MENU

style> #navcontainer {float:left;width:100%;background:#transpartent;line-height:normal;} ul#navlist {margin:0;padding:0;list-style-type:none;white-space:nowrap;} ul#navlist li {float:left;font:bold 13px Arial;margin:0;padding:5px 0 5px 0;background:#333;border-top:1px solid #FBBB22;border-bottom:1px solid #FBBB22;} #navlist a, #navlist a:link {margin:0;padding:5px;color:#FFF;border-right: 1px solid #FBBB22;text-decoration:none;} ul#navlist li#active {color:#FFFF00;background:#105105;} #navlist a:hover {color:#FFFF00;background:#740777;}

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

Τεράστια η λίστα αναμονής στα Κοινωνικά Παντοπωλεία


Η Κατερίνα Τσικρικά μόλις είχε βάλει και τα τελευταία ψώνια μέσα στο πράσινο καρότσι της και ετοιμάζεται να βγει από το Κοινωνικό Παντοπωλείο Πειραιά. Γάλα, κοτόπουλο, καθαριστικά ξεπροβάλλουν μέσα από τις σακούλες. Θα ξαναέρθει σε μία εβδομάδα για να γεμίσει πάλι το καρότσι της.

Η Τσικρικά έχει πέντε παιδιά, είναι χωρισμένη και άνεργη. Το επίδομα των περίπου 300 ευρώ που λαμβάνει ως πολύτεκνη δεν της επιτρέπει να ψωνίσει τα απαραίτητα από τα σούπερ μάρκετ. Τα Κοινωνικά Παντοπωλεία είναι αυτά που της δίνουν τα ψώνια της εβδομάδας της δωρεάν. «Κάνω τον σταυρό μου που υπάρχει αυτή η βοήθεια», λέει η Τσικρικά. Τα Κοινωνικά Παντοπωλεία είναι μία πρωτοβουλία που είχε ξεκινήσει λίγο πριν από την κρίση, το 2007, από την εταιρεία «Μαρινόπουλος». Τότε κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί τι ζήτηση θα είχαν τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Σήμερα, έξι χρόνια μετά το πρώτο παντοπωλείο στην Αθήνα, η εταιρεία «Μαρινόπουλος» άνοιξε άλλα δύο, το ένα στον Πειραιά και το άλλο στη Θεσσαλονίκη, με σκοπό οικογένειες που δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες να κάνουν τα ψώνια ενός ορισμένου ποσού κάθε εβδομάδα, ανάλογα με τις ανάγκες τους και το μέγεθος της οικογένεια τους, δωρεάν.

Για να μπορέσει κανείς να συμμετάσχει στο πρόγραμμα του Κοινωνικού Παντοπωλείου πρέπει να προταθεί από τις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου όπου ανήκει. Αυτή τη στιγμή, 944 οικογένειες επισκέπτονται τα κοινωνικά παντοπωλεία κάθε εβδομάδα, αλλά η λίστα αναμονής είναι τεράστια και μεγαλώνει συνεχώς, ενώ η ίδια η εταιρεία δεν έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει περισσότερες οικογένειες αυτή τη στιγμή.

Στα γραφεία της οργάνωσης «Μαζί για το Παιδί», το τηλέφωνο δεν σταματάει να χτυπάει. «Είναι εφιαλτικό πόσο έχουν αυξηθεί οι άνθρωποι που μας ζητούν τρόφιμα και όχι παιχνίδια, ρούχα ή χρήματα για θέρμανση, όπως συνήθιζαν μέχρι πέρυσι», λέει ο Ιωάννης Παπαδάτος, διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας στο Νοσοκομείο Παίδων και μέλος της οργάνωσης «Μαζί για το Παιδί». «Δεν μπορούσαμε να μείνουμε απαθείς, έπρεπε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό», λέει ο κ. Παπαδάτος και το κάτι δεν αργεί να γίνει. Το «Μαζί για το Παιδί» αποφασίζει να συνεργαστεί με τα Κοινωνικά Παντοπωλεία για να βοηθήσει περισσότερες οικογένειες που έχουν πρόβλημα επιβίωσης. Τον συναντάμε έξω από ένα κατάστημα Carrefour, το οποίο μαζί με τα καταστήματα Public θα είναι προς το παρόν τα σημεία πώλησης καρτών 5 και 20 ευρώ που προορίζονται για να εξυπηρετήσουν νέες οικογένειες οι οποίες περιμένουν στη λίστα αναμονής των Κοινωνικών Παντοπωλείων. «Ο κόσμος που θα αγοράζει κάρτες θα υιοθετεί με αυτόν τον τρόπο μία οικογένεια», λέει ο Παπαδάτος και με τη λέξη υιοθεσία εννοεί ότι κάποιος, με μόλις 5 ευρώ μπορεί να ταΐσει μία οικογένεια την ημέρα. Η αγορά της κάρτας από τα συγκεκριμένα καταστήματα δίνει τη δυνατότητα «να δοθεί η βοήθεια με πολύ διακριτικό τρόπο», λέει ο κ. Παπαδάτος, «γιατί δεν ξέρεις ποιος βρίσκεται πίσω από κάθε κάρτα που αγοράζεις και με αυτόν τον τρόπο βοηθάς μία οικογένεια να καλύπτει τις βασικές ανάγκες του νοικοκυριού της με αξιοπρέπεια».

Και όντως, πίσω στο Κοινωνικό Παντοπωλείο Πειραιά, η κ. Τσικρικά νιώθει ότι «τουλάχιστον ζει με αξιοπρέπεια» και ότι δεν βρίσκεται στο «έλεος του Θεού», όπως βρισκόταν το 2011, που υπήρχαν μέρες που δεν ήξερε τι να ταΐσει την οικογένειά της, όπως λέει. Ετσι, για τον κ. Παπαδάτο και για το «Μαζί για το Παιδί» η αγορά των καρτών 5 και 20 ευρώ είναι ακριβώς για να βοηθήσει και άλλες άπορες οικογένειας σαν της κ. Τσικρικά, ανεξαρτήτως φυλής και εθνικότητας, «για να καλύψουμε όσο περισσότερους έχουν ανάγκη», όπως λέει.

πηγή: kathimerini.gr

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ


Ας ξαναβρούμε τον εαυτό μας. Ας κάνουμε μια επανεκκίνηση όχι στον υπολογιστή μας αλλά στην δική μας την ζωή.
Ήγγικεν ο καιρός της αισιοδοξίας ας σκεφτούμε όλοι μας θετικά και τότε όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε.
Ας κερδίσουμε τους αντιπαλούς μας με το χαμόγελο μας και την αισιοδοξία μας.
Το 2014 ας είναι ο χρόνος της επανεκκίνησης της δικής μας όχι αυτών που μας κυβερνούν.
Καλή Χρονιά σε όλους μας.
Ευτυχισμένο το 2014.
ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ

Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013

Πόσα κερδίζουν οι Ελληνες μισθωτοί. Αναλυτικός πίνακας



Νέο τοπίο στην αγορά εργασίας και στους μισθούς διαμόρφωσαν το 2013 η υποκατάσταση της πλειονότητας των κλαδικών συμβάσεων από ατομικές και επιχειρησιακές συμφωνίες (με κατώτατο όριο αμοιβής τα 586 ευρώ), η επικράτηση «ευέλικτων» μορφών απασχόλησης και ελαστικών ωραρίων (6 στις 10 προσλήψεις είναι, πλέον, με μερική και εκ περιτροπής απασχόληση) και η 40ωρη εβδομαδιαία εργασία με κατάργηση του πενθήμερου.
Η μόνη παρέμβαση που δεν ολοκληρώθηκε και αναμένεται να γίνει στις αρχές του 2014 είναι η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων από το υπουργικό «βέτο» σε συνέχεια των αλλαγών τις οποίες επέφεραν προηγούμενοι νόμοι στη διετία 2010-2012 (αύξηση ορίων ομαδικών απολύσεων για επιχειρήσεις με προσωπικό πάνω από 20 άτομα, μείωση στο μισό του χρόνου προειδοποίησης και των αντίστοιχων αποζημιώσεων με ανώτατο όριο τα χρόνια εργασίας που έχουν διανυθεί έως τον Νοέμβριο του '12 και πλαφόν τα 2.000 ευρώ για προϋπηρεσία πάνω από 17 έτη).
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείο Εργασίας, μόνο 11 κλαδικές συμβάσεις εργασίας υπογράφηκαν το 2013 σε αντιδιαστολή με τις... 400 επιχειρησιακές συμβάσεις που προέβλεψαν μειώσεις μισθών έως και 50%, ενώ υπολογίζεται ότι το 79% - 80% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα αμείβεται με ατομικές συμβάσεις. «Πάτωμα» ασφαλείας είναι τα νομοθετημένα όρια που, ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας, κυμαίνονται για την πλήρη απασχόληση στον άγαμο από 586 ευρώ - 761,90 ευρώ (510,95 ευρώ - 562,05 ευρώ για όσους είναι ηλικίας κάτω των 25 ετών) και για τον έγγαμο από 644,69 ευρώ - 820,51 ευρώ (για τους κάτω των 25 ετών από 562,02 ευρώ - 613,15 ευρώ) μεικτά.
Οι μεικτοί και καθαροί μισθοί που καταβάλλονται στους 1.371.450 απασχολουμένους στον ιδιωτικό τομέα
277.532 εργαζόμενοι αμείβονται με μισθό έως 500 ευρώ μεικτά και 418 καθαρά
105.401 λαμβάνουν από 501-600 ευρώ μεικτά και 418-501 ευρώ καθαρά
105.523 από 601-700 ευρώ μεικτά και 501-585 ευρώ καθαρά
106.271 από 701-800ευρώ μεικτά και 585-668 καθαρά
97.690 από 801-900 ευρώ μεικτά και 668-736καθαρά
88.689 από 901-1.000 ευρώ μεικτά και 736-802 ευρώ καθαρά
160.667 από 1-101-1200 ευρώ μεικτά και 800-923ευρώ καθαρά
152.757 από 1.201-1.500 ευρώ μεικτά και 923-1.116 ευρώ καθαρά
128.175 από 1.501-2.000 ευρώ μεικτά και 1.116-1.408 ευρώ καθαρά
63.971 από 2.001-2.500ευρώ μεικτά και 1.408-1.655 ευρώ καθαρά
32.066 από 2.501-3.000ευρώ μεικτά και 1.655-1.890ευρώ καθαρά
52.708 πάνω από 3.000 ευρώ μεικτά και πάνω από 1.890 ευρώ καθαρά

Στο σημείο μηδέν η Ελλάδα


Γράφει ο Χαράλαμπος Γκότσης,
 Καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Πειραιώς
Η συνεχιζόμενη πολιτική λιτότητας άφησε τη βαριά της κληρονομιά και στο 2013. Στον βωμό του πρωτογενούς πλεονάσματος θυσιάστηκε άλλο ένα 4% του παραγόμενου πλούτου της χώρας, 120.000 εργαζόμενοι, δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, ενώ τα αδιέξοδα της ασκούμενης πολιτικής πλησίασαν σε απόσταση πρεσβυωπίας.
Το δημόσιο χρέος παραμένει στα δυσθεώρητα ύψη του 170% υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα, από μόνη της, χωρίς τη βοήθεια του ξένου παράγοντα, δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της. Η πιστοποίηση του όποιου πρωτογενούς πλεονάσματος από τη Eurostat τον Απρίλιο, θα ανοίξει τον δρόμο για μια τρίτη αναδιάρθρωση του χρέους, θα πρέπει όμως πρώτα να έχει κλείσει η δημοσιονομική τρύπα του 1,2 δισ. για το 2014, όπως επίσης και το χρηματοδοτικό κενό των 12,5 δισ. της διετίας 2014-2015.
Στόχος θα πρέπει να είναι η επαναφορά των ετήσιων υποχρεώσεων για την εξυπηρέτηση του χρέους σε βιώσιμα επίπεδα, το δε απαιτούμενο πρωτογενές πλεόνασμα να μην υπερβαίνει το 2%-2,5% από 4,5% που απαιτείται με την ισχύουσα σύμβαση. Μια τέτοια πρόταση, τεχνικά εφικτή, βρίσκει σύμφωνο και το ΔΝΤ, σκοντάφτει όμως στις αντιρρήσεις της Γερμανίας, που δεν δείχνει διατεθειμένη να προσφέρει στην Ελλάδα μια οριστική λύση, ώστε να κάνει μια καινούργια αρχή. Η χώρα πάντως, ούτως ή άλλως, πλησιάζει το σημείο μηδέν, αφού χωρίς μια νέα ρύθμιση, το πρόγραμμα φτάνει στα μέσα του 2014 στα όριά του.
Η έξοδος στις αγορές, εξάλλου, αποτελεί ένα στοίχημα, το οποίο τουλάχιστον για το 2014 φαντάζει ουτοπικό. Δύο είναι οι προϋποθέσεις για να ανακτήσει η χώρα την αξιοπιστία που έχει απολέσει και να περιβληθεί με την αναγκαία εμπιστοσύνη από τις αγορές. Πρώτον, μια γενναία ρύθμιση του επίσημου χρέους, όπως αναφέρθηκε, καθώς και η επάνοδος της χώρας στην ανάπτυξη. Αυτό σημαίνει, ότι η όποια συμφωνία πακέτο προκύψει με τους δανειστές μας θα πρέπει να στοχεύει στη χαλάρωση της λιτότητας και στην απελευθέρωση πόρων για την ανάπτυξη. Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις μια δοκιμαστική έξοδος για ένα μικρό ποσό και με ασύμφορο επιτόκιο θα είναι μεν δυνατή, αφού πρώτα προετοιμασθεί η ανύπαρκτη δευτερογενής αγορά ελληνικών ομολόγων και συμπτυχθούν οι 20 εκδόσεις που βρίσκονται στα χέρια των ιδιωτών μετά το PSI τουλάχιστον σε πέντε, ώστε να αποκτήσει κάποιο βάθος, δεν λύνει όμως το πρόβλημα.
Οι θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης, σε κάθε περίπτωση, ως πρωταρχικός στόχος της οικονομικής πολιτικής, αποτελούν τη βάση για την έξοδο από την κρίση. Υπό τις παρούσες συνθήκες τα μόνα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας για να το πετύχουμε είναι δύο: Οι επενδύσεις και οι εξαγωγές.
Είναι προφανές, ότι ξένες άμεσες επενδύσεις η χώρα μας με τα προβλήματα που έχει, είναι δύσκολο να προσελκύσει, ενώ για τις εγχώριες λείπουν οι θετικές προσδοκίες που είναι η κινητήριος δύναμη για επιχειρηματική δράση. Έτσι, μεγάλη σημασία έχει η επαναφορά στην παραγωγική διαδικασία της αργούσας δυναμικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων, οι οποίες λόγω της πτώσης της ζήτησης, έχουν μειώσει δραστικά την παραγωγή τους. Για να γίνει αυτό, είναι αναγκαίος ο τερματισμός της πολιτικής λιτότητας, η οποία μειώνει συνεχώς την αγοραστική δύναμη των πολιτών, αφού χωρίς ζήτηση ακόμη και ανταγωνιστικά προϊόντα να παράγει μια επιχείρηση θα της μείνουν στα ράφια, όπως επίσης να υπάρξει επαρκής χρηματοδότηση με ανεκτά επιτόκια.
Η έξοδος κεφαλαίων από τη χώρα και η ακολουθούμενη πολιτική απομόχλευσης των ελληνικών τραπεζών, έχουν δημιουργήσει ένα καθεστώς πιστωτικής ασφυξίας. Η οικονομία χρειάζεται ρευστότητα. Στα 9-12 δισ. ανεβάζει το αναγκαίο ποσό για την ανάκαμψη η Τράπεζα της Ελλάδος στην ενδιάμεση έκθεση νομισματικής πολιτικής.
Οι τράπεζες, δυστυχώς, φορτωμένες με έναν αφόρητο όγκο επισφαλών δανείων, δεν είναι σε θέση να στηρίξουν τις επιχειρήσεις ούτε με κεφάλαια κίνησης, πολύ δε περισσότερο με μακροχρόνιο δανεισμό για επενδύσεις. Είναι αποκαλυπτική η ομολογία του διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, από την οποία θα είχε κανείς και μεγαλύτερες απαιτήσεις να συμβάλει στην εθνική προσπάθεια, ότι χρήματα θα βρεθούν στην ουσία μόνο από ευρωπαϊκές πηγές. Η εμπειρία των τελευταίων ετών όμως δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αισιοδοξία, αφού ούτε τα 10,5 δισ. του τρέχοντος ΕΣΠΑ, ούτε το 1,1 δισ. των διαρθρωτικών ταμείων που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου του 2013, για τα οποία πήραμε πρόσφατα παράταση, αλλά ούτε και το 1,3 δισ. από τα 1,5 που έχουν εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, καταφέραμε να απορροφήσουμε. Η σύσταση εξάλλου του Ταμείου Ανάπτυξης αργεί, ενώ τα κεφάλαια που θα διαθέτει είναι ανεπαρκή.
Οι επιχειρήσεις συνεπώς αναγκάζονται να βρουν μόνες τους τρόπους χρηματοδότησης, είτε με την έξοδο της έδρας τους από τη χώρα, είτε με την έκδοση εταιρικών ομολόγων ή ακόμη και με τα όποια κεφάλαια διαθέτουν ακόμη οι μέτοχοί τους. Η κατάσταση αυτή όμως δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί για πολύ. Χωρίς τραπεζικό δανεισμό το μέλλον αλλά και το παρόν των ελληνικών επιχειρήσεων είναι αβέβαιο.
Οι εξαγωγές μας, ενώ έδειξαν μια δυναμική στα πρώτα χρόνια της κρίσης, λόγω έλλειψης εσωτερικής ζήτησης, εξασθένισαν πολύ γρήγορα. Οι άμεσες προοπτικές για μια μεγαλύτερη συμμετοχή στον σχηματισμό του ΑΕΠ είναι μικρές, καθώς εξαρτώνται από τη γενικότερη αναδιάρθρωση της οικονομίας με εξωστρεφή προσανατολισμό, που απαιτεί χρόνο. Η αναιμική εξάλλου ανάπτυξη στις χώρες της Ε.Ε. και το ισχυρό ευρώ περιορίζουν μια μαζικότερη εισβολή των ελληνικών προϊόντων στις ξένες αγορές.
Για να κερδίσουν έδαφος στον διεθνή καταμερισμό οι ελληνικές επιχειρήσεις θα πρέπει να στραφούν στην παραγωγή εξαγώγιμων προϊόντων με υψηλή προστιθέμενη αξία. Το βάρος θα πρέπει να πέσει στη μεταποίηση, εκεί που τα πλεονεκτήματα της χρήσης των νέων τεχνολογιών αποδίδουν περισσότερο. Το ανθρώπινο δυναμικό ευτυχώς υπάρχει. Εκείνο που λείπει είναι ένας μακρόχρονος σχεδιασμός που να βασίζεται στα μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει η χώρα μας στις νέες τεχνολογίες, στην ενέργεια, στον τουρισμό στη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων κ.ά. Έχουμε ανάγκη από τη δημιουργία μικρών εθνικών πρωταθλητών. Μικρών εξειδικευμένων επιχειρήσεων που να παράγουν και να προσφέρουν προϊόντα υψηλής ποιότητας, που γίνονται αποδεκτά στο εξωτερικό. Τότε θα μπορούμε να μιλάμε για ενάρετη πορεία προς την ανάπτυξη με προοπτικές για βελτίωση της απασχόλησης και της ευημερίας του λαού μας.

ΣΧΟΛΙΟ
Τα έντονα και υπογραμμισμένα είναι αυτά που με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο για αυτό τον λόγο έκανα ανάρτηση αυτό το άρθρο το οποίο κατά την ταπεινή μου άποψη το θεωρώ πολύ καλό.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26533&subid=2&pubid=113191688

Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2013

Μήλο: Φάρμακο για τα καρδιαγγειακά νοσήματα


Τα μήλα, όπως τα φάρμακα, χωρίς όμως τις παρενέργειές τους, μπορούν να ενισχύσουν την καρδιαγγειακή υγεία, υποστηρίζουν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Αυτό δείχνει ότι μικρές αλλαγές στην καθημερινή μας διατροφή, μπορεί να κάνουν πραγματική διαφορά στην πρόληψη της καρδιακής νόσου και των εγκεφαλικών επεισοδίων.

Περισσότερα από τα δύο τρίτα των ενηλίκων δεν καταναλώνουν, τις συνιστώμενες πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών κάθε ημέρα, σύμφωνα με τις έρευνες.

Ο DR Adam Briggs, επικεφαλής της έρευνας και οι συνεργάτες του από το βρετανικό Ίδρυμα Καρδιολογίας, λένε ότι αν κάθε ενήλικας, κατανάλωνε περισσότερα φρούτα και λαχανικά την ημέρα, τότε 11.000 θάνατοι από αγγειακά νοσήματα, το χρόνο, θα μπορούσαν να αποφευχθούν.

 Η ομάδα εργάστηκε σε περιπτώσεις εγκεφαλικών επεισοδίων και καρδιακών προσβολών. Συνταγογράφησε, σε κάποιους ασθενείς άνω των 50, το φάρμακο στατίνη, που μειώνει την χοληστερίνη, και σε άλλους πρότεινε την κατανάλωση ενός μήλου την ημέρα.

Υποθέτοντας ότι τουλάχιστον επτά στους 10 συμμορφώθηκαν με τις συμβουλές , το φάρμακο, κατέληξαν,  θα μπορούσε να σώσει 9.400 ζωές και η κατανάλωση του μήλου, 8.500 ζωές το χρόνο .

Τα συμπεράσματά τους στηρίζονται σε μια ευρεία μελέτη που συμπεριέλαβε εκατοντάδες χιλιάδες ασθενείς.

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013

«The Guardian»: Παραμένει η πιθανότητα του Grexit


Όπως αναφέρει το άρθρο, ήταν μια καλή χρονιά για την κρίση στην ευρωζώνη, με την έννοια ότι οι εκπλήξεις ήταν λίγες και μικρές. Έρχεται όμως το Ινστιτούτο μελετών της Capital Economics με τη ζοφερή διάγνωση ότι το δημόσιο χρέος στην Ελλάδα (σήμερα ανέρχεται στο 170% του ΑΕΠ), εξακολουθεί να είναι αφόρητα υψηλό και η «κρίση στη χώρα δεν έχει περάσει ακόμη». Αυτό συμβαίνει, παρά τη σαφή βελτίωση των δημόσιων οικονομικών μετά το δεύτερο πακέτο διάσωσης, το 2012.

Σύμφωνα με το άρθρο της εφημερίδας, το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με το χρηματοδοτικό κενό (των 11 δισ. ευρώ) για το 2014 και το 2015, που θα προκύψουν κατά το επόμενο έτος. Η Capital Economics, όπως και άλλοι, πιστεύουν ότι μπορεί να επιτευχθεί μια συμφωνία, στην οποία η Ελλάδα θα συμφωνήσει να λάβει κάποια επιπλέον μέτρα λιτότητας και οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης θα παρέχουν κι άλλα δάνεια.

Αντίθετα, η ανησυχία αφορά στη βραχυπρόθεσμη δυναμική χρέους της Ελλάδας. Το υπάρχον σχέδιο διάσωσης απαιτεί από την Ελλάδα να έχει πρωτογενές πλεόνασμα 4% μέχρι το 2030, προκειμένου να μειώσει το χρέος της στο 90% του ΑΕΠ. Οι Έλληνες δεν μπορούν να αντέξουν τόσα χρόνια λιτότητας, όπως τονίζει το άρθρο.

Δεύτερον, υπάρχει ο κίνδυνος πως η ύφεση υπονομεύει τις προβλέψεις. Οι τιμές, σύμφωνα με το πρόγραμμα διάσωσης, θα αρχίσουν να ανεβαίνουν ξανά το 2015. Η Capital Economics είναι σκεπτική. Αν έχει δίκιο, το ονομαστικό ΑΕΠ στην Ελλάδα θα αυξανόταν αργά και θα επέτρεπε ελάχιστο κέρδος στον κύριο στόχο του δημόσιου χρέους σε ποσοστά του ΑΕΠ.

Τρίτον, αν υπάρξει επιμήκυνση της λιτότητας, οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης μπορεί να χρειαστεί να μελετήσουν τη διαγραφή μέρους των δανείων τους προς την Ελλάδα. «Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η υπόλοιπη ευρωζώνη θα δεχθεί να παράσχει αυτό το είδος βοήθειας, λόγω των εγχώριων πολιτικών προβληματισμών και των πιθανών ηθικών προβλημάτων που θα δημιουργούσε».

Σύμφωνα με τον Guardian, το Grexit, η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη, παραμένει πιθανή, αν και δεν θα γίνει σύντομα.

http://www.opinionpost.gr/analysis/2013/12/133479