ΕΚΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕ.- Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΣΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ

Ερωτήσεις

- Κύριε Οικονόμου, είναι η πρώτη φορά, μετά από πολλές εκλογικές αναμετρήσεις, που δεν συμμετέχετε στις εκλογές. Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι ξαφνικά θα δούμε το όνομά σας να κοσμεί το ψηφοδέλτιο κάποιου συνδυασμού. Ποια είναι η αλήθεια;

Μετά από τρεις εκλογικές αναμετρήσεις αποφάσισα να μην συμμετάσχω στις τρέχουσες δημοτικές εκλογές θεωρώντας ότι μπορώ να προσφέρω περισσότερα αυτό το διάστημα μέσω της θέσης μου στην εκπαίδευση ως διευθυντής του Γυμνασίου Μεσαγρου

Σίγουρα αν θα ήμουν υποψήφιος δεν θα ήμουν υποψήφιος με τον συνδυασμό του Δημήτρη Μούρτζη για πολλούς λόγους , μας ενώνουν πολλά μας χωρίζουν άλλα τόσα.

- Η διαγραφή σας από την διοίκηση Μούρτζη, κατά πόσο επηρέασε την απόφασή σας να μην συμμετέχεις σε κανένα ψηφοδέλτιο.

Το θέμα της διαγραφής μου έχει πάρει το δρόμο της διαλεύκανσης από τους αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες από όπου θα φανεί ποιος είχε τελικά δίκιο. Φυσικά και δεν με επηρέασε διότι έχω μάθει να παλεύω μόνος μου και δεν μπαίνω σε κλειστούς κύκλους συνεννοήσεων.

- Επιλέξατε εσείς να μείνετε εκτός εκλογικού αγώνα ή μήπως η διαγραφή σας λειτούργησε ως στιγματισμένο βιογραφικό για υποψήφιο; Τόσο για τους συνδυασμούς όσο και για τους ψηφοφόρους.

Όπως σας προανέφερα κύριο μέλημα μου είναι να βοηθήσω τα παιδιά του τόπου μου. Φυσικά υπήρχαν και θα υπάρχουν προτάσεις. Όμως ο καθένας μας κρίνεται για τις επιλογές του. Η δική μου επιλογή για άλλη μια φορά είναι το καλό των παιδιών και του τόπου μας ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ.

- Υπήρξατε -κατά γενική ομολογία- ένας εκ των πλέον ένθερμων υποστηρικτών του νυν Δημάρχου. Κάποιοι σας χρεώνουν ή σας πιστώνουν (ανάλογα με την οπτική γωνία τους) την ίδια την εκλογή του κ. Μούρτζη, καθώς «βάλατε πλάτη» στην υποψηφιότητά του, την εποχή που οι περισσότεροι ούτε καν φανταζόντουσαν ότι θα διεκδικούσε ξανά το αξίωμα του Δημάρχου. Τι θυμόσαστε από εκείνες τις ώρες;

Αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Το παρελθόν είναι γνώμονας για το τι θα κάνεις στο μέλλον , γίνεσαι σοφότερος και δημιουργείς προϋποθέσεις που θα σε κάνουν να αποφύγεις τα λάθη και τις παραλείψεις του παρελθόντος. Για το 2014 θυμάμαι πολλά αλλά τα κρατάω για εμένα , προς το παρόν.

- Όμως στην πορεία οι σχέσεις σας διαταράχθηκαν τόσο πολύ με τον κ. Μούρτζη, που σας διέγραψε από την παράταξή του. Οι λόγοι αυτής της διαγραφής ουδέποτε αποσαφηνίστηκαν. Μήπως ήρθε η ώρα να μάθουν οι ψηφοφόροι της Αίγινας τί ακριβώς συνέβη;

Σας ευχαριστώ για αυτή την ερώτηση αλλά όπως καταλαβαίνεται θα ήταν ανέντιμο από πλευράς μου στο ζενίθ ενός προεκλογικού αγώνα να δίνω κτυπήματα σε ανθρώπους που εν πάση περιπτώσει υπήρξα ένθερμος υποστηρικτής τους. Άλλωστε η διαγραφή μου έχει πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης.

- Σήμερα, ποιες είναι οι σχέσεις σας με τον κ. Μούρτζη; Τόσο σε προσωπικό, όσο και σε πολιτικό επίπεδο.

Τον κο Μούρτζη τον σέβομαι και τον τιμώ ως πρώτο πολίτη της Αίγινας.

- Υπάρχει κάποια συμβουλή, που θα δίνατε στους εν δυνάμει δημοτικούς συμβούλους; Ίσως να αποφεύγουν τις «κακές παρέες»;

Να έχουν γερό στομάχι και να λειτουργήσουν με γνώμονα το καλό της Αίγινας σε αυτή την προσπάθεια θα με βρούν αρωγό τους. Οι «κακές παρέες» γίνονται «καλές» ανάλογα τις εποχές π.χ. όταν έχουμε εκλογές.  Για να τελειώνουμε αυτό περί παρεών το οποίο το θεωρώ αστείο ΔΕΝ υπάρχουν καλές και κακές παρέες αλλά δημότες με τους οποίους πρέπει να μιλάμε και να ακούμε τα προβλήματα τους άλλωστε για αυτό εκλεγόμαστε για να υπηρετούμε και όχι να εξυπηρετούμε.

- Έχοντας αυτή τη μακρόχρονη παρουσία και εμπειρία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, πείτε τι ποιος είναι τι που μπορεί ή και πρέπει να γίνει ο αυριανός Δήμαρχος του νησιού τι και γιατί; Ποια τα απαραίτητα χαρακτηριστικά του; Και εν τέλει, τι ευχόσαστε για το νησί;

Αυτό θα το αποφασίσουν οι συνδημότες μας στους οποίους τρέφω απόλυτη εμπιστοσύνη ότι τελικά θα ψηφίσουν με γνώμονα το καλό του τόπου μας. ΣΥΓΧΩΡΟΧΑΡΤΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Πρέπει να τιμήσουν και να υπηρετήσουν τους πολίτες είναι αυτό που θεωρώ ότι έκανα πράξη όσο ήμουν και όσο θα είμαι δημοτικός σύμβουλος , μέχρι να τελειώσει η θητεία μου.

Ότι αφορά το προφίλ ενός Δημάρχου πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη  ο Δήμαρχος πρέπει να πράττει,  να μιλά με έργα και όχι με λόγια . Είναι αυτό που μου αρέσει. Να έχει νοοτροπία αυτοδιοικητικού (διεκδικώ το καλύτερο για τον τόπο μου) και τεχνοκράτη (με οργάνωση , στοχοθεσία , μελέτες και κυρίως όχι στην μικροπολιτική-ρουσφέτια) ώστε να πετύχει τα μέγιστα για τον τόπο του-μας.

Να βγεί ο καλύτερος αυτός που θα κοιτάξει πραγματικά όλη την Αίγινα και όχι μόνο ένα κομμάτι  της.

- Έχετε κάνει απολογισμό ζημιών σε πολιτικό επίπεδο από τη διαγραφή σας; Είδαμε και φίλους σας να την υπογράφουν που αυτό ενισχύει το δίκιο της απόφασης, στη σκέψη του πολίτη.

Η πολιτική ξεκινάει και σταματάει στην πολιτική, η διαφορά μας ήταν καθαρά πολιτική . Άλλωστε προσωπικά  μέχρι και σήμερα προσπάθησα να υποστηρίξω όλους αυτούς (δημότες) που με την ψήφο  τους με τίμησαν και μου έδωσαν μια φωνή στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου . Το δίκιο της απόφασης είναι σχετικό ας  περιμένουμε τα αρμόδια να αποφανθούν

Θεωρείται ότι επιτυχίες σας σε άλλους τομείς-π.χ. επαγγελματικά, οικογενειακά- μπορούν να ισορροπήσουν τη ζυγαριά απέναντι στο πολιτικό κόστος μιας διαγραφής; Μιλώντας πάντα για μια υποψηφιότητά σας-σημερινή ή μελλοντική.

Η ζωή αλλά ούτε και η πολιτική διαδρομή δεν τελειώνει με μια διαγραφή. Θεωρώ πως έχω πολλά να δώσω στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού απλά αυτή την στιγμή συνειδητή μου επιλογή είναι να δώσω το 100% του εαυτού μου στην οικογένεια μου η οποία με είχε χάσει την τελευταία δεκαετία και να ασχοληθώ επίσης και με τα παιδιά μου, τα παιδιά του σχολείου που είμαι διευθυντής αφού για εμένα είναι δεύτερη οικογένεια μου.

Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο που μας διαθέσατε

Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ για το βήμα που μου δώσατε . Εύχομαι να αναδείξουμε τους καλύτερους.

Δημήτρης Λιαντίνης: Tι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα πάθη;

«Γιατί τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα πάθη; Χωρίς τα πάθη του ο άνθρωπος είναι δρομέας κουτσοπόδης και δισκοβόλος κουλός. Είναι Κικέρωνας με κομμένη γλώσσα, ναυτικός χωρίς τη θάλασσα, ένας επιβήτορας ευνουχισμένος.

Τα πάθη μας ξεσηκώνουν το μεγαλουργό βούρλισμα της δημιουργίας*. Και κάνουν την κούκλα γυναίκα, και το γεφύρι πέρασμα, και τον καλόγερο Παπαφλέσσα.

Τα πάθη μοιάζουν με το θάνατο, που ‘ναι το δώρο της ζωής και το μυστικό της. Αλλίμονο αν φύγει ο θάνατος από μέσα μας. Ξέρετε γιατί δεν πεθαίνουν τα πτώματα; Γιατί ο θάνατος έφυγε από μέσα τους.

Η μεγάλη αρετή της αρετής των ελλήνων είναι που την οικοδόμησαν επάνω στα πάθη. Η οδηγία τους δεν ήταν να ξεριζώνουν τα πάθη, αλλά να τα παιδαγωγούν. Να ημερεύουν τη δριμάδα τους με καρτερία και αόρατη δύναμη.

Οι έλληνες συμφωνούν να παιδεύουν και να μορφώνουν τις ορμές του μέσα τους κινδύνου, και να πλάθουν από τα πάθη τους αγάλματα**. Όπως ο γλύπτης έπλαθε από τις πέτρες τις μορφές, και ο Πίνδαρος τους Ολυμπιόνικους από το σκόρπιο κοπάδι των λέξεων.

Έως την εποχή της Στοάς ο τρόπος των ελλήνων ήταν ο συνειδητός αγώνας τους να εξημερώνουν τα πάθη. Δεν είναι της τύχης που το άρμα του Διόνυσου το σέρνανε ημερωμένοι πάνθηρες. Ούτε πως ο Αλέξανδρος στις πρώτες σταδιοδρομίες του ημέρεψε το Βουκεφάλα.

Λαβαίνουμε αφορμή να μελετήσουμε σωστά τον Αλέξανδρο, όταν στο επεισόδιο του Βουκεφάλα ιδούμε το δεκαοκταετή να δαμάζει τον εαυτό του και όχι το διχρονίτικο πουλάρι. Από τη στιγμή που ο ιουλόξανθος βασιλιάς έπαψε να ημερώνει τα πάθη του με το φως του λόγου, και αξίωσε από τους μετρημένους έλληνες να τον βλέπουν σαν πελώριο ασιάτη, έχασε και τον εαυτό του και την επαφή του με την Ελλάδα.»
Δημήτρης Λιαντίνης - "Πολυχρόνιο, Στοά και Ρώμη"
_________________________________________
* Πρβλ. τους περίφημους στίχους του Γκαίτε (Φάουστ 3456-7):
Gefühl ist alles;
Name ist Schall und Rauch.
(Το αίσθημα είναι το παν•
ο λόγος είναι καπνός και ήχος).
** Ο Πλάτων στο Συμπόσιο (216e) περιγράφει τα ευδαίμονα αγάλματα, στα οποία μεταμόρφωνε τα πάθη του ο Σωκράτης κάτω από το φως του λόγου. Μιλά ο Αλκιβιάδης: «οὐκ οἶδα εἴ τις ἑώρακεν τὰ ἐντὸς ἀγάλματα• ἀλλ' ἐγὼ ἤδη ποτ' εἶδον , καί μοι ἔδοξεν οὕτω θεῖα καὶ χρυσᾶ εἶναι καὶ πάγκαλα καὶ θαυμαστά»

ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΙΓΙΝΑΣ: Η ΚΟΤΑ ΜΕ ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΑΥΓΑ ΚΑΙ ΜΗΛΟ ΤΗΣ ΕΡΙΔΟΣ

του Νίκου Οικονόμου

Ο δήμος της Αίγινας είναι ελλειμματικός αντιθέτως το Λιμενικό Ταμείο της Αίγινας είναι πλεονασματικό. Το αποθεματικό του Λ.Τ.Α φθάνει τα 4.000.000 ευρώ ,ίσως και να τα ξεπερνά.

Οι εκλογές για το δημαρχιακό θώκο πλησιάζουν έχουν μείνει λιγότερο από πενήντα ημέρες που θα βγεί ο λευκός καπνός από το δημαρχιακό μέγαρο της οδού Οινώνης.

Οι αρχηγοί στην προσπάθεια τους να στελεχώσουν τους συνδυασμούς τάζουν θέσεις. Το μέγα δέλεαρ  είναι η καρέκλα του Λιμενικού Ταμείου Αίγινας και μήλο της έριδος για πολλούς συνυποψήφιους.

Αρκετοί δε αρχίζουν να προβάρουν την στολή του πλωτάρχη με πολλές κλάρες . Φαντάζονται και καμαρώνουν  τον εαυτό τους  ως μέγα πλωτάρχη.

Σιγά σιγά όλοι θα πάρετε , μην βιαζόσαστε , μην συνωστιζόσαστε , όλοι οι καλοί χωράνε.

Ως άσχετος με τα δημοτικά και μην έχοντας εμπειρία έχω μια απορία που αφορά όλους τους υποψηφίους πλωτάρχες και μη αν δεν υπήρχε αυτό το τεράστιο αποθεματικό του Λ.Τ.Α. πόσοι από εσάς θα είσαστε υποψήφιοι;

Μήπως λέω μήπως βρισκόσαστε στην θέση του κωπηλάτη όπου όταν φώναζε ο καπετάνιος του πλοίου «αυτός που έφαγε το αυγό να τραβήξει πιο γρήγορα το κουπί» αυτός τράβαγε το κουπί γρήγορα αλλά μαζί με αυτόν και οι υπόλοιποι μέχρι που στο τέλος κατάλαβε ότι όλοι είχαν φάει το αυγό αλλά ο καθένας ξεχωριστά. Όχι τίποτε άλλο αλλά μην βρεθείτε στην θέση του στρατηγού Χαράλαμπου από την ταινία  Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα και ρουφήξετε το αυγό.

Ξέρω ότι θα πείτε ότι δεν κατεβαίνετε υποψήφιοι για τις καρέκλες αλλά για το καλό της Αίγινας. Όλοι οι υποψήφιοι κλαράρχες έχετε όραμα θα φτιάξετε το λιμάνι της Αίγινας και τα υπόλοιπα λιμάνια, αυτό και μόνο σας ενδιαφέρει να κάνετε έργα γιατί λεφτά υπάρχουν, στην προκειμένη περίπτωση.

 Ο αξιογάπητος νυν πρόεδρος του Λ.Τ.Α. ο οποίος έφτιαξε μεγάλο  πουγκί στο ταμείο ακόμα προσπαθώ να καταλάβω για ποιο λόγο δεν επένδυσε τα χρήματα σε υποδομές , σε έργα απλά και ουσιαστικά .Για ποιο λόγο δεν έκανε πλακόστρωση στο παραλιακό πεζοδρόμιο; Για ποιο λόγο δεν προχώρησε την πλατεία Γιαννούλη στην Σουβάλα; Τι φοβήθηκε μήπως του πουν ότι έβαλε το δάχτυλο στο μέλι; Φοβήθηκε μήπως πιστωθεί τα έργα του ο νυν δήμαρχος ; Μα έτσι και αλλιώς το μεγάλο στέλεχος του ήταν  τον εμπιστεύτηκε για αυτή την θέση για πέντε χρόνια.

Στο διαταύτα  έδωσε το δικαίωμα σε πολλούς να ονειρεύονται την καρέκλα του προέδρου του Λ.Τ.Α. και να προβάρουν κουστούμι.

Από την άλλη δεν πρέπει να έχει ως προεκλογικό σλόγκαν «Ψηφίστε με για να μην τα σπαταλήσουν οι άλλοι»  δεν πιάνει διότι ως θαμώνας της ψαραγοράς πρέπει να ξέρει ότι το ψάρι και το χρήματα τρώγονται φρέσκα , στην προκειμένη περίπτωση επενδύονται φρέσκα.

Πρόεδρε ας πρόσεχες!!!

YΓ. Πρόεδρε μάζεψες τόσο χρήματα έβαλες μιά τάξη , το οργάνωσες  προσπάθησες να είσαι σωστός και τυπικός , παραταύτα σε κάποια πράγματα έχεις εκτεθεί, και στο τέλος έδωσες δικαίωμα σε πολλους να ονειρεύονται.

3 Απριλίου 1827-Εκλογή Καποδιστρία ως Κυβερνήτη της Ελλάδος απο την Γ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας

Στην Τροιζηνία συγκεντρώθηκαν οι 200 πληρεξιούσιοι του Έθνους στην ιστορική Γ ‘ Εθνοσυνέλευση (1827)

Το σημαντικότερο γεγονός των επαναστατικών εκείνων χρόνων, ήταν η Γ΄ Εθνική Συνέλευση του επαναστατημένου έθνους, η γνωστή ως Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, η οποία συνήλθε στις 19 Μαρτίου 1827 στο χωριό Δαμαλάς –δηλαδή στο σημερινό οικισμό της Τροιζήνας– και θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως «ιδρυτική πράξη» του Νεοελληνικού κράτους.

Αρχικά, η Εθνοσυνέλευση εκείνη άρχισε τις εργασίες της στις 6 Απριλίου 1826 στην Επίδαυρο. Οι ειδικές όμως πολεμικές συνθήκες, ιδίως μετά την πτώση του Μεσολογγίου, επέβαλαν τη διακοπή και την αναβολή της Εθνοσυνέλευσης μέχρι το Σεπτέμβριο, την 1/9/1826 με νέα έδρα στο Ναύπλιο. Επειδή όμως εκεί γίνονταν συχνά ταραχές και η Κυβέρνηση είχε αναγκαστεί να εδρεύει στο Μπούρτζι του Ναυπλίου, η Εθνοσυνέλευση δεν θα μπορούσε να διεξαγάγει εκεί τις εργασίες της.

Έτσι όρισαν σαν νέο τόπο συνάντησης τον Πόρο, στον οποίο όμως οι αντιπρόσωποι του 'Εθνους δεν πήγαν γιατί ακολούθησαν διχαστικές εξελίξεις, ελάχιστα τιμητικές για άνδρες που είχαν αναλάβει την ηγεσία του αγώνα της Παλιγγενεσίας, με φαιδρές απόπειρες του μεν «αγγλικού» κόμματος να συνεχίσει τη διακοπείσα εθνοσυνέλευση στην Αίγινα, και του «γαλλικού» (συνεπικουρούμενου και από το «ρωσικό») στην Ερμιόνη.

Μετά από αυτές τις εξελίξεις, και ενώ η απειλή της εμφύλιας αναμέτρησης ήταν πλέον ορατή, εκδηλώθηκε η ευεργετική παρέμβαση των φιλελλήνων Κόχραν, Τζορτζ, Χάμιλτον κ.α. και μετά από πολλές διαφωνίες, ορίστηκε σαν τόπος συγκέντρωσης η Τροιζήνα, για τις 19 Μαρτίου 1827.

Πράγματι, στις 19 Μαρτίου 1827, άρχισαν στην Τροιζήνα οι εργασίες της Γ’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων με πρόεδρο το Γεώργιο Σισίνη, γραμματέα το Ν. Σπηλιάδη, φρούραρχο το Νικήτα Σταματελόπουλο και με τη συμμετοχή περίπου 200 πληρεξουσίων απ’ όλες τις παρατάξεις των αντιπροσώπων των τότε ελεύθερων περιοχών.

Από τους 168 αντιπροσώπους που πήραν τελικά μέρος στην Γ’ Εθνοσυνέλευση οι 10 ήταν ιερωμένοι.

Κατά τη διάρκεια της Εθνοσυνέλευσης, στην Εκκλησιαστική Επιτροπή που είχε συσταθεί, υπεβλήθη στις 9/4/1827, "Σχέδιο οργάνωσης της Εκκλησίας" με εισηγητές τους αρχιερείς Κορίνθου Κύριλλος, Ανδρούσης Ιωσήφ, Τριπόλεως Δανιήλ, Βρεσθένης Θεοδώρητος, και Ρέοντο Διονύσιος. Το Σχέδιο αυτό που προέβλεπε Ιερά Σύνοδο με πενταμελή ή επταμελή, παρ' ότι κρίθηκε χρήσιμο, δεν ψηφίστηκε.

Η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας ολοκλήρωσε τις εργασίες της στις 5 Μαΐου 1827 και κατά το μικρό αυτό διάστημα, παρήγαγε ένα μοναδικό σε έκταση, βάθος και πολιτική ουσία έργο, που –όπως ήδη αναφέρθηκε– σηματοδότησε την ουσιαστική σύσταση του ελεύθερου Νεοελληνικού Κράτους, ενός κράτους εθνικού, ανεξάρτητου, δημοκρατικού, χωρίς τιμαριωτικές δομές, μοναρχικούς θεσμούς και ξένους επικυρίαρχους.

Ειδικότερα, στα επιτεύγματα της Γ' Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων του 1827 περιλαμβάνονται:

α. Η ψήφιση του πρώτου μη προσωρινού Συντάγματος της Ελλάδος (1η Μαΐου), που κατοχύρωνε την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, προστάτευε με άρτιο τρόπο την ανεξιθρησκία, τις ελευθερίες, τα βασικά δικαιώματα και την ισονομία των πολιτών και απαγόρευε τη δουλεία, τα βασανιστήρια και την αναδρομικότητα των νόμων. Ακόμα, ακολουθώντας τα πρότυπα της σύγχρονης πολιτειολογικής σκέψης, κατοχύρωνε τη διάκριση των λειτουργικών αρμοδιοτήτων [εξουσιών] του κράτους και ανέθετε τη μεν νομοθετική στη Βουλή, τη «νομοτελεστική» [εκτελεστική] στον Κυβερνήτη και τη δικαστική στα δικαστήρια. Άκρως ενδιαφέρουσα είναι η συνταγματική ρύθμιση που απέβλεπε στη μη «επαγγελματοποίηση» του βουλευτικού αξιώματος.

β. Η εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως Κυβερνήτη του ελληνικού κράτους, που επισημοποιήθηκε με το ψήφισμα της 3ης Απριλίου 1827 και γνωστοποιήθηκε σ’ αυτόν με το προσκλητήριο έγγραφο της 6ης Απριλίου, που το έλαβε ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν προς τη Ρωσία. Το ψήφισμα έφερε τις υπογραφές των 168 πληρεξουσίων (Κολοκοτρώνη και άλλων), οι οποίοι τον συνέχαιραν και τον παρακαλούσαν να έλθει στην Ελλάδα το ταχύτερο.

Ο Καποδίστριας απάντησε θετικά στο πιο πάνω έγγραφο με την αποστολή αποδοχής της 14ης Αυγούστου 1827 και ανέλαβε καθήκοντα αμέσως μετά την άφιξή του, στις 7 Ιανουαρίου του 1828. Πρώτη του ενέργεια ήταν να μη λάβει υπόψη του το κύριο έργο της Εθνοσυνέλευσης που τον εξέλεξε και –στο όνομα της σωτηρίας της πατρίδος– να καταργήσει στην πράξη το δημοκρατικό Σύνταγμα της Τροιζήνας.

γ. Ο διορισμός «Αντικυβερνητικής Επιτροπής» (δηλαδή προσωρινής κυβέρνησης του ελληνικού κράτους), που επισημοποιήθηκε με το Θ΄ Ψήφισμα της 5ης Απριλίου 1827 και είχε ως αποστολή την άσκηση της εξουσίας μέχρι την έλευση του κυβερνήτη. Μέλη της επιτροπής εκείνης ήσαν οι Γ. Μαυρομιχάλης, Ιω. Νάκος και Ιω. Μαρκής Μιλαήτης.

Ταυτόχρονα η Εθνοσυνέλευση ανέθεσε την αρχηγία των ναυτικών δυνάμεων στον ναύαρχο Κόχραν, της ξηράς στον λόρδο Τζώρτζ και παράλληλα ψήφισε "Το Σύνταγμα της Τροιζήνας" και εξέλεξε πρόεδρο της Βουλής το Νικόλαο Ρενιέρη.

Μία ημέρα πριν από τη λήξη των εργασιών της, δηλαδή την 4/5/1827, η Εθνοσυνέλευση με το ΙΗ’ ψήφισμα, όρισε σαν έδρα της Κυβέρνησης και της Βουλής, το Ναύπλιο. Οι εργασίες της έληξαν στις 5 Μαϊου, αφού υπογράφτηκαν τα σχετικά ψηφίσματα.

Μετά τη λήξη των εργασιών η Αντικυβερνητική Επιτροπή συνεδρίασε στον Πόρο και όρισε τους εξής Γραμματείς της Επικρατείας, δηλαδή τους υπουργούς: Εξωτερικών τον Γ. Γλαράκη, Εσωτερικών και Αστυνομίας τον Α. Λόντο, Οικονομίας τον Γ. Μαυρομάτη, Πολεμικών τον Ανδρέα Μεταξά, Παιδείας και Δικαίου τον Γερ. Κώπα και προσωρινά των Ναυτικών τον Γ. Γλαράκη.

Η Αντικυβερνητική επιτροπή διοίκησε από τον Πόρο, από τις 3 Απριλίου του 1827 μέχρι το τέλος Ιουνίου. Τότε ηρέμησαν τα πνεύματα στο Ναύπλιο και εγκαταστάθηκε εκεί μέχρι που παρέδωσε την εξουσία στον πρώτο Κυβερνήτη την Ελλάδας, τον Ι. Καποδίστρια, την 8/1/1828.

Το χειρόγραφο της Γ’ Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας φυλάσσεται στο Μουσείο Τύπου της ΕΣΗΕΠΗΝ, στην Πάτρα. Την ημερομηνία της Εθνοσυνέλευσης έγραψε σε πλάκα ο Γέρος του Μωριά, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, που βρέθηκε στη σχισμή του κορμού ενός δένδρου, κάπου προς το Βίδι.

Ο χώρος της Τροιζήνας όπου πραγματοποιήθηκε η Γ΄ Εθνοσυνέλευση το 1827, κηρύχθηκε ιστορικός τόπος και χώρος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους (ΦΕΚ 839/28-08-74).

Στην Τροιζήνα δημιούργησε ο Καποδίστριας με διάταγμα της 3ης Φεβρουαρίου του 1828 το στρατόπεδο των Ελληνικών Δυνάμεων της εποχής του που οργανώθηκε σε χιλιαρχίες. Τις πολεμικές σημαίες επέδωσε ο ίδιος ο Καποδίστριας. Από εκεί ξεκίνησαν τα στρατεύματα του Καποδίστρια με επικεφαλής τον Δημήτριο Καλλέργη και πήγαν στην Πλάκα του Πόρου για να καταστείλουν την επανάσταση του Ανδρέα Μιαούλη. Στον Πόρο δημιούργησε Επιμελητήριο ανεφοδιασμού.

Μεταξύ των άλλων, με ένα ψήφισμά της, η Εθνοσυνέλευση, ανακήρυξε τον Αδαμάντιο Κοραή "ΑΞΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ".

Στη βάση των πιο πάνω θα μπορούσαμε να κάνουμε την απλή σκέψη ότι ο Δαμαλάς, το μικρό και άσημο χωριό της Τροιζηνίας, δε «φιλοξένησε» μια ακόμα εθνοσυνέλευση του επαναστατημένου Ελληνικού Έθνους, αλλά την πρώτη και μόνη εθνοσυνέλευση που παρήγαγε ένα μόνιμο Σύνταγμα (σε αντίθεση με τις δυο προηγούμενες), ένα Σύνταγμα με φιλελεύθερη οπτική και λειτουργική αρτιότητα, που θα μπορούσε να αποτελέσει –αν δεν αναιρείτο τον επόμενο χρόνο– τη σταθερή βάση της πρώτης Ελληνικής Δημοκρατίας.

Ακόμα, εξέλεξε τον πρώτο ανώτερο «νομοτελεστικό» άρχοντα του ελληνικού κράτους, καθώς και μια προσωρινή κυβέρνηση πανεθνικής εμβέλειας, ενώ παράλληλα προχώρησε –μέσω ψηφισμάτων– σε αρκετές ακόμα και σημαντικές πολιτικές και πολιτειακές ρυθμίσεις. Ως εκ τούτου, θα μπορούσε –κατά μία έννοια– ο Δαμαλάς να καταγραφεί στις ιστορικές δέλτους όχι μόνον ως έδρα μιας εθνικά κορυφαίας εκδήλωσης, αλλά ως τοποθεσία εγκαθίδρυσης του ίδιου του ελληνικού κράτους –και επομένως ως πρώτη πρωτεύουσά του.

Σε κάθε περίπτωση, μια τέτοια αναγνώριση θα είχε μόνον ηθικό χαρακτήρα, μιας και –σύμφωνα με τις διεθνώς κρατούσες απόψεις– το ελληνικό κράτος απέκτησε τυπική υπόσταση μετά τις διεθνείς ρυθμίσεις του 1830, όταν έδρα της εξουσίας δεν ήταν ο ξεχασμένος Δαμαλάς ή η γραφική Αίγινα, αλλά η πόλη του Ναυπλίου, η οποία και καρπώθηκε ιστορικά τον επίζηλο τίτλο της πρώτης πρωτεύουσας του Ελληνικού κράτους.

ΠΗΓΗ: 

Παγκόσμια Δίκτυα Ελληνισμού

https://www.facebook.com/pagosmia/posts/1200513566798286?__tn__=K-R

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΑΠΟ 26 ΜΑΡΤΙΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΦΜ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟ ΕΣΟΔΩΝ-ΕΞΟΔΩΝ

Με δύο εγκυκλίους το Υπουργείο Εσωτερικών ενημέρωσε τους δήμους και τις Περιφέρειες ότι σύμφωνα  με τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 8 του ν. 3870/2010 «Εκλογικές δαπάνες συνδυασμών και υποψηφίων και έλεγχος αυτών, κατά τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές» (Α ́ 138), για τους συνδυασμούς που μετέχουν στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, προβλέπεται η χορήγηση ειδικού αυτοτελούς Αριθμού Φορολογικού Μητρώου (Α.Φ.Μ.), στο όνομα του συνδυασμού, ο οποίος ισχύει για όλη τη διάρκεια της περιφερειακής και δημοτικής περιόδου.
Για τη χορήγηση του Α.Φ.Μ. υποβάλλεται στην οικεία Δ.Ο.Υ. γραπτή δήλωση, στην οποία
αναγράφονται:
• €η επωνυμία του συνδυασμού και
• €το όνομα του επικεφαλής. Η ανωτέρω δήλωση υποβάλλεται από τον επικεφαλής του συνδυασμού ή τον οριζόμενο από αυτόν ως διαχειριστή (άρθ. 8 του ν. 3870/2010).Επίσης θέτουμε υπόψη σας ότι, προεκλογική περίοδος για την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων είναι το δίμηνο χρονικό διάστημα, που προηγείται της ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών. Παρακαλούμε για δικές σας ενέργειες.

Είναι ζήτημα αρχών και ηθικής.

Οι φίλοι μου Lefteris Kontoulakos και Γιώργος Βαθιώτης θα είναι υποψήφιοι δήμαρχοι κατ' αντιστοιχία στους δήμους Πεντέλης και Περιστερίου. Και οι δυο τους ήταν εκλεγμένοι με την δημοτική αρχή του τόπου τους, ο ένας με τον κύριο Στεργίου και ο άλλος με τον κο Παχατουρίδη. Εκλεγμένοι με αξιόλογους δημάρχους. Διαφώνησαν με την πολιτική τους , ανεξαρτητοποιήθηκαν  και χάραξαν την δικής τους αυτοδιοικητική πορεία υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα του Δήμου τους σύμφωνα με τις δικές τους αρχές. Οι δικές τους αρχές και ιδέες δεν συμβάδιζαν με τις αρχές και ιδέες των δημάρχων με τους οποίους είχαν εκλεγεί. Ο Lefteris Kontoulakos παρότι σε θέση που του εξασφάλιζε προβολή και καθόλου φθορά προτίμησε να παραιτηθεί  από την θέση αυτή (πάνω από ένα χρόνο) και να χαράξει την δική του αυτόνομη πορεία. Ο Γιώργος Βαθιώτης συνεργαζόμενος με τον κο Παχατουρίδη διαχώρισε την θέση δύο χρόνια πριν και εκδήλωσε την υποψηφιότητα του το τελευταίο διάστημα.
Στα δικά μας τώρα  στην δημοτική αρχή του Δημητρίου Μούρτζη όταν τον Σεπτέμβριο του 2018 στον απολογισμό δήλωσε ότι θα είναι εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος . Κάποιοι αντέδρασαν και φώναξαν στο χώρο του Λαογραφικού Μουσείου  "εμας μας ρώτησε που θα είναι ξανά υποψήφιος". Οι κύριοι αυτοί δεν θα είναι εκ νέου υποψήφιοι με τον Δημήτρη Μούρτζη, (δημοκρατικό τους δικαίωμα) σύμφωνα με αυτά που δηλώνουν . Ο ένας δε εν ενεργεία δημοτικός σύμβουλος της δημοτικής αρχής δήλωσε υποψήφιος δήμαρχος (δημοκρατικό δικαίωμα του και Καλή επιτυχία).  Μαζί του συμπορεύονται μέλη  της δημοτικής αρχής που κατέχουν θέσεις κλειδιά στον δήμο - θεσμικές θέσεις-.
Που θέλω να καταλήξω ο μόνος που δικαιούται βάση συμφωνίας που ξέρω (στα 2 1/2 και 2 1/2 διαφωνούσα) ήταν η θέση στην Αντιδημαρχία Οικονομικών που δικαιωματικά κατέχει ο κος Dedes Evaggelos μέχρι το τέλος της δημοτικής αρχής.  Οι υπόλοιποι που διαφωνούν με την πολιτική του δημάρχου Δημητρίου Μούρτζη είναι ΘΕΜΑ ΗΘΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ  να παραδώσουν τις θέσεις τους στον δήμαρχο και να ανεξαρτητοποιηθούν χαράσσοντας  έτσι την δική τους πολιτική πορεία .
 Οι πολιτικές κολοτούμπες στην  κεντρική πολιτική σκηνή δεν μπορούν να είναι καραμέλα δικαιολογίας στην δική μας τοπική πολιτική σκηνή . Το ήθος στην πολιτική και στην ζωή μας το ξεκινάμε από τα μικρά για να το φτάσουμε στα μεγάλα.
Την αλλαγή νοοτροπίας την  ξεκινάμε από την οικογένεια μας συνεχίζουμε στην πόλη μας  και με αυτη τηνη  σύνθεση του παζλ αλλάζουμε την κοινωνία μας. Μια κοινωνία  που τα τελευταία  χρόνια μαστίζετε από μια χαλαρότητα ηθών και αρχών .
Καλή Επιτυχία στους φίλους μου Lefteris Kontoulakos και Γιώργος Βαθιώτης το πολιτικό τους ήθος το έδειξαν έμπρακτα. Οι άλλοι;
ΥΓ. Όπως στρώνεις κοιμάσαι.
ΥΓ2.Ότι αφορά εμένα προσεχώς θα υπάρξει ανακοίνωση με το τι θα πράξω άλλωστε είμαι ανεξάρτητος και χωρίς δεσμεύσεις, οπότε έχω χρόνο.

Η πρώτη μαθητική κινητοποίηση στην Ελλάδα

Συντάκτης: Σταύρος Μαλαγκονιάρης

Η πρώτη μεγάλη νεολαιίστικη κινητοποίηση έγινε πριν καλά καλά συσταθεί το σύγχρονο ελληνικό κράτος και ενώ ξεκινούσε να υλοποιείται το εκπαιδευτικό σύστημα του Ιωάννη Καποδίστρια.

Ηταν λίγες ημέρες μετά την Πρωτοχρονιά του 1831, πριν ακόμα απελευθερωθεί η Αθήνα από την οθωμανική κατοχή, όταν οι σπουδαστές του Κεντρικού Σχολείου, στην Αίγινα, το πρώτο ανώτερο ουσιαστικά εκπαιδευτικό ίδρυμα στο νεοελληνικό κράτος, έκαναν πολυήμερη αποχή από τα μαθήματά τους θέτοντας σειρά αιτημάτων, με βασικότερο την απομάκρυνση δύο καθηγητών.

Η αναστάτωση που προκλήθηκε στο νησί, το οποίο είχε πάνω από 10.000 κατοίκους, ήταν μεγάλη. Ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας ενημερωνόταν διαρκώς για τις εξελίξεις, έδινε οδηγίες για τον χειρισμό της κατάστασης και ζητούσε να εντοπιστούν οι πρωταίτιοι του μαθητικού κινήματος…

Αυτή η πρώτη στη σύγχρονη ελληνική Ιστορία νεολαιίστικη κινητοποίηση δεν είναι ευρέως γνωστή και οι αναφορές σε αυτήν είναι περιορισμένες, παρότι σώζονται αρκετά γραπτά ντοκουμέντα στα Γενικά Αρχεία του Κράτους.

Σε κάποιες έρευνες, πάντως, οι μελετητές δείχνουν να συγκλίνουν με την εκφρασμένη άποψη του Καποδίστρια, ότι η μαθητική κινητοποίηση υποκινήθηκε από την αντιπολίτευση, αν και με το τέλος της ο αστυνόμος του νησιού ανέφερε προς τη Γραμματεία (υπουργείο) Εκκλησιαστικών και Δημοσίου Παιδεύσεως ότι «εις την συμβάσαν ταραχήν των σπουδαστών, η Αστυνομία δεν εύρεν μηδεμίαν ξένην επενέργειαν σκευωρίας (=ραδιουργίας, μηχανορραφίας)».

Επίσης, από κανένα έγγραφο δεν προκύπτει ότι υπήρξε η παραμικρή πολιτική αναφορά σε οποιαδήποτε από τις συνελεύσεις των σπουδαστών.

Αλλωστε, όλα ξεκίνησαν από ένα τυχαίο επεισόδιο στη διάρκεια μιας γιορτής, ανήμερα του Αγίου Ιωάννη, στις 7 Ιανουαρίου 1831, που φαίνεται ότι γινόταν προς τιμήν του εορτάζοντος κυβερνήτη. Η γιορτή συνέπιπτε με τη συμπλήρωση ενός χρόνου από την ίδρυση και την έναρξη λειτουργίας του Κεντρικού Σχολείου της Αίγινας.

Το συγκεκριμένο Σχολείο ήταν ανώτερης βαθμίδας από τα ήδη λειτουργούντα «αλληλοδιδακτικά σχολεία», αφού όσοι εγγράφονταν είχαν μάθει γράμματα λίγο πριν, κατά και μετά την Επανάσταση και θα έπαιρναν επιπλέον γνώσεις, απαραίτητες για να γίνουν διδάσκαλοι. Οι απόφοιτοι θα μπορούσαν, επίσης, να γίνουν διοικητικοί υπάλληλοι ή αργότερα να προετοιμάζονταν για πανεπιστημιακές σπουδές.

Οι πρώτες εγγραφές άρχισαν στις 8 Ιανουαρίου 1830 και μέχρι τις 3 Φεβρουαρίου, οπότε ξεκίνησαν τα μαθήματα, υπολογίζεται ότι είχαν προσέλθει τουλάχιστον 110 άτομα, οι περισσότεροι με καταγωγή από τις εντός των τότε συνόρων περιοχές, κυρίως από τη Στερεά Ελλάδα. Υπήρχαν, όμως, και «ξένοι», Χιώτες και Ψαριανοί πρόσφυγες οι περισσότεροι, από οικογένειες που παροικούσαν στην Αίγινα και σε άλλα νησιά.[1] 

Φαίνεται, όμως, ότι το ενδιαφέρον ήταν πολύ μεγαλύτερο απ’ όσο υπολόγιζαν η κυβέρνηση και οι εκπαιδευτικοί, και στις αρχές Μαρτίου οι σπουδαστές ξεπερνούσαν τους 250, καθιστώντας το πρώτο κτίριο που λειτούργησε το Σχολείο ανεπαρκές.

Ευτυχώς, μια γενναία δωρεά του Ελβετού φιλέλληνα, τραπεζίτη Ιωάννη-Γαβριήλ Εϋνάρδου (Jean-Gabriel Eynard, 1775-1863) ήταν αρκετή για να ανεγερθεί, το επόμενο καλοκαίρι, ένα νέο σχολικό κτίριο, σε οικόπεδο της Κοινότητας Αίγινας και σε σχέδια των Κλεάνθη και Σάουμπερτ (Schaubert), το οποίο διασώζεται μέχρι σήμερα και έχει μείνει γνωστό ως «Εϋνάρδειο».

Με την έναρξη της πρώτης ουσιαστικά σχολικής χρονιάς (1830-1831), σύμφωνα με έκθεση του εφόρου του Κεντρικού Σχολείου, Επτανήσιου λόγιου, Ανδρέα Μουστοξύδη, επιστήθιου φίλου του Ιωάννη Καποδίστρια, στις τάξεις του Κεντρικού και Προκαταρκτικού Σχολείου φοιτούσαν 349 μαθητές, από τους οποίους 84 Πελοποννήσιοι, 110 Στερεοελλαδίτες, 91 νησιώτες, 64 πρόσφυγες και «απόδημοι».

Η έναρξη των μαθημάτων στο νέο κτίριο συνοδεύτηκε και με νέο πρόγραμμα. Ομως, μεγάλες ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό και σε εποπτικά μέσα διδασκαλίας καθώς και η συμπεριφορά ορισμένων εκπαιδευτικών προκαλούσαν δυσαρέσκεια ανάμεσα στους σπουδαστές.

Ετσι, ένα επεισόδιο που έγινε στην επίσημη βραδινή γιορτή, στις 7 Ιανουαρίου 1831, έδωσε την αφορμή για την πρώτη μεγάλη νεολαιίστικη κινητοποίηση.

Η Αναφορά

 Αριστερά: Η πρώτη σελίδα της 6σέλιδης αναφοράς Μουστοξύδη.Δεξιά: Η πρώτη αναφορά του αστυνόμου της Αίγινας για την κινητοποίηση των νέων. | Πηγή: ΓΑΚ

Σε μια διεξοδική και γλαφυρή αναφορά του Μουστοξύδη προς τη Γραμματεία Εκκλησιαστικών και Δημοσίου Παιδεύσεως, με ημερομηνία 10 Ιανουαρίου 1831, αναφέρεται ότι όλα ξεκίνησαν ενώ κάποιοι σπουδαστές χόρευαν με μερικούς στρατιώτες «ενώπιον τινός στεφανηφόρου εικόνος ανεγερθείσης εις τιμήν της Α.Ε.» (εννοεί τον Καποδίστρια).[2] 

Στη διάρκεια του χορού και για άγνωστο λόγο έγινε κάποια παρεξήγηση μεταξύ σπουδαστών και δύο νέων από την Αθήνα, ο ένας υπάλληλος στο Τυπογραφείο της Αίγινας και ο άλλος διδάσκαλος στο Αλληλοδιδακτικό Σχολείο των Ψαριανών.

Μετά την αρχική λογομαχία, κάποιοι ήρθαν στα χέρια και ο ένας Αθηναίος έδειρε έναν μαθητή.

Προφανώς οι Αθηναίοι έσπευσαν να φύγουν, αλλά, όπως γράφει ο Μουστοξύδης, «εκ του συμβάντος τούτου ήλαβον αφορμή τινές κακόβουλοι να διεγείρωσιν τους νέους».

Ετσι, κάποιοι άρχισαν να αναζητούν τους δράστες, αρχικά στο σπίτι της αδελφής του ενός, όπου παραβίασαν την πόρτα για να τον βρουν, και στη συνέχεια στον Οίκο της Δημογεροντίας των Ψαριανών.

Καθώς δεν τους βρήκαν πουθενά, οι σπουδαστές πήγαν, στις 9 το βράδυ, στο σπίτι του Μουστοξύδη, που προσπάθησε να τους καθησυχάσει ενώ ταυτόχρονα ζήτησε από την αστυνομία να συλληφθούν οι δύο Αθηναίοι ως πρωταίτιοι του επεισοδίου.

Πραγματικά, συνελήφθησαν οι Αθηναίοι και κλείστηκαν στο κρατητήριο προκειμένου να οδηγηθούν στον ειρηνοδίκη.

Ωστόσο, την άλλη μέρα, περίπου στη 1 το μεσημέρι, «πέντε ή έξι μαθηταί, ως αρχηγοί των άλλων, εσήμαναν τον κώδωνα της εκκλησίας (σ.σ.: του σχολείου), εσύναξαν τους μαθητάς και συνεφώνησαν αναμεταξύ των να μην παρευρεθώσι πλέον εις τα μαθήματα».

Κατά τον Μουστοξύδη, οι νέοι δήλωσαν ότι θα απείχαν στο εξής από τα μαθήματα εάν δεν τους δινόταν ηθική ικανοποίηση και κάλεσαν τους διδασκάλους να μην πηγαίνουν στο σχολείο.

Ομως, σύμφωνα με αναφορά του αστυνόμου της Αίγινας, Γεώργιου Φωτόπουλου, που παρακολουθούσε στενά από το καλοκαίρι τους σπουδαστές, όταν εμφανίστηκαν ορισμένα σατιρικά αντικυβερνητικά κείμενα, στη συγκέντρωση στο προαύλιο του Σχολείου, εκτός από το ζήτημα της «ικανοποίησης», έθεσαν και τα εξής θέματα:

1. Δεν είχε αναρτηθεί (προφανώς από την έναρξη του σχολικού έτους) το νέο σχολικό πρόγραμμα.

2. Να απολυθούν οι διδάσκαλοι των Γαλλικών Αναστάσιος Ερκουλίδης και των Μαθηματικών Γεράσιμος Ζωχιός.

Ο μεν Ερκουλίδης κατηγορούνταν ότι μετέφραζε τα γαλλικά με τούρκικες λέξεις και πως απέκλεισε αδικαιολόγητα από το μάθημά του ορισμένους μαθητές, ο δε Ζωχιός εφέρετο πως είχε απαξιωτική συμπεριφορά προς τους μαθητές.[3] 

Επίσης, εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους για τη διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας από τον Γεώργιο Γεννάδιο, έναν διαπρεπή λόγιο του 19ου αιώνα, από τους θεμελιωτές του εκπαιδευτικού συστήματος του Καποδίστρια.

Οι σπουδαστές μέμφονταν τον Γεννάδιο ότι δεν παρέδιδε το μάθημα με βάση κάποιο βιβλίο αλλά «εκ στήθους».

Από την άλλη πλευρά, ο αστυνόμος Φωτόπουλος κατηγορούσε τον Γεννάδιο ως υπεύθυνο της «διαφθοράς ταύτης» διότι, όπως έγραφε στην αναφορά του, μιλούσε την περισσότερη ώρα του μαθήματος για τα δικαιώματα των σπουδαστών…

Ο Γεννάδιος, βασικός συντελεστής στη δημιουργία του Κεντρικού Σχολείου, δεν έκρυβε την απογοήτευσή του, και σε επιστολή του με ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 1831 προς τον φίλο του Σ.Γ. Δούκα έγραφε:

«Εγώ τον μήνα τούτον όλον κινδυνεύω να περάσω εις ταραχάς, αι οποίαι με εψύχραναν μεγάλως, διότι μάλιστα παρεξηγούμαι […]»[4] 

Ο κινδυνολόγος αστυνόμος δεν σταματούσε όμως εκεί. Χαρακτήριζε τους σπουδαστές ταραχοποιούς και στασιαστές, υποστήριζε ότι η κατάσταση αυτή (η αποχή από τα μαθήματα!) τρομοκρατούσε τους κατοίκους της Αίγινας και ιδιαίτερα τους Ψαριανούς και… προειδοποιούσε πως «δεν δύναται παρά να περιμένωμεν ολέθρια αποτελέσματα».

Από την πλευρά του, ο Μουστοξύδης επιδίωξε να καθησυχάσει τους σπουδαστές και ταυτόχρονα ζήτησε από τους δασκάλους να συνεχίσουν κανονικά τις παραδόσεις. Μάλιστα, με εντολή του Καποδίστρια οι δάσκαλοι κλήθηκαν να συνεχίσουν να παραδίδουν μαθήματα ακόμα και στα σπίτια τους για όσους νέους ήθελαν να τα παρακολουθούν.

Υπογραφές

Το ίδιο βράδυ, πάντως, «οι αρχηγοί έκαμαν νέα συνέλευση» και συγκέντρωσαν πολλές υπογραφές σε ένα έγγραφο στο οποίο χαρακτηρίζονταν «άτιμοι» όσοι θα πήγαιναν στο σχολείο «πριν γενή η ειρημένη ικανοποίησις και πριν αποβληθώσιν οι διδάσκαλοι των Μαθηματικών και της Γαλλικής γλώσσης».

Σύμφωνα με μια πηγή, το κείμενο υπογράφηκε από 80 από τους 118 μαθητές των δύο κανονικών τάξεων, αλλά αργότερα απέσυραν την υπογραφή τους 12 άτομα.[5] 

Μόλις ο Μουστοξύδης ενημερώθηκε για το έγγραφο και διαπίστωσε ότι στο μάθημα του Γεννάδιου είχαν προσέλθει ελάχιστοι μαθητές, κυρίως υπότροφοι, ζήτησε να παρουσιαστεί κάποιος εκπρόσωπός τους για να τον ενημερώσει.

Οι μαθητές, όμως, απαίτησαν να είναι όλοι σε αυτή τη συνάντηση για να εκφράσουν τα αιτήματά τους. Ακολούθησε έντονη συζήτηση, με τους μαθητές να αναπτύσσουν τα αιτήματά τους, για να προσθέσουν ότι έπρεπε να αφεθούν ελεύθεροι και οι υπότροφοι για να εκφραστούν - στους υπότροφους καλύπτονταν όλα τα έξοδα φοίτησης από το κράτος.

Επίσης, διατυπώθηκαν νέα παράπονα για την έλλειψη δασκάλου Ιχνογραφίας, ενώ ζήτησαν τον διορισμό δύο συγκεκριμένων δασκάλων.

Ο Μουστοξύδης, μη έχοντας ουσιαστικά τι άλλο να πει, δεσμεύτηκε πως θα κάνει αναφορά για τα παράπονά τους στον Καποδίστρια, ο οποίος θα ελάμβανε τις τελικές αποφάσεις.

«Με ηρώτησαν εις πόσο πλέον; Επί 6, 10, 20, 30 ημέρας, 2 μήνας, τους απεκρίθην, τι ξεύρω εγώ; Η κυβέρνησις έχει άλλας φροντίδας και τώρα καταγίνεται να ελευθερώση μέρος της πατρώου γης και να προστατεύση τα σύνορά της».

Μετά από αυτό, η συγκέντρωση διαλύθηκε, με τους μαθητές να φωνάζουν ότι «είναι Ελληνες και ελεύθεροι».

Στο μεταξύ, με εντολή του Καποδίστρια ο ειρηνοδίκης θα ξεκινούσε έρευνα για να εντοπιστούν οι πρωταίτιοί της και παράλληλα να εξετάσει τις καταγγελίες τους για το θέμα του επεισοδίου και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.

Οι σπουδαστές σε νέα συγκέντρωσή τους αποφάσισαν να πάνε όλοι μαζί στο δικαστήριο και να εκφράσουν τα αιτήματά τους.

Τις επόμενες μέρες έγιναν συνολικά άλλες 6 συνεδριάσεις, στις οποίες παραβρισκόταν μια επιτροπή εκπαιδευτικών, με βασικούς τους Μουστοξύδη και Γεννάδιο, η οποία ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες του Καποδίστρια νουθετούσε τους μαθητές και ταυτόχρονα απειλούσε έναν προς έναν τους 68 μαθητές που συμμετείχαν στο «άτακτον κίνημα».

Τελικά, στις αρχές Φεβρουαρίου είχαν απομείνει «αμεταμέλητοι» 7 μαθητές, που διώχτηκαν από την Αίγινα ως πρωταίτιοι. Οι υπόλοιποι, οι «μεταμεληθέντες», υπέγραψαν μια αναφορά με την οποία ζητούσαν συγγνώμη για τη στάση τους.

Μετά τη λήξη της αποχής, παρ' όλα όσα έλεγαν και έγραφαν οι αντιπολιτευόμενοι, η προσέλευση των μαθητών έγινε κανονικά.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση και ο έφορος, που ομολογούσαν εμμέσως ότι τα αιτήματα για περισσότερους διδασκάλους και μαθήματα ήταν δίκαια, δημοσίευσαν έναν κανονισμό λειτουργίας με τον οποίο προσδιορίζονταν τα καθήκοντα του εφόρου, των διδασκάλων, των μαθητών και του επιστάτη, ο τρόπος διεξαγωγής των προαγωγικών και απολυτηρίων εξετάσεων και οι αργίες.

Πάντως, ο αστυνόμος συνέχισε να παρακολουθεί τις κινήσεις των μαθητών και το καλοκαίρι του 1831, όταν η δυσαρέσκεια κατά της κυβέρνησης είχε κορυφωθεί, ανέφερε ότι ορισμένοι από αυτούς συμμετείχαν στην αντιπολίτευση γράφοντας και διαδίδοντας αντικυβερνητικά κείμενα.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου η δολοφονία του Καποδίστρια άνοιγε ένα νέο, ταραχώδες κεφάλαιο όχι μόνο για την εκπαίδευση αλλά για ολόκληρο το νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος.

Πηγές:

[1] Γιάννης Κόκκωνας, «Οι μαθητές του Κεντρικού Σχολείου (1830-1834)», Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας - Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς αρ. 31, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Αθήνα 1997

[2] ΓΑΚ / Αναφορά Ανδρέα Μουστοξύδη, έφορος Κεντρικού Σχολείου, Αίγινα προς Γραμματεία Εκκλησιαστικών και Δημοσίου Παιδεύσεως, Ναύπλιο, Αίγινα 10.1.1831

[3] ΓΑΚ / Αναφορά Γεώργιου Φωτόπουλου, Αστυνόμου της Αίγινας, προς Ιωάννη Καποδίστρια, Αίγινα 9.1.1831

[4] Γεώργιος Γεννάδιος, Βιογραφικό Δοκίμιο υπό Ξενοφώντος Αναστασιάδου, Λονδίνο 1901, σελ. 44-45.

[5] Γιάννης Κόκκωνας, ό.π.

ΠΗΓΗ: http://www.efsyn.gr/arthro/i-proti-mathitiki-kinitopoiisi-stin-ellada?fbclid=IwAR3qjyVQViMGufwsYv8sMacexY-RmhW_6Upt6bXOD4EsTY2RcPcIRipu-tY