Τι είναι η Ζέα και γιατί καταργήθηκε!

Πιστεύετε ότι οι Αρχαίοι Ημών πρόγονοι έπασχαν από παχυσαρκία, καρκίνο ή σακχαρώδη διαβήτη; Θαρρώ πως όχι!
Καθώς τα ανωτέρω είναι «προτερήματα» της «πολιτισμένης κοινωνίας» στην οποία ζούμε, «προτερήματα» του σύγχρονου τρόπου ζωής και της «ελεγχόμενης» τροφής την οποία λαμβάνουμε προκειμένου να εξυπηρετήσουμε παγκόσμια οικονομικά συμφέροντα.

Πάνω από όλα, για το …καλό του πλανήτη μας.
Δεν θα σταθώ βέβαια στις αρχές του Codex Alimentarius στο παρόν, αλλά λίγο πολύ όλα ξεκινούν και καταλήγουν στο ίδιο σημείο!!!Το ψωμί, αυτό που καταναλώνουμε όλοι μας σήμερα μηδενός εξαιρουμένου, παράγεται από σιτάρι.
Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν κατανάλωναν ποτέ σταρένιο ψωμί, αυτό το έδιναν στα ζώα καθώς το θεωρούσαν πολύ χαμηλής ποιότητας.Αντ’ αυτού κατανάλωναν ψωμί από Ζεία ή Κριθάρι.
«Τι είναι όμως αυτή η Ζεία»; θα ρωτήσει εύλογα κάποιος.

Και πώς να μην ρωτήσει αφού είναι ένα δημητριακό άγνωστο στους περισσότερους, αν όχι όλους, από εμάς, καθώς το 1928 με εντολή του τότε Εθνάρχη μας Βενιζέλου (την οποία πιθανότατα έλαβε από κάπου; Λέω εγώ τώρα!!!!) απαγόρευσε την καλλιέργεια του εν λόγω δημητριακού.

Τέσσερα χρόνια μετά δεν υπήρχε ούτε σπόρος για δείγμα, καταχωρήθηκε δε στα λεξικά ως ζωοτροφή βλαβερή για την υγεία του ανθρώπου.

Όλα ξεκίνησαν το 1922 όταν οι σιωνιστές κοσμοκράτορες, που στόχο είχαν τον αφανισμό του Ελληνικού γένους, κατέληξαν, μετά από έρευνα, ότι η σημαντικότερη τροφή των Ελλήνων είναι το ψωμί που παρασκευάζεται από Ζεία.

Κάπως έτσι φτάσαμε στην εντολή του 1928 και την ολοκληρωτική απαγόρευση της 4 χρόνια μετά.

Εύλογα διερωτάται κανείς για ποιο λόγο τόση βία για την εξοστράκιση ενός δημητριακού το οποίο, κατά τον Θεόφραστο ήταν το πλέον αποδοτικότερο, για τον Μέγα Αλέξανδρο ήταν επιβεβλημένο να ταΐζει τα στρατεύματα του αποκλειστικά και μόνο με ψωμί παρασκευασμένο από Ζεία, για τους Ρωμαίους ήταν απαραίτητη η χρήση του σε όλες τις θρησκευτικές τελετές και ούτω καθεξής.

Θα μπορούσε να ακολουθήσει ένας πολύ μακρύς κατάλογος με πολλά παρόμοια παραδείγματα αλλά να μην γινόμαστε κουραστικοί, θαρρώ πως είναι κατανοητό.

imagesΑναφορά για το πολύτιμο αυτό δημητριακό κάνει και ο Ιατρός Γαληνός (2ος αιώνας π.Χ.) ο οποίος το κατατάσσει στο τρίτο κατά σειρά σε αξία δημητριακό, ενώ αναφορές θα βρει κανείς στον Όμηρο, τον Διοσκουρίδη, αλλά και στην Παλαιά Διαθήκη.

Οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν καλά ότι το αλεύρι της Ζείας τρέφει το πνεύμα και το σώμα. Γνώριζαν ότι περιέχει πρωτεΐνες οι οποίες διασπόνται σε ένζυμα κατάλληλα για τον εγκέφαλο και γενικότερα για τον οργανισμό του ανθρώπου.

Η απεικονίσεις της θεάς Δήμητρας στις οποίες πιστεύεται ότι κρατά σιτάρι στα χέρια της είναι λανθασμένες.

Η θεά Δήμητρα κρατάει Ζεία Η πόλη των Αθηνών ονομαζόταν και Ζείδωρος (αυτός που δωρίζει ζωή).

Η Ζεία εκφορτωνόταν στο λιμάνι του Πειραιά εξ’ ου και η μέχρι και σήμερα ονομασία του Λιμανιού Ζέα.

Σήμερα το εν λόγω δημητριακό καλλιεργείται στον Καναδά και σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Ζεία στην Ελλάδα δεν καλλιεργείται παρά μόνον εισάγεται!!! με τιμή 10 φορές πιο πάνω από το σιτάρι!!!

Το 1928 εξαγγέλθηκε απαγόρευση της καλλιέργειας της Ζείας, το 1932 καταργήθηκε οριστικά η παραγωγή της, ενώ παράλληλα επεβλήθη η καλλιέργεια του μεταλλαγμένου σιταριού, αυτολεξεί μεταφέρω την δήλωση Άγγλου επιστήμονα «Τα μεταλλαγμένα προκαλούν συρρίκνωση του εγκεφάλου σε πειραματόζωα!!!»

https://ellasellas.wordpress.com/2016/07/18/%CF%84%CE%B9-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B6%CE%AD%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%B3%CE%AE%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5/

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ - Η ΔΙΑΜΟΝΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

(1942 – Ο Καζαντζάκης και η Ελένη στο σπίτι τους στην Αίγινα)

Ο Καζαντζάκης που τα χρόνια του πολέμου άνοιγε την πόρτα και τάιζε τα παιδιά από μια κουταλιά λάδι

Η κα Νίκη Σταύρου μεγάλωσε με την Ελένη Καζαντζάκη και από παιδί άκουγε τις ιστορίες των παππούδων. Έχει ακόμα στη βιβλιοθήκη της τα «κοτάκια» που της έφτιαχνε από κοχύλια η ίδια η Ελένη για να της θυμίζουν την εξοχή. Για την εποχή του πολέμου έχει ακούσει πολλά.

Ο Καζαντζάκης το 1940 είχε φύγει μαζί με την «Ελένη του» για το πέτρινο σπίτι στην Αίγινα. «Όταν εισέβαλαν οι Γερμανοί στην Αθήνα ο Καζαντζάκης και η Ελένη ήξεραν ότι θα έρθουν άγριες εποχές. Είχαν κρατήσει λάδι κι όταν τα παιδιά τους χτυπούσαν την πόρτα ο Καζαντζάκης τους έχωνε από μία κουταλιά στο στόμα. Όπως έκανε ο «Καπετάν Μιχάλης» ή όπως στις «Αδερφοφάδες» που ο Καζαντζάκης μιλάει για τα αποσκελετωμένα παιδιά που έτρωγαν χώμα», αφηγείται η κα Σταύρου.

«Στην Αίγινα ένας Γερμανός, ο οποίος βοήθησε πολύ κόσμο, βοήθησε και τον Καζαντζάκη. Ένας Διοικητής των Ες Ες ήταν. Η Ελένη πήγε σπίτι του και τον είδε από το τζάμι να γράφει στη γραφομηχανή. Χτύπησε το τζάμι και του ζήτησε να βοηθήσει τον Καζαντζάκη να φύγει. Εκείνος έγραψε στη γραφομηχανή ότι ο Καζαντζάκης είναι άρρωστος και πρέπει να πάει στην Αθήνα για 15 μέρες. Κι έτσι σώθηκε» θυμάται η κα Σταύρου από τις αφηγήσεις τις Ελένης Καζαντζάκη.

(1942 – Ο Καζαντζάκης και η Ελένη στο σπίτι τους στην Αίγινα)

Ο Καζαντζάκης που στην Κατοχή έγραψε το Ζορμπά και μέσα από τα χαλάσματα γέννησε το φως

«Η Ελένη ανέβαινε στα βουνά, έβρισκε ότι χόρτο τρωγόταν και το έβραζε για το δώσει στον Νίκο. Τα φιστίκια, τα αμπέλια και τα σύκα στην Αίγινα δεν τα έτρωγαν οι Γερμανοί, τα άφηναν και έτσι είχαν κάτι να φάνε οι Έλληνες. Ο Διοικητής των φυλακών και η γυναίκα του, όποτε μπορούσαν κρατούσαν ένα πιάτο φαγητό από το συσσίτιο των φυλακισμένων για τον Νίκο και την Ελένη. Σε αυτές τις δύσκολες μέρες έγραψε τον Ζορμπά ο Καζαντζάκης. Και μάλιστα κατηγορήθηκε γιατί σε μια τέτοια εποχή έγραψε ένα τόσο αναζωογονητικό κείμενο. Από το σκοτάδι όμως της εποχής βγήκε το φως που είναι ο Ζορμπάς. Στο Ζορμπά διαλύεται ο κόσμος του και εκείνος ανοίγει τα χέρια του και χορεύει. Η αισιοδοξία του είναι εσωτερική, πατάει στα χαλάσματα και γιορτάζει τη ζωή. Γιατί τα χαλάσματα είναι δικά του. Αυτό είναι το πιο επίκαιρο και σπουδαίο μήνυμα του Καζαντζάκη. Ο Έλληνας ακόμη και να μην έχει χρήματα θα είναι έξω καρδιά και θα ξορκίζει το κακό. Το τίναγμα των χεριών του Ζορμπά είναι παναθρώπινη ανάγκη για επιβίωση. Όπως ο ναύτης, που λέει κι ο Καζαντζάκης, στο καράβι που βυθίζεται, όλοι κλαίνε και προσεύχονται ενώ εκείνος απλά έχει έναν κουβά και βγάζει τα νερά, μέσα στη ματαιότητα», λέει η κα Σταύρου.

(H Νίκη Σταύρου, εγγονή της Ελένης Καζαντζάκη)

Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από  http://antikleidi.com/2015/10/28/kazantzakis_nazi/

Έλληνες. Ο μόνος λαός που γιορτάζει την αρχή του πολέμου και όχι το τέλος του

Του Αγη Βερούτη

Έλληνες. Ο μόνος λαός που γιορτάζει την αρχή του πολέμου και όχι το τέλος του.

Τον πόλεμο θα τον χάναμε, και θα κέρδιζαν ο Άξονας, οι Ναζί, οι δοσίλογοι, η πείνα και ο εμφύλιος σπαραγμός. Όμως οι πολλοί ήμασταν με το Δίκαιο, την Αρετή και την Πίστη και νικήσαμε μαζί τους.

Η μεγάλη μας στιγμή ήταν η απόφασή μας για πολεμήσουμε, κι'ας ξέραμε πως μάλλον θα χάναμε.

Εφτά εκατομμύρια ξυπόλυτοι εναντίον της τελειότερης πολεμικής μηχανής όλων των εποχών ως τότε.

Κάποιοι πούλησαν την ψυχή τους στο διάολο, αλλά οι περισσότεροι αρνήθηκαν. Διάλεξαν την προοπτική της πείνας και του θανάτου.

Η αυταπάρνηση των πολλών που τίμησαν τους στίχους του Εθνικού μας Ύμνου Προς Την Ελευθερία.

"Απ'τα κόκκαλα βγαλμένη

Των Ελλήνων τα Ιερά

και σαν πρώτα ανδρειωμένη

χαίρε, ω χαίρε Λευτεριά"

Και πάλι το ίδιο θα κάναμε.

http://www.freepen.gr/2016/10/blog-post_4509.html

28 Οκτωβρίου: Πως ο Κατσιμήτρος παγίδευσε τους Ιταλούς όπως ο Μιλτιάδης τους Πέρσες!

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΤΣΙΜΗΤΡΟΣ: «ΠΑΓΙΔΕΥΣΑ ΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΑΡΜΑΤΑ ΣΤΑ ΕΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΑΜΑ ΟΠΩΣ Ο ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΤΟ ΠΕΡΣΙΚΟ ΙΠΠΙΚΟ ΣΤΟΝ ΜΑΡΑΘΩΝΑ»

Γράφει ο ιστορικός ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΓΟΣ

Το 1940 ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος διοικούσε στην Ήπειρο  την VIII Μεραρχία Πεζικού και νίκησε τους Ιταλούς στη μάχη στο Καλπάκι (Ελαία-Καλαμάς). Η νίκη αυτή ανέκοψε την προέλαση των Ιταλών στην Ήπειρο.

Αν οι Ιταλοί είχαν πετύχει τον στόχο τους, οι άνδρες του Κατσιμήτρου θα κινδύνευαν να περικυκλωθούν και να εξουδετερωθούν από τους εισβολείς. Σε μία τέτοια περίπτωση, είναι πολύ πιθανόν οι Ιταλοί να είχαν τελειώσει νικηφορά την εκστρατεία τους κατά της Ελλάδας. Αυτό ευτυχώς δεν συνέβη, καθώς ο ελληνικός στρατός αφού νίκησε τις μεραρχίες του Ντούτσε στο Καλπάκι και την Πίνδο, πέρασε στη συνέχεια στην αντεπίθεση. Λίγες ημέρες αργότερα, οι μόνοι Ιταλοί που είχαν απομείνει στην ελληνική επικράτεια ήταν νεκροί ή αιχμάλωτοι.

Λόγω της απόφασής του να μην υποχωρήσει και να πολεμήσει τον εισβολέα στον τομέα Ελαίας-Καλαμάς, κάποιοι έχουν χαρακτηρίσει τον Κατσιμήτρο ως τον «νέο Λεωνίδα» και το Καλπάκι «νέες Θερμοπύλες». Όμως, ο ίδιος ο στρατηγός στα πολεμικά του απομνημονεύματα από τον Πόλεμο του 1940-41 (Χ. Κατσιμήτρος, Η Ήπειρος Προμαχούσα. Η Δράσις της VIII Μεραρχίας κατά τον Πόλεμον 1940-41), αναφέρει συχνά τον Μιλτιάδη και τον Μαραθώνα. Είναι ξεκάθαρο ότι πρότυπό του υπήρξε ο Αθηναίος στρατηγός που σχεδίασε τον ελληνικό θρίαμβο στον Μαραθώνα. Η πιο σημαντική αναφορά του Κατσιμήτρου στη μάχη του Μαραθώνα είναι στην τελευταία ημερήσια διαταγή του προς τους άνδρες της VIII Μεραρχίας, στις 29 Απριλίου 1941, όπου επισήμανε ότι «….Σεις αμυνθέντες σθεναρώς επί των εθνικών επάλξεων, εδημιουργήσατε επί της περιφήμου πλέον τοποθεσίας του ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ ένα νέον ΜΑΡΑΘΩΝΑ, αντάξιοι απόγονοι ενδόξων προγόνων και εστήσατε εκεί ένα αθάνατον τρόπαιον δόξης και θριάμβου, αντάξιον των εθνικών μας παραδόσεων….». Σε άλλο σημείο του βιβλίου του, ο Κατσιμήτρος συλλογίζεται τον Μιλτιάδη σαν ένα σύγχρονο στρατηγό και καταγράφει πως θα πρέπει να ήταν η ημερησία διαταγή που εξέδωσε προς τους στρατιώτες του την παραμονή της μάχης του Μαραθώνα!

Ο Κατσιμήτρος λοιπόν θεωρούσε το Καλπάκι ένα «νέο Μαραθώνα» και όχι ως «νέες Θερμοπύλες». Είναι πιθανόν ότι έκανε αυτό το συσχετισμό γιατί στον Καλπάκι οι Έλληνες νίκησαν και απέκρουσαν τον εισβολέα, όπως ακριβώς είχαν κάνει 2.430 χρόνια νωρίτερα στον Μαραθώνα. Οι Θερμοπύλες παρά την ηρωϊκή αντίσταση και αυτοθυσία των Σπαρτιατών και των Θεσπιέων ήταν μία ελληνική ήττα, και η μάχη δεν σταμάτησε τελικά την εισβολή της στρατιάς του Ξέρξη στη νότια Ελλάδα. Όμως, υπάρχει ένας ακόμη σημαντικότερος λόγος γιατί ο Κατσιμήτρος συνέδεσε συνειδητά το Καλπάκι με τον Μαραθώνα. Στα απομνημονεύματά του καταγράφει ότι στο Καλπάκι αντέγραψε την τακτική της μάχης του Μαραθώνα!

Τις πρώτες ημέρες του ελληνοϊταλικού πολέμου, η επίλεκτη ιταλική μηχανοκίνητη μεραρχία «Κενταύρων» προσπάθησε να σπάσει την ελληνική αμυντική γραμμή στον τομέα της VIII Μεραρχίας. Στην εμπροσθοφυλακή των «Κενταύρων» βρίσκονταν 30 άρματα μάχης (τανκς). Οι Έλληνες δεν διέθεταν τέτοια όπλα και δεν γνώριζαν πως να τα αντιμετωπίσουν σε μάχη εκ παράταξης. Ο Κατσιμήτρος, όμως, αντί να υποχωρήσει, και να αφήσει την πρωτοβουλία στους Ιταλούς, αποφάσισε να τους παρασύρει σε μια τοποθεσία όπου τα τεθωρακισμένα τους θα παγιδεύονταν από τα στοιχεία του περιβάλλοντος. Θα ήταν έτσι δυνατόν να εξουδετερωθούν από τις βολές του ελληνικού πυροβολικού. Για το λόγο αυτό, ο Κατσιμήτρος επέλεξε να δώσει μάχη στην τοποθεσία Ελαία, που ήταν μια κοιλάδα σε σχήμα πετάλου που την περικύκλωνε ο ορεινός όγκος του Καλπακίου. Στα χαμηλότερα σημεία της τοποθεσίας υπήρχαν έλη που δημιούργησε ο ποταμός Καλαμάς. Μεταξύ 4-6 Νοεμβρίου 1940 τα ιταλικά τεθωρακισμένα παγιδεύτηκαν σε αυτή την τοποθεσία με αποτέλεσμα οι Έλληνες να καταστρέψουν εννέα ιταλικά άρματα μάχης και να κυριεύσουν άλλα 15 ανέπαφα, καθώς και 50 μοτοσυκλέττες, φορτηγά κ.ά. Με τα 15 ιταλικά άρματα μάχης που πήρε στον Καλαμά, ο ελληνικός στρατός συγκρότησε την πρώτη μηχανοκίνητη μόναδα στην ιστορία του (ΧΙΧ Μηχανοκίνητη Μεραρχία). Η μονάδα αυτή πολέμησε τους Γερμανούς εισβολείς στη Μακεδονία, μεταξύ 7-9 Απριλίου 1941.

Ο Κατσίμητρος ισχυρίζεται πως αντέγραψε το σχέδιο του Μιλτιάδη στον Μαραθώνα το 490 π.Χ., το οποίο πέτυχε την παγίδευση του περσικού ιππικού μέσα σ’ ένα έλος, και όπου στη συνέχεια εξουδετερώθηκε από την ελληνική αντεπίθεση: «Εις το έλος δε τούτο ενέπεσεν εκ κακής αναγνωρίσεως του εδάφους το ιππικόν του Δάτιδος του ετέρου των 2 Περσών Στρατηγών, το οποίον βυθισθέν εις την ιλύν, κατεκόπη σχεδόν εξ’ ολοκλήρου υπό των αντεπιτιθέντων Ελλήνων». Μέχρι πρόσφατα ΚΑΝΕΝΑ από τα εκατοντάδες δημοσιεύματα για τη μάχη του Μαραθώνα στη διεθνή βιβλιογραφία δεν συμπεριλάμβανε τη βασική παράμετρο της μάχης του Μαραθώνα όπως τη διατύπωσε ο Κατσιμήτρος. Είναι βέβαιο ότι ο Έλληνας στρατηγός υπήρξε ο πρώτος που είχε τη σπουδαία αυτή έμπνευση και τη δημοσίευσε. Έτσι δεν μπορεί να την είχε μελετήσει ή διδαχτεί σε κάποια από τις σχολές που φοίτησε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δυστυχώς, ο ίδιος δεν δίνει στα απομνημονεύματά του καμία παραπομπή για τη θεωρία του και επίσης δεν γνωρίζουμε να έχει δημοσιεύσει κάτι σχετικό με τις στρατιωτικές τακτικές στην αρχαία Ελλάδα. Πως λοιπόν κατέληξε ο Κατσιμήτρος στην τακτική της μάχης του Μαραθώνα; Ίσως να την εμπνεύστηκε στη διάρκεια επίσκεψής του στον Μαραθώνα μελετώντας την τοπογραφία της περιοχής, ή να την άκουσε από κάποιον μελετητή της μάχης, ο οποίος δεν τη δημοσίευσε ποτέ. Όμως, το ερώτημα αυτό είναι καθαρά ακαδημαϊκό και μικρής σημασίας. Αυτό που μετρά είναι το γεγονός ότι ο Κατσιμήτρος παγίδευσε και εξουδετέρωσε τα ιταλικά άρματα μάχης τον Νοέμβριο του 1940 στα έλη του Καλαμά, ακολουθώντας συνειδητά το σχέδιο με το οποίο ο ίδιος εκτιμούσε -άγνωστο πώς- ότι ο Μιλτιάδης είχε επιτύχει το 490 π.Χ. την παγίδευση και την καταστροφή του περσικού ιππικού μέσα στο έλος στον Μαραθώνα.

Όπως καταδεικνύουν με ισχυρά στοιχεία οι συγγραφείς Κωνσταντίνος Λαγός και Φώτης Καρυανός στο βιβλίου τους Μάχη του Μαραθώνα, η Ανατροπή, εκδόσεις «Μένανδρος», Αθήνα, 2015, η τακτική της μάχης του Μαραθώνα εξελίχθηκε όπως ακριβώς την παρουσίασε ο Κατσιμήτρος. Στον Μαραθώνα το 490 π.Χ. οι Πέρσες διέθεταν ένα πανίσχυρο σώμα ιππικού, ενώ το ελληνικό στράτευμα αποτελούνταν αποκλειστικά από πεζούς. Οι Έλληνες δεν γνώριζαν πως θα αντιμετώπιζαν εκ του σύνεγγες το περσικό ιππικό, το οποίο είχε σαφές πλεονέκτημα στην επικείμενη μάχη λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του. Ο Μιλτιάδης βρήκε τη λύση, σχεδιάζοντας την ελληνική τακτική με τέτοιο τρόπο ώστε στην αρχή της μάχης οι ιππείς του Δάτη να παρασυρθούν σ’ ένα σημείο του πεδίου όπου δεν θα μπορούσαν να ελιχθούν. Έτσι θα μπορούσαν οι Έλληνες να τους εξουδετερώσουν. Επρόκειτο για το στενό πέρασμα της Μπρεξίζας, που ορίζεται από το όρος Αγριελίκι και την ακτή του Μαραθώνα, και μέσα στο οποίο υπάρχει ένα έλος (Μικρό Έλος). Εκεί έπεσε το περσικό ιππικό όταν ξεκίνησε την επίθεσή του, καταδιώκοντας τους Αθηναίους που έκαναν προσχεδιασμένη υποχώρηση από το κέντρο της παράταξής τους. Στο Μικρό Έλος του Μαραθώνα, οι Έλληνες εξουδετέρωσαν τους Πέρσες ιππείς με εκηβόλα όπλα και στη συνέχεια με συγκρούσεις εκ του σύνεγγες.

Κάθε ομοιότητα της τακτικής της μάχης του Μαραθώνα το 490 π.Χ. με εκείνη στο Καλπάκι το 1940 μ.Χ. ΔΕΝ είναι τυχαία!    

ΠΗΓΕΣ

Χ. Κατσιμήτρος, Η Ήπειρος Προμαχούσα. Η Δράσις της VIII Μεραρχίας κατά τον Πόλεμον 1940-41,  εκδόσεις Ηπειρωτικής Εταιρείας Αθηνών, Αθήνα 2007 (προηγούμενες εκδόσεις, 1954, 1982).

Κωνσταντίνος Λαγός και Φώτης Καρυανός Μάχη του Μαραθώνα, η Ανατροπή, εκδόσεις Μένανδρος, Αθήνα, 2015.

Κωνσταντίνος Λαγός, «Η Τακτική της Μάχης του Μαραθώνα», Εθνικές Επάλξεις, αρ. Τεύχους 117, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2016, σελίδες 61-67.

http://www.militaire.gr/

ΝΑΙ ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΖΗΤΩ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΝΑΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΧΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ ΝΑΙ

του Νίκου Οικονόμου
 Την ώρα που δίπλωνα  την σημαία με έπιασε μια ρίγη ένα περίεργο συναίσθημα έτρωγε τα σωθικά μου  , φωτιά-λάβρα-τιμή-υποχρέωση ,αριστερά μου να είναι γραμμένο  τα παιδιά  για την σχολική τους γιορτή  ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ . ΝΑΙ ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ για αυτό τον τόπο τον ιερό αξίζει να πεθάνεις . Ίσως αυτό να σκεφτόταν ο παππούς μου πηγαίνοντας να υπηρετήσει την πατρίδα ,  σκοτώθηκε τις τελευταίας μέρες του πολέμου από επίθεση στούκας , όμως είχε προλάβει να αφήσει το καρκαλέτσι (σπόρος) του , τον πατέρα μου που μεγάλωσε ορφανός γιατί ο πατέρας του και παππούς μου πήγε  να υπερασπιστεί την πατρίδα , τα ίδανικά και τα ιδεώδη της. Για αυτό τρελαίνομαι και δεν αποδέχομαι να καίνε την σημαία μας , να την ποδοπατάν , να την βιάζουν  γιατί για εμένα συμβολίζει πολλά.
ΝΑΙ είμαι ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ αν η αγάπη γα την πατρίδα λέγεται έτσι είναι δημοκρατικό μου δικαίωμα, όμως σέβομαι τον άλλο που πιστεύει ότι δεν υπάρχουν σύνορα.,αρκεί να με σέβεται και αυτός, δεν μου αρέσουν τα άκρα. Κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι μια μεγάλη Ελλάδα μια Ελλάδα της ανάπτυξης μια Ελλάδα πρωταγωνίστρια . Γιατί εμείς οι Έλληνες μπορούμε και το αποδεικνύουμε  κάθε φορά που δίνεται η ευκαιρία στο εξωτερικό. δυστυχώς εδώ ακόμα τα κατάλοιπα της Τουρκοκρατίας δεν έχουν φύγει ο κοτζαμπασιμός και ο ραγιαδισμός ζεί και βασιλεύει . Αλλά όσο υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μάθει να πολεμάνε τίποτε δεν χάνεται όσο υπάρχει η φλόγα το κεφάλι θα το σηκώσουμε ξανά για αυτό λοιπόν ΝΑΙ ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΖΗΤΩ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΝΑΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΧΙ  ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ ΝΑΙ

Οι δίκες των δοσίλογων που δεν έγιναν ποτέ.

Από τον Νίκο Μποζιονέλο

Στις 1 Οκτωβρίου 1945 δικάστηκαν στο ειδικό δικαστήριο δοσίλογων Ηρακλείου πέντε άτομα της ιδίας οικογένειας (οι τρεις γυναίκες) κατηγορούμενοι για συνεργασία με τον εχθρό, η οποία οδήγησε στο θάνατο 37 συγχωριανούς τους. Η απόφαση ήταν θάνατος για τη μία γυναίκα, ισόβια για τη δεύτερη, ποινές φυλάκισης για δύο και απαλλαγή για τον τελευταίο κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν παιδί. Με την έκδοση της απόφασης  το πλήθος εισέβαλε στο χώρο κράτησης, μέσα στο δικαστήριο και έσφαξε με μαχαίρια όλους τους κατηγορουμένους. Οι δικαστές κινδύνεψαν να έχουν την ίδια τύχη.

Εκτοτε το ελληνικό κράτος σταμάτησε τις δίκες των δοσίλογων! Υπό τον φόβο νέων σφαγών είναι ζήτημα να καταδικάστηκαν καμιά δεκαριά από χιλιάδες που συνεργάστηκαν με τους ναζί!

Αλλά η πραγματική Νέμεσις για χιλιάδες πραγματικούς η κατ’ εκτίμησιν δοσίλογους δεν ήρθε με τις δικογραφίες, μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων, αλλά στους δρόμους των πόλεων και των χωριών, με τη  μορφή του ξεκαθαρίσματος των λογαριασμών από τον ΕΛΑΣ ή την ΟΠΛΑ (δηλαδή το ΚΚΕ) και μοναδική προβλεπόμενη ποινή το θάνατο. Τις μεγάλες εμφύλιες συγκρούσεις που ακολούθησαν την απελευθέρωση (Καλαμάτα, Μελιγαλάς, Πύλος, Γαργαλιάνοι, Μυστράς, Κιλκίς, Κούκος, Βαθύλακος, Αθήνα κ.ά.) ολοκλήρωσαν πολλές χιλιάδες άμεσες εκτελέσεις αιχμαλώτων. Ο ακριβής αριθμός των αιχμαλώτων που εσφάγησαν ως συνεργάτες των Γερμανών δεν είναι γνωστός, αλλά δεν πρέπει να είναι πολύ μικρότερος από δέκα χιλιάδες. Μια πραγματική εκατόμβη, μια απερίγραπτη σφαγή νέων ανθρώπων, η οποία οδήγησε με τη σειρά της στο τεράστιο εμφύλιο σφαγείο του 1946-49, το οποίο καταβρόχθισε σχεδόν 150.000 ανθρώπους – τον ανθό της νεολαίας εκείνης της εποχής.

Η Ιρλανδία σπάει τα κοντέρ -Στο 26,3% η ανάπτυξη λόγω χαμηλής φορολογίας Πηγή: Η Ιρλανδία σπάει τα κοντέρ -Στο 26,3% η ανάπτυξη λόγω χαμηλής φορολογίας

Αφωνοι έμειναν δημοσιογράφοι και οικονομικοί αναλυτές κατά την παρουσίαση των στοιχείων για την ανάπτυξη της Ιρλανδίας το 2015, ακούγοντας τον επικεφαλής ότι το ΑΕΠ της αυξήθηκε κατά 26,3%.

Τρελαίνοντας τους αναλυτές, από 7,8% που ήταν η αρχική εκτίμηση για το περυσινό έτος η οικονομία αναπτύχθηκε με τον απίστευτο ρυθμό 26,3% εξαιτίας μιας εκτίναξης στον αριθμό ξένων εταιρειών, κυρίως αμερικανικών, που μετέφεραν τη φορολογική τους έδρα το 2015 στη χώρα λόγω του χαμηλού φόρου που είναι 12,5%.

Ως αποτέλεσμα, η στατιστική υπηρεσία της χώρας προχώρησε, σύμφωνα με τον επικεφαλής της Μάικλ Κόνολι, σε μια τεράστια αναθεώρηση των παγίων κεφαλαίων στους εθνικούς της λογαριασμούς, που συμπαρέσυρε σε αντίστοιχη αναθεώρηση προς τα κάτω και το ιρλανδικό χρέος, από 93,8% σε 80% του ΑΕΠ.

Που οφείλεται αυτή η αναθεώρηση για την ούτως ή άλλως ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομία της ευρωζώνης;Στη σημαντική περυσινή αύξηση της μεταφοράς έδρας στην Ιρλανδία ξένων επιχειρήσεων, είτε έπειτα από συγχωνεύσεις, όπως τον Perrigo και Jazz Pharmaceuticals, είτε επειδή μετέφεραν μεμονωμένα εκεί την έδρα τους, όπως όμιλος που δραστηριοποιείται στο leasing αεροσκαφών καθώς και πολλοί άλλοι.

Από το 2008 έως και σήμερα, το ακαθάριστο εθνικό εισόδημα της Ιρλανδίας αυξήθηκε κατά 7 δισ. ευρώ ακριβώς εξαιτίας της μεταφοράς φορολογικής έδρας πολλών πολυεθνικών. Σημειωτέον ότι από 391 δισ. ευρώ που ήταν το ενεργητικό όσων εταιρειών είχαν έδρα στην Ιρλανδία το 2013 το νούμερο αυξήθηκε στα 523 δισ. ευρώ το 2014.

Πηγή: Τα Νέα



Πηγή: Η Ιρλανδία σπάει τα κοντέρ -Στο 26,3% η ανάπτυξη λόγω χαμηλής φορολογίας | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/277830/i-irlandia-spaei-ta-konter-sto-263-i-anaptyxi-logo-hamilis-forologias#ixzz4NzJYDWm8