StartingUP και ο Εκδημοκρατισμός της Επιχειρηματικότητας.

Άρθρο Evangelos Angelopoulos

 Τι είναι το StartingUP?

 Είναι το σημαντικότερο πείραμα που έχει γίνει στην Ελλάδα για να αποδείξει πως η επιχειρηματικότητα και η πρόσβαση στην δημιουργία μπορεί να εκδημοκρατιστεί.

Είναι ένα πείραμα που έχει εμπνευστές νέους ανθρώπους που θέλουν να βλέπουν την ζωή ΟΛΩΝ μας να αλλάζει προς το καλύτερο. Πώς είμαστε τόσο σίγουροι? Θα σας τα εξηγήσω όλα αφού δείτε ο παρακάτω video!

 Αυτό το video τα λέει όλα!!!. Λέει δηλαδή ότι ο επίσημος σύμβουλος της αμερικανικής κυβέρνησης για την νεανική επιχειρηματικότητα και την καινοτομία, έχει καταλάβει ότι ο τρόπος με τον οποίον γίνονται επενδύσεις σε νέες εταιρείες, τα λεγόμενα Startups είναι λάθος. Σκεφτείτε για ποιόν σας μιλάω και τι λέει…ξανά…: O τρόπος με τον οποίο γίνονται οι επενδύσεις στην Αμερική από το κεφάλαιο στις νέες επιχειρήσεις είναι λάθος! Αν θέλουμε να φτιάξουμε ένα σύστημα που να παράγει δουλειές και πλούτο για τους νέους μας, πρέπει να το κάνουμε εκδημοκρατίζοντας την επιχειρηματικότητα!

Ξέρετε, σαν Έλληνες, ότι άπτεται στην πολιτιστική μας κληρονομιά, μας γεμίζει με περηφάνια. Αλλά η δημοκρατία και οι επιχειρήσεις πώς δένουν? Πώς κολλάνε? Η Αγορά, με τη αρχαιοελληνική της έννοια, ήταν ο τόπος που οι άνθρωποι συζητούσαν και αντάλλασσαν απόψεις, εκτός από προϊόντα. Άρα η Αγορά είναι η αρχή της Δημοκρατίας επομένως τα δυο δένουν απόλυτα. Γίνεται όμως η δημοκρατία να αναφέρεται στον τρόπο που γίνονται οι επενδύσεις σποράς (seed)? Κάνω μια μεγάλη παρένθεση για να σας εξηγήσω τι είναι οι επενδύσεις σποράς.

Επενδύσεις σποράς
Σκέψου μια ιδέα. Μια ιδέα που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο ή την συμπεριφορά του κόσμου. Πχ το facebook. Γιατί έχει αλλάξει τον κόσμο? Γιατί μεταφέρει την «κοινωνικότητα» στον υπολογιστή και στα κινητά. Εκεί δηλαδή που εσύ μαζευόσουν στο σπίτι σου για να ανοίξεις το άλμπουμ με τις φωτογραφίες και να σχολιάσεις τις διακοπές σου, τώρα το κάνεις online με φίλους που και αυτοί χειρίζονται ένα pc ή ένα κινητό. Δυστυχώς για την κοινωνικότητα μας, το facebook είναι καταστροφικό, αλλά για 1.000.000.000 κόσμο είναι η πρώτη σκέψη κάθε μέρα. Τελικά, αυτό που έχει συμβεί είναι ότι το facebook έχει αλλάξει τον κόσμο.

Ο πιτσιρικάς τότε που το σκέφτηκε λοιπόν, χρειαζόταν λεφτά για να τρέξει την ιδέα του. Στην πληροφορική θέλω να ξέρετε, λεφτά χρειάζονται οι υποδομές κυρίως. Εκεί δηλαδή που ξεκίνησε ένα portal, το portal γιγαντωνόταν εκθετικά και γιγαντωνόταν εκθετικά και στο τέλος για να διαχειριστεί όλον αυτό τον κόσμο, ο πιτσιρικάς χρειαζόταν λεφτά για να αγοράσει servers (δηλαδή τα μηχανήματα που σου επιτρέπουν να συνδεθείς από την συσκευή σου σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία). Έλα που αυτά τα λεφτά, δεν τα είχε!!!. Και μιλάμε για πολλά λεφτά, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ το χρόνο.

Τότε λοιπόν, βρίσκεται κάποιος που λέγεται επενδυτής, και με αντάλλαγμα ένα ποσοστιαίο κομμάτι της εταιρείας, προσέφερε στον πιτσιρικά χρήματα με τα οποία ο πιτσιρικάς αγόρασε χωρητικότητα στο internet (με λίγα λόγια για κάποιο καιρό δεν είχε το άγχος να πληρώνει τους servers), προσέλαβε τους πρώτους υπαλλήλους του (γιατί πιστέψτε με χρειάζεται πολλά εργατικά χέρια για να συντηρηθεί ένα τέτοιο portal), νοίκιασε μεγαλύτερα γραφεία και στο τέλος-τέλος, πλήρωνε το φαγητό του, το τηλέφωνό του, το αυτοκίνητο του και όλες του τις ανάγκες βιωσιμότητας.

Αυτό, όπως γλαφυρά το παρουσιάζω, στην καθομιλουμένη ονομάζεται επένδυση σποράς.
Κρατάω την παρένθεση ανοικτή για να σας περιγράψω πώς αυτές οι επενδύσεις γίνονται στην Ελλαδίτσα μας!

Επενδύσεις σποράς στην Ελλάδα
O πιτσιρικάς που έφτιαξε το facebook, δεν διαφέρει από τον πιτσιρικά που έχει στο μυαλό του μια ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ιδέα και για να την υλοποιήσει ή αν την έχει ήδη υλοποιήσει μόνος του χρειάζεται τα απαραίτητα κεφάλαια για να ξεκινήσει να επιχειρεί, δηλαδή να πουλάει. Γιατί πάλι θα χρειαστεί κάτι να τρώει, πάλι θα χρειαστεί servers, πάλι θα χρειαστεί συνεργάτες και πάλι θα χρειαστεί λεφτά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Ο Έλληνας όμως έχει το εξής σοβαρότατο πρόβλημα. Ζεί στην Ελλάδα των εκατομμυρίων ανέργων, της ατέλειωτης κρίσης, των κατεστραμμένων τραπεζών (εκεί που κάποτε έπαιρνες δάνειο για διακοπές μέσω μιας φωτοτυπίας ταυτότητας, τώρα δεν έχεις λόγο να μπεις μέσα σε κατάστημα παρά μόνο για να πληρώσεις την ΔΕΗ). Ζεί όμως! Και ονειρεύεται! Ονειρεύεται πώς μια ιδέα του μπορεί να γίνει προϊόν και να πουληθεί σε όλο τον κόσμο. Αλλά αφού δεν υπάρχουν λεφτά, πώς μπορεί να το κάνει επιτυχημένα όπως ο πιτσιρίκος του facebook?

Η απάντηση είναι μία! Μόνο αν του δώσουν λεφτά. Αν η οικογένεια έχει, ίσως είναι ο πρώτος επενδυτής σποράς. Οι φίλοι επίσης, αλλά έχουν? Υποψιάζομαι ότι συμφωνείτε μαζί μου ότι κανείς δεν έχει λεφτά.

Έρχεται τότε λοιπόν μια ειδική εταιρεία, που έχει «δανειστεί» λεφτά από το δημόσιο και έχει βάλει και δικά της και επενδύει στην ιδέα του Έλληνα πιτσιρίκου. Αυτή η εταιρεία ονομάζεται Venture Capital ή αλλιώς VC. Πώς επενδύει? Με τον γνωστό τρόπο. Δηλαδή με αντάλλαγμα μετοχές για λεφτά.

Κλείνει η παρένθεση.

Το πρόβλημα που υπάρχει όμως? Αφού εταιρείες Venture Capital υπάρχουν στην Ελλάδα και ένα search στο google φανερώνει πολλές! Μα, και όλες αυτές επενδύουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε startups στην Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι ότι ή διαδικασία σποράς, θυμίζει την σπορά ενός μόνο χωραφιού στον κάμπο της Λάρισας, επομένως η διαδικασία σποράς δεν παράγει πολλά δεντράκια, από τα οποία θα μπορούσε να ζήσει όλος ο κάμπος. Αντιπαρέβαλε τον κάμπο της Λάρισας με τους χιλιάδες άνεργους. Άραγε σε ένα κάμπο μαραζωμένο, ένα χωράφι μπορεί να κάνει την διαφορά?

Η διαφορά θα γινόταν ΜΟΝΟ αν καταφέρναμε να σπείρουμε σποράκια σε όλο τον κάμπο. Σκεφτείτε την εικόνα ενός ανθισμένου κάμπου!

Αυτό το πρόβλημα έρχεται να αντιμετωπίσει το πείραμα που ονομάζεται StartingUP.

Αν δεν είδες το video, μπορείς να το ξαναδείς εδώ ξανά.

Οι εταιρείες VC, λοιπόν επενδύουν με γνώμονα τις πιθανότητες και το τεράστιο κέρδος. Δηλαδή αναλογικά με τον κάμπο της Λάρισας, επιλέγουν το καλύτερο χωράφι, από τα χιλιάδες διαθέσιμα και περιμένουν από αυτό να βγάλουν πολλά λεφτά, πάρα πολλά λεφτά. Αυτό γίνεται γιατί οι πιθανότητες λένε, ότι μία ιδέα στις 10 (1/10) πετυχαίνει. Δηλαδή σε 10 επενδύσεις σαν το facebook μια θα καταφέρει να προχωρήσει.

Αυτό είναι το πρώτο πρόβλημα, που δημιουργεί τεράστιο βάρος στους επενδυτές, διότι ξέρουν ότι θα χάσουν το 90% των χρημάτων τους για να καταφέρουν με το υπόλοιπο 10% να βγάλουν τα υπερκέρδη που επιθυμούν.

Ένα δεύτερο τεράστιο πρόβλημα των επενδυτικών εταιρειών είναι ότι για να επενδύσουν κάπου, πρέπει να είναι σίγουροι ότι η εταιρεία θα ακολουθήσει διαδικασίες και συμβουλές που απαιτούνται για να ελαχιστοποιηθεί το επενδυτικό ρίσκο. Με λίγα λόγια, εκεί που θα σπείρουν, θα στείλουν τον δικό τους γεωπόνο, όπου θα ξημεροβραδιάζεται πάνω από το χωράφι και θα προσέχει ένα - ένα τα δεντράκια. Αυτό αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι κοστίζει λεφτά. Γιατί, άλλο είναι ο γεωπόνος να έρχεται μια φορά το μήνα και άλλο είναι να είναι κάθε μέρα εκεί. Στην πραγματικότητα, οι επενδυτικές εταιρείες, προσλαμβάνουν επαγγελματίες με αναγνωρισμένη αξία, για να τους βάλουν δίπλα από τους πιτσιρικάδες, ώστε οι πιτσιρικάδες να μην κάνουν επαγγελματικά λάθη που θα στοιχίσουν πολλά λεφτά. Αλλά, για σκεφτείτε! Αυτοί οι επαγγελματίες δεν θα πρέπει να πληρώνονται έναν πολύ καλό μισθό για να κάνουν τον «γεωπόνο» στα δεντράκια? Φυσικά και θα πληρώνονται και πολλά λεφτά. Αλλά ποιος θα τους πληρώνει? Μα η εταιρεία που τους έχει προσλάβει ή η εταιρεία που αναγκάζεται να τους προσλάβει, για να λέμε του στραβού το δίκιο. Και αυτή η εταιρεία με τι λεφτά θα τους πληρώσει? Μα με αυτά τα λεφτά που έχει ήδη δώσει η επενδυτική εταιρεία.

Τι συμβαίνει δηλαδή? Η επενδυτική εταιρεία, χρηματοδοτεί μια εταιρεία πιτσιρικάδων με κεφάλαια σποράς. Αυτά τα κεφάλαια όμως δεν δίνονται ΜΟΝΟ για ανάπτυξη της εταιρείας, για αγορά εξοπλισμού, για ταξίδια, για δικηγόρους, για λογιστές, ΑΛΛΑ δίνονται και για την πρόσληψη σοβαρών στελεχών, που κοστίζουν ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ. Αυτό είναι το δεύτερο σοβαρό πρόβλημα των επενδύσεων σποράς στην Ελλάδα.

Αυτά τα δύο βασικά προβλήμα, μαζί και με άλλα μικρότερα και επίσης σοβαρά που δεν θα τα αναφέρουμε σε αυτό το άρθρο, συντελούν σε ένα γενικότερο πρόβλημα. Συντελούν σε ένα κάμπο της Λάρισας που ενώ έχει εκατομμύρια καταπληκτικά χωράφια, μόνο μερικά από αυτά θα καλλιεργηθούν και από αυτά τα μερικά, θα περιμένουν να βγάλουν τόσο πολύ παραγωγή, ώστε να ισοφαρίσουν την έλλειψη παραγωγής από τα μη καλλιεργημένα.

Γυρνάμε πάλι στην πραγματικότητα. Στην Ελλάδα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία. Αν πέσουν λεφτά στους νέους μας, θα πρέπει να πέσουν έτσι ώστε αυτή η ανεργία να εκλείψει. Για να εκλείψει η ανεργία θα πρέπει να χρηματοδοτηθούν πολλές, μα πάρα πολλές επιχειρήσεις. Αλλά….κάθε χρόνο χρηματοδοτούνται ΜΟΝΟ 10-20 επιχειρήσεις, στις οποίες βρίσκουν δουλεία το πολύ 100-200 άτομα. Τί μας λέει αυτό? Ότι όσα λεφτά και να πέσουν στην αγορά, αν πέσουν με τον τρόπο που πέφτουν, επιλεκτικά δηλαδή σε λίγα χωραφάκια, ο κάμπος θα είναι πάντα ξερός. Οι νέοι μας, εσείς δηλαδή, θα είστε πάντα άνεργοι.

Το StartingUP.gr αυτό το πρόβλημα θέλει να λύσει. Και το έχουμε κάνει όλο αυτό που σας περιγράφω ένα πανέμορφο videaκι. Αυτό το video λέει λογικά και ίσως αυτονόητα πράγματα. Όσοι το δείτε, αφού έχετε διαβάσει και αυτό το κείμενο, πιστέψτε με, θα καταλάβετε την αλήθεια γύρω από την ανεργία. Πιστέψτε με! Το έχουν καταλάβει πάρα πολύ άνθρωποι γύρω μας. Ότι μπορούν να γίνουν πράγματα για τους νέους, για σας, αρκεί να γίνουμε πολλοί και να πιστέψουμε στον «Εκδημοκρατισμό της Επιχειρηματικότητας». 

Αυτό κάνει το StartingUP.gr

High tech χάντρες και καθρεφτάκια

Δημιουργείται ένα αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στα άτομα που κατέχουν ουσιαστική επιστημονική γνώση και στα εκατομμύρια καταναλωτών που εντυπωσιάζονται από τα νέα κινητά και φιγουράρουν με το καινούργιο τους τάμπλετ...

Σε μiα εποχή όπου ο άνθρωπος εξερευνά το διάστημα για νέους πλανήτες, ξεκλειδώνει τα μυστικά των κυττάρων και κατανοεί τις φυσικές ιδιότητες μικροσκοπικών σωματιδίων, θα περίμενε κανείς ότι κοινωνικά φαινόμενα όπως η φτώχεια, η βία, ο ρατσισμός και η εκμετάλλευση θα είχαν ήδη εξαλειφθεί. Στις περισσότερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας ή σε μυθιστορήματα, όπως αυτά του Ιουλίου Βερν, η επιστήμη και η τεχνολογία διευκολύνουν τη ζωή του ανθρώπου και, αφού αυτός εξασφαλίσει ένα ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο, τότε συνεχίζει τη μελέτη και την εξερεύνηση, για να επεκτείνει ακόμα περισσότερο τους ορίζοντές του.

Γιατί, όμως, στη δική μας πραγματικότητα η επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος δεν οδηγεί στην κοινωνική; Τα αίτια σίγουρα είναι πολλά και σύνθετα, γι' αυτό εδώ θα δούμε μόνο δύο απαράδεκτα οξύμωρα της εποχής, που ίσως εξηγούν έως έναν βαθμό το πώς οδηγηθήκαμε στην κατάσταση αυτή.

Η σημασία της επιστήμης

Το πρώτο οξύμωρο που παρατηρείται στην εποχή μας είναι το ότι, ενώ η αγορά έχει κατακλυστεί από νέους υπολογιστές, τάμπλετ και κινητά και οι περισσότεροι νέοι έχουν ήδη εξοικειωθεί με τις τεχνικές προδιαγραφές τους, τις διάφορες εφαρμογές τους και το Διαδίκτυο, τα μαθήματα των θετικών επιστημών θεωρούνται από τους περισσότερους μαθητές βαρετά και άχρηστα για τη ζωή τους μετά το Λύκειο. Δηλαδή, η εμπορεύσιμη δημοφιλής τεχνολογία (popular tech) είναι cool και must στις παρέες των νέων, ενώ ένα μάθημα Φυσικής για τον ηλεκτρισμό ή ένα ντοκιμαντέρ για τις εξελίξεις στην έρευνα του κέντρου CERN είναι άκρως βαρετό και κατάλληλο μόνο για σπασικλάκια;

Μήπως το κοινό έχει την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζει περί επιστήμης και τεχνολογίας, ενώ στην ουσία ξέρει μόνο ό,τι γράφει πάνω το κουτί ή το φυλλάδιο του τεχνολογικού προϊόντος, χωρίς ουσιαστική γνώση των θεμελιακών επιστημονικών αρχών στις οποίες βασίζονται οι τεχνικές προδιαγραφές του; Μήπως τα σύγχρονα gadgets δεν είναι παρά χάντρες και καθρεφτάκια για τους ημιμαθείς «ιθαγενείς» καταναλωτές;

Το ίδιο ισχύει και για τις βιολογικές επιστήμες. Ανθρωποι που αγνοούν βασικές αρχές της Βιολογίας, πέφτουν εύκολα θύματα των διαφόρων διαφημίσεων και αγοράζουν μαζικά διατροφικά συμπληρώματα ή αντιγηραντικές κρέμες, που ίσως να μη χρειάζονται. Σε αυτό βοηθούν και οι πρόσφατες αποφάσεις του υπουργείου Παιδείας για το μάθημα τις Βιολογίας στο Λύκειο, του οποίου οι ώρες διδασκαλίας έχουν μειωθεί σημαντικά σε σχέση με παλαιότερα.

Με τον τρόπο αυτό, δημιουργείται ένα αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στα άτομα που κατέχουν ουσιαστική επιστημονική γνώση και στα εκατομμύρια καταναλωτών που εντυπωσιάζονται από τα νέα κινητά και φιγουράρουν με το καινούργιο τους τάμπλετ. Η κατάσταση αυτή διατηρείται από τα mainstream ΜΜΕ και το κυρίαρχο lifestyle που αποφεύγουν να ασχοληθούν με ό,τι είναι δύσκολο και δεν «πουλάει» στο κοινό, το οποίο δεν θέλουν να «ζαλίζουν με δυσνόητες λεπτομέρειες που δεν αφορούν κανέναν».

Το κλίμα αυτό προσπαθούν να αναστρέψουν πολλοί ένθερμοι δάσκαλοι και επιστήμονες, μουσεία, επιστημονικοί σύλλογοι (με ημερίδες και άλλες εκδηλώσεις), προοδευτικές εφημερίδες και περιοδικά, με σκοπό να «επικοινωνήσουν» την επιστήμη στην κοινή γνώμη με απλά λόγια και διαδραστικούς τρόπους. Ομως στην τηλεόραση, το ισχυρότερο των ΜΜΕ, δεν έχουμε δει ακόμα εκπομπές ή ντοκιμαντέρ στα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια, που να υπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Και το κλείσιμο της ΕΡΤ δεν μας επιτρέπει να ελπίζουμε ότι θα αλλάξει σύντομα αυτή η κατάσταση.

Το δεύτερο οξύμωρο της εποχής, όσον αφορά την επιστήμη και την τεχνολογία, είναι το ότι, ενώ όλοι μιλούν για τη ραγδαία ανάπτυξή τους, ο χώρος της έρευνας αιμορραγεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό (σε μικρότερο ίσως βαθμό).

Η υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων και των ερευνητικών κέντρων, οι χαμηλοί μισθοί και τα καταπατημένα εργασιακά δικαιώματα των ερευνητών κάνουν εξαιρετικά δύσκολη τη συνέχιση του έργου τους, οδηγώντας τους είτε στη μετανάστευση είτε σε αλλαγή καριέρας.

Τα πρόσφατα τηλεοπτικά ρεπορτάζ για τη μοριακή βιολόγο που γύρισε στο χωριό και μαζεύει ελιές ή τον φυσικό που εκτρέφει ζώα στη Θράκη, μπορεί να προβάλλονται ως παραδείγματα επιχειρηματικότητας για άνεργους νέους πτυχιούχους, όμως παράλληλα περιγράφουν την πληγή στο χώρο των θετικών επιστημών, εξαιτίας της οποίας καταρτισμένοι επιστήμονες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαιρετικά χρήσιμο ανθρώπινο κεφάλαιο για τη χώρα, εγκαταλείπουν το επάγγελμα για το οποίο έχουν κοπιάσει.

Ερευνα χωρίς εξαρτήσεις

Επίσης, σημαντικό είναι το από πού προέρχεται η χρηματοδότηση της έρευνας. Στο εξωτερικό, τέτοια χρηματοδότηση μπορεί να προέρχεται από ιδιωτικές εταιρείες, φιλανθρωπικά ιδρύματα ή ακόμα και από τις ένοπλες δυνάμεις, που ίσως θέτουν περιορισμούς ή ασκούν επιρροή στην πορεία της έρευνας και στα αποτελέσματά της. Επομένως, η έρευνα πρέπει όχι μόνο να χρηματοδοτείται καλά, αλλά και να χρηματοδοτείται από πηγές που δεν επηρεάζουν την αντικειμενικότητά της.

Το πρώτο οξύμωρο δεν είναι άσχετο με το δεύτερο. Αν η κοινή γνώμη δεν συνειδητοποιήσει την αξία της ουσιαστικής επιστημονικής γνώσης, αν δεν εμπλακεί με τον μυστηριώδη και δυσνόητο χώρο της έρευνας, συμμετέχοντας σε συνέδρια, ημερίδες και διαβάζοντας επιστημονικά περιοδικά ή τουλάχιστον εκλαϊκευμένα επιστημονικά άρθρα σε εφημερίδες και έγκυρες ιστοσελίδες (science digest), τότε πώς θα εγκρίνει και πώς θα ζητήσει τη μεγαλύτερη κρατική ή ευρωπαϊκή χρηματοδότηση της επιστημονικής έρευνας και τη διατήρηση της αντικειμενικότητάς της;

Οταν αυτά επιτευχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό και οι πολίτες αποκτήσουν ξεκάθαρη και κριτική σκέψη, τότε αρχικά τα κρούσματα βίας και ρατσισμού θα μειωθούν και οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να παλέψουν πιο αποτελεσματικά για την εξάλειψη της φτώχειας και της εκμετάλλευσης.

http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=406804

«Ανεξήγητο» είδος λευχαιμίας αποκωδικοποιείται με τη συμβολή Ελληνίδας ερευνήτριας!

Η Έλλη Παπαεμμανουήλ είναι μεταδιδακτορική ερευνήτρια του Wellcome Trust Sanger Institute και στα 31 της επικεφαλής των ερευνών για τη λευχαιμία στο Cancer Genome Project.

Επίσης, είναι (συν)υπεύθυνη για μια από τις σημαντικότερες πρόσφατες ανακαλύψεις στη λευχαιμία:
την ταυτοποίηση του γονιδίου CALR στο μέχρι σήμερα «ανεξήγητο» είδος λευχαιμίας που ταλαιπωρεί ασθενείς με MPN (μυελοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα).

Απόσπασμα συνέντευξής της στο GoodNews:

- Πρόσφατα κάνατε μια σπουδαία ανακάλυψη σχετικά με ένα είδος λευχαιμίας, το οποίο έως σήμερα δεν γνωρίζαμε πώς προκαλείται…

Τα τελευταία χρόνια έχουμε ερευνήσει τις μυελώδεις λευχαιμίες και ως ομάδα έχουμε ανακαλύψει σημαντικά γονίδια όπως το JAK2, το SF3B1, το IRFI και το CUX1. Ανάμεσα στις λευχαιμίες που ερευνούμε είναι και τα ΜΡΝ (μυελοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα - Myeloproliferative Neoplasms), μια ασθένεια που επηρεάζει την ηλικιακή ομάδα 60 και άνω και η οποία πολλές φορές μπορεί να οδηγήσει σε οξεία μυελογενή λευχαιμία με δυσμενή πρόγνωση.

Υπήρχε ένα ερωτηματικό, λοιπόν, στην επιστημονική κοινότητα σχετικά με την αιτία αυτής της λευχαιμίας και επιπλέον δεν ξέραμε πώς να αντιμετωπίσουμε αυτούς τους ασθενείς. (Η γενετική στις λευχαιμίες είναι πιο προχωρημένη από τους υπόλοιπους καρκίνους.) Το 30% των ασθενών με μυελοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα (Myeloproliferative Neoplasms-MPN) ήταν αρνητικοί για όλες τις γνωστές μεταλλάξεις.

Σε μια πρόσφατη έρευνα από το εργαστήριό μας σε συνεργασία με το νοσοκομείο Addenbrookes στο Cambridge ταυτοποιήσαμε το γονίδιο CALR. Η ταυτοποίησή του παρέχει ένα νέο διαγνωστικό βιοδείκτη DNA, καθώς και το γονίδιο για τη μελέτη πιθανών νέων φαρμάκων.

Επιστρέψαμε, λοιπόν, στα παλιά δείγματα των ασθενών στα νοσοκομεία της Αγγλίας, της Αμερικής και της Γερμανίας και είδαμε ότι πλέον μπορούμε να δικαιολογήσουμε έως και το 80% αυτών των περιπτώσεων. Μπορούμε πλέον και να διαγνώσουμε αυτούς τους ασθενείς, και να κάνουμε πρόγνωση. Σιγά σιγά ελπίζουμε να βρούμε θεραπεία και για αυτούς.

Από την ημέρα που έγινε η ανακοίνωση, μίλησα με πολλούς αιματολόγους, οι οποίοι έχοντας πληροφορηθεί τα αποτελέσματα της έρευνάς μας, ξεκινούσαν να φτιάξουν σχετικά τεστ για να γίνει η διάγνωση των ασθενών.

- Πότε πρέπει να υπολογίζουμε ότι θα βρεθεί θεραπεία;

Αυτό είναι η million dollar question για κάθε γονίδιο!

Η πρώτη φορά που έγινε κάτι τέτοιο, ήταν με μια πρώτη μορφή λευχαιμίας, πριν από σχεδόν 10 χρόνια. Από την καταγραφή του γονιδίου μέχρι την θεραπευτική αγωγή πέρασαν 10 χρόνια. Για το μελάνωμα, πέρασαν 7 χρόνια μέχρι να βγει η θεραπευτική αγωγή για ένα από τα κυριότερα γονίδια, το BRAF, και αυτή προς το παρόν προεκτείνει και αυξάνει την ποιότητα ζωής έναντι της θεραπείας. Από το 2005, όταν ανακαλύφθηκε ένα γονίδιο, το JAK2, μέχρι την πρώτη θεραπευτική αγωγή που πήγε σε κλινική δοκιμή πέρασαν 3 χρόνια.

Κάθε φορά, επομένως, το διάστημα που μεσολαβεί μέχρι την ανακάλυψη θεραπευτικής αγωγής μικραίνει αναλόγως με το γονίδιο και με τις γνώσεις που έχουμε για το μηχανισμό δράσης. Θα λέγαμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις μεσολαβούν 3 έως 5 χρόνια.

http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1312542

Το ρεπορτάζ-απόσπασμα εκτενούς προφίλ για τη δράση της Δρ. Παπαεμμανουήλ δημοσιεύτηκε στο GoodNewsLetter Νο13.

Περιοχές της Ελλάδας που πάνε κόντρα στην κρίση!

Dr. Money
Μετά από 6 χρόνια ύφεσης, οι αντοχές πολλών πολιτών δοκιμάζονται, ενώ άλλοι έχουν εγκαταλείψει αντιμετωπίζοντας βουνά από χρέη. Όμως, μερικοί φαίνεται να τα πηγαίνουν αρκετά καλά και δεν είναι από τουριστικές περιοχές.

Η Ελλάδα έχει χάσει το 25% περίπου της οικονομικής πίτας που είχε το 2007, με την ανεργία να ξεπερνά το 27% κάποια περίοδο πέρυσι.

Δεν είναι τυχαίο ότι η διάρκεια και κυρίως το βάθος της ελληνικής ύφεσης μπορεί να συγκριθεί μόνο με την αμερικανική ύφεση της δεκαετίας του 1930 της οποίας προηγήθηκε το μεγάλο κράχ.

Ως γνωστόν, μεγάλα τμήματα του πληθυσμού υποφέρουν λίγο ή πολύ από τους φόρους, τις περικοπές και την έλλειψη εργασίας πλήρης απασχόλησης.

Όμως, υπάρχουν άνθρωποι σε μερικές περιοχές της Ελλάδας που τα πάνε σχετικά καλά.

Δεν εννοούμε τα νησιά, που βούλιαξαν πέρυσι το καλοκαίρι από ξένους τουρίστες.

Εννοούμε άλλες περιοχές της χώρας που βασίζονται, εκτός των άλλων, στην παραγωγή συγκεκριμένων αγροτικών προϊόντων.

Τέτοια προϊόντα που συνδύασαν τις καλές τιμές με την ικανοποιητική παραγωγή είναι το βαμβάκι, το πορτοκάλι και η πατάτα, μέχρι στιγμής, τονίζουν οι ειδήμονες.

Ποιες είναι οι περιοχές που παράγουν βαμβάκι, πορτοκάλια και πατάτες, και επομένως είχαν αυξημένες οικονομικές προσόδους;

Το βαμβάκι, το οποίο επιδοτείται από την Ε.Ε., παράγεται στη Θεσσαλία, π.χ. Καρδίτσα, Λάρισα, στον κάμπο της Λαμίας, στη Θράκη, π.χ. Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη, στα Γιαννιτσά, στις Σέρρες, στη Δράμα κ.α.

Η πατάτα παράγεται στο Νευροκόπι, στη Φλώρινα, στη Θήβα, στην Αχαΐα, την Ηλεία, την Καλαμάτα κ.α.

Τα πορτοκάλια παράγονται στη Λακωνία, στην Ηλεία, στην Κόρινθο, στην Άρτα, στα Χανιά, στην Αργολίδα κ.α.

Είναι προφανές ότι πολλά νοικοκυριά στις συγκεκριμένες περιοχές θα πρέπει να αισθάνονται καλύτερα.

Προς την ίδια κατεύθυνση συνηγορούν οι έγκαιρες πληρωμές σε ρευστό που κάνουν οι αγρότες σε προμηθευτές λιπασμάτων κ.ά.

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζουν άλλα προβλήματα, π.χ. με τα παιδιά τους που δεν βρίσκουν δουλειά, δικά τους δάνεια κ.λπ.

Όμως, σίγουρα δεν βρίσκονται στην ίδια μοίρα με τους ανέργους ή με εκείνους που τους χρωστάνε οι εργοδότες μισθούς πολλών μηνών, ενώ επίσης το κόστος ζωής στην επαρχία είναι χαμηλότερο.

Όσο λοιπόν κι αν ακούγεται παράξενο, υπάρχουν νοικοκυριά και περιοχές στην Ελλάδα της μεγάλης ύφεσης που δεν νιώθουν στο πετσί τους την κρίση όπως πολλοί στα μεγάλα αστικά κέντρα, κυρίως στην Αθήνα.

Θα ήταν ευχής έργον να ακολουθήσουν τον δρόμο προς την ανάκαμψη κι άλλες ή οι ίδιες περιοχές με άλλα αγροτικά προϊόντα, π.χ. σιτάρι, σε μερικούς μήνες.

Δεν είναι ανέφικτο με βάση τις σημερινές διεθνείς τιμές, ισχυρίζονται οι επαΐοντες.

Αυτοί κάτι παραπάνω ξέρουν.

http://www.euro2day.gr/

Έρχονται τα ...super market των αγροτών

της Αλεξάνδρας Γκίτση 
Σε επίπεδο κεντρικής εξουσίας η θεσμοθέτηση των farmers market αποδεικνύεται χρονοβόρα διαδικασία. Τώρα όμως στο παιχνίδι μπαίνει και ο ιδιωτικός τομέας. Η εναλλακτική πρόταση του Δ. Κουτσολιούτσου. Βάπτισμα του πυρός στις 25 Ιανουαρίου

Αποτελούν από τις πλέον διαδεδομένες μορφές πώλησης αγροτικών προϊόντων παγκοσμίως, μόνο στις ΗΠΑ υπάρχουν πάνω από 7.000, ενώ έχουν τις ρίζες τους στην προ βιομηχανική επανάσταση εποχή. Εκτός από τις καλύτερες τιμές για τον καταναλωτή, η βασική τους φιλοσοφία είναι η τόνωση της αγροτικής παραγωγής, της τοπικής κοινωνίας και των τοπικών προϊόντων.

Ο λόγος για τις farmers market (αγορές παραγωγών), η θεσμοθέτηση των οποίων μέχρι σήμερα δεν έχει πάρει σάρκα και οστά παρά μόνο σε πιλοτική μορφή, και αυτή περιορισμένη, αν και ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αθ. Τσαυτάρης την προανήγγειλε ουκ ολίγες φορές τους τελευταίους μήνες - οι πρώτες εξαγγελίες για το θέμα είχαν γίνει το φθινόπωρο του 2012 από το βήμα της Βουλής, και οι τελευταίες λίγα εικοσιτετράωρα πριν από τη Χαλκιδική.

Και ενώ σε επίπεδο κεντρικής εξουσίας, η θεσμοθέτηση των farmers market είναι μια χρονοβόρα διαδικασία, η οποία παρά τα όποια προβλήματα φαίνεται να λύνεται μέσα στο αμέσως προσεχές διάστημα με την ψήφιση από τη Βουλή της αντίστοιχης νομοθεσίας, αυτό δεν συμβαίνει όταν στο κάδρο μπαίνει η ιδιωτική πρωτοβουλία.

Ο λόγος για τη Farmers Republic, μια εναλλακτική πρόταση του Δημήτρη Κουτσολιούτσου στα πρότυπα των farmers market. Ο Δ. Κουτσολιούτσος, μετά το Γίνε Αγρότης, αποφάσισε να φέρει ακόμη πιο κοντά τους καταναλωτές με τους παραγωγούς δημιουργώντας την πρώτη στεγασμένη λαϊκή αγορά παραγωγών.

Πρόκειται για μια αγορά που επιδιώκει να φέρει σε άμεση σύνδεση περισσότερους από 150 μικρούς παραγωγούς, τυποποιημένων και νωπών τροφίμων, με τους καταναλωτές κατοίκους της Αττικής, χωρίς μεσάζοντες, αξιοποιώντας στο μέγιστο τη νέα τεχνολογία με on line παραγγελίες και διανομή κατ' οίκον.

Ο Δημήτρης Κουτσολιούτσος μέσω του Farmers Republic, που έχει τη στήριξη venture capitals, ευελπιστεί να δώσει ένα εναλλακτικό εμπορικό κανάλι σε μικρούς παραγωγούς να διαθέτουν τα προϊόντα τους σε χαμηλές τιμές συνδυάζοντας τη φυσική παρουσία σε έναν στεγασμένο χώρο στο Κρυονέρι Αττικής για πιο εύκολη πρόσβαση από την Εθνική Οδό, με τη δική τους εμπορική στέγη στο διαδίκτυο. Όλα αυτά σε 1.200 τ.μ. στεγασμένο χώρο, όπου το Farmers Republic θα λειτουργεί καθημερινά ως παντοπωλείο και κάθε Σάββατο και ως λαϊκή αγορά, ενώ θα διαθέτει και κουζίνα όπου κάποιος θα μπορεί να δοκιμάσει τα προϊόντα.

Το βάπτισμα του πυρός της νέας αυτής πρωτοβουλίας του Δημήτρη Κουτσολιούτσου θα γίνει στις 25 Ιανουαρίου, ενώ το κόστος που θα κληθούν να πληρώνουν οι παραγωγοί θα είναι ένα ημερήσιο εισιτήριο. Σε ό,τι αφορά τον καταναλωτή, η ποικιλία που θα μπορεί να βρει περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, τυροκομικά, αλλαντικά, καθώς και κρέας, μέλι, ξηρούς καρπούς, ζυμαρικά, λάδι, σπιτικά γλυκά, είδη αρτοποιίας κ.ά.

http://www.euro2day.gr/news/economy/article/1173469/erhontai-ta-super-market-ton-agroton.html

ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ , ΜΙΑ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΟΙΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ

άρθρο του Νίκου Οικονόμου

Ο Νίκος  Βραντσής δημοσίευσε ένα υπέροχο κείμενο. Ένα κείμενο νεανικής ελπίδας και ορμής. Για την γενέθλια πόλη του. Μια πόλη που αναμφισβήτητα αγαπά. Όμως όχι απλά δεν άρεσε στον δήμαρχο της Νάουσας, αλλά ο δήμαρχος αυτός  εξανάγκασε τον πατέρα του Νίκου, που είναι αντιδήμαρχος στην πόλη, να παραιτηθεί. Πράγμα που έγινε.

Σας τον αφήνω στη κρίση σας παραθέτοντας αυτούσιο το κείμενο του Νίκου:

«Ξέρετε τι μεγάλο δυστύχημα είναι να μη σου αρέσει η πόλη που αγαπάς; Δυστυχώς εμένα μου συνέβη. Έχει πάψει να μου αρέσει αυτή η πόλη.
Δεν μου αρέσει γιατί όταν πηγαίνω στη βιβλιοθήκη της είμαι μονάχος.
Δεν μου αρέσει γιατί βλέπω αποτσίγαρα στους δρόμους πεταμένα, βλέπω τα εκπληκτικά φυσικά της τοπία βεβηλωμένα, βρώμικα.
Δεν μου αρέσει γιατί όποιον δημιουργικό άνθρωπο έχω συναντήσει, μοιάζει απαρηγόρητος, περιθωριοποιημένος και μόνος, βασανισμένος από τους κανίβαλους που πίνουν, δίχως να εκτιμούν, την φαιά του ουσία.
Δεν μου αρέσει γιατί βλέπω ανθρώπους υποταγμένους στα συντηρητικά βλέμματα , μιας συντηρητικής κοινωνίας. Ανθρώπους που κυνηγούν τα λάθος πράγματα, για να κερδίσουν την εκτίμηση λάθος ανθρώπων.
Δεν μου αρέσει γιατί οι πολιτικοί μας πατριάρχες, ζήτησαν ψήφο για την αξιοπρέπεια ενός τίτλου ή μιας θέσης. Aν ξεγυμνώσεις όμως τους ανθρώπους αυτούς απ’ όλα τούτα τα αξιώματα, θα δεις ότι πολύ λίγοι θα έχουν εκείνη την ποιότητα της αξιοπρέπειας που δίνει η ελευθερία του να μην είσαι τίποτα.
Δεν μου αρέσει γιατί ο πολίτης της συνδέει την πολιτική με τους πολιτικούς.
Δεν μου αρέσει γιατί δεν βλέπω ανθρώπους να ονειρεύονται. Και όσοι το έκαναν, έχασαν τη σπιρτάδα από τα μάτια τους, γιατί προτίμησαν τη σιωπή από τη μοναξιά.
Δεν μου αρέσει η θλίψη, η μιζέρια που αποπνέει αυτή η πόλη.
Eσύ, αλήθεια, δεν ταυτίζεσαι μαζί μου;

Ίσως είσαι απλά από αυτούς που έπαψαν να μάχονται. Εκείνους τους συμβιβασμένους που από καιρό γνωρίζουν τη θλιβερή κατάσταση μα αρνούνται να τη παραδεχτούν, γιατί δεν έχουν επιλογή. Νομίζοντας πως είναι φυλακισμένοι σε μια κόλαση που είναι αδύνατον να αλλάξει, προσπαθούν να σκαρφιστούν τρόπους για να αποσπάσουν την προσοχή τους. Αντί να παλέψουν για να αλλάξουν την πόλη αυτή, μεμψιμοιρούν ή απλά μεθούν και ταξιδεύουν σε απραγματοποίητους πόθους και απωθημένα θέλω. Ίσως έπαψες να νοιάζεσαι.

Ίσως είσαι από εκείνους τους δειλούς που αρνούνται να αγκαλιάσουν το νέο, γιατί φοβούνται την κοινωνική κατακραυγή. Γιατί ξέρουν πως ως κομμάτι του παλιού, ίσως δυσκολευθούν να βρουν μια θέση στο καινούριο όταν και αν αυτό εδραιωθεί. Ακόμα και η θέση του μεμψίμοιρου στην πόλη τούτη είναι μια θέση. Μια θέση, θα έλεγα, που έχει και μια αίγλη, διότι δίνει την εντύπωση πως ο αρνητισμός κρύβει και μια αντιπρόταση, η οποία όμως στην ουσία δεν υπάρχει. Στην πραγματικότητα η θέση σου είναι μια θέση δειλίας. Η δειλία της απάθειας. Διότι αν πάψει να υπάρχει αυτό για το οποίο παραπονιέσαι, θα χάσεις την ταυτότητά σου, θα χάσεις αυτό που σου δίνει νόημα.

Εκτός αν είσαι από κείνους που γνωρίζουν το κενό τους, μα δε ξέρουν πώς να το γεμίσουν. Σε σένα χρειάζεται ένας στόχος, και μια πελώρια προσπάθεια ώστε να σε κάνουμε να πιστέψεις στον εαυτό σου, να πιστέψεις πως είσαι ικανός να αλλάξεις, έστω λίγο, τα πράγματα. Αρκεί να προσπαθήσεις.

Ίσως είσαι από αυτούς που συνεχίζουν μονάχοι, μια μάχη σιωπηλή. Μα η μάχη που δίνεις είναι για να διατηρήσεις το όνειρό σου, τον πόθο σου και τη σπιρτάδα στο δικό σου βλέμμα. Έπαψες να μάχεσαι για μια αλλαγή συλλογική. Μετά από κάθε προσπάθεια συνάντησες την αδιαφορία, την προδοσία. Και πληγώθηκες. Οπισθοχώρησες στο προσωπικό, ιδιωτικό σου χώρο, για να τον σώσεις από τη φθορά. Εσύ σίγουρα τώρα που με διαβάζεις στον ζεστό, μοναχικό και ασφαλή σου χώρο, νιώθεις μια φλόγα που ανάβει τα σωθικά σου, κατανοώντας πως υπάρχουν και άλλοι σαν εσένα, και αναζητάς τώρα τρόπο να τους συναντήσεις για να σκαρφιστείτε μαζί τα παιχνιδίσματα που θα μπορούσαν να απελευθερώσουν την οργισμένη δημιουργία που συσσωρεύατε στην σιωπή της ιδιώτευσης.

Η μικρή εσωστρεφής μας πόλη είναι μια πόλη σκληρή. Πολύ σκληρή. Μια πόλη αυτάρεσκη και αλαζονική, που εγκλωβισμένη στον μικρόκοσμό της, νομίζει πως είναι ξεχωριστή. Δυστυχώς κάνει λάθος. Για να γίνει μια πόλη ξεχωριστή πρέπει να παλέψει. Και πάει καιρός που η πόλη αυτή έχει παρατήσει τα όπλα. Πάει καιρός που η πόλη αυτή έχει παραδοθεί, διολισθαίνοντας σε μονοπάτια που πολύ εύγλωττα απεικόνισε ο Λάνθιμος στον Κυνόδοντά του.

Ζητούνται, λοιπόν επικίνδυνοι άνθρωποι, να ταράξουν τη σιωπή. Ζητούνται άνθρωποι να βάλουν ένα μεγάλο στοίχημα. Να δώσουν μια μάχη ενάντια σε συντηρητικούς «ηγέτες» και συντηρητικούς πολίτες. Ενάντια σε μια βαθιά θεμελιωμένη λογική.

Επικίνδυνοι, ανικανοποίητοι με την υπάρχουσα σήψη και παρακμή, ονειροπόλοι, θρασύτατοι και αλλόφρονες, των οποίων η ψυχή και η σκέψη βράζει. Αυτούς έχει ανάγκη η πόλη.

Αυτοί πρέπει να δώσουν το παρόν. Απ’ τους υπόλοιπους ζητώ απλά να μην σταθούν εμπόδιο.»

Νίκος Βραντσής


Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε τοπική εφημερίδα, της Νάουσας, "ΝΕΟΙ ΚΑΙΡΟΙ" .
Πόσα κοινά προβλήματα έχουν οι νέοι της Αίγινας με το νεαρό της επιστολής;
Κατά την ταπεινή μου άποψη πολλά. Χαίρομαι που ένας νέος τόλμησε και μίλησε δίνοντας το στίγμα του , καταθέτοντας τους προβληματισμούς του. Όλα στην ζωή έχουν ένα τίμημα γι' αυτόν ήταν ίσως ακριβό.
 Πιστεύω ότι υπάρχει μια μεγάλη απόσταση από το να μη συμφωνώ με κάποιον από το να τον φιμώνω. Θα μάχομαι μέχρι τέλους για να έχει ο άλλος το δικαίωμα της γνώμης του όσο και αν δεν μου αρέσει αυτό.  Αυτό το παράδειγμα οφείλει η δική μου γενιά να παραδώσει στους νεότερους. Να δώσει βήμα στην νεολαία να εκφραστεί κι  όχι να την φιμώνει και να τιμωρεί τους γονείς της. Νομίζω πως  έχουμε ξεφύγει από κάθε μέτρο πλέον.
Η νεολαία είναι αυτή που θα οδηγήσει  την  Ελλάδα με όλες τις πόλεις και τα χωριά της σε νέους ορίζοντες πιο φωτεινούς. Η νεολαία είναι αυτή έχει την ενέργεια έχει το όραμα αρκεί να την αφήσουμε να τα  βγάλει.
\Στην Αίγινα έγιναν δυο πολύ καλές εκδηλώσεις από το AIGINA RISING το "Κάνε μια ευχή" και το "ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΤΗΝ ΠΟΛΗ"  το τελευταίο έδινε βήμα στους νέους να φανταστούν την πόλη. Η εκδήλωση ήταν πολύ καλή  . Όμως βγήκαν οι μεμψειμόροι που λέει ο Νίκος και προσπάθησαν να το μειώσουν . Αυτό έγινε γιατί οι μεμψειμόροι δνε έχουν τις δυνατότητες (πνευματικές και σωματικές) να δημιουργήσουν και να παράγουν έργο.

ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΤΕ  ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΤΕ  ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΛΗ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΣΑΣ ΑΝΗΚΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ...

Χέρι - χέρι τουρισμός και αγροτική ανάπτυξη

Την προώθηση λύσεων εντός του 2014, που θα τονώσουν την αγροτική ανάπτυξη και τον τουρισμό και τη στενή συνεργασία ανάμεσα στο υπουργείο Τουρισμού και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, υπογράμμισε η υπουργός Τουρισμού κυρία Ολγα Κεφαλογιάννη, μιλώντας σε εκδήλωση για την καταχώρηση 100 ελληνικών αγροτικών προϊόντων, ως Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) ή Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ενδειξης (ΠΓΕ). Την εκδήλωση διοργάνωσε το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων σε συνεργασία με την Ε.Ε. και με την αρωγή του Εθνικού Αγροτικού Δικτύου.

«Στόχος του υπουργείου Τουρισμού είναι μέσα από την προώθηση των ποιοτικών ελληνικών προϊόντων να ενισχυθεί ο τουρισμός προσελκύοντας κάθε χρόνο περισσότερους και διαφορετικούς επισκέπτες», τόνισε η υπουργός, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι «μακροπρόθεσμα η συνεργασία των δύο υπουργείων θα συμβάλλει στην ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής, την ποιοτική αναβάθμισή της και τη μόνιμη πλέον αξιοποίησή της».

Νωρίτερα το πρωί της Πέμπτης, σε συνέντευξη τύπου σε ξένους δημοσιογράφους οι οποίοι καλύπτουν θέματα Ευρωπαϊκής Ενωσης στο Ζάππειο, η υπουργός αναφέρθηκε στις προτεραιότητες της ελληνικής προεδρίας στον τομέα του τουρισμού. Ειδικότερα υπογράμμισε τη σημασία του θαλάσσιου τουρισμού και της κρουαζιέρας για την ελληνική και την ευρωπαϊκή οικονομία, ανακοινώνοντας τη διοργάνωση συνεδρίου στις 10 και 11 Μαρτίου.


Η ελληνική προεδρία θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση και στη βελτίωση του καθεστώτος χορήγησης θεωρήσεων σε πολίτες τρίτων χωρών που θέλουν να επισκεφθούν ευρωπαϊκές χώρες. Στο πλαίσιο αυτό η Επιτροπή πρόκειται να επεξεργασθεί πρόταση αλλαγών του τρόπου χορήγησης βίζας και θα κατατεθούν προτάσεις στα μέσα Μαρτίου. Απαντώντας επίσης σε ερωτήσεις ξένων δημοσιογράφων επανέλαβε ότι η Ελλάδα είναι απολύτως ασφαλής χώρα για όλους τους επισκέπτες της, ενώ σημείωσε ότι το 2014 αναμένεται αύξηση του αριθμού των τουριστών, με βάση τις προκρατήσεις, καθώς και στον στόχο για προώθηση της Ελλάδας ως προορισμού δώδεκα μήνες το χρόνο.  

tovima.gr

Πρόκληση Spiegel: Η Ελλάδα είναι όπως το Αφγανιστάν

Πρόοδο, έστω και μικρή, στα δημοσιονομικά μεγέθη στην Ελλάδα διαπιστώνει το Spiegel και ταυτοχρόνως κάνει σκληρή και προκλητική επίθεση μιλώντας για ανυπαρξία κράτους και παρομοιάζοντας την Ελλάδα με το Αφγανιστάν.
Οι αρθρογράφοι του γερμανικού περιοδικού πιστώνουν στην Ελλάδα τη βελτίωση ορισμένων οικονομικών δεικτών, ωστόσο αποφαίνονται ότι «πίσω από αυτούς τους αριθμούς η Ελλάδα παραμένει αυτό που ήταν: μία χώρα χωρίς κράτος, τουλάχιστον χωρίς αποτελεσματικό κράτος». Όπως επισημαίνεται, όποιος έχει σαφή εικόνα της διοίκησης, της δικαιοσύνης και της πολιτικής στην Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει να αμφιβάλλει ότι η Ελλάδα θα εξυγιανθεί κάποτε».
Για στασιμότητα στο πεδίο της δημοσιονομικής εξυγίανσης στην Ελλάδα κάνει λόγο το Spiegel με τίτλο «Ο κατά φαντασίαν θεραπευμένος» δίπλα σε φωτογραφία του Αντώνη Σαμαρά.
Το γερμανικό περιοδικό αναφέρεται στη μετακίνηση του εντεταλμένου της γερμανικής κυβέρνησης για την ελληνογερμανική συνεργασία σε επίπεδο δήμων και κοινοτήτων, Χανς-Γιοακίμ Φούχτελ, από το υπουργείο Εργασίας στο υπουργείο Αναπτυξιακής Βοήθειας και διερωτάται: «Η Ελλάδα, το πλήρες μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης, μία αναπτυσσόμενη χώρα; Μάλιστα ένα 'χρεοκοπημένο κράτος' (failed state) όπως το Αφγανιστάν και σύντομα ίσως και το Πακιστάν»;
Το Spiegel σημειώνει ότι η μετακίνηση του Φούχτελ αποτελεί ενδεχομένως μία σύμπτωση στις ανακατατάξεις που επέφερε ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού». Ωστόσο, όπως επισημαίνει, αυτή η σύμπτωση «πέφτει στο μάτι» με αφορμή την ανάληψη της ευρωπαϊκής προεδρίας από την Ελλάδα την 1η Ιανουαρίου.

Το Spiegel υπογραμμίζει ότι παράγοντες των Βρυξελλών εκτιμούν ότι η Ελλάδα ενδέχεται να χρειαστεί από το 2015 ένα ακόμη πρόγραμμα βοήθειας 8 έως 10 δισ. ευρώ.
«Ωστόσο, ο Αντώνης Σαμαράς υπόσχεται με αυτοπεποίθηση μία προεδρία 'της ελπίδας', μιλώντας φυσικά για τη χώρα του, η οποία φέρει μαζί της για το διάστημα της εξάμηνης προεδρίας έναν θετικό απολογισμό».
Όπως σχολιάζει το γερμανικό περιοδικό, οι 'θετικοί απολογισμοί' από ελληνικής πλευράς «εξυπηρετούν τις περισσότερες φορές ως πάτημα για την επόμενη διεκδίκηση –αυτή τη φορά μίας δεύτερης απομείωσης χρέους».

http://www.imerisia.gr

Η Ελλάδα 66 χρόνια πίσω

Το 1947, ο Πωλ Πόρτερ, επικεφαλής της Επιτροπής για την Αμερικανική βοήθεια στην Ελλάδα, επισκέφθηκε τη χώρα προκειμένου να υποβάλει τα συμπεράσματά του. Συνέταξε τη γνωστή έκθεση ή Μνημόνιο Πόρτερ. Σε αυτή την έκθεση, περιγράφεται η Ελλάδα πριν από 66 χρόνια. Οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, οι εφοπλιστές και βέβαια ο απλός κόσμος. Διαβάστε τα συμπεράσματα του Πόρτερ και βρείτε τις διαφορές με σήμερα. Η Ελλάδα είναι 66 χρόνια πίσω.
Γράφει ο Πόρτερ.
«Απ" ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολι­τική πρακτική από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος. [...] στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μίας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.
Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οι­κονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο. Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.
Τα συμφέροντα των εφοπλιστών προστατεύονται επίσης με σκανδαλώδη τρόπο. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία ανθεί στην εποχή μας και οι εφοπλιστές κερδίζουν τεράστια ποσά, αλλά το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος δεν απο­κομίζει κανένα όφελος απ" αυτό. Οι μισθοί των ναυτικών γυρίζουν στην Ελ­λάδα, αλλά οι εφοπλιστές ασφαλίζουν το μεγαλύτερο μέρος των κερδών τους στις ξένες χώρες.
Κάθε επιχείρηση θα έπρεπε να πληρώνει μια σημαντική εισφορά στο κρά­τος, κάτω από την προστασία του οποίου λειτουργεί. Αυτό ισχύει κατά κύριο λόγο για την περίπτωση των εφοπλιστών, που τα μεγαλύτερα κέρδη τους προέρχονται από τα «Λίμπερτι», τα οποία τους παραχώρησε η αμερικανική Ναυτική Αποστολή με την εγγύηση του ελληνικού κράτους.
Η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας - οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στις Κάννες, στο Σαιν Μόριτς και στην αθηναϊκή πλατεία Κολωνακίου - θα ενεργοποιηθεί. Οι περισσότεροι απ" αυτούς είναι άνθρωποι πολύ γοητευτικοί, που μιλάνε πολύ καλά τ" αγγλικά. Είναι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν την αμερικανική αποστολή για τα δικά τους συμφέροντα. Θυμάμαι ακόμα ένα από τα πιο επίσημα γεύματα ενός από τους σημαντι­κότερους τραπεζίτες, που με είχε καλέσει στη βίλα του των Αθηνών. Είχε τρεις σερβιτόρους με λιβρέα, μια ποικιλία απ" τα πιο φίνα κρασιά και φα­γητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ένας από τους αντιπροσώπους της κλίκας που ανέφερα άρχισε να εξυμνεί τις ομορφιές της ζωής κοντά στη θάλασσα, καθώς και τις χαρές των αρι­στοκρατικών σπορ.
Η αντίθεση ανάμεσα στο γεύμα αυτό και στα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά τρομερή.
Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ" αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα.
Υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία εις το βιοτικόν επίπεδον και τα εισοδήματα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδο­σκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς. Εν τω μεταξύ αι λαϊκαί μάζαι περνούν μιαν αθλίαν ζωή. Οι κερδίζοντες είναι σχετικώς ολίγοι τον αριθμόν και ο συνολικός πλούτος των, περιερχόμενος εις τό σύνολον του πληθυσμού θα επέφερεν ελάχιστην βελτίωσιν των γενικών συνθηκών διαβιώ­σεως. Αλλ" ο πολυτελής τρόπος ζωής των εν μέσω της πτώχειας συντείνει εις το να εξοργίζη τας μάζας και να υπογραμμίζη την δυστυχίαν των πτωχών.
Δύο και ήμισυ έτη μετά την απελευθέρωσιν η Ελλάς ευρίσκεται εις μί­αν κατάστασιν νεκρώσεως παρά την ούσιαστικήν έξωτερικήν βοήθειαν και την αρμοδίαν εξωτερικήν καθοδήγησιν. Εις ολόκληρον την χώρα, απ΄ άκρου εις άκρη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον - μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία προς το παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίαι δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχαι δεν αποθηκεύουν προμήθειες.»

Έτσι «ψεκάζουν» τους Έλληνες

Όσοι αφελείς εξακολουθούν να κοιτάζουν τον ουρανό για να δουν από που τους ψεκάζουν, καλύτερα να γυρίσουν το κεφάλι τους ίσια μπροστά στις οθόνες των τηλεοράσεων, στις οθόνες των υπολογιστών, στους ραδιοφωνικούς δέκτες και στις εφημερίδες του συστήματος. Το δηλητήριο δεν εισέρχεται στον οργανισμό από τη μύτη, αλλά από τα μάτια και τα αυτιά.

Όσοι απορούν για ποιο λόγο έχουν αδρανοποιηθεί Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι στον καναπέ τους, παρά την...ολοφάνερη εξαθλίωση των ίδιων και του ξεπουλήματος της πατρίδας τους, θα πρέπει επειγόντως να ανοίξουν ένα βιβλίο προπαγάνδας και να ανατρέξουν στο κεφάλαιο για τον «πόλεμο νεύρων».

Εκεί θα μάθουν ότι το νευροψυχικό σύστημα του ανθρώπου έχει δύο πόλους, έναν θετικό και έναν αρνητικό. Ο θετικός πόλος κυριαρχείται από θετικά συναισθήματα (αυτοπεποίθηση, αισιοδοξία, χαρά, διάθεση για δράση, ικανοποίηση κ.λ.π.). Ο αρνητικός πόλος κυριαρχείται από αρνητικά συναισθήματα (απελπισία, απαισιοδοξία, λύπη, κατάπτωση, απογοήτευση κ.λ.π.). Σε ένα φυσιολογικό άτομο, μεταξύ αυτών των δύο πόλων, υπάρχει σχετική ισορροπία, οπότε το άτομο βρίσκεται σε νευροψυχική ισορροπία. Αν όμως φορτίσουμε υπερβολικά τον έναν από τους δύο πόλους ή ακόμα χειρότερα, φορτίζουμε συνεχώς και εναλλάξ τους δύο πόλους (πόλεμος νεύρων), τότε έχουμε σπάσιμο της νευροψυχικής ισορροπίας και το άτομο καταρρέει. Αυτή η κατάρρευση συνεπάγεται αναστολή των φυσιολογικών ανακλαστικών του ατόμου και το άτομο περιέρχεται σε αδιαφορία και σε αδυναμία αντίστασης. Το άτομο κουράζεται, εξαντλείται και αποδέχεται χωρίς μάχη την ήττα του. Αποζητά δε τη λύτρωση, από τη διαταραχή που έχει υποστεί, είτε στην αυτοκτονία, είτε στην παράδοση άνευ όρων στον «δαμαστή» του.

Ο πόλεμος νεύρων είναι η πιο αποτελεσματική τεχνική της προπαγάνδας ενός καθεστώτος ή ενός επιτιθέμενου εχθρού για την εξουδετέρωση ενός ολόκληρου λαού. Αυτό ακριβώς είναι το «ψέκασμα» που μας κάνουν αυτή την περίοδο. Οι συνεχείς εναλλαγές μεταξύ τρόμου και εφησυχασμού έχουν σπάσει κυριολεκτικά τα νεύρα μας  και έχουν μετατρέψει το ψυχονευρωτικό τους σύστημα σε ένα συνεχές εκκρεμές, μεταξύ των δύο πόλων, μέχρι την πλήρη καθυπόταξη.

Σε αυτό εδώ το πειραματικό εργαστήρι της παγκοσμιοποίησης, τα ζούμε όλα. Ακούμε για κούρεμα καταθέσεων, για εκποίηση των σπιτιών και των περιουσιών μας που μας τρομάζει και μας πανικοβάλει και αμέσως μετά ακούμε καθησυχαστικές δηλώσεις που μας κάνουν να εφησυχάζουμε . Το ίδιο συμβαίνει με το νόμισμα, με τις απολύσεις, με τους μισθούς και τις συντάξεις, με τα διάφορα email της τρόϊκας, με την απόλυτη χρεοκοπία από το ένα μέρος και τα διάφορα «τούνελ αισιοδοξίας» από το άλλο και πάει λέγοντας

Με τις μεγάλες δόσεις τρόμου από το ένα μέρος και με τις δήθεν διαψεύσεις και τις καθησυχαστικές δηλώσεις από το άλλο, έχουν καταφέρει να σπάσουν το ψυχονευρωτικό μας σύστημα και να μας αδρανοποιήσουν. Και όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν αν το σύστημα δεν είχε στα χέρια του τα ΜΜΕ. Το ίδιο συμβαίνει και με το κατευθυνόμενο (και όχι το ελεύθερο) διαδίκτυο, όπου ρίχνεται από το καθεστώς μια δήθεν τρομακτική «είδηση» η οποία αφελέστατα πολλαπλασιάζεται από επιτήδειους και άσχετους με την επικοινωνία πολίτες, διευκολύνοντας την προπαγάνδα του καθεστώτος.

Στην προπαγάνδα του σπασίματος των νεύρων, που ακυρώνει τα άτομα, θα πρέπει να προστεθεί επιπλέον η τεχνική του «διαίρει και βασίλευε», με την οποία το καθεστώς στρέφει έντεχνα τη μια κοινωνική τάξη εναντίον της άλλης.

 Είναι αδιανόητο, είναι εξωφρενικό και απίστευτο, οι πολίτες να εξακολουθούν να παραμένουν αδρανείς μπροστά σε όλα αυτά που συμβαίνουν σε Ελλάδα και Κύπρο. Έχουμε υποστεί την απόλυτη μετάλλαξη και πήραμε διαζύγιο από την ένδοξη ιστορία μας και τους ηρωικούς αγώνες των προγόνων μας. Με την αδράνεια μας είμαστε καταδικασμένοι να συνεχίσουμε να βιώνουμε την Δημοκρατική Δικτατορία, τον Κοινοβουλευτικό Φασισμό και τον Κομματικό Ολοκληρωτισμό και να οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στην καθυπόταξη μας στα ξένα συμφέροντα. Ας ξυπνήσουμε επιτέλους, το χρωστάμε στους ήρωες μας, το χρωστάμε στα παιδιά μας που έχουν κάθε δικαίωμα να συνεχίσουν να ζουν στη γη των προγόνων τους.  

http://omirosalexandrou.blogspot.com.

Πως φορολογούνται τα εισοδήματα από ενοίκια

Αλλάζει δραστικά το 2014 ο τρόπος που φορολογούνται τα εισοδήματα από ακίνητα. Πλέον, τα έσοδα αυτά φορολογούνται αυτοτελώς, με συντελεστή 11% ή 33%.
Στον τελευταίο νόμο 4172/2013 τα εισοδήματα από ενοίκια αναφέρονται στο Κεφάλαιο Ε ως εισόδημα από κεφάλαιο, ενώ στο άρθρο 39, ως εισόδημα από ακίνητη περιουσία. Συγκεκριμένα ο νόμος αναφέρει τι θεωρείται ως εισόδημα από κεφάλαιο : «Το εισόδημα από κεφάλαιο περιλαμβάνει το εισόδημα που αποκτά ένα φυσικό πρόσωπο και προκύπτει στο φορολογικό έτος σε μετρητά ή σε είδος, με τη μορφή μερισμάτων, τόκων, δικαιωμάτων, καθώς και το εισόδημα από ακίνητη περιουσία.». Η αυτοτελής φορολόγηση των ενοικίων, έχει θεσμοθετηθεί από το 2012 και θα αφορά και τα εισοδήματα του 2013.
Είναι μία από τις μεγάλες φορολογικές αλλαγές που φέρνει η νέα χρονιά, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και ο Ενιαίος Φόρος Ακινήτων αλλά και το γενικό περιουσιολόγιο.Η φορολόγηση των ενοικίων, ως αυτοτελής, ακολουθεί τον κάτωθι πίνακα:

Ετήσιο εισόδημα από ακίνητη περιουσία: Συντελεστής φόρου:

έως και 12.000 ευρώ                             11%

άνω των 12.000 ευρώ                              33%

Δηλαδή μέχρι 12.000 ευρώ το χρόνο σύνολον ενοικίων εφαρμόζεται το 11%, ήτοι 1.320 το ανώτερο σε φόρο και για 12.000 ευρώ και πάνω 33% συντελεστής. Με ένα παράδειγμα, αν πχ κάποιος εισπράττει 17.000 ευρώ ενοίκια το χρόνο, θα φορολογηθεί με 11% για τα πρώτα 12.000 ευρώ, ήτοι 1.320 ευρώ και 33% για τα επόμενα 5.000 ευρώ ήτοι 1.650 ευρώ με συνολική επιβάρυνση 2.970 ευρώ.Αν σε αυτό υπολογισθεί και η προκαταβολή φόρου η οποία πλέον εφαρμόζεται χονδρικά σε όλα τα εισοδήματα εκτός των μισθωτών και συνταξιούχων, τότε σε πρώτη εφαρμογή των παραπάνω, ο φορολογούμενος θα πρέπει να προσθέσει ακόμη 55% επί του φόρου δηλαδή μια εκροή 4.417 ευρώ, μια πολύ σημαντική επιβάρυνση, αλλά και 2% επιβάρυνση από την εισφορά αλληλεγγύης δηλαδή άλλα 340 ευρώ, με τελικό ποσό πληρωμής στα 4.800 ευρώ! Φυσικά, τουλάχιστον το ποσό της προκαταβολής θα συμψηφισθεί στο επόμενο φορολογικό έτος. Πρέπει να σημειωθεί φυσικά ότι η αυτοτελής φορολόγηση ισχύει και για τα ενοίκια του 2013 που θα δηλώσουμε σε 3-4 μήνες αλλά με συντελεστή 10% στη χαμηλή κλίμακα.
Το πιο πάνω καθεστώς έρχεται να διανθιστεί με μερικές ακόμη ρυθμίσεις οι οποίες αναμένονται μέσα στο 2014. Βασική ρύθμιση είναι η εκχώρηση των ανείσπρακτων ενοικίων στην εφορία, καθώς με τέτοιου ύψους επιβαρύνσεις θα είναι καταστροφικό να ζητούνται ποσά τα οποία δεν έχουν ποτέ εισπραχθεί. Όμως η ρύθμιση που θα αλλάξει πολλά και θα βοηθήσει την διαδικασία και των ανείσπραχτων ενοικίων θα είναι η ηλεκτρονική καταχώρηση των συμβολαίων μίσθωσης σε ειδική εφαρμογή στο Taxis η οποία αναμένεται το 2014. Αν λειτουργήσει η εφαρμογή αυτή το 2014, τότε από το 2015 η ΓΓΠΣ θα συμπληρώνει αυτόματα στα έντυπα των δηλώσεων τα εισοδήματα από ενοίκια, αρκεί να έχουν γίνει σωστά οι εισαγωγές των δεδομένων.
Ποιους όμως ευνοεί και ποιους όχι ο νέος τρόπος φορολόγησης; Ευνοημένοι λογικά θα είναι οι έχοντες υψηλά εισοδήματα από ενοίκια, καθώς σε ότι κλιμάκιο και να είναι, ο ανώτερος συντελεστής φορολογίας των ενοικίων είναι το 33% ενώ αν τα ενοίκια προστίθεντο στο συνολικό δηλωθέν εισόδημα τότε ο ανώτερος συντελεστής φορολόγησης θα έφθανε το 45%. Άρα μιλάμε για μια ελάφρυνση 12 μονάδων στο συντελεστή. Στο χαμηλότερο επίπεδο και μέχρι 12.000 ευρώ, χωρίς αφορολόγητο όριο και με προκαταβολή φόρου, θα υπάρχουν οι σημαντικότερες επιβαρύνσεις αναλογικά με τα χρήματα που εισπράττουν.

http://www.imerisia.gr

ΤΗΝ ΣΚΥΤΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΗΡΕ Ο ΚΑΡΕΛΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟ

του Νίκου Οικονόμου
Πολύς ντόρος γίνεται με τις 14 παροχές προς το προσωπικό της επιχείρησης οι οποίες ανακοινώθηκαν χθες. Η συγκεκριμένη εταιρεία, ακολουθώντας πολιτική παροχών προς τους εργαζόμενους (αλλά και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας), κατάφερε το 2013 να βελτιώσει τις οικονομικές της επιδόσεις. Ας τα βλέπουν αυτά άλλοι εργοδότες που πιστεύουν ότι ο μοναδικός τρόπος για να ξεπεράσουν την κρίση, είναι να κουτσουρέψουν μισθούς και εργασιακά δικαιώματα.
Η εταιρεία αυτή είναι η καπνοβιομηχανία ΚΑΡΕΛΙΑΣ.*
Διαβάζοντας εχθές το βιβλίο ΕΚ ΠΕΙΡΑΙΩΣ του Διονύση Χαριτόπουλου στην σελίδα 69 γίνεται αναφορά σε μιά άλλη (ελληνική τότε) καπνοβιομηχανία την ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ . Γράφει ο συγγραφέας "Οι Παπαστράτοι  ήταν εργοδότες με φιλότιμο, πλήρωναν καλά μεροκάματα και νοιάζονταν για τους ανθρώπους τους. "  Από τον ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟ ξεκίνησε προπολεμικά το δώρο Χριστουγέννων και συνεχίστηκε μεταπολεμικά όπου ξεκίνησε και το  δώρο Πάσχα. Οι Παπαστράτοι ξεκίνησαν την Παιδική Στέγη την έφτιαξαν στην Αγία Σοφία (είναι στην οδό Μαυρομιχάλη). Κάθε χρόνο πάντρευαν 20 εργάτριες στην αυλή του εργοστασίου με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Χρηματικό ποσό σε κάθε ζευγάρι νιόπαντρο. Τα καλοκαίρια έβαζαν τις Κυριακές  τα πουλμαν της εταιρείας και πήγαιναν τους εργάτες εκδρομές.Μερικές φορές πήγαινα εκδρομές σε κοντινά νησιά.
Το να ήσουν υπάλληλος στον Παπαστράτο, πριν μερικά χρόνια, ήταν καλύτερα και από δημόσιο υπάλληλο . Το έχω ζήσει αυτό με συγγενείς που έβαλαν μέσο για να μπούν τότε στην δουλειά. Τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα ο ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ έχει εξαγοραστεί από την  PHILIP MORRIS και τα δεδομένα έχουν αλλάξει προς το χειρότερο.
Μιας και έκανα αναφορά στις ελληνικές καπνοβιομηχανίες ας κάνω μια αναφορά στο τι έκανε η PHILIP MORRIS .
Ο Σύνδεσμος Πρατηριούχων Τσιγάρων Αττικής καταγγέλλει την κίνηση της καπνοβιομηχανίας, ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ – PHILIP MORRIS, να βάλει «λουκέτο» σε 130 πρατήρια τσιγάρων σε όλη την Ελλάδα. Που οφείλεται αυτό στο ότι η Παπαστράτος-Phillip Morris, που από τις 31 Μαΐου 2013 εφαρμόζει το σύστημα αποκλειστικής διανομής, διακόπτοντας τη συνεργασία της με τα υπόλοιπα πρατήρια τσιγάρων. Αποτέλεσμα ήταν να ακολουθήσουν αυτή την πολιτική και άλλες εταιρείες η Αθανασίου, η Imperial και η BAT που μαζί με την ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ – PHILIP MORRIS κατέχουν περί το 90% της αγοράς θα συνεργάζονται πλέον κατ” αποκλειστικότητα με ελάχιστους χονδρέμπορους, αφήνοντας ουσιαστικά τους υπολοίπους χωρίς αντικείμενο. Με αυτή την κίνηση έκλεισαν περίπου 120 πρατηριούχοι και χάθηκαν 1000 θέσεις εργασίας. Για όλα αυτά που αναφέρω δεν είδατε τίποτα στις ειδήσεις των μεγάλων καναλιών και φυσικά τίποτα στις εφημερίδες. Τα ποσά της διαφήμισης είναι μεγάλα για αυτό μούγκα σε ένα τόσο σοβαρό θέμα.
 Συμπέρασμα στηρίζουμε τις ελληνικές καπνοβιομηχανίες που μας στηρίζουν που στηρίζουν έμπρακτα τον Έλληνα πολίτη και εργάτη. Κάνουμε ΕΜΠΑΡΓΚΟ σε αυτούς που δεν μας σέβονται την περίοδο της κρίσης και κοιτάνε μόνο αριθμούς και όχι ανθρώπους.
 Η ελληνική καπνοβιομηχανία έδειξε το κοινωνικό πρόσωπο της από τον ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟ την σκυτάλη πήρε τώρα η καπνοβιομηχανία ΚΑΡΕΛΙΑΣ.

Τεράστια η λίστα αναμονής στα Κοινωνικά Παντοπωλεία

Η Κατερίνα Τσικρικά μόλις είχε βάλει και τα τελευταία ψώνια μέσα στο πράσινο καρότσι της και ετοιμάζεται να βγει από το Κοινωνικό Παντοπωλείο Πειραιά. Γάλα, κοτόπουλο, καθαριστικά ξεπροβάλλουν μέσα από τις σακούλες. Θα ξαναέρθει σε μία εβδομάδα για να γεμίσει πάλι το καρότσι της.

Η Τσικρικά έχει πέντε παιδιά, είναι χωρισμένη και άνεργη. Το επίδομα των περίπου 300 ευρώ που λαμβάνει ως πολύτεκνη δεν της επιτρέπει να ψωνίσει τα απαραίτητα από τα σούπερ μάρκετ. Τα Κοινωνικά Παντοπωλεία είναι αυτά που της δίνουν τα ψώνια της εβδομάδας της δωρεάν. «Κάνω τον σταυρό μου που υπάρχει αυτή η βοήθεια», λέει η Τσικρικά. Τα Κοινωνικά Παντοπωλεία είναι μία πρωτοβουλία που είχε ξεκινήσει λίγο πριν από την κρίση, το 2007, από την εταιρεία «Μαρινόπουλος». Τότε κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί τι ζήτηση θα είχαν τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Σήμερα, έξι χρόνια μετά το πρώτο παντοπωλείο στην Αθήνα, η εταιρεία «Μαρινόπουλος» άνοιξε άλλα δύο, το ένα στον Πειραιά και το άλλο στη Θεσσαλονίκη, με σκοπό οικογένειες που δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες να κάνουν τα ψώνια ενός ορισμένου ποσού κάθε εβδομάδα, ανάλογα με τις ανάγκες τους και το μέγεθος της οικογένεια τους, δωρεάν.

Για να μπορέσει κανείς να συμμετάσχει στο πρόγραμμα του Κοινωνικού Παντοπωλείου πρέπει να προταθεί από τις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου όπου ανήκει. Αυτή τη στιγμή, 944 οικογένειες επισκέπτονται τα κοινωνικά παντοπωλεία κάθε εβδομάδα, αλλά η λίστα αναμονής είναι τεράστια και μεγαλώνει συνεχώς, ενώ η ίδια η εταιρεία δεν έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει περισσότερες οικογένειες αυτή τη στιγμή.

Στα γραφεία της οργάνωσης «Μαζί για το Παιδί», το τηλέφωνο δεν σταματάει να χτυπάει. «Είναι εφιαλτικό πόσο έχουν αυξηθεί οι άνθρωποι που μας ζητούν τρόφιμα και όχι παιχνίδια, ρούχα ή χρήματα για θέρμανση, όπως συνήθιζαν μέχρι πέρυσι», λέει ο Ιωάννης Παπαδάτος, διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας στο Νοσοκομείο Παίδων και μέλος της οργάνωσης «Μαζί για το Παιδί». «Δεν μπορούσαμε να μείνουμε απαθείς, έπρεπε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό», λέει ο κ. Παπαδάτος και το κάτι δεν αργεί να γίνει. Το «Μαζί για το Παιδί» αποφασίζει να συνεργαστεί με τα Κοινωνικά Παντοπωλεία για να βοηθήσει περισσότερες οικογένειες που έχουν πρόβλημα επιβίωσης. Τον συναντάμε έξω από ένα κατάστημα Carrefour, το οποίο μαζί με τα καταστήματα Public θα είναι προς το παρόν τα σημεία πώλησης καρτών 5 και 20 ευρώ που προορίζονται για να εξυπηρετήσουν νέες οικογένειες οι οποίες περιμένουν στη λίστα αναμονής των Κοινωνικών Παντοπωλείων. «Ο κόσμος που θα αγοράζει κάρτες θα υιοθετεί με αυτόν τον τρόπο μία οικογένεια», λέει ο Παπαδάτος και με τη λέξη υιοθεσία εννοεί ότι κάποιος, με μόλις 5 ευρώ μπορεί να ταΐσει μία οικογένεια την ημέρα. Η αγορά της κάρτας από τα συγκεκριμένα καταστήματα δίνει τη δυνατότητα «να δοθεί η βοήθεια με πολύ διακριτικό τρόπο», λέει ο κ. Παπαδάτος, «γιατί δεν ξέρεις ποιος βρίσκεται πίσω από κάθε κάρτα που αγοράζεις και με αυτόν τον τρόπο βοηθάς μία οικογένεια να καλύπτει τις βασικές ανάγκες του νοικοκυριού της με αξιοπρέπεια».

Και όντως, πίσω στο Κοινωνικό Παντοπωλείο Πειραιά, η κ. Τσικρικά νιώθει ότι «τουλάχιστον ζει με αξιοπρέπεια» και ότι δεν βρίσκεται στο «έλεος του Θεού», όπως βρισκόταν το 2011, που υπήρχαν μέρες που δεν ήξερε τι να ταΐσει την οικογένειά της, όπως λέει. Ετσι, για τον κ. Παπαδάτο και για το «Μαζί για το Παιδί» η αγορά των καρτών 5 και 20 ευρώ είναι ακριβώς για να βοηθήσει και άλλες άπορες οικογένειας σαν της κ. Τσικρικά, ανεξαρτήτως φυλής και εθνικότητας, «για να καλύψουμε όσο περισσότερους έχουν ανάγκη», όπως λέει.

πηγή: kathimerini.gr

Πόσα κερδίζουν οι Ελληνες μισθωτοί. Αναλυτικός πίνακας

Νέο τοπίο στην αγορά εργασίας και στους μισθούς διαμόρφωσαν το 2013 η υποκατάσταση της πλειονότητας των κλαδικών συμβάσεων από ατομικές και επιχειρησιακές συμφωνίες (με κατώτατο όριο αμοιβής τα 586 ευρώ), η επικράτηση «ευέλικτων» μορφών απασχόλησης και ελαστικών ωραρίων (6 στις 10 προσλήψεις είναι, πλέον, με μερική και εκ περιτροπής απασχόληση) και η 40ωρη εβδομαδιαία εργασία με κατάργηση του πενθήμερου.
Η μόνη παρέμβαση που δεν ολοκληρώθηκε και αναμένεται να γίνει στις αρχές του 2014 είναι η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων από το υπουργικό «βέτο» σε συνέχεια των αλλαγών τις οποίες επέφεραν προηγούμενοι νόμοι στη διετία 2010-2012 (αύξηση ορίων ομαδικών απολύσεων για επιχειρήσεις με προσωπικό πάνω από 20 άτομα, μείωση στο μισό του χρόνου προειδοποίησης και των αντίστοιχων αποζημιώσεων με ανώτατο όριο τα χρόνια εργασίας που έχουν διανυθεί έως τον Νοέμβριο του '12 και πλαφόν τα 2.000 ευρώ για προϋπηρεσία πάνω από 17 έτη).
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείο Εργασίας, μόνο 11 κλαδικές συμβάσεις εργασίας υπογράφηκαν το 2013 σε αντιδιαστολή με τις... 400 επιχειρησιακές συμβάσεις που προέβλεψαν μειώσεις μισθών έως και 50%, ενώ υπολογίζεται ότι το 79% - 80% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα αμείβεται με ατομικές συμβάσεις. «Πάτωμα» ασφαλείας είναι τα νομοθετημένα όρια που, ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας, κυμαίνονται για την πλήρη απασχόληση στον άγαμο από 586 ευρώ - 761,90 ευρώ (510,95 ευρώ - 562,05 ευρώ για όσους είναι ηλικίας κάτω των 25 ετών) και για τον έγγαμο από 644,69 ευρώ - 820,51 ευρώ (για τους κάτω των 25 ετών από 562,02 ευρώ - 613,15 ευρώ) μεικτά.
Οι μεικτοί και καθαροί μισθοί που καταβάλλονται στους 1.371.450 απασχολουμένους στον ιδιωτικό τομέα
277.532 εργαζόμενοι αμείβονται με μισθό έως 500 ευρώ μεικτά και 418 καθαρά
105.401 λαμβάνουν από 501-600 ευρώ μεικτά και 418-501 ευρώ καθαρά
105.523 από 601-700 ευρώ μεικτά και 501-585 ευρώ καθαρά
106.271 από 701-800ευρώ μεικτά και 585-668 καθαρά
97.690 από 801-900 ευρώ μεικτά και 668-736καθαρά
88.689 από 901-1.000 ευρώ μεικτά και 736-802 ευρώ καθαρά
160.667 από 1-101-1200 ευρώ μεικτά και 800-923ευρώ καθαρά
152.757 από 1.201-1.500 ευρώ μεικτά και 923-1.116 ευρώ καθαρά
128.175 από 1.501-2.000 ευρώ μεικτά και 1.116-1.408 ευρώ καθαρά
63.971 από 2.001-2.500ευρώ μεικτά και 1.408-1.655 ευρώ καθαρά
32.066 από 2.501-3.000ευρώ μεικτά και 1.655-1.890ευρώ καθαρά
52.708 πάνω από 3.000 ευρώ μεικτά και πάνω από 1.890 ευρώ καθαρά

Μήλο: Φάρμακο για τα καρδιαγγειακά νοσήματα

Τα μήλα, όπως τα φάρμακα, χωρίς όμως τις παρενέργειές τους, μπορούν να ενισχύσουν την καρδιαγγειακή υγεία, υποστηρίζουν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Αυτό δείχνει ότι μικρές αλλαγές στην καθημερινή μας διατροφή, μπορεί να κάνουν πραγματική διαφορά στην πρόληψη της καρδιακής νόσου και των εγκεφαλικών επεισοδίων.

Περισσότερα από τα δύο τρίτα των ενηλίκων δεν καταναλώνουν, τις συνιστώμενες πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών κάθε ημέρα, σύμφωνα με τις έρευνες.

Ο DR Adam Briggs, επικεφαλής της έρευνας και οι συνεργάτες του από το βρετανικό Ίδρυμα Καρδιολογίας, λένε ότι αν κάθε ενήλικας, κατανάλωνε περισσότερα φρούτα και λαχανικά την ημέρα, τότε 11.000 θάνατοι από αγγειακά νοσήματα, το χρόνο, θα μπορούσαν να αποφευχθούν.

 Η ομάδα εργάστηκε σε περιπτώσεις εγκεφαλικών επεισοδίων και καρδιακών προσβολών. Συνταγογράφησε, σε κάποιους ασθενείς άνω των 50, το φάρμακο στατίνη, που μειώνει την χοληστερίνη, και σε άλλους πρότεινε την κατανάλωση ενός μήλου την ημέρα.

Υποθέτοντας ότι τουλάχιστον επτά στους 10 συμμορφώθηκαν με τις συμβουλές , το φάρμακο, κατέληξαν,  θα μπορούσε να σώσει 9.400 ζωές και η κατανάλωση του μήλου, 8.500 ζωές το χρόνο .

Τα συμπεράσματά τους στηρίζονται σε μια ευρεία μελέτη που συμπεριέλαβε εκατοντάδες χιλιάδες ασθενείς.

«Ουδείς ένοχος». για τις ΦΟΥΣΚΕΣ

H ελληνική δικαιοσύνη για το έγκλημα του Χρηματιστηρίου του 1999 αποφάσισε πως :

Τα 42 πρόσωπα (ιδιοκτήτες εισηγμένων εταιρειών, εφοπλιστές, μεσάζοντες, επιχειρηματίες κ.ά.) που κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου είναι λίγο πολύ γνωστά αφού πρωταγωνίστησαν στις διώξεις που ασκήθηκαν από το 1999 και μετά, κάποιοι δε από αυτούς, και δη τρεις χρηματιστές και ένας επιχειρηματίας καταδικάστηκαν το 2007 από Πλημμελειοδικείο στη... μέγιστη ποινή των 2 ετών με τριετή αναστολή, ουσιαστικά για χειραγώγηση μετοχών. Κι αν αναρωτιέστε γιατί είναι πλημμέλημα η χειραγώγηση μετοχών, ο λόγος είναι γιατί απλώς γιατί μετατράπηκε σε κακούργημα το 2005, όταν πλέον είχαν τελειώσει όλα για την υπόθεση.
Το σκεπτικό
 Το δικαστήριο έκρινε πώς δεν στοιχειοθετήθηκε η απάτη διότι από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι η τιμή πώλησης των επίδικων πακέτων μετοχών επηρέασαν την τελική τους τιμή στο ταμπλό του ΧΑΑ την συγκεκριμένη περίοδο.
Έτσι  κλείνει οριστικά  ο κύκλος μιας υπόθεσης που ταλάνισε την πολιτική ιστορία του τόπου.   
Εις υγείαν των κορόϊδων που επένδυαν στο Χρηματιστήριο το 1999. 

ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ . ΣΤΗΝ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ;ΙΔΩΜΕΝ

Στο site e-Nautilia.gr  διάβασα το κάτωθι άρθρο:
"Το ενδεχόμενο ένωσης των ακτοπλοϊκών εταιρειών λόγω κρίσης εξετάζεται για το νησί της Αίγινας .
Οι τρείς ναυτιλιακές που εκπροσωπούνται από τα πλοία «Άρτεμης», «Ποσειδών», «Φοίβος» και «Αχαιός» (ο οποίος ήταν στην γραμμή πριν λίγα χρόνια), υπέβαλλαν αίτημα έγκρισης στο ΣΑΣ (Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών) το οποίο θα συζητηθεί στο Υπουργείο Ναυτιλίας την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου.
Ας ελπίσουμε να έχει αίσιο τέλος η υπόθεση για τους κατοίκους στην Αίγινα, που ενώ βρίσκονται μόλις 12-13 μίλια από τον Πειραιά, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στη μετακίνηση τους. Μην ξεχνάμε ότι η μία υπηρεσία μετά την άλλη αποχωρούν από την Αίγινα και έτσι οι κάτοικοι είναι υποχρεωμένοι να ταξιδεύουν πολύ συχνά στον Πειραιά.
Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε και την απομόνωση του πλοίου «Άγιος Νεκτάριος». Βέβαια δεν προκαλεί εντύπωση στους κατοίκους της Αίγινας η απομόνωση του συγκεκριμένου πλοίου. Είναι άλλωστε κοινό μυστικό στο νησί, ότι το πλοίο της ΑΝΕΣ δεν το πολύ πάνε οι υπόλοιπες ναυτιλιακές."

Εχω να επισημάνω ότι όταν είχαμε ανταγωνισμό είχαμε προσφορές . Όταν υπηρχε κοινοπραξία , προ Σφηνιά εποχή, είχαμε τελευταίο καράβι απο Πειραιά 8μ.μ. και από Αίγινα την ίδια ώρα. Επίσης το πρώτο πλοίο απο  την Αίγινα ήταν 6:10 το πρωί . Η κοινοπραξία ξεκίνησε με μείωση τιμών αυτό που θέλουμε είναι σωστή κατανομή των δρομολογίων όχι το τελευταίο πλοίο από Πειραιά 15:35. Όταν είχαμε κοινοπραξία είχαμε ακτοπλοϊκή σύνδεση με τα Μέθανα και τον Πόρο τώρα τι;

Στην Τουρκία , η διαδρομή Κων/πολη- Πριγκηπονήσια που είναι   ίδια μίλια με τον Πειραιά-Αίγινα  το εισιτήριο του επιβάτη εχει 5 λιρες ή 2 ευρώ και κατι. (το έγραψε ο κυριος Παπανικολόπουλος σε σχόλιο στο Facebook). Τι κατάφεραν οι Τούρκοι να αυξήσουν την  κίνηση των τουριστών και των πολιτών στην συγκεκριμένη διαδρομή. 

Αν στόχος τους είναι η εξόντωση του πλοίου Αγιος Νεκτάριος για να ελέγξουν πλήρως την γραμμή αυτό είναι κάτι που πρέπει να το έχουμε στο μυαλό μας. 

Αν ο στόχος της κοινοπραξίας είναι η μείωση των λειτουργικών εξόδων , η ορθη κατανομή των δρομολογίων . Χαιρετίζω αυτή την κίνηση είναι καλό για το νησί και τον τουρισμό. Από ότι έχω πληροφορηθεί αλλά δεν έχω διασταυρώσει είναι οτι το πλοίο  Αγιος Νεκτάριος δεν μπήκε στην κοινοπραξία διότι η εταιρεία ΑΝΕΣ έχει μπει στο αρθρο 99.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ: Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων 13 Δεκεμβρίου 1943

Τα Καλάβρυτα, τόπος με μακραίωνη ιστορία, γνώρισε κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής τεράστιες απώλειες σε έμψυχο δυναμικό, απόρροια μαζικών εκτελέσεων αμάχων και ολοκληρω­τικών καταστροφών. Αποκορύφωμα της γερμανικής θηριωδίας υπήρξε η εκτέλεση 848 κατοίκων των Καλαβρύτων και 200 από τα γύρω χωριά, πολλά από τα οποία πυρπολήθηκαν, το Δεκέμ­βριο του 1943. Η τραγωδία αυτή αποτέλεσε ένα από τα αγριότερα ομαδικά εγκλήματα του ναζι­σμού εναντίον άοπλου πληθυσμού.

«Επιχείρηση Καλάβρυτα»

Κατά τη διάρκεια της ιταλογερμανικής κατοχής και ειδικότερα το 1943 η ευρύτερη περιοχή Αιγιαλείας-Καλαβρύτων υπήρξε πεδίο σημαντικής αντιστασιακής δράσης. Η διαμόρφωση ενός γενικότερου κλίμα­τος ανησυχίας και, κατά πολλούς, η Μάχη Ρωγών-Κερπινής στις 16-17 Οκτωβρίου 1943 μεταξύ του ΕΛΑΣ και γερμανικών στρατευμάτων, που είχε ως αποτέλεσμα τη συντριβή γερμανικού λόχου του 749 Συντάγματος Καταδρομών και τη σύλλη­ψη δεκάδων αιχμαλώτων, οδήγησαν στην απόφαση για εκκαθάριση της περιοχής. Η διαταγή για την «Επιχείρηση Καλάβρυτα» (Untermehmen Kalawrita) υπογράφηκε στις 25/11/1943 (Op. No 1296/43) από τον διοικητή της 117 Μεραρχίας Κυνηγών υπο­στράτηγο Καρλ Φον Λε Σουίρ (Karl von Le Suire). Σκοπός της επιχείρησης ήταν η τρομοκρατία του πληθυσμού με εκτελέσεις αμάχων και λεηλασίες, η πυρπόληση σπι­τιών και η εκκαθάριση του ορεινού όγκου του Χελμού από αντιστασιακές ομάδες.

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από 5 έως 15 Δεκεμβρίου 1943 και υπήρξε μια από τις πιο απάνθρωπες της Βέρμαχτ, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα. Τα γερμανικά στρατεύματα ξε­κίνησαν από έξι διαφορετικά σημεία: Τρί­πολη, Ά-ργος, Κόρινθο, Αίγιο, Πάτρα και Πύργο και έφθασαν σε διαφορετικό βάθος το καθένα. Κατά τη διάρκεια των εκκαθαρι­στικών επιχειρήσεων τα χωριά και οι κάτοι­κοι της περιοχής γνώρισαν την αγριότητα των γερμανικών αντιποίνων. Ιδιαίτερα τα τμήματα με επικεφαλής τον αντισυνταγμα­τάρχη Εμπερσμπέργκερ (Ebersberger) αφάνισαν τα πάντα στο πέρασμά τους. Στις 08/12 έκαψαν ολοσχερώς τους Ρωγούς και την Κερπινή εκτελώντας άνδρες και παιδιά. Την ίδια τύχη είχαν η Άνω και η Κάτω Ζαχλωρού, ενώ εκτέλεσαν 16 άτομα στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου και 9 μο­ναχούς στη θέση Ψηλός Σταυρός. Την επο­μένη κατέκαψαν τα χωριά Σούβαρδο και Βραχνί. Αποκορύφωμα της επιχείρησης ήταν, στις 13/12, η λεηλασία, πυρπόληση και ολοκληρωτική καταστροφή των Καλαβρύτων και, τέλος, η εκτέλεση όλου του ανδρικού πληθυσμού της πόλης, από 14 χρονών και πάνω, στη Ράχη του Καππή. Το ολοκαύτωμα συνεχίστηκε και την επόμε­νη ημέρα στο χωριό Βυσωκά και στο ιστο­ρικό Μοναστήρι της Αγίας Λαύρας, όπου και έπεσε η αυλαία της επιχείρησης. Στο υπ’ αρ. 1595/43 απόρρητο σήμα της 117 Μεραρχίας Καταδρομών καταγράφεται ο τελικός απολογισμός της «Επιχείρησης Καλάβρυτα» ως εξής:

    Καταστράφηκαν ολοκληρωτικά τα κάτωθι χωριά: Ρωγοί, Κερπινή, Σιδηροδρομικός Σταθμός Κερπινής, Ανω Ζαχλωρού, Κάτω Ζαχλωρού, Σούβαρδο, Βραχνί, Καλάβρυτα, Μονή Μεγάλου Σπη­λαίου, Μονή Αγίας Λαύρας, Αγία Κυριακή, Αυλές, Βυσωκά, Φτέρη, Κλαπατσούνα (Πλατανιώτισσα), Πυργάκι, Βάλτσα, Με­λίσσια, Μονή Ομπλού, Λαπαναγοί, Μάζι, Μαζέικα, Παγκράτι, Μορόχωβα, Δερβένι, Βάλτος, Πλανητέρου, Καλύβια.
    696 Έλληνες εκτελέστηκαν.

Πισσαρίδης: Το ευρώ δημιουργεί μία χαμένη γενιά

Σε μία κρίσιμη στιγμή για την προσωπική του καριέρα, αλλά και για την ευρύτερη συζήτηση για το ευρώ, ο νομπελίστας οικονομολόγος Χριστόφορος Πισσαρίδης αλλάζει στάση και παραδέχεται ότι εσφαλμένα ήταν θερμός υποστηρικτής του ενιαίου νομίσματος.

Ο κ. Πισσαρίδης αναμένεται να παρουσιάσει τις θέσεις του σε ομιλία του στο London School of Economics, αποσπάσματα της οποίας παρουσιάζει η Daily Mail. Το ευρωπαϊκό νόμισμα «δημιουργεί μία χαμένη γενιά άνεργων νέων» και «διχάζει την Ευρώπη», αναφέρει και καλεί τους αξιωματούχους να δράσουν «ώστε να ανακτηθεί η αξιοπιστία του ευρώ» στις διεθνείς αγορές και να «ανακτηθεί η εμπιστοσύνη που κάποτε είχαν μεταξύ τους τα έθνη της Ευρώπης».

«Δυστυχώς, όμως, δεν βλέπω να υλοποιείται κάτι τέτοιο», προσθέτει.

Ο κ. Πισσαρίδης αναφέρει ότι εάν δεν υπάρξει δραματική αλλαγή πολιτικής στο ευρώ, τότε θα πρέπει να διασπαστεί. «Θα πρέπει είτε το ευρώ να αποσυντεθεί με ελεγχόμενο τρόπο είτε τα ηγετικά μέλη να πράξουν τα απαραίτητα το ταχύτερο δυνατό ώστε να γίνει φιλικό για την ανάπτυξη και την απασχόληση», αναφέρει στην ομιλία του και συμπληρώνει: «Δεν θα πάμε πουθενά βαδίζοντας αργά με την τρέχουσα γραμμή ad hoc αποφάσεων και ασυνεπών πολιτικών για την ανακούφιση του χρέους».

«Οι πολιτικές που ακολουθούνται τώρα για τη σταθεροποίηση του ευρώ στοιχίζουν θέσεις εργασίας και δημιουργούν μία χαμένη γενιά μορφωμένων νέων ανθρώπων. Δεν ήταν αυτό που μας υποσχέθηκαν οι ιδρυτές της ευρωζώνης», καταλήγει.

http://www.euro2day.gr

Ρούχα από Zara made in Bangladesh - Ευχαριστώ, δεν θα πάρω!

της Μαρίνας Γιάννου

Το Σάββατο ήθελα να αγοράσω 2 δώρα, ένα μεγαλίστικο και ένα παιδικό Έτσι σκέφτηκα, αντί να πάω σε 2 διαφορετικά μαγαζιά, να πάω σε ένα και έτσι κινήσαμε κατά Zara μεριά. Δεν θα σχολιάσω τον άπειρο κόσμο, αλλά όλα τα υπόλοιπα. Στα γυναικεία έψαχνα περίπου 40' να βρω κάτι που να βλέπεται σε μια λογική τιμή. 20€ για μακό μπλουζάκια επειδή είχαν μια χαζοστάμπα πάνω μου φάνηκε ελαφρώς υπερβολή. Μετά από πολύ κόπο βρήκα κάτι συμπαθητικό σε λογική τιμή.
Στο παιδικό τμήμα γινόταν το αδιαχώρητο. Τα ρούχα ήταν πεταμένα σαν κουρέλια, σε κουβάρι, σχηματίζοντας μικρούς λόφους, ήταν σχεδόν αδύνατον να βρεις το οτιδήποτε. Εκεί πρέπει να έψαχνα πάνω από 45', όταν είδα μια όμορφη φορμούλα. Βούτηξα στο σωρό, να βρω νούμερο και να ταιριάξω το παντελόνι με την μπλούζα. Και τα κατάφερα! Ηρωίδα ένιωσα!
Τα δείχνω στον Θοδωρή, μου κάνει νόημα από μακριά, "καλά είναι" και τότε κοιτάω την τιμή. Και μένω με το στόμα ανοιχτό! 12,99€ το παντελόνι και 16,99€ η μπλούζα, σύνολο 30€ για μια παιδική φορμίτσα. Μου φάνηκε υπερβολική τιμή για τη στραβοραμμένη σαβούρα made in Bangladesh του Zara. Το σκέφτηκα λίγο και τελικά το άφησα.
Πήγα λοιπόν σε συνοικιακό μαγαζί, βρήκα ωραιότατη φορμίτσα, made in Greece και μάλιστα στη μισή τιμή!!!
Και φτηνότερα και στηρίζω μια ελληνική βιοτεχνία, που ράβει τα ρούχα και μια οικογένεια που έχει το μαγαζί και προσπαθεί να επιβιώσει. Στην τελική γιατί να ξοδεύουμε τα λεφτά μας στον Zara και σε όλα τα παρόμοιας φιλοσοφίας μαγαζιά, για να μας πουλάνε σκουπίδια και να δίνουν μισθούς 400€; Ευχαριστώ, δεν θα πάρω!