ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΑ ΤΑΞΙ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011
Μνήμη Ίωνος Δραγούμη
του Κ. Χατζή
«Ως πότε, ω επίσημοι παλιάνθρωποι, θα εμπνέετε τριγύρω σας τεμπελιά, απιστία, ταπείνωση και πανικό, επιφύλαξη, σιωπή και υπομονή ; Ως πότε θα μας λέτε μην κουνιέστε, μην ετοιμάζεστε ; »
Την Κυριακή 31 Ιουλίου 2011 συμπληρώθηκαν 91 χρόνια από τη στυγερή δολοφονία του Ίωνος Δραγούμη από ένοπλη, παρακρατική ομάδα που χρηματοδοτείτο από τους πολιτικούς του αντιπάλους και τους «διαπλεκόμενους» της εποχής. Με αφορμή τη θλιβερή επέτειο, χθες το πρωί, μια παρέα ανθρώπων από τρεις διαφορετικές γενιές αποφασίσαμε να καταθέσουμε ένα στεφάνι στη μνήμη του.
Δεν εκπροσωπούσαμε τίποτα και κανέναν. Μόνο τους εαυτούς μας. Δεν είμαστε επαγγελματίες πατριώτες. Αλλά ούτε και λοβοτομημένοι υπηρέτες κομματικών γραφείων για να λησμονήσουμε την επέτειο. Όπως έγραψε ο Δραγούμης, «μας συνέδεσε η ανίκητη σιχασιά για το ελλαδικό κράτος κ τα στενά ιδανικά των μικροπολιτικών του. Μας συνέδεσε ο πόθος να διατηρηθεί κ να προκόψει το έθνος».
Κανονικά, σε τούτες τις αράδες θα έπρεπε να χωρέσουν δυο λόγια για το ηθικό και πολιτικό μέγεθος του ανδρός. Αλλά πώς να γράψεις για κάποιον που αισθάνεσαι τόσο μικρός όταν τον συλλογιέσαι ; Για κάποιον που προτίμησε την πράξη από τη θεωρία ; Την ένοπλη μάχη για τις ιδέες και το έθνος, από τη σιγουριά της αριστοκρατικής καταγωγής ; Την κοινωνική συνείδηση, από τα προνόμια της αστικής ζωής ; Τη δυσκολία του βιοπορισμού, από την ευπορία τoυ μεγαλοαστού ; Και ακόμα, πώς να γράψεις για κάποιον που μοιάζει να είχε προβλέψει μέχρι λεπτομέρειας τα δεινά που υφίσταται ο ελληνισμός σήμερα ;
Όπως και να’χει, στην ελληνική κοινωνία υπάρχουμε κι εμείς που εμπνεόμαστε από εκείνον. Λίγοι ή πολλοί, το μέλλον θα δείξει. Αλλά εμπνεόμαστε από εκείνον. Όχι από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Τους ηθικούς αυτουργούς της δολοφονίας του. Τους ηθικούς αυτουργούς, επίσης, της πιο επαίσχυντης δίκης στη νεοελληνική ιστορία, της οποίας τα εκτελεσθέντα θύματα δικαιώθηκαν έστω και μετά θάνατον. Τους ηθικούς αυτουργούς τριών ενόπλων πραξικοπημάτων που εγκαθίδρυσαν από τότε μέχρι σήμερα, «εγγυήτριες» και «προστάτιδες» ξένες δυνάμεις που καταδυναστεύουν τον ελληνισμό : Τους σημερινούς δανειστές, δυνάστες και κατακτητές της χώρας μας.
Όχι, δεν θεωρούμε όλοι τον βασικό πολιτικό αντίπαλο του Δραγούμη «μεγάλο Έλληνα ηγέτη», πόσο μάλλον αν αναλογιστούμε τα τραγικά αποτελέσματα των πράξεών του. Δεν εμπνεόμαστε όλοι από «την τέχνη της διαπραγμάτευσης» γιατί την αντιμετωπίζουμε ως ωραιοποιημένη επιβράβευση της οσφυοκαμψίας και της υποταγής μπροστά στις επιβουλές των «γνωστών-άγνωστων» ισχυρών που θέλουν να διαφεντεύουν τα έθνη και τους ανθρώπους παγκοσμίως.
Για εμάς, τούτα τα λόγια είναι έμπνευση : «Δεν αλλάζω. Δεν αλλάζω ούτε δρόμο. Όταν φυσάει δυνατά από κάπου, κάνω πλώρη κατ’ επάνω και μένω στο δρόμο μου. Δεν αλλάζω δρόμο. Τα παπούτσια μου μπορεί να γίνουν βαριά και να με κουράζουν μα προβαίνω…Δεν έχω να σκοτιστώ για τα όσα λεν τα άλλα έθνη για το έθνος μου, παρά θα φροντίζω να ξανοίγω το δρόμο του να το ξελευτερώσω, μην ακούοντας τους άλλους, μην κοιτάζοντας κανένα. Δεν πασχίζω για το κράτος, γιατί το κράτος το δικό μας δεν αξίζει να το βοηθεί κανένας, είναι μονάχα ορμητήριο. Εγώ πασχίζω για το έθνος. Είναι ανάγκη να φτιάξω ανθρώπους, να λευτερώσω τους Έλληνες, ελεύθερους και δούλους, γιατί είναι όλοι τους σκλάβοι και ραγιάδες»
Λόγια σαν τα παραπάνω, βέβαια, μάλλον ακούγονται γραφικά στους σημερινούς κυβερνώντες. Έτσι τα αντιμετώπιζαν και οι κυβερνώντες επί Δραγούμη, «οι άνθρωποι με τα φεσάκια που είναι άξιοι μόνο για ανάλατες αττικές ειρωνείες…Ενθουσιασμός μόνο για το δικό τους συμφέρον τους συναρπάζει…Όποιος τύχει και δεν ακολουθεί το κοπάδι είναι τρελός». Αλλά το ίδιο γραφικά ή και επικίνδυνα ακούγονται τέτοια λόγια και στους ηγήτορες κάποιων κομματικών γραφείων που ανησυχούν μήπως προκύψει οτιδήποτε διαφορετικό, μήπως εμφανιστεί κάποια δύναμη που θα αποκαλύψει τον σκοτεινό τους ρόλο και θα σταθεί εμπόδιο στις μηχανορραφίες τους. Ίδιοι κι απαράλλαχτοι με το «στοιχειά του Πατριαρχείου» που περιέγραφε ο Ίων, «που σε όποιο διάδρομο κι αν διάβαινες τους εύρισκες, περνώντας σαν ίσκιος με υποκριτικά σταυρωμένα ή κρεμάμενα χέρια κ με πονηρά μάτια πίσω από τα ματογυάλια, βλέποντάς σε καλά για να καταλάβουν τι γυρεύεις εκεί».
Ας είναι…Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους, άλλοι στην επιφάνεια και άλλοι υπογείως. Και όσο δεν μας βρίσκουν ενωμένους εναντίον τους, όσο το προσωπικό μας συμφέρον μπαίνει πάνω από το εθνικό, τόσο θα εξακολουθούν να την κάνουν. Όσο χειραγωγούμαστε από ακαταλαβίστικα μισόλογα ή από τις δήθεν ανεξάρτητες διαμαρτυρίες με τους βρώμικους επικοινωνιακούς χορηγούς, η αγανάκτησή μερικών θα γίνεται αμορτισέρ για να απορροφά τους κραδασμούς του συστήματος και να αποτρέπει την πιθανότητα αληθινής επανάστασης πολύ περισσότερων.
Δική μας δουλειά δε μπορεί να είναι άλλη παρά η ανατροπή τους. Η βίαιη αποκαθήλωση του εθνοπροδοτικού εσμού που διαφεντεύει την Πατρίδα και μας παραδίδει ως λάφυρο σε εγχώριους και ξένους οικονομικούς κατακτητές της παγκοσμιοποίησης. Και η δημόσια διαπόμπευση και τιμωρία κάθε σύγχρονου Πήλιου Γούση που, τάχα, υπηρετεί την ανύπαρκτη, εδώ και δεκαετίες, κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Όσο δεν κάνουμε τη δουλειά μας, όσο δεν αναλαμβάνουμε την ατομική και συλλογική μας ευθύνη, όλοι μας, στενεύουν και τα περιθώρια της κριτικής μας. Οπότε, για αρχή, ας φροντίσουμε να συνειδητοποιήσουμε το καλοσκηνοθετημένο θεατρικό έργο που παίζεται, σε συνέχειες, μπροστά στα μάτια μας κι ας αναρωτηθούμε, όπως ο Ίων : « Τι εμποδίζει τους Έλληνες τους τωρινούς να κουνηθούν σαν έθνος και να δημιουργήσουν ; Αυτό, ό, τι κι αν είναι, πρέπει να λείψει από τη μέση».
Υ.Γ. Όλα τα αποσπάσματα σε εισαγωγικά είναι, φυσικά, από το έργο του Ίωνα Δραγούμη «Όσοι Ζωντανοί», ένα βιβλίο που αν υπάρχει κάποια λαϊκή και κοινωνική πολιτική δύναμη στον τόπο θα έπρεπε να διαθέσει ένα ελάχιστο τμήμα της κρατικής οικονομικής ενίσχυσης που λαμβάνει για να προμηθεύσει κάθε νέο Έλληνα με ένα αντίτυπο. Θα ήταν ελάχιστη πράξη ανύψωσης του καταποντισμένου ηθικού μιας γενιάς, που βλέπει το μέλλον της και το μέλλον των παιδιών της να υποθηκεύεται και επιλέγει να μεταναστεύσει. Ίσως να αποτελούσε ανάχωμα αυτής της φυγής, που αφήνει τη χώρα στα χέρια των κάθε είδους λαθρεποίκων της.
Την Κυριακή 31 Ιουλίου 2011 συμπληρώθηκαν 91 χρόνια από τη στυγερή δολοφονία του Ίωνος Δραγούμη από ένοπλη, παρακρατική ομάδα που χρηματοδοτείτο από τους πολιτικούς του αντιπάλους και τους «διαπλεκόμενους» της εποχής. Με αφορμή τη θλιβερή επέτειο, χθες το πρωί, μια παρέα ανθρώπων από τρεις διαφορετικές γενιές αποφασίσαμε να καταθέσουμε ένα στεφάνι στη μνήμη του.
Δεν εκπροσωπούσαμε τίποτα και κανέναν. Μόνο τους εαυτούς μας. Δεν είμαστε επαγγελματίες πατριώτες. Αλλά ούτε και λοβοτομημένοι υπηρέτες κομματικών γραφείων για να λησμονήσουμε την επέτειο. Όπως έγραψε ο Δραγούμης, «μας συνέδεσε η ανίκητη σιχασιά για το ελλαδικό κράτος κ τα στενά ιδανικά των μικροπολιτικών του. Μας συνέδεσε ο πόθος να διατηρηθεί κ να προκόψει το έθνος».
Κανονικά, σε τούτες τις αράδες θα έπρεπε να χωρέσουν δυο λόγια για το ηθικό και πολιτικό μέγεθος του ανδρός. Αλλά πώς να γράψεις για κάποιον που αισθάνεσαι τόσο μικρός όταν τον συλλογιέσαι ; Για κάποιον που προτίμησε την πράξη από τη θεωρία ; Την ένοπλη μάχη για τις ιδέες και το έθνος, από τη σιγουριά της αριστοκρατικής καταγωγής ; Την κοινωνική συνείδηση, από τα προνόμια της αστικής ζωής ; Τη δυσκολία του βιοπορισμού, από την ευπορία τoυ μεγαλοαστού ; Και ακόμα, πώς να γράψεις για κάποιον που μοιάζει να είχε προβλέψει μέχρι λεπτομέρειας τα δεινά που υφίσταται ο ελληνισμός σήμερα ;
Όπως και να’χει, στην ελληνική κοινωνία υπάρχουμε κι εμείς που εμπνεόμαστε από εκείνον. Λίγοι ή πολλοί, το μέλλον θα δείξει. Αλλά εμπνεόμαστε από εκείνον. Όχι από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Τους ηθικούς αυτουργούς της δολοφονίας του. Τους ηθικούς αυτουργούς, επίσης, της πιο επαίσχυντης δίκης στη νεοελληνική ιστορία, της οποίας τα εκτελεσθέντα θύματα δικαιώθηκαν έστω και μετά θάνατον. Τους ηθικούς αυτουργούς τριών ενόπλων πραξικοπημάτων που εγκαθίδρυσαν από τότε μέχρι σήμερα, «εγγυήτριες» και «προστάτιδες» ξένες δυνάμεις που καταδυναστεύουν τον ελληνισμό : Τους σημερινούς δανειστές, δυνάστες και κατακτητές της χώρας μας.
Όχι, δεν θεωρούμε όλοι τον βασικό πολιτικό αντίπαλο του Δραγούμη «μεγάλο Έλληνα ηγέτη», πόσο μάλλον αν αναλογιστούμε τα τραγικά αποτελέσματα των πράξεών του. Δεν εμπνεόμαστε όλοι από «την τέχνη της διαπραγμάτευσης» γιατί την αντιμετωπίζουμε ως ωραιοποιημένη επιβράβευση της οσφυοκαμψίας και της υποταγής μπροστά στις επιβουλές των «γνωστών-άγνωστων» ισχυρών που θέλουν να διαφεντεύουν τα έθνη και τους ανθρώπους παγκοσμίως.
Για εμάς, τούτα τα λόγια είναι έμπνευση : «Δεν αλλάζω. Δεν αλλάζω ούτε δρόμο. Όταν φυσάει δυνατά από κάπου, κάνω πλώρη κατ’ επάνω και μένω στο δρόμο μου. Δεν αλλάζω δρόμο. Τα παπούτσια μου μπορεί να γίνουν βαριά και να με κουράζουν μα προβαίνω…Δεν έχω να σκοτιστώ για τα όσα λεν τα άλλα έθνη για το έθνος μου, παρά θα φροντίζω να ξανοίγω το δρόμο του να το ξελευτερώσω, μην ακούοντας τους άλλους, μην κοιτάζοντας κανένα. Δεν πασχίζω για το κράτος, γιατί το κράτος το δικό μας δεν αξίζει να το βοηθεί κανένας, είναι μονάχα ορμητήριο. Εγώ πασχίζω για το έθνος. Είναι ανάγκη να φτιάξω ανθρώπους, να λευτερώσω τους Έλληνες, ελεύθερους και δούλους, γιατί είναι όλοι τους σκλάβοι και ραγιάδες»
Λόγια σαν τα παραπάνω, βέβαια, μάλλον ακούγονται γραφικά στους σημερινούς κυβερνώντες. Έτσι τα αντιμετώπιζαν και οι κυβερνώντες επί Δραγούμη, «οι άνθρωποι με τα φεσάκια που είναι άξιοι μόνο για ανάλατες αττικές ειρωνείες…Ενθουσιασμός μόνο για το δικό τους συμφέρον τους συναρπάζει…Όποιος τύχει και δεν ακολουθεί το κοπάδι είναι τρελός». Αλλά το ίδιο γραφικά ή και επικίνδυνα ακούγονται τέτοια λόγια και στους ηγήτορες κάποιων κομματικών γραφείων που ανησυχούν μήπως προκύψει οτιδήποτε διαφορετικό, μήπως εμφανιστεί κάποια δύναμη που θα αποκαλύψει τον σκοτεινό τους ρόλο και θα σταθεί εμπόδιο στις μηχανορραφίες τους. Ίδιοι κι απαράλλαχτοι με το «στοιχειά του Πατριαρχείου» που περιέγραφε ο Ίων, «που σε όποιο διάδρομο κι αν διάβαινες τους εύρισκες, περνώντας σαν ίσκιος με υποκριτικά σταυρωμένα ή κρεμάμενα χέρια κ με πονηρά μάτια πίσω από τα ματογυάλια, βλέποντάς σε καλά για να καταλάβουν τι γυρεύεις εκεί».
Ας είναι…Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους, άλλοι στην επιφάνεια και άλλοι υπογείως. Και όσο δεν μας βρίσκουν ενωμένους εναντίον τους, όσο το προσωπικό μας συμφέρον μπαίνει πάνω από το εθνικό, τόσο θα εξακολουθούν να την κάνουν. Όσο χειραγωγούμαστε από ακαταλαβίστικα μισόλογα ή από τις δήθεν ανεξάρτητες διαμαρτυρίες με τους βρώμικους επικοινωνιακούς χορηγούς, η αγανάκτησή μερικών θα γίνεται αμορτισέρ για να απορροφά τους κραδασμούς του συστήματος και να αποτρέπει την πιθανότητα αληθινής επανάστασης πολύ περισσότερων.
Δική μας δουλειά δε μπορεί να είναι άλλη παρά η ανατροπή τους. Η βίαιη αποκαθήλωση του εθνοπροδοτικού εσμού που διαφεντεύει την Πατρίδα και μας παραδίδει ως λάφυρο σε εγχώριους και ξένους οικονομικούς κατακτητές της παγκοσμιοποίησης. Και η δημόσια διαπόμπευση και τιμωρία κάθε σύγχρονου Πήλιου Γούση που, τάχα, υπηρετεί την ανύπαρκτη, εδώ και δεκαετίες, κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Όσο δεν κάνουμε τη δουλειά μας, όσο δεν αναλαμβάνουμε την ατομική και συλλογική μας ευθύνη, όλοι μας, στενεύουν και τα περιθώρια της κριτικής μας. Οπότε, για αρχή, ας φροντίσουμε να συνειδητοποιήσουμε το καλοσκηνοθετημένο θεατρικό έργο που παίζεται, σε συνέχειες, μπροστά στα μάτια μας κι ας αναρωτηθούμε, όπως ο Ίων : « Τι εμποδίζει τους Έλληνες τους τωρινούς να κουνηθούν σαν έθνος και να δημιουργήσουν ; Αυτό, ό, τι κι αν είναι, πρέπει να λείψει από τη μέση».
Υ.Γ. Όλα τα αποσπάσματα σε εισαγωγικά είναι, φυσικά, από το έργο του Ίωνα Δραγούμη «Όσοι Ζωντανοί», ένα βιβλίο που αν υπάρχει κάποια λαϊκή και κοινωνική πολιτική δύναμη στον τόπο θα έπρεπε να διαθέσει ένα ελάχιστο τμήμα της κρατικής οικονομικής ενίσχυσης που λαμβάνει για να προμηθεύσει κάθε νέο Έλληνα με ένα αντίτυπο. Θα ήταν ελάχιστη πράξη ανύψωσης του καταποντισμένου ηθικού μιας γενιάς, που βλέπει το μέλλον της και το μέλλον των παιδιών της να υποθηκεύεται και επιλέγει να μεταναστεύσει. Ίσως να αποτελούσε ανάχωμα αυτής της φυγής, που αφήνει τη χώρα στα χέρια των κάθε είδους λαθρεποίκων της.
Τρίτη 2 Αυγούστου 2011
Παράταση για την μεταφορά μαθητών μέχρι την 31/12/2011
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ν.38 & Ν.39
Mε εγκύκλιό του το Υπουργείο Εσωτερικών υπενθύμισε στους δήμους ότι με την παρ.18 του άρθρου 94 του «Καλλικράτη» όπως συμπληρώθηκε με το εδάφιο η΄ παρ.10 του άρθρου 18 του Ν.3870/2010 (ΦΕΚ 138 Α), η αρμοδιότητα της μεταφοράς...
μαθητών από τον τόπο διαμονής στο σχολείο φοίτησης μεταφέρθηκε μετά το πέρας της εξάμηνης μεταβατικής περιόδου (1-7-2011) από τις Περιφέρειες στους Δήμους.
Οπως έχουμε γράψει προ διμήνου όμως λόγω του περιορισμένου χρόνου έως την έναρξη του νέου σχολικού έτους και του συνεπακόλουθου κινδύνου οι διαδικασίες των διαγωνισμών για τη μεταφορά μαθητών σε πολλούς από τους Δήμους της Χώρας να μην έχουν ολοκληρωθεί, το Υπουργείο επιβεβαιώνει ότι προωθείται νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή με την οποία δίνεται η δυνατότητα παράτασης των υφιστάμενων συμβάσεων μεταφοράς μαθητών, από 1-9-2011 έως 31-12-2011 από τις Περιφέρειες, για τα δρομολόγια χωρικής αρμοδιότητας Δήμων στους οποίους οι διαγωνισμοί δεν έχουν ολοκληρωθεί.
Ομως τονίζεται ότι η παράταση αυτή των συμβάσεων προϋποθέτει απαραιτήτως ότι οι σχετικοί διαγωνισμοί θα έχουν προκηρυχθεί από τους Δήμους το αργότερο έως 31-8-2011 και εφόσον ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης το βεβαιώσει με πράξη του.
Ετσι καλούνται οι δήμοι να προβούν άμεσα με απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, η οποία λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία των μελών του, στην παράταση από 1-9-2011 έως 31-12-2011 των υφιστάμενων συμβάσεων. Επισημαίνεται ότι η ενεργοποίηση των παρατάσεων των σχετικών συμβάσεων για την χωρική αρμοδιότητα έκαστου δήμου θα γίνει από τον Περιφερειάρχη εφόσον υφίσταται η διαπιστωτική πράξη του Γ.Γ. της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης που πιστοποιεί ότι ο δήμος έχει προκηρύξει τους διαγωνισμούς μέχρι 31-8-2011 και ότι ο διαγωνισμός δεν έχει ολοκληρωθεί. Σε κάθε περίπτωση ο Περιφερειάρχης οφείλει να ενημερώσει το Υπουργείο έως τις 5-9-2011 για τους δήμους που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που θέτει η νομοθετική ρύθμιση για παράταση των συμβάσεων.
Οι συμβάσεις παρατείνονται με τους ίδιους όρους αλλά με κόστος μικρότερο εκείνων που έληξαν το οποίο θα διαμορφώνεται ύστερα από διαπραγμάτευση λαμβάνοντας υπόψη και το κόστος που υπολογίζεται σύμφωνα με τον τύπο και τις παραδοχές της νέας ΚΥΑ.
Ολόκληρη η εγκύκλιος Ν.38 με τις οδηγίες προς τους Δήμους, εδώ
Ολόκληρη η εγκύκλιος Ν.39 με τις οδηγίες προς τις Περιφέρεις, εδώ
Mε εγκύκλιό του το Υπουργείο Εσωτερικών υπενθύμισε στους δήμους ότι με την παρ.18 του άρθρου 94 του «Καλλικράτη» όπως συμπληρώθηκε με το εδάφιο η΄ παρ.10 του άρθρου 18 του Ν.3870/2010 (ΦΕΚ 138 Α), η αρμοδιότητα της μεταφοράς...
μαθητών από τον τόπο διαμονής στο σχολείο φοίτησης μεταφέρθηκε μετά το πέρας της εξάμηνης μεταβατικής περιόδου (1-7-2011) από τις Περιφέρειες στους Δήμους.
Οπως έχουμε γράψει προ διμήνου όμως λόγω του περιορισμένου χρόνου έως την έναρξη του νέου σχολικού έτους και του συνεπακόλουθου κινδύνου οι διαδικασίες των διαγωνισμών για τη μεταφορά μαθητών σε πολλούς από τους Δήμους της Χώρας να μην έχουν ολοκληρωθεί, το Υπουργείο επιβεβαιώνει ότι προωθείται νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή με την οποία δίνεται η δυνατότητα παράτασης των υφιστάμενων συμβάσεων μεταφοράς μαθητών, από 1-9-2011 έως 31-12-2011 από τις Περιφέρειες, για τα δρομολόγια χωρικής αρμοδιότητας Δήμων στους οποίους οι διαγωνισμοί δεν έχουν ολοκληρωθεί.
Ομως τονίζεται ότι η παράταση αυτή των συμβάσεων προϋποθέτει απαραιτήτως ότι οι σχετικοί διαγωνισμοί θα έχουν προκηρυχθεί από τους Δήμους το αργότερο έως 31-8-2011 και εφόσον ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης το βεβαιώσει με πράξη του.
Ετσι καλούνται οι δήμοι να προβούν άμεσα με απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, η οποία λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία των μελών του, στην παράταση από 1-9-2011 έως 31-12-2011 των υφιστάμενων συμβάσεων. Επισημαίνεται ότι η ενεργοποίηση των παρατάσεων των σχετικών συμβάσεων για την χωρική αρμοδιότητα έκαστου δήμου θα γίνει από τον Περιφερειάρχη εφόσον υφίσταται η διαπιστωτική πράξη του Γ.Γ. της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης που πιστοποιεί ότι ο δήμος έχει προκηρύξει τους διαγωνισμούς μέχρι 31-8-2011 και ότι ο διαγωνισμός δεν έχει ολοκληρωθεί. Σε κάθε περίπτωση ο Περιφερειάρχης οφείλει να ενημερώσει το Υπουργείο έως τις 5-9-2011 για τους δήμους που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που θέτει η νομοθετική ρύθμιση για παράταση των συμβάσεων.
Οι συμβάσεις παρατείνονται με τους ίδιους όρους αλλά με κόστος μικρότερο εκείνων που έληξαν το οποίο θα διαμορφώνεται ύστερα από διαπραγμάτευση λαμβάνοντας υπόψη και το κόστος που υπολογίζεται σύμφωνα με τον τύπο και τις παραδοχές της νέας ΚΥΑ.
Ολόκληρη η εγκύκλιος Ν.38 με τις οδηγίες προς τους Δήμους, εδώ
Ολόκληρη η εγκύκλιος Ν.39 με τις οδηγίες προς τις Περιφέρεις, εδώ
Κυριακή 31 Ιουλίου 2011
Σάββατο 30 Ιουλίου 2011
Για το πρόγραμμα "Κοινωνική εργασία"
ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΤΟΜΕΑΡΧΩΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ Ν.Δ. κ.κ. Κ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΚΑΙ Ν. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
Οι υπεύθυνοι του Τομέα Ανάπτυξης και του τομέα Εργασίας, κκ. Κωστής Χατζηδάκης, βουλευτής Β’ Αθηνών, και Νίκος Νικολόπουλος, βουλευτής Αχαΐας, έκαναν την ακόλουθη δήλωση για το πρόγραμμα «Κοινωνική Εργασία»:
«Σοβαρά ερωτηματικά δημιουργούνται ως προς την αποτελεσματική, αλλά και διαφανή χρήση των πόρων του προγράμματος Κοινωνική Εργασία που αφορά στην υλοποίηση δράσεων απόκτησης εργασιακής εμπειρίας πεντάμηνης διάρκειας στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Με δεδομένη την κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας τα τελευταία δύο χρόνια η σωστή αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων για την υλοποίηση προγραμμάτων εργασιακής εμπειρίας είναι, φυσικά, ύψιστης προτεραιότητας.
Μόνο που τα προγράμματα αυτά πρέπει να έχουν εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, να είναι αξιόπιστα και κυρίως να εξασφαλίζεται η διαφάνεια και η αμεροληψία στην επιλογή των υποψηφίων.
Ωστόσο, για το πρόγραμμα αυτό:
Δεν φαίνεται να έχει εξασφαλισθεί επαρκής χρηματοδότηση. Σύμφωνα με τις εξαγγελίες του αρμόδιου Υπουργείου ο συνολικός προϋπολογισμός της δράσης ανέρχεται περίπου στα 190 εκ ευρώ και εντάσσεται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού» στου ΕΣΠΑ και πιο συγκεκριμένα στο Θεματικό Άξονα Προτεραιότητας 3 «Διευκόλυνση της πρόσβασης στην Απασχόληση».
Ωστόσο, τα ήδη ενταγμένα και προκηρυγμένα έργα που υπάγονται στο συγκεκριμένο άξονα σχεδόν καλύπτουν τον προϋπολογισμό, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει διαθέσιμο το ποσό των 190 εκ. ευρώ.Δημιουργούνται σοβαρά ερωτηματικά ως προς την καταλληλότητα των φορέων υλοποίησης του έργου και τους στόχους που εξυπηρετεί η εν λόγω ρύθμιση.
Συγκεκριμένα στο άρθρο 3 παρ. 1 της ΚΥΑ αναφέρονται ως Δικαιούχοι: Σωματεία, Αστικές μη Κερδοσκοπικές Εταιρίες, ΜΚΟ, Συνδικαλιστικές Οργανώσεις οι οποίες δεν επιβάλλεται να έχουν καμιά προηγούμενη εμπειρία ή δραστηριοποίηση σε παρόμοιο πεδίο. Σημειωτέον, στο άρθρο 7 της ΚΥΑ αναφέρεται ότι προβλέπεται «έμμεσο κόστος του Δικαιούχου» που ανέρχεται στο 5% των συνολικών δαπανών.
Επομένως ένα σημαντικό ποσό του προγράμματος θα κατευθύνεται στους μεσάζοντες και όχι στους ανέργους. Υπογραμμίζεται ότι σε όλες τις δράσεις προώθησης ανέργων στην απασχόληση που υλοποιήθηκαν στο πλαίσιο του Β’ και του Γ’ ΚΠΣ καθώς και του ΕΣΠΑ από τον ΟΑΕΔ, το σύνολο του διατιθέμενου ποσού κατευθύνθηκε στους ανέργους.
Δεν ορίζονται αντικειμενικά και διαφανή κριτήρια επιλεξιμότητας των υποψηφίων με αποτέλεσμα να δημιουργούνται γκρίζες ζώνες σχετικά με την αξιοκρατία για τις επιλογές.
Γι’ αυτό το λόγο, καταθέσαμε ερώτηση στη Βουλή, ζητώντας τις απαραίτητες διευκρινίσεις για το συγκεκριμένο πρόγραμμα».
Οι υπεύθυνοι του Τομέα Ανάπτυξης και του τομέα Εργασίας, κκ. Κωστής Χατζηδάκης, βουλευτής Β’ Αθηνών, και Νίκος Νικολόπουλος, βουλευτής Αχαΐας, έκαναν την ακόλουθη δήλωση για το πρόγραμμα «Κοινωνική Εργασία»:
«Σοβαρά ερωτηματικά δημιουργούνται ως προς την αποτελεσματική, αλλά και διαφανή χρήση των πόρων του προγράμματος Κοινωνική Εργασία που αφορά στην υλοποίηση δράσεων απόκτησης εργασιακής εμπειρίας πεντάμηνης διάρκειας στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Με δεδομένη την κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας τα τελευταία δύο χρόνια η σωστή αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων για την υλοποίηση προγραμμάτων εργασιακής εμπειρίας είναι, φυσικά, ύψιστης προτεραιότητας.
Μόνο που τα προγράμματα αυτά πρέπει να έχουν εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, να είναι αξιόπιστα και κυρίως να εξασφαλίζεται η διαφάνεια και η αμεροληψία στην επιλογή των υποψηφίων.
Ωστόσο, για το πρόγραμμα αυτό:
Δεν φαίνεται να έχει εξασφαλισθεί επαρκής χρηματοδότηση. Σύμφωνα με τις εξαγγελίες του αρμόδιου Υπουργείου ο συνολικός προϋπολογισμός της δράσης ανέρχεται περίπου στα 190 εκ ευρώ και εντάσσεται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού» στου ΕΣΠΑ και πιο συγκεκριμένα στο Θεματικό Άξονα Προτεραιότητας 3 «Διευκόλυνση της πρόσβασης στην Απασχόληση».
Ωστόσο, τα ήδη ενταγμένα και προκηρυγμένα έργα που υπάγονται στο συγκεκριμένο άξονα σχεδόν καλύπτουν τον προϋπολογισμό, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει διαθέσιμο το ποσό των 190 εκ. ευρώ.Δημιουργούνται σοβαρά ερωτηματικά ως προς την καταλληλότητα των φορέων υλοποίησης του έργου και τους στόχους που εξυπηρετεί η εν λόγω ρύθμιση.
Συγκεκριμένα στο άρθρο 3 παρ. 1 της ΚΥΑ αναφέρονται ως Δικαιούχοι: Σωματεία, Αστικές μη Κερδοσκοπικές Εταιρίες, ΜΚΟ, Συνδικαλιστικές Οργανώσεις οι οποίες δεν επιβάλλεται να έχουν καμιά προηγούμενη εμπειρία ή δραστηριοποίηση σε παρόμοιο πεδίο. Σημειωτέον, στο άρθρο 7 της ΚΥΑ αναφέρεται ότι προβλέπεται «έμμεσο κόστος του Δικαιούχου» που ανέρχεται στο 5% των συνολικών δαπανών.
Επομένως ένα σημαντικό ποσό του προγράμματος θα κατευθύνεται στους μεσάζοντες και όχι στους ανέργους. Υπογραμμίζεται ότι σε όλες τις δράσεις προώθησης ανέργων στην απασχόληση που υλοποιήθηκαν στο πλαίσιο του Β’ και του Γ’ ΚΠΣ καθώς και του ΕΣΠΑ από τον ΟΑΕΔ, το σύνολο του διατιθέμενου ποσού κατευθύνθηκε στους ανέργους.
Δεν ορίζονται αντικειμενικά και διαφανή κριτήρια επιλεξιμότητας των υποψηφίων με αποτέλεσμα να δημιουργούνται γκρίζες ζώνες σχετικά με την αξιοκρατία για τις επιλογές.
Γι’ αυτό το λόγο, καταθέσαμε ερώτηση στη Βουλή, ζητώντας τις απαραίτητες διευκρινίσεις για το συγκεκριμένο πρόγραμμα».
Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011
Παρεμπόριο Η ανέγγιχτη όψη της διαφθοράς
Του Δημήτρη Μάρδα
Αν. καθηγητή Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ
Τα αναπτυξιακά σχέδια τύπου Μάρσαλ ή ΕΣΠΑ δεν είναι πανάκεια, ούτε απαλλάσσουν την κυβέρνηση από αυτονόητες παρεμβάσεις που βάζουν τάξη στην οικονομική ζωή της χώρας. Η ανάπτυξη δεν περνά μόνο από μεγαλεπήβολα πανάκριβα προγράμματα αλλά και από τα...
σκοτεινά σοκάκια της γειτονιάς. Εκεί σε τεράστιες αποθήκες, γεμάτες με εκατομμύρια παρανόμως διακινούμενα αγαθά, γεννιέται και ανθίζει το παρεμπόριο.
Το παρεμπόριο, μια σύγχρονη μάστιγα της αγοράς, συνεχίζει ακάθεκτο να απλώνεται σε κάθε μικρή ή μεγάλη πόλη! Η Εθνική Συνομοσπονδία Εμπορίου της Ελλάδας (ΕΣΕΕ) θεωρεί ότι ο όγκος του ανέρχεται σε 15 δις ευρω ενώ η κυβέρνηση το ανεβάζει γύρω στα 20 δις ευρώ. Πώς όμως υπολογίζεται το προαναφερθέν πόσο όταν δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι οι κύριοι παίχτες του παρεμπορίου και τι τζίρο κάνουν, αφού δεν υπάρχουν παραστατικά ή πολλές συλλήψεις παρανόμων μεγαλεμπόρων;
Ένας νέος Νόμος ψηφίσθηκε πρόσφατα ο 3982/2011, που παραμένει και αυτός ανεφάρμοστος. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν τα έως σήμερα αποτελέσματα. Ο Νόμος προβλέπει την καταστροφή των ειδών του παρεμπορίου, αποφεύγει όμως λύσεις πιο δραστικές όπως την σύλληψη του παρανόμου ή μη μετανάστη και την έξωσή του από τη χώρα. Αναρωτιόμαστε γιατί αποφεύγεται μια τέτοια λύση, όταν είναι γνωστό ότι στη Νότια Ιταλία έχει στηθεί φάμπρικα νομιμοποίησης αφρικανών μεταναστών, που χρησιμοποιούνται κατόπιν για τις συγκεκριμένες δουλειές σε όλη την ΕΕ !
Θύματα του παρεμπορίου είναι κατ’ αρχάς το λιανεμπόριο, όπως και οι οικονομικοί μετανάστες. Οι τελευταίοι θεωρούνται οι βασικοί διακινητές αυτού του αόρατου τζίρου, που αφορά κατά κύριο λόγο παρανόμως εισαγόμενα προϊόντα (από ποια τελωνεία άραγε;) από οργανωμένες ομάδες συμφερόντων, που έχουν μοιραστεί τις αγορές κατά τα πρότυπα της Μαφίας. Έτσι, οι Σενεγαλέζοι έχουν αναλάβει τη διακίνηση των παράνομων ειδών εκτός των λαϊκών αγορών, Γεωργιανοί και άλλοι προερχόμενοι από την πρώην ΕΣΣΔ, ελέγχουν το σχετικό κύκλωμα στις λαϊκές αγορές και πέριξ αυτών ενώ οι Κινέζοι ελέγχουν τα κασελάκια!
Η κυβέρνηση ψηφίζει ανεφάρμοστους νόμους, αρμόδιοι υπουργοί και οι ενίοτε τοπικοί βουλευτές…με οργίλο ύφος αφορίζουν απλά –χωρίς όμως να αγγίζουν– το φαινόμενο, η τοπική αυτοδιοίκηση αλληθωρίζει, η δημοτική αστυνομία κωφεύει και κάποιοι χονδέμποροι με την απαραίτητη πολιτική κάλυψη ή λόγω αδυναμιών (εσκεμμένων ή μη) του Νόμου, πλουτίζουν σε βάρος του υγιούς και εμπορίου και του κράτους φυσικά.
Συχνά ορισμένοι Δήμαρχοι με τη συνοδεία της τηλεόρασης δείχνουν στιγμιαία βέβαια ότι προτίθενται να επιβάλλον το νόμο. Από την επόμενη όμως της προβολής τους η αγορά αυτή παραμένει ανέγγιχτη. Ποιος ο λόγος λοιπόν της φιέστας –μέσω της οποίας ενημερώνονται οι γνωστοί μεγαλέμποροι διακινητές του παρεμπορίου– των κάποιων ωρών που οργανώνουν;
Κύριο ρόλο στην εφαρμογή του Νόμου 3825 (παράγραφος 6) φέρουν οι Δήμαρχοι με την άφαντη δημοτική τους αστυνομία. Οι προφάσεις Δημάρχων που συχνά ακούγονται της μορφής: «Δεν έχω κόσμο… ή δε διαθέτω απορριμματοφόρα για την καθαριότητα και θα βρω για το παρεμπόριο…», οδηγούν στη μη εφαρμογή του.
Από την άλλη βέβαια υπάρχουν δεκάδες διαθέσιμοι δημοτικοί αστυνομικοί για να κόβουν κλήσεις ή για οτιδήποτε άλλο. Τέλος, πόσα απορριμματοφόρα χρειάζονται άραγε; Υποκρισία, αδυναμία, διαπλοκή αιρετών αρχόντων με τους μεγαλεμπόρους του είδους. Ο κάθε ένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του!
Σε αραιά διαστήματα, διάφοροι Δήμαρχοι με τη βοήθεια των ΜΑΤ κυρίως εφαρμόζουν τον Νόμο καταστρέφοντας τα ‘προϊόντα μαϊμού’, που πωλούνται στα πεζοδρόμια. Ποια πολύπλοκη διαδικασία εμποδίζει τη συστηματική εφαρμογή του Νόμου; Να υπενθυμίσουμε ότι είμαστε η 79η πιο διεφθαρμένη χώρα του κόσμου και ότι η τοπική αυτοδιοίκηση βρίσκεται στην κορυφή της διαφθοράς.
ΠΗΓΗ: http://taxalia.blogspot.com/2011/07/blog-post_3992.html
Τρίτη 26 Ιουλίου 2011
ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΕΣΤ ΕΥΦΥΪΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Ο Παπανδρέου σε συνάντηση του με τον Obama κατά την διάρκεια του επίσημου δείπνου που του παρέθεσε βρήκε ευκαιρία και τον ρωτά;
-Πως τα καταφέρνεις και η διακυβέρνηση σου είναι τόσο αποδοτική και επιτυχημένη, δεν μας λες και μας ποιο είναι το μυστικό.
- Να σου πω του λέει ο Obama, το μυστικό είναι να είσαι… περιστοιχισμένος από έξυπνους ανθρώπους
Ο Παπανδρέου δείχνει προβληματισμένος και τον ρωτά.
Μα, πώς όμως θα ξέρω ότι οι άνθρωποι μου είναι πραγματικά έξυπνοι?
- Εύκολο του απαντά ο Obama. θα τους κάνεις δύσκολες ερωτήσεις κρίσεως και θα αξιολογείς τις απαντήσεις τους.
Τότε σηκώνει το τηλέφωνο του και καλεί τον αντιπρόεδρο Joe Biden να παρουσιαστεί αμέσως.
- Δε μου λες Joe, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
- Εύκολο απαντά ο Joe Biden θα ήμουν εγώ
-Βλέπεις του λέει;
Ο Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα και καλεί στο γραφείο του τον Πάγκαλο.
Δε μου λες ρε Θόδωρε τον ρωτά αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
Ο Πάγκαλος κομπιάζει και απαντά Πρόεδρε, να το ερευνήσουμε λίγο το θέμα και επανέρχομαι.
Βγαίνει έξω ο Πάγκαλος, πάει βρίσκει τους συμβούλους του, τους ρωτά μα όλοι τους ήταν ανίκανοι να απαντήσουν. Στον διάδρομο συναντά βιαστικό τον Παπακωνσταντίνου και τον σταματά.
Δε μου λες ρε Γιώργο, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
Εύκολο του απαντά εκείνος θα ήμουν εγώ
Τότε τρέχει ο Πάγκαλος στο γραφείο του πρωθυπουργού, ανοίγει την πόρτα και του λέει.
-Πρωθυπουργέ μου, σχετικά με εκείνο το πρόβλημα που μου θέσατε, η απάντηση είναι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.
Τότε σηκώνεται έξαλλος ο Παπανδρέου, τρέχει προς το μέρος του Πάγκαλου και με βροντερή φωνή του λέει : ΟΧΙ ηλίθιε, η σωστή απάντηση είναι ο Joe Biden !!!!
-Πως τα καταφέρνεις και η διακυβέρνηση σου είναι τόσο αποδοτική και επιτυχημένη, δεν μας λες και μας ποιο είναι το μυστικό.
- Να σου πω του λέει ο Obama, το μυστικό είναι να είσαι… περιστοιχισμένος από έξυπνους ανθρώπους
Ο Παπανδρέου δείχνει προβληματισμένος και τον ρωτά.
Μα, πώς όμως θα ξέρω ότι οι άνθρωποι μου είναι πραγματικά έξυπνοι?
- Εύκολο του απαντά ο Obama. θα τους κάνεις δύσκολες ερωτήσεις κρίσεως και θα αξιολογείς τις απαντήσεις τους.
Τότε σηκώνει το τηλέφωνο του και καλεί τον αντιπρόεδρο Joe Biden να παρουσιαστεί αμέσως.
- Δε μου λες Joe, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
- Εύκολο απαντά ο Joe Biden θα ήμουν εγώ
-Βλέπεις του λέει;
Ο Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα και καλεί στο γραφείο του τον Πάγκαλο.
Δε μου λες ρε Θόδωρε τον ρωτά αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
Ο Πάγκαλος κομπιάζει και απαντά Πρόεδρε, να το ερευνήσουμε λίγο το θέμα και επανέρχομαι.
Βγαίνει έξω ο Πάγκαλος, πάει βρίσκει τους συμβούλους του, τους ρωτά μα όλοι τους ήταν ανίκανοι να απαντήσουν. Στον διάδρομο συναντά βιαστικό τον Παπακωνσταντίνου και τον σταματά.
Δε μου λες ρε Γιώργο, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
Εύκολο του απαντά εκείνος θα ήμουν εγώ
Τότε τρέχει ο Πάγκαλος στο γραφείο του πρωθυπουργού, ανοίγει την πόρτα και του λέει.
-Πρωθυπουργέ μου, σχετικά με εκείνο το πρόβλημα που μου θέσατε, η απάντηση είναι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.
Τότε σηκώνεται έξαλλος ο Παπανδρέου, τρέχει προς το μέρος του Πάγκαλου και με βροντερή φωνή του λέει : ΟΧΙ ηλίθιε, η σωστή απάντηση είναι ο Joe Biden !!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)