Ο ΥΠΕΞ ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ ΕΓΡΑΦΕ ΤΟ 2009 "Τουρκικές φαντασιώσεις και νεο-οθωμανισμός"

Του Νίκου Κοτζιά 

Οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας είναι σύνθετες. Κορμός τους είναι 1) οι μεταξύ τους σχέσεις, 2) η ευρωπαϊκή (ή μη) προοπτική της Τουρκίας και 3) ο ρόλος της τελευταίας στην περιοχή. Θα ήταν λάθος να υποτιμήσει κανείς μία από αυτές τις τρεις πλευρές του "τριγώνου", αλλά εξίσου λάθος θα ήταν να αναγάγει μία από αυτές σε μοναδική βάση των σχέσεων των δύο κρατών ή σε κάποιο είδος "υπερδομής". Εξίσου απαραίτητα συστατικά της κατανόησης και αντιμετώπισης των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι η γνώση, ανάλυση και αντίκρουση των "φαντασιώσεων" που έχουν οι κυρίαρχες ομάδες της Τουρκίας για τον εαυτό τους. Φαντασιώσεις που η ελληνική εξωτερική πολιτική οφείλει να αναλύσει, να απαντήσει και να αποδιοργανώσει.

Στη δεκαετία του '90 η Ελλάδα έκανε μια έξυπνη στροφή στην πολιτική της και άνοιξε τον δρόμο να θέσει την Τουρκία σε έναν ευρωπαϊκό δρόμο και έλεγχο. Σήμερα, οι συνθήκες δεν είναι οι ίδιες, αλλά η σημασία και η δυνατότητα αξιοποίησης προς όφελος των λαών της περιοχής μιας ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας παραμένει ισχυρό χαρτί και δέον της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής. Ταυτόχρονα, οι αποχρώσεις στην πολιτική της Γερμανίας και της Γαλλίας, ως προς την προοπτική ένταξης της Τουρκίας, είναι σημαντικές και οφείλει η Ελληνική Εξωτερική Πολιτική να τις λαμβάνει σοβαρά υπόψη, όχι προκειμένου να αλλάξει αναγκαστικά απόψεις, αλλά προκειμένου να διευρύνει τα πεδία της πολιτικής της έναντι της Τουρκίας με νέες συμμαχίες και αντίβαρα στην ευρύτερη περιοχή, καθώς και με εγγυήσεις από τους Ευρωπαίους εταίρους μας στην περίπτωση που θα θελήσουν να αλλάξουν ριζικά πορεία στα ευρωτουρκικά.

Νέο στοιχείο ως προς την Τουρκία, αυτή την περίοδο, είναι ο νεοθωμανισμός και ο οποίος δεν έχει απαντηθεί ακόμα από τη σκοπιά των αρμοδίων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Η αναθεώρηση της ιστορίας από την Αγκυρα

Στα βιβλία μου αναλύω τους λόγους που όλο και περισσότερα κράτη και κοινωνίες ξαναδιαβάζουν την ιστορία. Αναζητούν σε αυτή πηγές για τη σύγχρονη ταυτότητά τους. Αναζητούν, επίσης, κίνητρα και προσανατολισμούς ως προς την παγκοσμιοποίηση και τη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής τους. Ιδιαίτερα οι χώρες που κατείχαν αποικίες (άμεσες ή έμμεσες) προσπαθούν να αναθεωρήσουν την ιστορία της αυτοκρατορίας τους. Η μέθοδος που ακολουθούν συνίσταται στην απάλειψη των στιγματισμένων πλευρών της ιστορίας μιας αυτοκρατορίας και στον υπερτονισμό των θετικών της. Κατά κανόνα στα τελευταία συμπεριλαμβάνεται η διάχυση της ανεκτικότητας (έτσι βλέπουν οι αποικιοκράτες τον εαυτό τους -και ασφαλώς δεν είναι ίδια η ιστορική ματιά όσων υπέστησαν την αυτοκρατορία τους). Η διάχυση ορισμένων θεσμών και συνθηκών σταθερότητας (την οποία διατάρασσαν είτε πόλεμοι, είτε εξεγέρσεις των σκλαβωμένων). Λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη γενικότερη τάση, εκτιμώ ότι η προσπάθεια της Τουρκίας να ξαναδιαβάσει την αυτοκρατορική ιστορία της, ως κληρονόμος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δεν είναι κάτι το παράξενο. Επιπλέον, δε, από μια σκοπιά, είναι αναμενόμενο να συναντά ο νεοθωμανισμός τις ανάλογες προσπάθειες σε πολλές δυτικές και όχι μόνο χώρες. Να βρίσκει κατανόηση από αυτές.

Η λειτουργία και το περιεχόμενο του νεο-οθωμανισμού

Θα μπορούσε κανείς να διαβάσει την Οθωμανία ως μια εκδήλωση νοσταλγίας, που αφορά το φαγητό, ορισμένες πολιτιστικές συνήθειες, ως ένα "θεματικό πάρκο", όπως έγραψε ο διεθνής Τύπος. Αλλά αυτή είναι η "χαριτωμένη πλευρά" του όλου ζητήματος. Στην πραγματικότητα, η αναθεώρηση αφορά τόσο εσωτερικούς συσχετισμούς, όσο και τη διεθνή θέση της Τουρκίας και την εξωτερική της πολιτική.

Η Αγκυρα προσπαθεί να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα νοσταλγίας στον πληθυσμό της για την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η τελευταία, όμως, δεν ήταν απλά μια δυτικού τύπου αυτοκρατορία. Συνέδεε την κοσμική εξουσία με τον ισλαμισμό. Θεωρήθηκε δε από μεγάλο μέρος του ισλαμικού κόσμου, ιδιαίτερα τους υπόδουλους Αραβες, ως το τελευταίο ισλαμικό χαλιφάτο -ως το κατεξοχήν κράτος των μουσουλμάνων. Η επαναφορά, κατά συνέπεια, της ιδεολογίας και της φαντασίωσης του οθωμανικού κράτους συμβαδίζει με μια προσπάθεια των ισλαμιστών που κυβερνούν την Τουρκία να επανασυνδέσουν το απώτερο, προκεμαλικό παρελθόν, με τους ίδιους. Να εξαγνίσουν το βεβαρημένο χθες, ώστε να δικαιολογήσουν το σήμερα και να προσδιορίσουν το αύριο. Από αυτή την άποψη, η αναβίωση του νεοθωμανισμού περικλείει και περιγράφει τη μετακίνηση της σύγχρονης Τουρκίας προς μια ισλαμική ανάγνωση της ιστορίας και μια μεγαλύτερη δόση άλλοθι για τη σημερινή ενίσχυση του ισλαμισμού.

Η επιστροφή στις οθωμανικές ρίζες έχει και τα "θετικά" της. Διότι πρόκειται για μια επιστροφή σε ένα κράτος στο οποίο είχαν θέσει, σύμφωνα με τη σημερινή ανάγνωση, και άλλοι μουσουλμανικοί πληθυσμοί πέραν των σημερινών Τούρκων. Μπορεί, δηλαδή, να αποτελέσει μηχανισμό ενσωμάτωσης των Κούρδων, ίσως και άλλων πληθυσμών στο σημερινό τουρκικό κράτος, χωρίς, όμως, να είναι σαφές ο προτεινόμενος τρόπος και το επίπεδο αυτής της ενσωμάτωσης. Από την άλλη, η επαναφορά της ιδεολογίας του οθωμανισμού εμπεριέχει "αυτόματα" και τα ιστορικά εγκλήματα που αυτός διέπραξε, όπως η γενοκτονία των Αρμενίων και το "ελληνικό" 1921, καθώς και αιώνες αποικιοκρατίες σε βάρος μη μουσουλμανικών πληθυσμών. Γεγονός που οφείλουμε να υπενθυμίζουμε σε όποιον επιθυμεί να παρουσιάζει μια ιδανική εικόνα του οθωμανισμού. Διότι η επιστροφή μερίδας των ελίτ της Τουρκίας στο χαλιφάτο σημαίνει και μια άρνηση της κοσμικότητας του κεμαλικού κράτους.

Η Οθωμανία και η εξωτερική πολιτική

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εμφανίζει τη γείτονα ως συνεχιστή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή, όπως εκείνη το κατανοεί, της σταθερότητας και της συνύπαρξης των λαών της ευρύτερης περιφέρειας. Η προσπάθεια αυτή στηρίζεται σε δύο υποθέσεις που είναι και οι δύο λανθασμένες. Η πρώτη αφορά το πόσο καλά περνούσαν οι μη τουρκικοί πληθυσμοί από την κυριαρχία των Τούρκων. Αυτό αποτελεί ιστορική ανακρίβεια και από μια σκοπιά πρόκληση, που δεν νομίζω ότι χρήζει εδώ απάντησης, αλλά σίγουρα χρήσει αποκαλυπτικών σχολίων από την Ελληνική Εξωτερική Πολιτική στα διεθνή φόρα. Αντίθετα η δεύτερη είναι ένα σημαντικό πρόβλημα, διότι αφορά τις σχέσεις της Τουρκίας με τις όμορες χώρες και κατά προέκταση και με την Ελλάδα και τη Δύση γενικότερα. Σύμφωνα με αυτή τη δεύτερη υπόθεση, η Τουρκία έχει έναν αυξανόμενο και όλο και πιο υπεύθυνο ρόλο στην περιοχή που είναι προς όφελος τόσο των λαών στην περιφέρειά της, όσο και της Δύσης, αν όχι και της ανθρωπότητας συνολικά.

Το πρόβλημα με αυτή τη δεύτερη υπόθεση/φαντασίωση των τουρκικών ελίτ δεν είναι ότι το πιστεύουν οι ίδιες, αλλά ότι το έχουν αποδεχτεί ως ορθό και πολλοί αναλυτές της Δύσης, δίνοντάς της έναν "αντικειμενικό χαρακτήρα". Πιστοποιώντας με τον τρόπο τους το επιχείρημα της νέας φαντασίωσης της Αγκύρας. Και το χειρότερο, αιτιολογώντας την απόδοση στην Τουρκία ισχυρότερου ρόλο στην περιφέρεια που συνυπάρχουμε από αυτόν που πραγματικά της αντιστοιχεί. Με αυτό τον τρόπο, όμως, αναβαθμίζεται στην πραγματική ζωή η φαντασίωση της Αγκύρας και αποκτά υλική-εμπράγματη λειτουργία. Το χειρότερο είναι ότι υπάρχουν Ελληνες πολιτικοί και αναλυτές που αποδέχονται και άθελά τους υιοθετούν αυτή την τουρκική φαντασίωση. Οχι ότι δεν υπάρχουν εν δυνάμει καταστάσεις ώστε να αναλάβει και να ενισχύσει η Τουρκία νέες λειτουργίες στην περιοχή. Αλλά αυτό δεν έχει γίνει, διότι βρίσκεται, ακόμα, εν τω γίγνεσθαι και είναι βαθύτατο αντιφατικό. Δηλαδή, μια εξωτερική πολιτική, όπως είναι η ελληνική, δεν θα πρέπει να λαμβάνει ως δοσμένο αυτό που δεν είναι δοσμένο, αλλά πρέπει να αναλύει τους όρους τυχόν μελλοντικής υλοποίησής του. Ανάλυσης του πώς μπορούν να αξιοποιηθούν οι αντιφάσεις που εμπεριέχονται σε αυτούς προκειμένου η Τουρκία να μην αναλάβει τον ρόλο που επιθυμεί.

Κεντρικό στοιχείο αυτής της δεύτερης υπόθεσης είναι ότι η Τουρκία κλείνει όλες τις ανοικτές υποθέσεις που έχει στον περίγυρό της. Αυτό δεν αληθεύει διττά. Καταρχάς η Τουρκία παριστάνει ότι κλείνει υποθέσεις (όπως αυτή με την Αρμενία), αλλά μόλις "αρχίζει να τις κλείνει", αρχίζει "απότομα" να θυμάται λόγους διατήρησης τους ανοικτές. Να θέτει όρους (ιδιαίτερα ως προς τις σχέσεις της Αρμενίας με το Αζερμπαϊστάν). Ομως και αυτή ακόμα η παράσταση αφορά κράτη που ελπίζει ότι μπορεί να τα υποτάξει και να τα ελέγξει με την υπεροπλία που διαθέτει σε οικονομικές και αμυντικές χωρητικότητες/ικανότητες. Αντίθετα, δεν ακολουθεί τις ίδιες τακτικές έναντι της Ελλάδας που δεν έχει κανένα λόγο να υποταχτεί στον τουρκικό περιφερειακό ηγεμονισμό και στις ιστορικές καθώς και γεωπολιτικές φαντασιώσεις που τον τροφοδοτούν. Αλλά επί του τελευταίου θα επανέλθουμε την επόμενη εβδομάδα αναλυτικότερα.

Στις 14 Νοεμβρίου η μεγαλύτερη πανσέληνος των τελευταίων 70 ετών.

«Η πανσέληνος της 14ης Νοεμβρίου δεν είναι μόνο η πιο κοντινή και φωτεινή πανσέληνος του 2016, αλλά για την ώρα και η πιο κοντινή του 21ου αιώνα», λέει η NASA. Η μεγαλύτερη πανσέληνος των τελευταίων 70 ετών θα κάνει, σύμφωνα με τους επιστήμονες της NASA, την εμφάνισή της την Δευτέρα 14 Νοεμβρίου.
Τελευταία φορά που η ανθρωπότητα είδε αυτό το φαινόμενο ήταν το 1948, ενώ η επόμενη φορά που το φεγγάρι θα είναι και πάλι τόσο κοντά στην γη, θα είναι τον Νοέμβριο του 2034.
«Η πανσέληνος της 14ης Νοεμβρίου δεν είναι μόνο η πιο κοντινή και φωτεινή πανσέληνος του 2016, αλλά για την ώρα και η πιο κοντινή του 21ου αιώνα», λέει η NASA. virtualtelescope «Το φεγγάρι δεν θα βρεθεί ποτέ ξανά τόσο κοντά στη Γη μέχρι την 25η Νοεμβρίου 2034», αναφέρουν οι επιστήμονες. Το προηγούμενο «σούπερ φεγγάρι» το απολαύσαμε στις 16 Οκτωβρίου, ωστόσο οι επιστήμονες μιλούν για ακόμα μεγαλύτερο και εξαιρετικό θέαμα, που καιρού επιτρέποντος, θα μπορέσουμε όλοι να δούμε.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/stis-14-noemvriou-megaliteri-panselinos-ton-telefteon-70-eton/

ΕΔΟΕΑΠ: Επίδομα για μονογονεϊκές οικογένειες έως 200 ευρώ

Ρεπορτάζ: Κώστας Μιλόβας

Δείτε αν δικαιούστε το επίδομα των 100 έως 200 ευρώ μηνιαίως για κάθε παιδί έως 18 ετών, που παρέχει ο ΕΔΟΕΑΠ σε μονογονεϊκές οικογένειες.

Το επίδομα για μονογονεϊκές οικογένεις χορηγείται από τον Ενιαίο Δημοδιογραφικό Οργανισμό Επικουρικής Ασφάλισης Περίθαλψης (ΕΔΟΕΑΠ) σε εγγεγραμμένα μέλη του και για τέκνα έως 18 ετών.

Δικαιούχοι
Το επίδομα χορηγείται από 1-1-2014 με τα ακόλουθα κριτήρια μόνο για τις παρακάτω περιπτώσεις και μετά την υποβολή νέων αιτήσεων:
τέκνων που είναι ορφανά από τον έναν ή και τους δυο γονείς (εφόσον είναι είτε έμμεσα είτε δικαιοδόχα μέλη)
τέκνων άγαμων άμεσων μελών (εφόσον είναι έμμεσα μέλη του ΕΔΟΕΑΠ)
Προϋποθέσεις
Καθορίζεται ως καταληκτικό όριο ηλικίας του προστατευόμενου τέκνου για τη χορήγηση του εν λόγω επιδόματος η 31 Δεκεμβρίου του έτους συμπλήρωσης των 18 ετών
Ορίζεται ως εισοδηματικό κριτήριο το ετήσιο οικογενειακό φορολογητέο εισόδημα έως το ποσό των € 15.000για 1 προστατευόμενο τέκνο στον ΕΔΟΕΑΠ και έως το ποσό των € 20.000 για 2 προστατευόμενα τέκνα και άνω. Στην περίπτωση που το δικαιοδόχο τέκνο έχει δικό του ΑΦΜ και εμφανίζει εισοδήματα θα συνυπολογίζεται το άθροισμα του εισοδήματος γονέα και τέκνου
Είναι απαραίτητη η υποβολή Υπεύθυνης Δήλωσης, στην οποία θα αναγράφεται ότι δεν λαμβάνεται το επίδομα από άλλο Φορέα
Το ποσό του μηνιαίου επιδόματος ανέρχεται σε € 100,00 μηνιαίως για κάθε τέκνο σύμφωνα με τα ανωτέρω κριτήρια για περιπτώσεις ιδιοκατοίκησης και σε € 200,00 μηνιαίως για περιπτώσεις ενοικίου
Δικαιολογητικά
Έντυπο αιτήσεως
Πρόσφατο Πιστοποιητικό Οικογενειακής Κατάστασης
Εκκαθαριστικό σημείωμα ΔΟΥ τρέχοντος έτους
Υπεύθυνη Δήλωση ότι δεν λαμβάνει αντίστοιχο επίδομα από άλλο Φορέα
Ληξιαρχική πράξη θανάτου (για περιπτώσεις θανόντα γονέα μη μέλους του ΕΔΟΕΑΠ)
Μισθωτήριο κύριας κατοικίας (για περιπτώσεις ενοικίου)
Οι αιτήσεις κατατίθενται στο Γραφείο Εξυπηρέτησης Ασφαλισμένων στον ΕΔΟΕΑΠ από τις 8 έως στις 16:00 μ.μ

ΠΗΓΗ:
http://goneis.info/ 

Κραχ ή πόλεμος;

Η «φούσκα» είναι 15 με 20 φορές μεγαλύτερη από το παγκόσμιο ΑΕΠ – Οι Κινέζοι μετοχοποιούν 18 τρισ. δολ. χρέη εταιρειών -  Σχέδια πολέμου από τα γεράκια Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών – Η Χαβανέζα εκκολαπτόμενη ηγέτης του ειρηνιστικού κινήματος – Τα γεωοικονομικά και τα στρατιωτικά μέτωπα –
του Μάκη Ανδρονόπουλου

Ένα κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει με συνεχώς αυξανόμενη ένταση τις τελευταίες εβδομάδες, είναι εάν ο γεωοικονομικός πόλεμος που διεξάγεται στις αγορές, θα μετατραπεί σε πόλεμο με συμβατικά όπλα, ή ακόμη χειρότερα αν θα γίνει πυρηνικός!  Αυτό το τραγικό δίλημμα τίθεται άμεσα στις κυρίαρχες συζητήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς η ρητορική, αλλά και οι στρατιωτικές κινήσεις, δείχνουν μια απρόσμενη κλιμάκωση.

Στην Ουάσιγκτον, η νεοσυντηρητική ελίτ και των δύο κομμάτων προσδοκά ότι η Χίλαρι Κλίντον θα απελευθερώσει τις δυνάμεις που στηρίζουν μια επιθετική εξωτερική πολιτική τύπου Μπους, μετά τη συγκρατημένη 8ετία της προεδρίας Ομπάμα, ενώ παράλληλα ετοιμάζουν σχέδια πολέμου. Ο δημοσιογράφος Robert Parry, γνωστός για τις αποκαλυπτικές ιστορίες του για το Ιράν και τους Κόντρας που δημοσίευσε στο Associated Press και το Newsweek τη δεκαετία του ’80, ελπίζει ότι την συμμαχία των γερακιών μπορεί να αντισταθμιστεί από μια άλλη συμμαχία της ειρηνιστικής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος με τους Ρεπουμπλικανούς αντιπαρεμβατιστές, παρ΄ όλο που η δυνατότητα αυτή παραμένει προβληματική, επειδή υπάρχουν σημαντικές διαφωνίες πολιτικής σε πολλά άλλα θέματα. Εντοπίζει πάντως ως πιθανή ηγέτιδα ενός κινήματος ειρήνης την πανέμορφη 35άρα, στρατιωτική βετεράνο, Tulsi Gabbard από τη Χαβάη που είναι ένα από τα λίγα μέλη του Κογκρέσου που παραθέτει μια διορατική και θαρραλέα κριτική για τους κινδύνους από μια παρεμβατική εξωτερική πολιτική.
Μόλις πριν λίγες μέρες οι Financial Times εκτιμούσαν ότι οι ΗΠΑ χάνουν την πρωτοκαθεδρία στην περιοχή Ειρηνικού, με αφορμή το οικονομικό και στρατιωτικό διαζύγιο Φιλιππίνων – ΗΠΑ που ανακοίνωσε ο πρόεδρος των Φιλιππίνων Ροντρίγκο Ντουτέρτε στο Πεκίνο. Οι Αμερικανοί ανησυχούν μήπως οι Φιλιππίνες γίνουν βάση του ραγδαία αναπτυσσόμενου κινεζικού ναυτικού και υπενθυμίζουν ότι η Χίλαρι Κλίντον, ως υπουργός Εξωτερικών το 2010, διακήρυττε πως οι ΗΠΑ έχουν «εθνικό συμφέρον» στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, γεγονός που εξόργισε τότε τους Κινέζους που θεωρούν ότι όλη η Νότια Σινική Θάλασσα περιλαμβάνεται στα χωρικά ύδατα του Πεκίνου…
Επίσης, στις 13 Οκτωβρίου, κυκλοφόρησε στην Ουάσιγκτον μια μελέτη με τίτλο “The Kremlin’s Playbook: Understanding the Russian Influence in Eastern and Central Europe” που αναλύει την τακτική της ρωσικής επιρροής στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, μέσα από το παράδειγμα πέντε χωρών - Λετονία, Ουγγαρία, Βουλγαρία, Σλοβακία και Σερβία-  και εξηγεί τους μηχανισμούς που χρησιμοποιεί  το Κρεμλίνο, κυρίως μέσα από την παροχή εκπτώσεων στην ενέργεια. Η αμερικανική έκθεση εκτιμά ότι η ρωσική επιρροή έχει φτάσει σε τέτοια έκταση ώστε να θέτει σε κίνδυνο τον φιλοδυτικό προσανατολισμό των χωρών αυτών.  Η μελέτη επισημαίνει ότι κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, το μερίδιο της Ρωσίας στο παγκόσμιο εμπόριο αυξήθηκε περίπου τέσσερις φορές: από 210 δισ. δολ. το 2003 εκτινάχθηκε στα 730 δισ. δολ.  το 2014, ενώ οι εμπορικές σχέσεις της Ρωσίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση αντιπροσωπεύουν το 44% του συνόλου αυτού του εμπορικού τζίρου.

Το γεωοικονομικό μέτωπο
Ο παγκόσμιος πόλεμος γίνεται ούτως ή άλλως, απλώς δεν γίνεται με όπλα. Είναι γεωοικονομικός και είναι όλοι εναντίον όλων. Η διαμάχη Ουάσιγκτον-Βερολίνου έχει προσλάβει επικίνδυνες διαστάσεις με τα τερατώδη πρόστιμα (Apple, Deutsche Bank κ.α΄.), η εσωτερική διαμάχη μέσα στην ΕΕ και την ευρωζώνη παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις με το Brexit και την κόντρα Βορρά-Νότου, η συγκρότηση  παγκόσμιας αναπτυξιακής τράπεζας από  το γκρουπ των BRICS κόντρα της World Bank, ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας αποτελούν εκφάνσεις μιας λυσσαλέας αναδιανομής των νέων φυσικών, ενεργειακών και κεφαλαιακών πόρων.
Δύο πρόσφατα επεισόδια αυτού του ακήρυχτου πολέμου είναι αυτά της Βαλονίας  και των ευρωκυρώσεων κατά της Ρωσίας. Η ομόσπονδη  δημοκρατία του Βελγίου μπλόκαρε (έστω και για δέκα μέρες) την εμπορική και επενδυτική συμφωνία CETA EE-Καναδά, για λογαριασμό, όλων των Ευρωπαίων, καθώς αυτή αποτελεί προοίμιο της αντίστοιχης ευρωαμερικανικής TTIP. Λίγες μέρες πριν, η Ιταλία και η Ελλάδα μπλόκαραν τις νέες οικονομικές κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας…

Στο μεταξύ, η ένταση στις αγορές είναι μεγάλη, η αβεβαιότητα κυριαρχεί, καθώς η παγκόσμια «φούσκα» προσλαμβάνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Η «φούσκα» είναι 15 με 20 φορές μεγαλύτερη από το παγκόσμιο ΑΕΠ που είναι γύρω στα 78 τρισ. δολάρια ετησίως, με το 20% από αυτό να είναι από το εμπόριο. Ο τζίρος των χρηματαγορών είναι γύρω στα 1200-1500 τρισ. δολ.!
Με δυο λόγια, είναι οι αγορές που δημιουργούν το πρόβλημα του «αέρα» που δεν μπορεί πια να καλύψει η πραγματική οικονομία, ούτε με την πιο ακραία λιτότητα. Και δυστυχώς δεν υπάρχει κανείς για να τα βάλει μαζί τους. Ζούμε σε ένα σύστημα που από καιρό έχει υπερβεί κατά πολύ αυτό που ξέραμε ως καπιταλισμό. Οι «φούσκες» είναι παντού και εξ ίσου επικίνδυνες, γιατί η μία τροφοδοτεί την άλλη.
 Όπως μας πληροφόρησε με ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του ο καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Κωνσταντίνος Βέργος,  η  κινέζικη κυβέρνηση, στις 10 Οκτωβρίου, ανακοίνωσε ένα πρωτοφανούς μεγέθους πρόγραμμα «ανταλλαγής χρέους με μετοχές». Χρέος κινεζικών εταιρειών ύψους 120 τρισεκατομμυρίων κινεζικών γουάν, δηλαδή 18 τρισεκατομμυρίων δολαρίων θα μετοχοποιηθεί! Το γεγονός αυτό ουσιαστικά θα επιτρέψει την ιδιωτικοποίηση πολλών μεγάλων υπερχρεωμένων κρατικών εταιρειών.

Η παγκόσμια φούσκα, παρά την εξαέρωση του κραχ του 2008 που στοίχισε 30 εκατ. θέσεις εργασίας, παραμένει απειλητική και ανεξέλεγκτη. Η τελευταία έκθεση του ΔΝΤ υπολογίζει ότι το 2015 το χρέος του κόσμου είναι στα 152 τρισ. δολάρια ή το 225% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Η απειλή ενός νέου κραχ που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο, είναι πια αισθητή ακόμη και για τους ιθύνοντες του διεθνούς συστήματος. Μία στις τέσσερις τράπεζες των ανεπτυγμένων χωρών είναι ευάλωτες έστω κι αν υπάρξει ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας, λέει η ίδια έκθεση, αλλά ποιος την πιστεύει.
Το πρόβλημα είναι τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό που ψελλίζουν οι εκθέσεις.
Στις 34 χώρες του ΟΟΣΑ, το 10% των πλουσιότερων ανθρώπων έχει δεκαπλάσια εισοδήματα από το 10% των φτωχότερων. Μπροστά σε αυτά τα ιλιγγιώδη νούμερα οι πολιτικές λιτότητας τύπου Σόιμπλε μοιάζουν γελοίες, αν δεν είναι απροκάλυπτος φασισμός.  Αλλά και τα QE (πιστωτική χαλάρωση) της FED, της BoJ και της ECΒ απλώς μεταθέτουν το πρόβλημα. Το G20 δεν είναι σε θέση να δώσει λύση, ούτε το G7. Η μείωση των ανισοτήτων που ευαγγελίζονται τώρα οι ιθύνοντες του παγκόσμιου συστήματος και η εξάλειψη της ακραίας φτώχειας δεν γίνεται χωρίς κόστος και αυτό οι πλούσιοι δεν είναι διατεθειμένοι να το πληρώσουν. Εξ ου και η ανάπτυξη σέρνεται παγκοσμίως…

Τα δύο στρατιωτικά μέτωπα  με τη Ρωσία
Στο επίκεντρο της ρητορικής των γερακιών της Ουάσιγκτον και κατ΄ επέκταση της ΕΕ βρίσκεται η Ρωσία. Η στοχοποίησή της υποκρύπτει πολλά διαρθρωτικά -οικονομικά, κοινωνικά και στρατιωτικά- προβλήματα της ηγέτιδας παγκόσμιας δύναμης, η οποία αντιλαμβάνεται ότι οι περισσότερες στρατηγικές που ξεδίπλωσε μετά την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου έχουν αποτύχει παταγωδώς.
Παρατηρητές εκτιμούν πως δύο μείζονες ποιοτικές αλλαγές δεν έχουν ακόμα κατανοηθεί από την Ουάσιγκτον. Η μία αφορά τους συμμάχους της, οι οποίοι βρίσκονται σε παντελώς διαφορετική διάθεση  από την εποχή της εισβολής στο Ιράκ και κυρίως οι ευρωπαϊκές κοινωνίες που θεωρούν ότι παραπλανήθηκαν από τους πολιτικούς. Η άλλη είναι πως το βασικό πρόβλημα της Δύσης δεν είναι η Ρωσία, ενδεχομένως ούτε η Κίνα, αλλά το φονταμενταλιστικό Ισλάμ και το μεταναστευτικό.

Οι δύο ήττες της αμερικανικής στρατηγικής στη Συρία και στην Ουκρανία έχουν μοχλεύσει ρεβανσιστικές τάσεις στα γεράκια και εμποδίζουν την Ουάσιγκτον να υπερβεί το αντιρωσικό σύνδρομο Μπρεζίνσκι και να αντιληφθεί πως η Ρωσία αποτελεί λύση στα γεωοικονομικά και στρατηγικά προβλήματα της Δύσης.
Ας προσπεράσουμε όμως τις τραγικές γκάφες των Αμερικανών στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και τη Μέση Ανατολή, ας ξεπεράσουμε τις ευθύνες της Ουάσιγκτον στην «κατασκευή» του Ισλαμικού Κράτους, ας αφήσουμε στην άκρη τις παράπλευρες απώλειες από την ισλαμική τρομοκρατία στην Ευρώπη και ας πάμε στις τελευταίες στρατιωτικές κινήσεις των Αμερικανών και των Ευρωπαίων που έχουν τρομάξει πολλούς αναλυτές γιατί παραπέμπουν σε συνθήκες που μπορούν να προκαλέσουν το ατύχημα του πολέμου. Στη Μέση Ανατολή ενεργοποιήθηκε η συμμαχία των ΗΠΑ για την ανακατάληψη της Μοσούλης, ενώ στο ευρωπαϊκό μέτωπο σημειώνονται σημαντικές εξελίξεις.
Ένας από αυτούς τους αναλυτές, ο Bill Van Auken, μας πληροφορεί ότι μόλις την περασμένη βδομάδα οι υπουργοί Άμυνας του ΝΑΤΟ ενέκριναν στις Βρυξέλλες την ανάπτυξη περίπου 4.000 στρατιωτών μάχης σε απόσταση βολής από τα σύνορα της Ρωσίας, οι οποίοι θα αποτελούν την εμπροσθοφυλακή μιας ισχυρής δύναμης ταχείας αντίδρασης 40.000 ανδρών. Πρόκειται για πρωτοφανή στρατιωτική κλιμάκωση μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, που υποδηλώνει αυξημένη απειλή ένοπλης αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και τη Μόσχα, τις δύο μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις του κόσμου. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg επιβεβαίωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Βρετανία, η Γερμανία και ο Καναδάς θα αναπτύξουν αυτές τις δυνάμεις αντίστοιχα στην Πολωνία και στις τρεις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Βαλτικής, Εσθονία, Λιθουανία και τη Λετονία.

Η Ρωσία αντιδρά με την ενίσχυση του στόλου της στην Βαλτική, στέλνοντας στον θύλακα του Καλίνιγκραντ  δύο ειδικές υπερκορβέτες  που έχουν την ικανότητα να εκτοξεύουν πυραύλους Kalibr με βεληνεκές τουλάχιστον 1500 χιλιόμετρα (τύπου Κρούζ), κάποια μοντέλα των οποίων μπορούν να φέρουν και πυρηνικές κεφαλές.
Σχεδόν ταυτόχρονα, η ρωσική κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα φωτογραφία του νέου διηπειρωτικού βαλλιστικού της πυραύλου τύπου RS-28 "Sarmat" (κατά ΝΑΤΟ Satan 2) που θα αντικαταστήσει τους RS-20V Voevoda, του οποίου η κάθε κεφαλή θα έχει βάρος 10 τόνων. Ο πύραυλος έχει σχεδιαστεί με τεχνολογία αορατότητας, η ταχύτητα μπορεί να φτάνει στα 7-12 Mach και θα αρχίσει να χρησιμοποιείται το 2020. Θεωρείται ικανός να εξαφανίσει μεγάλες εκτάσεις μεγέθους Τέξας.

Μέσα στο κλίμα αυτό, οι ευρωπαϊκές χώρες μοιάζουν να ακολουθούν τις ΗΠΑ σε αυτή την τακτική, αλλά η Γερμανία και η Γαλλία ετοιμάζουν σχέδια για τη μετατροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια ανεξάρτητη στρατιωτική συμμαχία. Επαναλαμβάνουμε ότι πίσω από την Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα που αντιτίθενται στις οικονομικές κυρώσεις κατά της Μόσχας, κρύβονται μεγάλα ευρωπαϊκά οικονομικά συμφέροντα και φυσικά, η ενεργειακή εξάρτηση. Επίσης, το Brexit δημιουργεί ένα μεγάλο πυρηνικό κενό στην άμυνα της Ευρώπης, καθώς η μόνη χώρα της ΕΕ που θα διαθέτει τέτοια όπλα είναι η Γαλλία. Εκεί μπορεί το Βερολίνο να βρει ένα κενό προς κάλυψη, κάτι που δεν θα αρέσει σε κανέναν στην Ευρώπη, της Ρωσίας συμπεριλαμβανομένης. Πολλά πάντως φαίνεται ότι θα εξαρτηθούν από τις πολιτικές εξελίξεις και τα εκλογικά αποτελέσματα σε ΗΠΑ και Ευρώπη.

http://makisandronopoulos.blogspot.gr/2016/10/blog-post_31.html

ΟΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΙΓΙΝΑΣ

Φίλες και φίλοι,
καινούργιος μήνας ξεκινά και το πρόγραμμα του Συλλόγου Γυναικών Αίγινας διανθίζεται με νέες δραστηριότητες.

Πιο αναλυτικά:
Τρίτη 01 Νοεμβρίου κι ώρα 17:00, εργαστήρι κατασκευών από πηλό κι άλλα υλικά με την κ. Μαριάνθη Στάθη,
Σάββατο 05 Νοεμβρίου κι ώρα 10:30, μαθήματα ζωγραφικής για παιδιά δημοτικού με την κ. Μαριάνθη Στάθη και
Κυριακή 06 Νοεμβρίου κι ώρα 17:00, χορωδία παραδοσιακής μουσικής με την κ. Ευαγγελία Χαλδαιάκη.

Φυσικά, συνεχίζονται τα μαθήματα παραδοσιακών και latin χορών με την κ. Φλώρα Γκλαβά και τον κ. Αντώνη Χναράκη.

Όσες και όσοι επιθυμείτε να συμμετάσχετε σε κάποια ή κάποιες από τις παραπάνω δραστηριότητες, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας είτε μέσω τηλεφώνου [6932 661907] είτε μέσω mail [ginaikesaeginas@hotmail.com] ή μέσω μηνύματος στο inbox της συγκεκριμένης επίσημης σελίδας του συλλόγου.

Το κόστος συμμετοχής είναι χαμηλό, ακριβώς γιατί στόχος μας είναι να παρέχουμε σε όλους τη δυνατότητα ψυχαγωγίας και διαφυγής από την καθημερινότητα.

Ελάτε να ανταμώσουμε και να περάσουμε εποικοδομητικά τον χειμώνα μας!

ΟΓΑ: Κόβουν με νόμο τα οικογενειακά επιδόματα

Τη στέρηση των επιδομάτων τέκνων από χιλιάδες οικογένειες και τη σημαντική μείωση στα ποσά των επιδομάτων τέκνων που δικαιούνται χιλιάδες άλλες οικογένειες εξακολουθεί να προκαλεί η διάταξη του άρθρου 65 του νόμου 4170/2013 με την οποία προβλέπεται ότι στο συνολικό ποσό του ετήσιου οικογενειακού εισοδήματος το οποίο λαμβάνεται υπόψη ως κριτήριο για τη χορήγηση των συγκεκριμένων επιδομάτων συμπεριλαμβάνονται όχι μόνο τα φορολογούμενα με βάση τις ισχύουσες φορολογικές κλίμακες ετήσια εισοδήματα, αλλά και τα φοροαπαλλασσόμενα και τα αυτοτελώς φορολογούμενα εισοδήματα της οικογένειας από οποιαδήποτε πηγή.

Η διάταξη αυτή, παρά τις αδικίες που προκαλεί, δεν καταργήθηκε από την κυβέρνηση.
Η εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης, όπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος, έχει ως συνέπεια να λαμβάνονται υπόψη στο συνολικό όριο οικογενειακού εισοδήματος και τα ακόλουθα ποσά:

● Τα επιδόματα ανεργίας και οι αποζημιώσεις απολύσεων.
● Το ΕΚΑΣ.
● Τα επιδόματα μειονεκτικών και ορεινών περιοχών.
● Το φοιτητικό επίδομα.
● Τα ποσά των επιδοτήσεων και των αποζημιώσεων επί της γεωργικής παραγωγής.
● Το εξωιδρυματικό επίδομα και το ποσό με το οποίο προσαυξάνεται η σύνταξη τυφλών και προσώπων με απόλυτη αναπηρία.
● Τα ειδικά επιδόματα επικίνδυνης εργασίας.
● Οι τόκοι από καταθέσεις, έντοκα γραμμάτια και ομόλογα του Δημοσίου.

ΠΗΓΗ;
http://goneis.info/%CE%BF%CE%B3%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BC%CE%B5-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF-%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AC-%CE%B5%CF%80%CE%B9/

Άλλο το «ευ αγωνίζεσθαι» και άλλο το «ευ αυνανίζεσθαι»

«Η άσκηση, χωρίς φύση και μάθηση, είναι κάτι το ατελές», λέγει ο Πλούταρχος

Όταν διάβασα την είδηση ότι ο προπονητης του  Παναιγινιακού χτυπήθηκε με σιδηρογραθία κατά την διαρκεία ενός  αγωνα μπάσκετ  Δ’ ΕΣΚΑΝΑ (τελαυταία κατηγορία του αθλήματος) βγήκα έξω από τα ρούχα μου ,νευρίασα, είχα φοβερό θυμό. Σκέφτηκα πόσο χαμηλά θα πέσουμε σαν κοινωνία.
Οι ομάδες της Αίγινας τόσο ο Παναιγινιακός όσο και ο Σαρωνικός , καλλιεργούν το «ευ αγωνίζεσθαι» στους αθλητές του . Αυτό το αποκόμισα παρακολουθώντας τα καλοκαιρινά μαθήματα των ομάδων.  Παράγοντες δε του Παναιγιναϊκού σε συζητήσεις που είχαμε μου είχαν τονίσει ότι θέλουμε να τους μάθουμε τον σεβασμό του αθλήματος και να λειτουργήσουμε σε βάθος χρόνου όπως λειτουργούν οι μεγάλες ομάδες. «Θέλουμε τα παιδιά να έχουν , σεβασμό στην αθλητική διαδικασία, στους συναθλητές και αντιπάλους, σεβασμό στους φιλάθλους και στο περιβάλλον.» η συζήτηση αυτή  είχε γίνει το καλοκαίρι. Βασικές αρχές του «ευ αγωνίζεσθαι»
Το χρονόμετρο σε ένα αγώνα μας μαθαίνει την αξιοκρατία, η σφυρίχτρα του διαιτητή την εμπιστοσύνη και οι κανονισμοί των σπορ τα όρια μας στην κοινωνία .
Όλα είναι θέμα ΠΑΙΔΕΙΑΣ η έλλειψη ΠΑΙΔΕΙΑΣ δημιουργεί  φαινόμενα ΒΙΑΣ.  Αν υπάρχει ΠΑΙΔΕΙΑ , δεν είναι μόνο το σχολείο αλλά και οι αθλητικοί σύλλογοι που καλλιεργούν την ΠΑΙΔΕΙΑ,  τότε τα φαινόμενα βιας θα εξαλειφθούν.
Αξίες όπως η «αρετή» και το «ευ αγωνίζεσθαι», μολονότι καθαρά κλασικές ελληνικές, λείπουν από την καθημερινότητά μας, τον πολιτικό και οικονομικό βίο και από αυτόν ακόμη τον επιστημονικό στίβο.
Ενώ ξοδεύονται τεράστια ποσά, τόσο για την προετοιμασία των αθλητών όσο και για την πραγματοποίηση των αγώνων, οι αρχές αυτές βροντοφωνάζουν για την ανυπαρξία τους.
Η «αρετή», κατά τον Αριστοτέλη, είναι δύο ειδών, η διανοητική και η ηθική. Η διανοητική αρετή χρωστάει και τη γένεση και την επαύξησή της κατά κύριο λόγο στη διδασκαλία, γι’ αυτό ακριβώς χρειάζεται πείρα και χρόνο.
Η ηθική αρετή είναι αποτέλεσμα εθισμού, απ’ όπου έχει πάρει και το όνομα, δηλαδή συνήθειας (ηθική-έθος).
Δάσκαλοι, γυμναστές (παιδοτρίβες) και γονείς έπρεπε να συντονίζονται για την πρόσκτηση της «αρετής». Και όχι μόνο γι’ αυτή, αλλά και για τη δεύτερη αξία, με προεξάρχοντες όμως εδώ τους γυμναστές.
Να που η έλλειψη παιδείας οδηγεί στην βία και να  του πούμε αλλά Ζουράρις στο το «ευ αυνανίζεσθαι». Αυτό έκανε το πιθηκοειδές ον που επιτέθηκε στον προπονητή της ανδρικής ομάδας του Παναιγιναϊκού.
Αλλά τι περιμένει από μια κοινωνία που έχει μάθει , έχει εθιστεί στις μεταγραφές αθλητών, που μοιάζουν με τους πολιτικούς που αλλάζουν κόμματα για να εξασφαλίσουν χορηγούς και καλές απολαβές για τους ίδιους.
«Το Ευ Αγωνίζεσθαι είναι φιλοσοφία και στάση ζωής» ,  «Το ευ αυνανίζεσθαι είναι ο πολιτισμός του αμόρφωτου του Νεάντερνταλ »
Η σημασία λοιπόν του Ευ Αγωνίζεσθαι διέπεται από σύστημα αξιών, αποτελεί βασικό θεμελιώδες στοιχείο κάθε πραγματικής αθλητικής συνάντησης και συμπεριφοράς. Μας δείχνει τους δρόμους, οι οποίοι μέσα από τους συμβολισμούς του αθλητισμού, επηρεάζουν και την ίδια την κοινωνία.  Είναι έννοια που δικαιώνει τον αθλητισμό. Είναι το πνεύμα της ευγενούς άμμιλας που καταδεικνύει το μεγαλείο του κάθε αθλητή και ανθρώπου. Είναι η μεγαλύτερη νίκη σε κάθε αγώνα, σε κάθε αγωνιστικό χώρο. Με λίγα λόγια είναι σύστημα αξιών, είναι ο τρόπος σκέψης κάθε ανθρώπου που θέλει να αγωνίζεται, είναι ενάντια στην χρήση αναβολικών, στην βία. Είναι σεβασμός απέναντι στους φιλάθλους, στους συναθλητές και αντιπάλους σου, στο περιβάλλον σου και το κυριότερο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ κάθε αθλητή που μάχεται.  Είναι αυτά που οι ομάδες ενός νησιού αγωνίζονται για να το κάνουν πράξη και έρχεται το πιθηκοειδές και σου επιτίθεται. Λογικό είναι οι αθλητές να λένε μήπως μας μαθαίνετε λάθος το «ευ αγωνίζεσθαι»; Όχι αγαπητοί μου αθλητές σωστά το μαθαίνετε απλά οι άλλοι μαθαίνουν το το «ευ αυνανίζεσθαι». Συνεχίστε την πορεία σας και αυτό θεωρείστε το μια άσχημη παρένθεση και να έχετε κατά νου και ως οδηγό ΑΘΛΗΤΙΣΜΌΣ, ΑΘΛΗΤΟΠΡΕΠΕΙΑ και ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΑΙ