Ήρθε η ώρα της Θράκης

Η ανυποληψία, ο φιλοτουρκισμός, ο ωχαδερφισμός και η απόλυτη πολιτική εθνική μειοδοσία, αποτυπώνονται επί σειράς δεκαετιών στην Θράκη, η οποία μεταβάλλεται με αργό αλλά και σταθερά αυξανόμενο ρυθμό σε μία γεωγραφική περιοχή που τελεί υπό αμφισβήτηση η Ελληνικότητά της, στην οποία η Τουρκία άτυπα συναποφασίζει μέσα από τα εκλεκτά της ανθυποπρακτορίδια που έχει τοποθετήσει στην Ελληνική Βουλή.

Δυστυχώς, οι κραυγές των κατοίκων της Θράκης δεν

συγκινούντα ευαίσθητα ώτα των κυρίων και των κυριών του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Δυστυχώς η Θράκη εγκαταλείπεται και από αυτή την Ελληνική κυβέρνηση και βρίσκεται αντιμέτωπη με τεράστια διλήμματα.

Οι φίλα προσκείμενοι στο νεο-οθωμανισμό πολιτικοί της χώρας φαίνεται πως έχουν προγράψει την Θράκη. Το ερώτημα που σήμερα πλανάται σε όσους αντιλαμβάνονται την επόμενη ημέρα, μία ημέρα εθνικής ντροπής, είναι σαφές: Τι πρέπει να γίνει, έστω και σε αυτή την ύστατη στιγμή;

Ποιοί και πως θα τολμήσουν να τοποθετηθούν στην πρώτη γραμμή της μάχης που δίνεται από τον Ελληνισμό για τον Ελληνισμό της Θράκης;

Ποιοί θα στηρίξουν έμπρακτα εκείνους που θα αρνηθούν τους εαυτούς τους, για να αγωνιστούν για όσα οι πολιτικοί των Αθηνών έχουν εγκαταλείψει ή έχουν ήδη σιωπηλά παραδώσει;

Οι επόμενες ημέρες θα δώσουν την ευκαιρία σε όλους μας να μετρηθούμε στον πήχη της ιστορίας... και αυτό θα γίνει στο όνομα της γης που πατούμε, στο όνομα της ιστορίας που μας βαραίνει και με τη βοήθεια και στο όνομα του Θεού που μας στηρίζει...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ http://kostasxan.blogspot.gr/

ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ

O Αυστριακός υφυπουργός Οικονομικών, Αντρέας Σίντερ, σε συνέντευξή του στο χθεσινό νυκτερινό δελτίο ειδήσεων της δημόσιας αυστριακής τηλεόρασης, διευκρίνισε πως στην Ελλάδα δεν έχει χαριστεί τίποτε, πως πρόκειται για δάνεια, τα οποία έχουν δοθεί όχι με τη σκέψη του κέρδους, αλλά με κύριο στόχο να σταθεροποιηθεί η Ελλάδα κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μην καταρρεύσει.

«Οι εικόνες που έχουμε δει (σ.σ. από την Ελλάδα), όπου οι άνθρωποι πρέπει να πηγαίνουν στα νοσοκομεία με δικό τους γύψο, είναι αρκετές, για να πούμε ότι στην Ευρώπη πρέπει να συνεργαστούμε και να υποστηρίξουμε σε δύσκολες εποχές, ώστε να αποκατασταθεί και πάλι η ηρεμία, όχι μόνον για την Ελλάδα, αλλά για το ίδιο το συμφέρον μας» επισήμανε, χαρακτηριστικά.

«Χρειαζόμαστε τις αγορές για τις εξαγωγές μας, χρειαζόμαστε τις οικονομικές σχέσεις με τις χώρες αυτές, είμαστε χώρα εξαγωγών, από τις οποίες εξαρτώνται οι θέσεις εργασίας στη δική μας χώρα» συμπλήρωσε.

Σύμφωνα με τον Αυστριακό υφυπουργό Οικονομικών, στην Ελλάδα έχουν τεθεί σκληροί όροι για τα δάνεια- πολλοί μάλιστα θεωρούν πως οι όροι είναι πολύ σκληροί- και ως προς τα χρήματα που έχουν δοθεί, θα φανεί πόσα θα επιστραφούν με άμεσο τρόπο και πόσα με έμμεσο, δηλαδή μέσα από βελτιωμένες οικονομικές σχέσεις.

ΠΗΓΗ: http://www.defencenet.gr

H «άλλη» 11η του Σεπτέμβρη. 1973 ΧΙΛΗ

 του Νίκου Μπογιόπουλου

Αυτή είναι η «άλλη» 11η του Σεπτέμβρη.

Είναι η απαρχή της πολύχρονης υπαγωγής μιας ολόκληρης χώρας σε έναν από τους στυγνότερους φασισμούς που επέβαλαν μέσα στον 20ό αιώνα το κεφάλαιο και οι πολυεθνικές για τη διατήρηση της εξουσίας τους.

Η 11η Σεπτέμβρη της Χιλής

(απ' όπου και η φωτογραφία, όταν στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος, αριστεροί εργάτες και προοδευτικοί διανοούμενοι οδηγούνται υπό την απειλή των όπλων στο κολαστήριο του Εθνικού Σταδίου στο Σαντιάγκο),

είναι η 11η Σεπτέμβρη του 1973,

όταν οι Αμερικανοί, με τη δολοφονία του Προέδρου Αλιέντε, εγκατέστησαν τοποτηρητή τους στη Χιλή το αιμοσταγές ανδρείκελό τους, τον δικτάτορα Πινοσέτ.

Από εκείνη την ημέρα και με την επικράτηση των στρατιωτικών, ξεκινά ένα τρομακτικό πογκρόμ. Χιλιάδες αριστεροί οδηγούνται στο Εθνικό Στάδιο του Σαντιάγκο, εκατοντάδες δολοφονούνται ύστερα από φρικτά βασανιστήρια.

Για περίπου ένα μήνα, οι εργάτες καθαριότητας ανακαλύπτουν στους δρόμους του Σαντιάγκο πτώματα δολοφονημένων με ρυθμό 250 - 300 τη μέρα. Μέχρι το τέλος της χρονιάς, οι πιο μετριοπαθείς υπολογισμοί ανεβάζουν τους νεκρούς σε 200.000...

Μετά την πτώση της χούντας, όλα τα στοιχεία για την πρωταγωνιστική υπό την καθοδήγηση του Κίσινγκερ εμπλοκή των ΗΠΑ στο έγκλημα ήρθαν και δημόσια στο φως μέσα από επίσημα στοιχεία και έγγραφα.

Στα στοιχεία αυτά στηρίχτηκε το Ανώτατο Δικαστήριο της Χιλής, για να ζητήσει πριν από μερικά χρόνια την προσαγωγή του Κίσινγκερ ως κυρίως υπεύθυνου για το πραξικόπημα. Η προσαγωγή δεν έγινε ποτέ...

Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση για τα Τουρκικά σήριαλ:

Παραθέτω παρακάτω μια ενδιαφέρουσα ανάλυση, που θα πρέπει -αν μη τι άλλο- να μας βάλει σε σκέψεις ...

Κάποτε ο Οζάλ είχε πει ότι “δεν θα χρειαστεί πόλεμος για να κατακτήσουμε την Ελλάδα, αλλά αυτή θα πέσει μόνη της σαν ώριμο φρούτο στις αγκαλιές μας...”

 Πού να το φαντάζονταν ότι είκοσι σχεδόν χρόνια με τα τον θάνατο του, η Ελλάδα θα είχε πραγματικά κατακτηθεί σαν «χαζό φρούτο» από μια τουρκική τηλεοπτική επέλαση που έχει καθηλώσει τους Έλληνες μέσα στην μεγάλη τους κρίση, καθώς τα ελληνικά κανάλια σου δίνουν πλέον την εντύπωση ότι δεν βρίσκεσαι σε κάποια ελληνόφωνη επικράτεια, αλλά κάπου στην Κωνσταντινούπολη, στην Άγκυρα, στον Ντιαρμπακίρ και δεν συμμαζεύεται.

 Τρίβουν τα χέρα τους οι Τούρκοι καθώς οι τηλεοπτικές τους σειρές έχουν βρει τον καλύτερο πελάτη στο ελληνικό κοινό γεμίζοντας τα τουρκικά ταμεία και παράλληλα σπάνε πλάκα με τους «χαϊβάνηδες γιουνάνληδες», καθώς τους πασάρουν ό,τι θέλουν για μεταξωτές κορδέλες, ενώ στην ίδια την Τουρκία προβάλλονται τηλεοπτικές σειρές με έντονο ανθελληνικό περιεχόμενο.

 Πού ξέρει κανείς, μπορεί σε λίγο καιρό να φτάσουμε στο σημείο να εισάγουμε και αυτές τις τουρκικές τηλεοπτικές σαπουνόπερες, θάβοντας οριστικά την ελληνική μας κουλτούρα στο μπιτ παζάρ της Ανατολίας, προς δόξα του Μακρυγιάννη του Κολοκοτρώνη και Κοσμά του Αιτωλού. Εξ άλλου οι Τούρκοι θεωρούν πως μας κάνουν μεγάλη χάρη να μας πουλάνε ό,τι τηλεοπτικό φρούτο παράγουν, καθώς, όπως ισχυρίζονται, μέσα στην μεγάλη κακομοιριά της Ελλάδας οι τηλεοπτικές τους σειρές αναπαύουν τους κακομοίρηδες τους Έλληνες και τους δίνουν λίγη χαρά μέσα στο ζοφερό περιβάλλον της μαύρης τους καθημερινότητας.

 Είναι χαρακτηριστικό ένα δημοσίευα της τουρκικής εφημερίδας Βατάν, με τον τίτλο, «Türk dizileri Yunanlılara krizi unutturuyor», δηλαδή, «Οι τουρκικές σειρές κάνουν τους Έλληνες να ξεχνούν την κρίση». Παράλληλα μια πρόσφατη έρευνα του γνωστού τουρκικού καναλιού, NTV, από την εκπομπή, «Pasaport» του Mete Çubukçu, με τον τίτλο, «Türk dizileri krizdeki Yunanistn’ ı nasil etkiliyor», δηλαδή, «πώς επιδρούν οι τουρκικές σειρές στην ελληνική κρίση», ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίχτηκε ότι οι τουρκικές σαπουνόπερες εμφανίζονται σας οι ...ψυχολογικοί σωτήρες των Ελλήνων.

 Αλλά το θέμα είναι πολύ πιο σοβαρό καθώς δια μέσω αυτών των σειρών καλλιεργείται ένα κλίμα εικονικής φιλίας, μιας ατμόσφαιρα ελληνικής υποχώρησης και σταδιακής αποδοχής όλων των τουρκικών επεκτατικών απόψεων και φυσικά δημιουργείται το έδαφος για να γίνουν φιλικές όλες οι τουρκικές διεκδικήσεις που θα μας «απαλλάξουν» από όλες τις «σύγχρονες αμαρτίες» μας σαν έθνος και σαν λαό. Με λίγα λόγια, αυτό που είχε πει ο Οζάλ, έρχονται σήμερα να το υλοποιήσουν με τον καλύτερο τρόπο τα μεγάλα ελληνικά κανάλια σαν σύγχρονες κερκόπορτες της τουρκικής τηλεοπτικής εισβολής.

 Η αρχή έγινε από την περίφημη «Ιστορία Αγάπης» με την γνωστή τηλεοπτική σειρά του Μέγα. Αλλά ο θρίαμβος της τουρκικής τηλεοπτικής εισβολής έγινε με τον περίφημο Εζέλ. Εδώ θα κάνουμε μια στάση καθώς το θέμα χρειάζεται και κοινωνιολογική ερμηνεία. Τρεις ήταν κυρίως οι αιτίες της μεγάλης επιτυχίας του Εζέλ.

Α) Η πρώτη είναι η καθαρά κινηματογραφική- τηλεοπτική. Συγκρίνοντας τον ΕΖΕΛ με τα ελληνικά σήριαλ -με τις λατινοαμερικάνικες σαπουνόπερες ούτε λόγος να γίνεται για κάποια σύγκριση, καθώς εκεί η ηλιθιότητα είναι ο κύριος πρωταγωνιστής- αμέσως διαπιστώνει κανείς ότι υπερέχει κατά πολύ σε ποιότητα. Η συνταγή μεγάλης και συνεχούς δράσης με φοβερή πλοκή, άριστοι ηθοποιοί με φοβερό παίξιμο, έντεχνη και πράγματα ποιοτική μουσική, μια εικόνα πολυτελείας και χλιδής -άσχετη με την τουρκική πραγματικότητα- πέτυχε να υπνωτίσει ένα ελληνικό κοινό που έχει βαρεθεί τις ελληνικές τηλεοπτικές βλακείες.

 Β) Η δεύτερη διάσταση είναι η ψυχολογική: στο σήριαλ αυτό -όπως και στα άλλα τουρκικά σήριαλ- εμφανίζεται μια χαμένη διάσταση της ελληνικής κοινωνίας που έχει θαφτεί τα τελευταία χρόνια από ένα πολυδιαφημιζόμενο ελληνικό εκσυγχρονισμό. Ενώ στα ελληνικά κανάλια κυριαρχεί μια επιμονή στην σεξουαλικότητα και σε κάθε ευκαιρία το γυμνό είναι ο σημαντικότερος τηλεοπτικός παράγοντας τηλεθέασης, ενώ καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από τηλεοπτικές σειρές που προάγουν την αποχαύνωση της ελληνικής κοινωνίας, εδώ έχουμε την προβολή μιας κοινωνίας που υποτίθεται ότι σέβεται την τιμή της γυναίκας, την οικογένεια με το κοινό τραπέζι, την μάνα, τον πατέρα, τις αδελφικές σχέσεις, την τιμή της φιλίας και όλα αυτά που ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας μέχρι ίσως και την δεκαετία του εβδομήντα. Ο Εζέλ ξυπνάει στον σημερινό Έλληνα κάποια χαμένη του ταυτότητα και αυτό είναι ίσως ο κυριότερος λόγος της μεγάλης του επιτυχίας -ούτε να το φανταστεί κανείς ότι θα μπορούσε να προβληθεί στην Γερμανία ή σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

 Υπάρχει όμως και η τελευταία και πιο ενδιαφέρουσα διάσταση:

Γ) Χωρίς να το κάνουν συνειδητά, αλλά αυτό ήταν αναπόφευκτο, ο Εζέλ δείχνει ακριβώς μια από τις σημαντικότερες διαστάσεις της σύγχρονης Τουρκιάς. Μια ασταμάτητη βία και μια αδίστακτη τουρκική μαφία. Το πιο επικίνδυνο είναι ότι εδώ ο Έλληνας εξοικειώνεται με κάτι το μέχρι χτες πρωτόγνωρο. Το έγκλημα, η εκδίκηση, το αίμα, τα πιστολίδια και οι δολοφονίες, προβάλλονται σαν κάτι το φυσιολογικό, κάτι το απαραίτητο, συχνά αναγκαίο για το ξέπλυμα της τιμής, για την απόδοση της δικαιοσύνης. Αυτή είναι η σύγχρονη Τουρκία. Ένας κόσμος βουτηγμένος στο αίμα, όπου οι «ήρωες» και οι «σοφοί» είναι οι μεγαλύτεροι εγκληματίες της τουρκικής μαφίας.

 Εδώ όμως βρίσκεται και το πιο επικίνδυνο σημείο για τους Έλληνες και τον ελληνισμό. Έχοντας υποφέρει επί αιώνιες από μια αφύσικη, συχνά πρωτόγνωρη βαρβαρότητα που πήγαζε ακριβώς από το ψυχολογικό υπόβαθρο μιας κοινότητας και μιας θρησκείας όπου δεν καταδικάζεται η βία όπως στον χριστιανισμό, αλλά αντίθετα συχνά εξυψώνεται σαν η απαραίτητη κάθαρση, σήμερα εξοικειωνόμαστε με τηλεοπτικό τρόπο και θαυμάζουμε αυτό το αιματοβαμμένο «δημιούργημα», που μπροστά του ακόμα και οι γκάγκστερς του Σικάγο φαντάζουν μωρές παρθένες. Και παράλληλα, ο θαυμασμός αυτός μετατρέπεται σταδιακά, υποσυνείδητα αλλά σταθερά, σε ένα αίσθημα υποταγής μπροστά σε έναν αδίστακτο, όπως προβάλλεται, γείτονα, που είναι ικανός για όλα, ακόμα και να πίνει το αίμα σαν λεμονάδα.

Ενώ όμως στην Ελλάδα οι Έλληνες μένουν με ανοιχτό το στόμα παρακολουθώντας τις τουρκικές τηλεοπτικές σειρές, στην ίδια την Τουρκία κάνουν θραύση οι ανθελληνικές τηλεοπτικές σειρές, όπως αυτή που μεταδίδεται στην τουρκική κρατική τηλεόραση με τον τίτλο, «Mazi kalbımde yaradır» -δηλαδή «Το παρελθόν πληγή στην καρδιά μου». Στην ανθελληνική αυτή σειρά παίζουν ο Özğür Çevik, γνωστός Νίκος μας από την τουρκική τηλεοπτική σαπουνόπερα «Ιστορία αγάπης» και η Sedef Avci, η γνωστή μας Μπαχάρ από τον Εζέλ.

 Η ιστορία είναι και αυτή ιστορία αγάπης με φόντο όμως την κυπριακή τραγωδία του 1974. Ο Özğür Çevik, αξιωματικός του τουρκικού ναυτικού μετέχει στην τουρκική εισβολή στην μεγαλόνησο και σε διαφορές πολεμικές επιχειρήσεις με πολύ μελό σκοτώνει αβέρτα τους «κακούς» Έλληνες. Κάποια στιγμή ο ήρωας μας πιάνεται αιχμάλωτος από τους «αιμοσταγείς εγκληματίες» της ΕΟΚΑ και βασανίζεται φρικτά ενώ η αγαπημένη του Sedef Avci, νοσοκόμα του τουρκικού στρατού, ψάχνει απεγνωσμένα να τον απελευθερώσει από τους κακούς και εγκληματίες Έλληνες που διαπράττουν «φρικτή γενοκτονία» σε βάρος των Τουρκοκυπρίων. Άραγε θα τολμήσει κανένα ελληνικό κανάλι να φέρει και αυτή την σειρά στην Ελλάδα; Τότε πραγματικά θα γελάσει ο κάθε πικραμένος.

 Αλλά είναι ατέλειωτες οι ανθελληνικές σειρές όπως τα «Kirik Kanatlar», ή «Σπασμένα Φτερά». Εδώ έχουμε και την τουρκική εκδοχή της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας προς δόξα και τιμή της κας Ρεπούση. Η σκηνή από την προκυμαία από όπου θα αναχωρήσουν οι Έλληνες πρόσφυγες μετά την μικρασιατική καταστροφή: ο τουρκικός στρατός, όχι μονό συνοδεύει και κουβαλά με μεγάλη ευγένεια τα υπάρχοντα των προσφύγων, μην τυχόν και κουραστούν, αλλά έχει στήσει και ένα μεγάλο πάγκο στην προκυμαία, όπου τους προσφέρει τρόφιμα, ποτά και ό,τι άλλο που θα τους κάνει ευχάριστο το ταξίδι της προσφυγιάς. Μάλιστα κάποιοι Τούρκοι στρατιώτες κλαίνε γιατί θα χάσουν τον φίλο τους, κάποιο Νίκο και κάποιο Κώστα. Ένας λοχαγός είναι απαρηγόρητος για κάποια Μαρία, που τον χαιρετά με εμφανή την στενοχώρια γιατί φεύγει στην προσφυγιά. Σε λίγο τα πλοία που θα τους παραλάβουν φτάνουν και αφού οι Τούρκοι φαντάροι φορτώσουν τα υπάρχοντα τους, τότε βγάζουν τα μαντήλια. Από την μια ο τουρκικός στρατός του Κεμάλ που κλαίει απαρηγόρητος γιατί φεύγουν οι Ρωμιοί πρόσφυγες και από την άλλη οι Ρωμιοί κλαίνε και αυτοί καθώς ανεμίζουν τα μαντήλια του αποχαιρετισμού. Κάπως έτσι έγινε η Μικρασιατική καταστροφή κι η άρχισε η μεγάλη ελληνική προσφυγιά κατά το περίφημο αυτό τουρκικό σήριαλ...

 ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Τουρκολόγος

ΑΥΤΗ Η ΠΥΛΗ ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΑΝΑΦΩΤΙΣΤΕΙ;

Άρθρο του Νίκου Οικονόμου

Το λιμάνι της Αίγινας το κοσμεί ένα έργο ενός σύγχρονου και διεθνούς φήμης καλλιτέχνη του Κώστα Βαρώτσου. Το έργο ο καλλιτέχνης το δώρισε στην Αίγινα, στο τόπο που επέλεξε να μένει, ίσως γιατί τον εμπνέει το φως της.

Όμως αυτό το έργο έγινε σημείο πολιτικής αντιπαράθεσης, κακώς κατά την ταπεινή μου γνώμη. Πιστεύω πως έπρεπε να εκμεταλλευτούμε την προσφορά του καλλιτέχνη τουλάχιστον σε επίπεδο τουριστικής προβολής. Τώρα αν κάποιοι συμπολίτες μας διαφωνούν ως προς τον χώρο ας με συγχωρήσουν για την αντίθετη άποψη μου, αν και όταν πρωτοάκουσα για το σημείο που θα τοποθετηθεί είχα τις αντιρρήσεις μου οι οποίες ξεπεράστηκαν όταν το είδα τοποθετημένο.

Μπροστά από το έργο αυτό, κατά καιρούς, αρκετοί από εμάς έχουν βγάλει φωτογραφίες και τις έχουν μοιραστεί με άλλους μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Αν όντως έχει υπάρξει τελική απόφαση της Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, η οποία λέει ότι δεν εμποδίζει το έργο του καλλιτέχνη και ότι μπορεί να συνυπάρχει στον ίδιο χώρο με τον Αι Νικόλα τον Θαλασσινό, ε ναι! ήρθε η ώρα να ξαναφωτιστεί. Δεν είναι πολιτική ήττα ο φωτισμός της ΠΥΛΗΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ. Είναι νίκη του πολιτισμού της.

ΚΟΙΤΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΥΓ 
Δεν μου αρέσει αισθητικά το συγκεκριμένο έργο να είναι χώρος όπου  κοιμούνται οι γύφτοι.

Διαβάστε το μήνυμα για την Ελλάδα που συγκίνησε το Hollywood : Επειδή χορεύουμε όταν είμαστε θλιμμένοι

 Η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου και πολλοί ήταν εκείνοι που είδαν με διαφορετικό μάτι τη χώρα μας!

Ο Tommy Lee γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά μεγάλωσε στο Los Angeles.

Έγινε γνωστός όχι μόνο για τη μουσική του αλλά και για τη σχέση του με την σεξοβόμβα Pamela Anderson.

Πρόσφατα κοινοποίησε στην προσωπική του σελίδα στο facebook ένα κείμενο για την Ελλάδα το οποίο αγκαλιάστηκε από τους θαυμαστές του από την πρώτη στιγμή.

 «Επειδή είμαστε μια μικρή, φτωχή χώρα γεμάτη από ανθρώπους με μεγάλες καρδιές

Επειδή ποτέ δεν επισκεπτόμαστε κάποιον με άδεια χέρια

Επειδή δεν υπάρχει τρόπος να εξηγήσεις σε έναν ξένο τη σημασία της λέξης «καψούρα»

Επειδή υπάρχει ακόμη κάτι πολύτιμο στις ελληνικές οικογένειες

Επειδή πάντα τα καταφέρνουμε, έστω και την τελευταία στιγμή

Επειδή ήμασταν σκλαβωμένοι για 400 χρόνια, αλλά δεν το χρησιμοποιούμε ως δικαιολογία για την παρούσα κατάσταση

Επειδή είμαστε διασκορπισμένοι σε όλο τον πλανήτη

Επειδή έχουμε τη λέξη «φιλότιμο» που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο

Επειδή όταν οι ξένοι δεν μπορούν να βρουν λέξη για κάτι, χρησιμοποιούν μια δική μας Επειδή προτιμάμε να μοιραζόμαστε τα προβλήματά μας στις δύσκολες ώρες με φίλους και την οικογένειά μας και όχι με ψυχίατρους

Επειδή ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης ήταν Έλληνες

Επειδή ανακαλύψαμε το θέατρο

Επειδή γεννήσαμε τη Δημοκρατία

Επειδή ανακαλύψαμε τη λογική

Επειδή από εμάς ξεκίνησε η επιστήμη

Επειδή είμαστε περήφανοι για τον πολιτισμό μας, όχι τους πολέμους μας

Επειδή όταν φτιάχναμε τον Παρθενώνα, οι άλλοι κοιμόνταν στα δέντρα

Επειδή καταλαβαίνουμε τη διαφορά μεταξύ του έρωτα (eros) και της αγάπης (love) και τα βιώνουμε και τα δύο με πάθος

Επειδή ο Έρωτας ήταν Έλληνας θεός

Επειδή δώσαμε τον όρκο «Ελευθερία ή Θάνατος»

Επειδή είχαμε υφασμάτινα λουριά όταν οι άλλοι ακόμη έλκονταν από τα τομάρια των λύκων

Επειδή «Οι Έλληνες δεν μάχονται σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες μάχονται σαν Έλληνες» (Ουίνστον Τσόρτσιλ 1941)

Επειδή δώσαμε το αρχαίο μας αλφάβητο στους Ρωμαίους και το μεσαιωνικό στους Σλάβους

Επειδή δεν ντρεπόμαστε όταν κλαίμε

Επειδή χορεύουμε όταν είμαστε θλιμμένοι

Επειδή δουλεύουμε για να ζήσουμε και δεν ζούμε για να δουλεύουμε

Επειδή το 97% των αστεριών έχουν ελληνικά ονόματα

Επειδή αν κάποιος φωνάξει «αδελφέ» ή «ξάδελφε» κάποιος θα γυρίσει σε οποιαδήποτε γωνία

Επειδή οι εκκλησίες μας δεν είναι σκοτεινές, αλλά πλημμυρίζουν από ένα ξεχωριστό φως

Επειδή οι γονείς δεν ξεχνούν την ύπαρξή μας όταν γινόμαστε 18 χρονών

Επειδή όταν θέλουμε να μαυρίσουμε απλά πεταγόμαστε στην κοντινότερη παραλία

Επειδή δεν «μασάμε», ούτε δυσκολευόμαστε με κάθε μορφή χιούμορ

Επειδή οι Ολυμπιακοί Αγώνες γεννήθηκαν στην Ελλάδα

Επειδή όταν ενωνόμασταν κάτω από τη φλόγα των Ολυμπιακών, στέλναμε μήνυμα ενότητας και ειρήνης

Επειδή ο ουρανός μας είναι γαλανόλευκος

Επειδή το 40% των λημμάτων του λεξικού της Οξφόρδης είναι λέξεις ελληνικές

Επειδή ξέρουμε τι σημαίνει κέφι και πώς να ζήσουμε με αυτό.»

 Για όλα αυτά είμαστε Έλληνες!!

Τα χρόνια της σιωπής τελείωσαν.

 Αφιερωμένο σε όλους τους προβληματισμένους.

Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ / στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω / και πως ο κόσμος είν' ανήμερο θεριό / κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.

Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ / μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω / και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό / είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ' αλλάξω.

Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό / σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω./ Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, / σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ./Εγώ, ΕΜΕΙΣ, θα το αλλάξουμε!!!

ΔΕΙΤΕ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ ΣΕΡΒΩΝ

Βόμβα της Σερβίας στο τραπεζικό σύστημα - Το ΔΝΤ σε κατάσταση πανικού!

20 Αυγούστου 2012 - Troktiko

Νέο τραπεζικό σύστημα στη Σερβία, με νόμο που ορίζει πως οι τράπεζες θα εργάζονται αποκλειστικά και μόνο για το όφελος της χώρας και των πολιτών!

Οι σοσιαλιστές της Σερβίας εγκαταλείπουν το τραπεζικό σύστημα του ευρωπαϊκού μοντέλου και προκαλούν τις έντονες διαμαρτυρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου! Παραιτήθηκε ο Dejan Soskic, πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας Σερβίας, ενώ η θητεία του έληγε το 2016! Στην Ευρώπη και ειδικότερα στα Βαλκάνια έχουμε την πρώτη πολιτική απάντηση και αντίδραση στη Τραπεζική Δικτατορία, με νόμο που ψήφισε η Σερβική Βουλή!

Η είδηση θάβεται από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και δημοσιογράφους και ίσως αναγκαστούν να μιλήσουν για αυτή την εξέγερση της Σερβίας, μιας και τώρα το ΔΝΤ εκφράστηκε δημόσια εναντίον ενός νόμου που ψήφισε δημοκρατικά η Βουλή της Σερβίας και εναντίον του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Ivica Dacic.

Με τον νέο νόμο η Τράπεζα της Σερβίας υποχρεώνεται να λειτουργεί σε όφελος της εθνικής οικονομίας και των αναγκών του Σερβικού λαού και να μην τηρεί τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του ΔΝΤ και των διεθνών κερδοσκόπων!

Πρόκειται για ενέργεια της Σερβικής Βουλής που υπερασπίζεται το σύνολο της χώρας και είναι φυσιολογική η αντίδραση της Ευρωπαϊκής ένωσης και του ΔΝΤ, αφού εκτιμούν ότι η Σερβία αναστατώνει κυριολεκτικά την διεθνή τραπεζική «σταθερότητα»!

Τώρα ένα τεράστιο αγκάθι, η Σερβία, υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να προλάβει νέες αποφάσεις σαν της Σερβίας από Ιταλία και Ισπανία. Για την Ελλάδα δεν ανησυχούν οι διεθνείς κερδοσκόποι, μιας και έχουν εγκαταστήσει μια συγκυβέρνηση δωσίλογων!

Η απόφαση της Σερβίας δείχνει πως υπάρχουν ακόμη κάποιοι κι αυτοί στην Περιφέρεια του συστήματος, που τολμούν να εναντιωθούν στην Αυτού Μεγαλειότητα της κερδοσκοπίας, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα!

Μπορείτε να αντιληφθείτε την πραγματική σημασία αυτής της ενέργειας τόσο για τους λαούς, όσο και για το ΔΝΤ και το Διεθνές Τραπεζικό Σύστημα.

... αυτά για τις άλλες χώρες, όχι βέβαια για το δικό μας Ελληνικό Προτεκτοράτο!