να διαφωνώ μαζί της τόσο και να θεωρώ τόσο ολέθρια για την κυβέρνηση και για τη χώρα, όσο το δημοψήφισμα. Και αν τις πρώτες μέρες πριν λήξει το πρόγραμμα κράταγα την αναπνοή μου ελπίζοντας ότι είναι μια μπλόφα που πιέζει για λίγο καλύτερη συμφωνία, μετά την απόρριψη της δεύτερης πρότασης γιουνκέρ, τη λήξη του προγράμματος, το μπραφ στις τράπεζες και το εξωγήινο διάγγελμα τσίπρα, σκέφτηκα σοβαρά να την κρατήσω λίγο ακόμα να σκάσω και να ησυχάσω, να μη βλέπω άλλο αυτή την ανεξήγητη τροπή των διαπραγματεύσεων για μια βιώσιμη συμφωνία, σε διαδικασία που ακολουθεί ευλαβικά τους κανόνες της ελληνικής τραγωδίας.

Δεν μπορώ να καταλαβω τι σκεφτόντουσαν στην κυβέρνηση όταν πίστεψαν οτι η εμμονή στο δημοψήφισμα με τις τράπεζες κλειστές, τους συνταξιούχους στα κάγκελα και τα capital controls θα τους βοηθούσε σε κάτι. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δε βλέπουν τον τρομερό διχασμό της ελληνικής κοινωνίας που προκαλεί αυτή η ακατανόητη επιμονή τους να μεταθέσουν στο λαό την επιλογή σε ένα δίλημμα που ήδη ξεπεράστηκε από τις εξελίξεις. Το δημοψήφισμα δεν είναι αντισυνταγματικό, το δημοψήφισμα δεν είναι παράνομο. Καμία ηλίθια σπέκουλα των αντιφρονούντων δεν χρειάζεται για να δει κανείς ότι μιλάμε για μια ανόητη, αδιανόητα διχαστική διαδικασία που χωρίζει τον λαό ταξικά, ηλικιακά, πολιτικά σε δύο στρατόπεδα έτοιμα να βγουν στα κεραμίδια ή και στους δρόμους. Η τοξινη που χύνεται εδώ μέσα ειναι ενδεικτική. "Δε θα σας ξεχάσουμε όσους ψηφίσατε σύριζα και μας καταστρέψατε" απειλεί η μία απασφαλισμένη υστέρω, "να θυμόμαστε όσους ψηφίσουν ναι την κυριακή" φωνάζει ο άλλος απασφαλισμένος κουλός, χτίζοντας παρέα, παραυτουργικά, με τρομάρα και με πανικό τις δύο όψεις του οβολού που θα πληρώσουμε για να μπούμε στον άδη.

Ωστόσο. Αν και θα ήθελα όσο τίποτα να μην είχαμε μπει ποτέ σε αυτή τη δύνη, δυστυχώς μπήκαμε. Και αυριο πρέπει κάτι να ψηφίσω. Προσπαθώ να μην επηρεαστώ από την παράνοια, το ποντάρισμα στον παροξυσμικό τρόμο, την καταστροφολογία από τη μία και την επίκληση σε μεταξάδες, παλιγγενεσίες, άσματα ηρωικά και πένθιμα από την άλλη.

Προσπαθώ να σκεφτώ ψύχραιμα. Είμαι παιδί μίας βαθιά και ιδεολογικά δεξιάς οικογένειας. Ο πατέρας μου είναι συνταξιούχους που πήρε αυτό το μήνα μόνο 120 ευρώ από τα χρήματα που θεωρητικά όλα αυτά τα χρόνια της εργασίας του παρακρατούσε από το μισθό του για να γίνουν σύνταξή του. Έχω τη δουλειά μου, το σπίτι μου που δεν το χρωστώ και τη στρωμενη ζωή μου που διαταράσεται από τις αναταράξεις της εθνικής μας περιπέτειας όσο διατάρασσεται η ζωή όλων που εχουν ακόμα κάτι να χάσουν. Τα βραχυπρόθεσμα συμφέροντά μου κείνται ταξικά, οικονομικά, πρακτικά στο "ναι" στο "υπογράψτε κάτι να ξαναμπούμε σε πρόγραμμα", στο "ανοιξτε με κάθε κόστος τις τράπεζες χθες" απροϋπόθετα, γενικά και αόριστα. Προσπαθώ, όμως, να μην επιλέξω αυτό που νομίζω ότι προς το παρόν με ηρεμεί και με βολεύει. Προσπαθώ να δω τη λίγο μεγαλύτερη εικόνα και τα δεδομένα της.

Ξεκινώ από το γεγονός ότι η ελληνική οικονομία δε θα ορθοποδήσει ποτέ χωρίς ενα γενναίο και αναπόφευκτο κούρεμα χρέους. Δεν το λέω εγώ -το λέει ενας από τους τρεις θεσμούς διαχρονικά, το δντ, αλλά δεν το δέχεται η εε λογω της δυσκολίας να περάσουν την ωδύνη του κουρέματος του ελληνικού χρέους στους ψηφοφόρους τους. Θεωρητικά μας τάζουν ότι, αν εφαρμόσουμε τα συμφωνηθέντα και κάνουμε παπάδες, το τυράκι στο τέλος θα είναι συζήτηση για τυχόν κούρεμα. Το έκαναν με τον σαμαρά, που έστιψε τσέπες, πέρασε απέραστα μέτρα για να βγάλει ενα νούμερο που βαφτίστηκε "πρωτογενές πλεόνασμα" και άνοιγε το δρόμο για το κούρεμα. Και όταν το έκανε και πηγε χαρούμενος να το συζητήσει και στη συνέχεια να μας το πουλήσει σαν επιτευγμα (που οντως θα ηταν), του ζητησαν και άλλα απέραστα μέτρα, παρά το γεγονός ότι η κοινωνία και η κυβέρνησή του είχαν φτάσει στα όριά τους. Το κάνουν και με τον τσίπρα. Συζητάν τόσο καιρό για μέτρα, για κοστολογημένα μέτρα και για επιπλέον μέτρα, αλλά δε βάζουν στη συζήτηση έστω και ως συνάρτηση της συμμόρφωσής μας στα τυχόν συμφωνημένα, το κούρεμα. Θέλουν αυτό που για εμάς ειναι αυτοκτονικό αν γίνει μόνο του, αλλά για αυτούς είναι εύκολο: να συζητάμε για τα ελλείμματα και να συμφωνούμε ανεφαρμοστες, σε μια υφεσιακή οικονομία, μπούρδες όπως η επιβολή επιπλέον φπα στον τουρισμό με τη σαιζόν να τρέχει ή την προκαταβολή 100% φόρου επιχειρήσεων και ελευθερων επαγγελματιών.

Σε μια διαδικασία κλειστών συζητήσεων που ενημερωνόμαστε για τη συζήτηση της τύχης μας μόνο μέσω διαρροών, βλέπω την ευρώπη να λειτουργεί όχι ως κοινότητα συμφερόντων, αλλά ως μίγμα αντιφατικών και συχνά αντικρουόμενων απόψεων οπου καθένας έχει δικό του βιολί, δικές του απαιτήσεις, δικά του συμφέροντα που απαιτεί να ικανοποιηθούν στο ακέραιο αν και ενα ειναι βέβαιο: η ελλάδα πια δεν μπορεί να τους ικανοποιήσει όλους μαζί, εκτός αν αμοιβαία υποχωρήσουμε όλοι από καποιες θέσεις μας. Οποιος δεν το βλέπει αυτό, πάσχει από σύνδρομο τς στοκχόλμης ή απο σύνδρομο "300 του λεωνίδα", αμφότερα εξίσου προβληματικά.

Για αυτο: Διαβάζω την έκθεση της standard and poor's προχθές που υπογραμμίζει ότι τυχον grexit θα σήμαινε απρόβλεπτους κινδύνους για το ευρώ. Βλέπω τον ντράγκι να διατηρεί μία μορφή ela στις ελληνικές τράπεζες εκτός του οριου, σχεδόν, των αρμοδιοτήτων του, αναγνωρίζοντας σιωπηρά οτι η ελλάδα δεν πρεπει να μεινει στην τύχη της και ας την προκάλεσε. Διαβάζω αναλυτες των financial times να εξηγούν (αντιθετα προς τις εκτιμήσεις πρωτοκορυφαίων ελλήνων οπως ο πορτοσάλτε ή καποιος εκ των 85 διανοητών που στηριζουν ναι σε όλα) ότι η ελλάδα δεν μπορεί να δεχτεί τη συμφωνία που της προσφέρθηκε, εκτός αν αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Και καταλήγω:

Σε αυτό το αδιανόητο δημοψήφισμα, η θέση μου είναι με το ΟΧΙ. Το ναι δεν το διαβάζω μεταφυσικά, ως ναι στην ευρωπη ή στο ευρώ, γιατί κάτι τετοιο και με το όχι δεν αμφισβητείται, αλλά και με το ναι κανείς δεν το εγγυάται. Μου θετουν ενα ερώτημα, αν θελω μία συγκεκριμένη συμφωνία. Δεν τη θέλω. Γιατι τη βρίσκω λεόντειο, ανεφάρμοστη, καταπιεστική και καταχρηστική. Ούτε αυτοί που μου την προτείνουν δεν πιστεύουν ότι μπορώ να την εφαρμόσω, για αυτό, άλλωστε, ήδη την αλλαξαν. Ψηφιζω οχι και θα θελα αμέσως μετά το οποιο αποτέλεσμα να τσακιστούν όλοι μαζί να γυρίσουν στο τραπεζι των διαπραγματεύσεων και να προτεινουν ενα κειμενο αντικειμενικά εφαρμόσιμο και για όλους επωφελές, αν οντως πιστεύουν οτι η θέση της ευρώπης ειναι στην ελλαδα και δεν δουλευόμαστε απλως μεταξύ μας. Αυτή ειναι η θέση μου, αυτή ειναι η ψήφος μου και σε οποιον δεν αρέσει, "δεν έχω και άλλη".

Ο θεός βοηθός και καλώς να ξανανταμώσουμε όσοι βριστούμε, ξεμαλλιαστούμε και τα σπάσουμε σήμερα, οταν με το καλό περάσουμε απέναντι και βρεθούμε πάλι σε κάποιο τοπο ηπιας διαδικτυακής γαλήνης, οπου θα συζητάμε για την πανσέληνο, τις νέες τάσεις στη μόδα ή για τη σωτηρία της ψυχής, που ναι πολύ μεγάλο πράγμα. Σας περιασπάζομαι είτε είστε με το ναι, είτε με το όχι, είτε με την πατέντα "οχι, μεν, αλλα οχι απ το δικο μου" του κκε.

Αυτά. Καλή μας τύχη!

https://www.facebook.com/filothei.varsami/posts/10153159966163292?fref=nf

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

ΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Με το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ που θα  ψηφίσει ο ελληνικός λαός άλλοι θα το εκμεταλλευτούν για τις δικές τους πολιτικές σκοπιμότητες . Πάλι ο Ελληνας θα είναι ευκολόπιστος και πάλι προδομένος...
 Είναι ένα δημοψήφισμα που οδηγεί σε διχασμό . Και τελικά οι χαμένοι θα είναι κερδισμένοι όπως πολύ σωστά έγραψε ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΡΙΜΗΣ​ "οι " χαμενοι "" του δημοψηφισματος θα ισχυριζονται οτι αν ειχαν επικρατησει αυτοι,τα πραγματα θα ηταν σαφως καλυτερα!"
Τα πράγματα είναι δύσκολα είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ δεν υπάρχει πλάνο Β από κανένα .
Πάμε να ψηφίσουμε και δεν ξέρουμε τα + και τα - από επίσημα χείλη απο πολιτικές αοριστολογίες έχουμε χορτάσει. Γραφόμενα για + και - έχουμε διαβάσει από τους υποστηρικτές και των δύο πλευρών.
 Το ΝΑΙ το στηρίζουν αυτοί που έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνη για την κατάσταση που βιώνουμε.
 Από την άλλη αυτοί που σκοτωνόντουσαν μεταξύ τους (βλέπε ιστορία Φύσσα) ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ συμφωνούν στο ΟΧΙ τώρα έγιναν αδέλφια - τα καλά του δημοψηφίσματος-. Από την άλλη ο φασίστας Μεταξάς για τους Συριζαίους, έγινε σύμβολο από εκεί που του έσουρναν τα εξ αμάξης , βέβαια τους βολεύει το ΟΧΙ του Μεταξά γιατί είναι βαθιά ριζωμένο  μέσα στην συνείδηση του Έλληνα . Μόνο που ο Μεταξάς είχε οργανώσει και την κοινωνική ασφάλιση είχε κοιτάξει το δίκιο του εργάτη - 8ωρο- αυτά θα τα θυμηθούμε μετά την κάλπη ή απλά τον χρησιμοποιήσαμε ως σύμβολο για το ΟΧΙ.
Αλήθεια μιας και τα βρήκανε στο ΟΧΙ ΣΥΡΙΖΑ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ με τους λαθρομετανάστες τι θα γίνει εκεί τι θα πούμε ΝΑΙ ή ΟΧΙ;
Πολιτικά διαφωνώ με το δημοψήφισμα κι αυτή  είναι η θέση μου. Κακώς γίνεται συμμέτοχος ο πολίτης στους κάκιστους χειρισμούς των πολιτικών .
 Οι πολίτες τους εμπιστεύτηκαν,  με την ψήφο τους,   για να κυβερνήσουν  και να βρούνε λύσεις . Δεν τα κατάφεραν   και οι νυν και οι πρωην και τώρα τι; ένα αδιέξοδο;
Πειραματόζωο της θεωρίας παιγνίων του Ιωάνη Βαρουφάκη;
Στο δια ταύτα:  ανεξάρτητα με το τι θα ψηφίσουμε στο δημοψήφισμα γινόμαστε κοινωνοί μιας πολιτικής που έφερε την Ελλάδα στο αδιέξοδο και τους πολίτες στα πρόθυρα της απελπισίας.
Αύριο ανάμεσα στα δύο κακά θα μπω στην λογική  το μή χείρω βέλτιστο. Σέβομαι στο τι θα ψηφίσει ο συμπολίτης είπαμε ότι έχουμε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ να μην μένει στα λόγια .
ΥΓ.  Διαφωνώ με την υπερβολή κάποιων. Είδα συναγωνιστές στα τοπικά δρώμενα να βγάζουν χατζάρες .
Τέλος δεν είναι προδότης αυτός που θα ψηφίσει ΝΑΙ ούτε αυτός που θα ψηφίσει ΟΧΙ χαμένο κορμί Έλληνες είναι στα κατάσταση παράνοιας.
ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ φίλοι και φίλες η Δευτέρα μας θέλει ενωμένους ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος.

Όλη η αλήθεια για τη διαπραγμάτευση στη γερμανική τηλεόραση (ΑRD)

ΧΩΡΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΟΥ ΠΑΣ...

Του Γιώργου Κράλογλου       

Όταν ο κυρ-Θανάσης ο γαλατάς, της οδού Πατησίων, εμπιστεύονταν τα σχέδια των παιδιών του, Κυριάκου και Γιάννη Φιλίππου, να φτιάξουν βιομηχανικό συγκρότημα για γάλα και γιαούρτια ούτε που πέρναγε από το μυαλό του ότι κάποια στιγμή η έδρα του ομίλου της οικογένειας Φιλίππου
θα μεταφερόταν (αναγκαστικά) στο Λουξεμβούργο.

 Όταν ο Μποδοσάκης έστηνε βιομηχανίες υλικών αμύνης ακόμη και με πολιτική παράκληση και υπόδειξη να βοηθήσει την Ελλάδα στους πολέμους της. Ο Νιάρχος έχτιζε το μεγαλύτερο ναυπηγείο των Μεσογείων. Και οι Γάλλοι μετέφεραν την παραγωγή αλουμινίου τους, της Ευρώπης, στην Ελλάδα δεν είχε κανείς τους ιδέα για τον «σοσιαλισμό του χαβαλέ» που θα  ακολουθούσε:

Όταν ο καθηγητής Στρατής Ανδρεάδης έχτιζε τον όμιλο της Εμπορικής, τα  πράσινα λεωφορεία του Πειραιά, τα Λιπάσματα της Καρβάλης και σχεδίαζε Διυλιστήρια στην Πάχη Μεγάρων και τον σημερινό Προαστιακό σε συνδυασμό με Μετρό, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα τον διέλυαν (κυριολεκτικά) οι κομματικές εκτιμήσεις για το πολιτικό κόστος και κάποια συγκεκριμένα
πολιτικά παρασκήνια.

Όταν ο πατέρας των Αγγελόπουλων έφερνε στην Αθήνα, από τον Βλαχόραπτη Αρκαδίας, τα τέσσερα παιδιά του τον Δημητρό, τον Παναγιώτη, τον Άγγελο και τον Γιάννη, για να φτιάξει μαγαζί με πρόκες στην οδό Αθηνάς, με τους δυο πρώτους και να κάνει καθηγητή τον τρίτο και δικηγόρο τον
τέταρτο επίσης δεν μπορούσε να φανταστεί το μίσος που θα προκαλούσε η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ και ότι θα οδηγούσε στην δολοφονία του Δημητρού επειδή έτσι έκρινε η 17 Νοέμβρη που ήταν τότε μέρος της κοινωνίας μας...

Όταν ο Γεώργιος Δράκος της ΙΖΟΛΑ (που ξεκίνησε από γκαζιεράδικο της Πειραιώς) απαντούσε στον Κωνσταντίνο Καραμανλή που τον «μάλωνε» γιατί  δεν του άρεσαν οι Έλληνες βιομήχανοι «Κύριε πρόεδρε δεν είμαστε πολλοί,  είμαστε περίπου 200. Βάλτε μας σε μια βάρκα και πνίξτε μας. Αλλά για όνομα του Θεού κρατήστε την βιομηχανία του τόπου γιατί δουλεύουν εκατοντάδες χιλιάδες» επίσης δεν φανταζόταν ότι θα έφτανε η ώρα να κρατήσουμε μόνο τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και να πετάξουμε στην θάλασσα την ελληνική βιομηχανία...

Όταν η Shell το 1930 έστηνε τις πρώτες τρόμπες βενζίνας για τα αυτοκίνητα στην Αθήνα και την ακολουθούσαν η BP, η ΜOBIL, η TOTAL, η ΕSSO και οι υπόλοιπες πολυεθνικές θα γέλαγαν μόνο με την ιδέα ότι κάποτε θα έφευγαν κυνηγημένες από την Ελλάδα για το χατίρι των λαθρεμπόρων και των κομματικών συμφερόντων ακόμη και των (λεγομένων) φιλελεύθερων κυβερνήσεων.

Έτσι ένιωσαν, όπως εκ των υστέρων ομολόγησαν, και η Pirelli, και η Nissan και η Good Year, και η Petrogaz και μια σειρά ενεργειακές και χημικές πολυεθνικές μετά τον κάθε μορφής διωγμό τους...

Οι μόνοι που δεν ένιωσαν και δεν νοιώθουν έκπληξη αλλά αντίθετα σχολιάζουν δυσμενώς όσους «ανοίγουν πανιά» και χάνονται από την Ελλάδα είναι οι Έλληνες πολιτικοί όλων των παρατάξεων.

Και μαζί με αυτούς όλοι οι επαγγελματίες «αριστεροί επαναστάτες» που, πρέπει να δείχνουν, ότι παθαίνουν αλλεργία σε οτιδήποτε λέγεται ιδιωτικός τομέας και ιδιωτική πρωτοβουλία.

Είναι οι ίδιοι «λόγιοι αριστεροί» που κατεβάζουν από το ράφι τις κονσέρβες -συνθήματα «...για την ελληνική ολιγαρχία που φτιάχτηκε με τα λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ και έβγαλε τα λεφτά της στην Ελβετία πίνοντας το αίμα του ελληνικού λαού...».

Είναι αυτοί που προσκυνούν και λιποθυμάνε από ενθουσιασμό όταν ιδρύονται τα κρατικά τεμπελχανεία με την μορφή Οργανισμών και ΔΕΚΟ όπου εκεί μπορούν να δουλέψουν χωρίς αφεντικό και να κλέβουν ανενόχλητοι.
Γιατί οι έξω κλέφτες του δημόσιου χρήματος έχουν μόνιμη «ομερτά» με τους εντός του δημοσίου κλέφτες...
Έχετε σκεφτεί τι «δεκεμβριανά» θα ζούσαμε αν, ας πούμε, ο πρωθυπουργός έπαιρνε τον κ. Φιλίππου, τον κ. Μυτηλιναίο, τον κ. Στασινόπουλο, τον κ. Κανελλόπουλο, τον κ. Παπαλεξόπουλο και άλλους βιομήχανους και (όπως έκανε η κ. Μέρκελ) τους πήγαινε στην Γερμανία και στην Γαλλία για
δουλειές;
Θα έπεφτε η Ακρόπολη και θα καιγότανε η Βουλή.
Ευτυχώς που ουδέποτε Έλληνας πρωθυπουργός σκέφτηκε... να κάνει τέτοιο «ατόπημα».

Ευτυχώς που όλοι τους παραμένουν πιστοί στη γραμμή «Εμείς είμαστε με το κράτος και με τους κρατικούς υπαλλήλους».

Τώρα αν αυτά τα κάνει η Μέρκελ στους δικούς της επιχειρηματίες είναι γιατί θέλουν να ξεπουλήσουν την Ελλάδα... Αν τα κάνει ο κ. Ερντογάν με τους Τούρκους επιχειρηματίες είναι γιατί οι Τούρκοι είναι απολίτιστοι... Αν τα κάνουν οι Αμερικανοί είναι γιατί έτσι συνηθίζουν
οι φονιάδες των λαών...

Εμείς όμως στο ύψος μας.
Να κλείσουμε και αυτά τα εργοστάσια που μας έμειναν. Και τι θα γίνουν οι εργαζόμενοι; Είναι δουλειά της ελληνικής σοβιετίας να τους απασχολήσει. Ποιος επιχειρηματίας λοιπόν μπορεί να αντέξει, πριν από όλα, αυτό το κλίμα. Ποιος μπορεί να αντέξει αυτήν την κατακραυγή σε ό,τι λέγεται ιδιωτική επιχείρηση. Ας αλλάξει λοιπόν, πριν απ όλα, το κλίμα.

Και αν αλλάξει (πράγμα απίθανο) τότε ας ψάξουμε για αντικίνητρα, φορολογικές αδικίες, υψηλό κόστος παραγωγής και υποβαθμισμένη ανταγωνιστικότητα.

Πρώτα απ΄ όλα όμως ας ξεκαθαρίσουμε αν θέλουμε ιδιώτες επενδυτές στην  χώρα.

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ

Με «δελτίο» η προμήθεια καυσίμων για τους καταναλωτές

Περιορισμούς στην κίνηση των μέσων μεταφοράς, ακυρώσεις πτήσεων και δρομολογίων πλοίων, υποχρεωτική μετακίνηση συγκεκριμένου αριθμού επιβατών με οχήματα ιδιωτικής χρήσης, περιορισμούς στους χρόνους λειτουργίας εμπορικών καταστημάτων και βιομηχανικών μονάδων, ανώτατα όρια προμήθειας καυσίμων για τους καταναλωτές με τη χρήση «δελτίων», είναι μερικά από τα μέτρα που θα τεθούν σε εφαρμογή στην περίπτωση που η χώρα τεθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω ελλείψεων στην προμήθεια πετρελαίου και πετρελαιοειδών. Τα μέτρα αυτά προβλέπονται στο Σχέδιο Μέτρων Εκτακτης Ανάγκης (ΣΜΕΑ) για την αντιμετώπιση σοβαρών διαταραχών του εφοδιασμού σε πετρέλαιο και εφαρμόζονται κατά προτεραιότητα πριν από τη χρήση των αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης των 90 ημερών που τηρούν υποχρεωτικά διυλιστήρια, εταιρείες και μεγάλοι καταναλωτές και στα οποία παραπέμπει η κυβέρνηση και η διοίκηση των ΕΛΠΕ, όταν δίνουν διαβεβαιώσεις για τη διασφάλιση της τροφοδοσίας της χώρας σε καύσιμα.

Η εφαρμογή τους θα κριθεί αναγκαία όχι μόνο στην περίπτωση που η χώρα βρεθεί εκτός ευρώ, κάτι που θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αλλά και στην περίπτωση που παραταθεί το καθεστώς της «τραπεζικής αργίας», αφού θα δυσκολέψει τις συναλλαγές των ελληνικών διυλιστηρίων με τους προμηθευτές τους. Το Σχέδιο Μέτρων Εκτακτης Ανάγκης (ΣΜΕΑ) εφαρμόζεται από την Επιτροπή Διαχείρισης Σοβαρών Διαταραχών Εφοδιασμού με την υποστήριξη των αρμόδιων υπηρεσιών των υπουργείων Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Οικονομικών, Εσωτερικών, Εθνικής Αμυνας, Οικονομίας, Υποδομών Ναυτιλίας και Τουρισμού. Η Επιτροπή Διαχείρισης θέτει σε εφαρμογή σειρά μέτρων εθελοντικής και υποχρεωτικής κατηγορίας για τον περιορισμό της κατανάλωσης που προηγούνται της απόφασης για χρήση των αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης.

Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει μέτρα εθελοντικής εφαρμογής που πραγματοποιείται μέσω δημόσιας διαφημιστικής και ενημερωτικής εκστρατείας του υπουργείου Ενέργειας. Οι πολίτες καλούνται να κάνουν χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς, να μειώσουν τις μετακινήσεις τους και να προτιμούν τις κατά το δυνατόν από κοινού μετακινήσεις με οχήματα ιδιωτικής χρήσης και ταξί.

Η δεύτερη κατηγορία μέτρων είναι υποχρεωτικής χρήσης και περιλαμβάνει περιορισμούς στις μετακινήσεις μέσων μεταφοράς, ιδίως μέσω:

• της μείωσης των ανώτατων ορίων ταχύτητας

• περιορισμούς κυκλοφορίας οχημάτων εντός συγκεκριμένων περιοχών και περιοδική κυκλοφορία αναλόγως του αριθμού κυκλοφορία τους

• περιορισμό της συχνότητας των δρομολογίων ή των στάσεων στα μέσα μαζικής μεταφοράς

• απαγόρευση κίνησης σκαφών αναψυχής και ιδιωτικών αεροσκαφών

• ακύρωση πτήσεων και δρομολογίων πλοίων χωρίς κάποια ελάχιστη πληρότητα

• υποχρεωτική από κοινού μετακίνηση συγκεκριμένου αριθμού επιβατών με οχήματα ιδιωτική χρήσης.

Περιλαμβάνει, επίσης, μέτρα περιορισμού κατανάλωσης ενέργειας, κυρίως μέσω ορίων του χρόνου λειτουργίας των κεντρικών θερμάνσεων, ψύξης ή συστημάτων ψύξης μέσω του περιορισμού του χρόνου λειτουργίας εμπορικών καταστημάτων και του δημοσίου φωτισμού και περιορισμού λειτουργίας ενεργοβόρων βιομηχανικών μονάδων.

Ακολουθούν μέτρα περιορισμού του εφοδιασμού καταναλωτών, με την εφαρμογή ανώτατων ορίων προμήθειας και τη χρήση κατάλληλου δελτίου, και τέλος η Επιτροπή Διαχείρισης Σοβαρών Διαταραχών Εφοδιασμού εισηγείται στον αρμόδιο υπουργό Ενέργειας παρεμβάσεις στον τομέα της προσφοράς, δηλαδή στα αποθέματα. Με απόφαση του αρμόδιου υπουργού καθορίζονται οι τρόποι διάθεσης των αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης. Σε αυτή την περίπτωση, ορίζεται ανώτατο οριο και για τον εφοδιασμό των πρατηρίων, και μπορεί να ληφθούν μέτρα υποχρεωτικής παραγωγής συγκεκριμένων προϊόντων από τα διυλιστήρια.

Στην περίπτωση χρήσης των αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης, δίνεται προτεραιότητα σε νοσοκομεία, σχολεία, αστυνομία και στρατό, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και κατηγορίες καταναλωτών ή γεωγραφικές περιοχές με ιδιαίτερες ανάγκες.

Έντυπη
http://www.kathimerini.gr/822255/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/me-deltio-h-promh8eia-kaysimwn-gia-toys-katanalwtes

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕΝ ΑΠΟ ΗΓΕΤΕΣ - Είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ , δεν υπάρχει ΟΡΑΜΑ ούτε καν ΕΛΠΙΔΑ.

ΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
Όταν ο πολιτικός έχει όραμα, είναι ηγέτης και πολιτικός καθοδηγητής μια παράταξης πάει μπροστά την χώρα του , βάζει την χώρα σε τροχιά ανάπτυξης .
Τώρα ρωτώ υπάρχουν ηγέτες για την Ελλάδα που θα πάρουν την μπάλα ,την ώρα που καίει, στα χέρια τους για να σουτάρουν για το κρίσιμο καλάθι; στην προκειμένη περίπτωση να σώσουν την πατρίδα;
Επιτρέψτε μου να δηλώσω τούτο  πως δεν βλέπω να υπάρχουν  ηγέτες ούτε ένας για δείγμα.
Ο Αλέξις καλός ήταν για πρόεδρος δεκαπενταμελούς δεν είναι ηγέτης , το απέδειξε με την απόφαση του για το δημοψήφισμα και με αυτό που είπε ο Τσακαλώτος φοβόμαστε μην πέσουμε.
Δεν υπάρχει ηγέτης σε καμιά πολιτική παράταξη.
Να θυμίσω ότι ο Ανδρέας άπλωσε το χέρι του και έκανε νεύμα στην Λιάνη να τον ακολουθήσει το έκανε αυτό γιατί ήταν ηγέτης είχε καρύδια, δεν φοβήθηκε.
Είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ , δεν υπάρχει  ΟΡΑΜΑ ούτε καν  ΕΛΠΙΔΑ.
 Γιατί ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕΝ ΑΠΟ ΗΓΕΤΕΣ