StartingUP και ο Εκδημοκρατισμός της Επιχειρηματικότητας.

Άρθρο Evangelos Angelopoulos

 Τι είναι το StartingUP?

 Είναι το σημαντικότερο πείραμα που έχει γίνει στην Ελλάδα για να αποδείξει πως η επιχειρηματικότητα και η πρόσβαση στην δημιουργία μπορεί να εκδημοκρατιστεί.

Είναι ένα πείραμα που έχει εμπνευστές νέους ανθρώπους που θέλουν να βλέπουν την ζωή ΟΛΩΝ μας να αλλάζει προς το καλύτερο. Πώς είμαστε τόσο σίγουροι? Θα σας τα εξηγήσω όλα αφού δείτε ο παρακάτω video!

 Αυτό το video τα λέει όλα!!!. Λέει δηλαδή ότι ο επίσημος σύμβουλος της αμερικανικής κυβέρνησης για την νεανική επιχειρηματικότητα και την καινοτομία, έχει καταλάβει ότι ο τρόπος με τον οποίον γίνονται επενδύσεις σε νέες εταιρείες, τα λεγόμενα Startups είναι λάθος. Σκεφτείτε για ποιόν σας μιλάω και τι λέει…ξανά…: O τρόπος με τον οποίο γίνονται οι επενδύσεις στην Αμερική από το κεφάλαιο στις νέες επιχειρήσεις είναι λάθος! Αν θέλουμε να φτιάξουμε ένα σύστημα που να παράγει δουλειές και πλούτο για τους νέους μας, πρέπει να το κάνουμε εκδημοκρατίζοντας την επιχειρηματικότητα!

Ξέρετε, σαν Έλληνες, ότι άπτεται στην πολιτιστική μας κληρονομιά, μας γεμίζει με περηφάνια. Αλλά η δημοκρατία και οι επιχειρήσεις πώς δένουν? Πώς κολλάνε? Η Αγορά, με τη αρχαιοελληνική της έννοια, ήταν ο τόπος που οι άνθρωποι συζητούσαν και αντάλλασσαν απόψεις, εκτός από προϊόντα. Άρα η Αγορά είναι η αρχή της Δημοκρατίας επομένως τα δυο δένουν απόλυτα. Γίνεται όμως η δημοκρατία να αναφέρεται στον τρόπο που γίνονται οι επενδύσεις σποράς (seed)? Κάνω μια μεγάλη παρένθεση για να σας εξηγήσω τι είναι οι επενδύσεις σποράς.

Επενδύσεις σποράς
Σκέψου μια ιδέα. Μια ιδέα που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο ή την συμπεριφορά του κόσμου. Πχ το facebook. Γιατί έχει αλλάξει τον κόσμο? Γιατί μεταφέρει την «κοινωνικότητα» στον υπολογιστή και στα κινητά. Εκεί δηλαδή που εσύ μαζευόσουν στο σπίτι σου για να ανοίξεις το άλμπουμ με τις φωτογραφίες και να σχολιάσεις τις διακοπές σου, τώρα το κάνεις online με φίλους που και αυτοί χειρίζονται ένα pc ή ένα κινητό. Δυστυχώς για την κοινωνικότητα μας, το facebook είναι καταστροφικό, αλλά για 1.000.000.000 κόσμο είναι η πρώτη σκέψη κάθε μέρα. Τελικά, αυτό που έχει συμβεί είναι ότι το facebook έχει αλλάξει τον κόσμο.

Ο πιτσιρικάς τότε που το σκέφτηκε λοιπόν, χρειαζόταν λεφτά για να τρέξει την ιδέα του. Στην πληροφορική θέλω να ξέρετε, λεφτά χρειάζονται οι υποδομές κυρίως. Εκεί δηλαδή που ξεκίνησε ένα portal, το portal γιγαντωνόταν εκθετικά και γιγαντωνόταν εκθετικά και στο τέλος για να διαχειριστεί όλον αυτό τον κόσμο, ο πιτσιρικάς χρειαζόταν λεφτά για να αγοράσει servers (δηλαδή τα μηχανήματα που σου επιτρέπουν να συνδεθείς από την συσκευή σου σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία). Έλα που αυτά τα λεφτά, δεν τα είχε!!!. Και μιλάμε για πολλά λεφτά, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ το χρόνο.

Τότε λοιπόν, βρίσκεται κάποιος που λέγεται επενδυτής, και με αντάλλαγμα ένα ποσοστιαίο κομμάτι της εταιρείας, προσέφερε στον πιτσιρικά χρήματα με τα οποία ο πιτσιρικάς αγόρασε χωρητικότητα στο internet (με λίγα λόγια για κάποιο καιρό δεν είχε το άγχος να πληρώνει τους servers), προσέλαβε τους πρώτους υπαλλήλους του (γιατί πιστέψτε με χρειάζεται πολλά εργατικά χέρια για να συντηρηθεί ένα τέτοιο portal), νοίκιασε μεγαλύτερα γραφεία και στο τέλος-τέλος, πλήρωνε το φαγητό του, το τηλέφωνό του, το αυτοκίνητο του και όλες του τις ανάγκες βιωσιμότητας.

Αυτό, όπως γλαφυρά το παρουσιάζω, στην καθομιλουμένη ονομάζεται επένδυση σποράς.
Κρατάω την παρένθεση ανοικτή για να σας περιγράψω πώς αυτές οι επενδύσεις γίνονται στην Ελλαδίτσα μας!

Επενδύσεις σποράς στην Ελλάδα
O πιτσιρικάς που έφτιαξε το facebook, δεν διαφέρει από τον πιτσιρικά που έχει στο μυαλό του μια ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ιδέα και για να την υλοποιήσει ή αν την έχει ήδη υλοποιήσει μόνος του χρειάζεται τα απαραίτητα κεφάλαια για να ξεκινήσει να επιχειρεί, δηλαδή να πουλάει. Γιατί πάλι θα χρειαστεί κάτι να τρώει, πάλι θα χρειαστεί servers, πάλι θα χρειαστεί συνεργάτες και πάλι θα χρειαστεί λεφτά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Ο Έλληνας όμως έχει το εξής σοβαρότατο πρόβλημα. Ζεί στην Ελλάδα των εκατομμυρίων ανέργων, της ατέλειωτης κρίσης, των κατεστραμμένων τραπεζών (εκεί που κάποτε έπαιρνες δάνειο για διακοπές μέσω μιας φωτοτυπίας ταυτότητας, τώρα δεν έχεις λόγο να μπεις μέσα σε κατάστημα παρά μόνο για να πληρώσεις την ΔΕΗ). Ζεί όμως! Και ονειρεύεται! Ονειρεύεται πώς μια ιδέα του μπορεί να γίνει προϊόν και να πουληθεί σε όλο τον κόσμο. Αλλά αφού δεν υπάρχουν λεφτά, πώς μπορεί να το κάνει επιτυχημένα όπως ο πιτσιρίκος του facebook?

Η απάντηση είναι μία! Μόνο αν του δώσουν λεφτά. Αν η οικογένεια έχει, ίσως είναι ο πρώτος επενδυτής σποράς. Οι φίλοι επίσης, αλλά έχουν? Υποψιάζομαι ότι συμφωνείτε μαζί μου ότι κανείς δεν έχει λεφτά.

Έρχεται τότε λοιπόν μια ειδική εταιρεία, που έχει «δανειστεί» λεφτά από το δημόσιο και έχει βάλει και δικά της και επενδύει στην ιδέα του Έλληνα πιτσιρίκου. Αυτή η εταιρεία ονομάζεται Venture Capital ή αλλιώς VC. Πώς επενδύει? Με τον γνωστό τρόπο. Δηλαδή με αντάλλαγμα μετοχές για λεφτά.

Κλείνει η παρένθεση.

Το πρόβλημα που υπάρχει όμως? Αφού εταιρείες Venture Capital υπάρχουν στην Ελλάδα και ένα search στο google φανερώνει πολλές! Μα, και όλες αυτές επενδύουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε startups στην Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι ότι ή διαδικασία σποράς, θυμίζει την σπορά ενός μόνο χωραφιού στον κάμπο της Λάρισας, επομένως η διαδικασία σποράς δεν παράγει πολλά δεντράκια, από τα οποία θα μπορούσε να ζήσει όλος ο κάμπος. Αντιπαρέβαλε τον κάμπο της Λάρισας με τους χιλιάδες άνεργους. Άραγε σε ένα κάμπο μαραζωμένο, ένα χωράφι μπορεί να κάνει την διαφορά?

Η διαφορά θα γινόταν ΜΟΝΟ αν καταφέρναμε να σπείρουμε σποράκια σε όλο τον κάμπο. Σκεφτείτε την εικόνα ενός ανθισμένου κάμπου!

Αυτό το πρόβλημα έρχεται να αντιμετωπίσει το πείραμα που ονομάζεται StartingUP.

Αν δεν είδες το video, μπορείς να το ξαναδείς εδώ ξανά.

Οι εταιρείες VC, λοιπόν επενδύουν με γνώμονα τις πιθανότητες και το τεράστιο κέρδος. Δηλαδή αναλογικά με τον κάμπο της Λάρισας, επιλέγουν το καλύτερο χωράφι, από τα χιλιάδες διαθέσιμα και περιμένουν από αυτό να βγάλουν πολλά λεφτά, πάρα πολλά λεφτά. Αυτό γίνεται γιατί οι πιθανότητες λένε, ότι μία ιδέα στις 10 (1/10) πετυχαίνει. Δηλαδή σε 10 επενδύσεις σαν το facebook μια θα καταφέρει να προχωρήσει.

Αυτό είναι το πρώτο πρόβλημα, που δημιουργεί τεράστιο βάρος στους επενδυτές, διότι ξέρουν ότι θα χάσουν το 90% των χρημάτων τους για να καταφέρουν με το υπόλοιπο 10% να βγάλουν τα υπερκέρδη που επιθυμούν.

Ένα δεύτερο τεράστιο πρόβλημα των επενδυτικών εταιρειών είναι ότι για να επενδύσουν κάπου, πρέπει να είναι σίγουροι ότι η εταιρεία θα ακολουθήσει διαδικασίες και συμβουλές που απαιτούνται για να ελαχιστοποιηθεί το επενδυτικό ρίσκο. Με λίγα λόγια, εκεί που θα σπείρουν, θα στείλουν τον δικό τους γεωπόνο, όπου θα ξημεροβραδιάζεται πάνω από το χωράφι και θα προσέχει ένα - ένα τα δεντράκια. Αυτό αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι κοστίζει λεφτά. Γιατί, άλλο είναι ο γεωπόνος να έρχεται μια φορά το μήνα και άλλο είναι να είναι κάθε μέρα εκεί. Στην πραγματικότητα, οι επενδυτικές εταιρείες, προσλαμβάνουν επαγγελματίες με αναγνωρισμένη αξία, για να τους βάλουν δίπλα από τους πιτσιρικάδες, ώστε οι πιτσιρικάδες να μην κάνουν επαγγελματικά λάθη που θα στοιχίσουν πολλά λεφτά. Αλλά, για σκεφτείτε! Αυτοί οι επαγγελματίες δεν θα πρέπει να πληρώνονται έναν πολύ καλό μισθό για να κάνουν τον «γεωπόνο» στα δεντράκια? Φυσικά και θα πληρώνονται και πολλά λεφτά. Αλλά ποιος θα τους πληρώνει? Μα η εταιρεία που τους έχει προσλάβει ή η εταιρεία που αναγκάζεται να τους προσλάβει, για να λέμε του στραβού το δίκιο. Και αυτή η εταιρεία με τι λεφτά θα τους πληρώσει? Μα με αυτά τα λεφτά που έχει ήδη δώσει η επενδυτική εταιρεία.

Τι συμβαίνει δηλαδή? Η επενδυτική εταιρεία, χρηματοδοτεί μια εταιρεία πιτσιρικάδων με κεφάλαια σποράς. Αυτά τα κεφάλαια όμως δεν δίνονται ΜΟΝΟ για ανάπτυξη της εταιρείας, για αγορά εξοπλισμού, για ταξίδια, για δικηγόρους, για λογιστές, ΑΛΛΑ δίνονται και για την πρόσληψη σοβαρών στελεχών, που κοστίζουν ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ. Αυτό είναι το δεύτερο σοβαρό πρόβλημα των επενδύσεων σποράς στην Ελλάδα.

Αυτά τα δύο βασικά προβλήμα, μαζί και με άλλα μικρότερα και επίσης σοβαρά που δεν θα τα αναφέρουμε σε αυτό το άρθρο, συντελούν σε ένα γενικότερο πρόβλημα. Συντελούν σε ένα κάμπο της Λάρισας που ενώ έχει εκατομμύρια καταπληκτικά χωράφια, μόνο μερικά από αυτά θα καλλιεργηθούν και από αυτά τα μερικά, θα περιμένουν να βγάλουν τόσο πολύ παραγωγή, ώστε να ισοφαρίσουν την έλλειψη παραγωγής από τα μη καλλιεργημένα.

Γυρνάμε πάλι στην πραγματικότητα. Στην Ελλάδα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία. Αν πέσουν λεφτά στους νέους μας, θα πρέπει να πέσουν έτσι ώστε αυτή η ανεργία να εκλείψει. Για να εκλείψει η ανεργία θα πρέπει να χρηματοδοτηθούν πολλές, μα πάρα πολλές επιχειρήσεις. Αλλά….κάθε χρόνο χρηματοδοτούνται ΜΟΝΟ 10-20 επιχειρήσεις, στις οποίες βρίσκουν δουλεία το πολύ 100-200 άτομα. Τί μας λέει αυτό? Ότι όσα λεφτά και να πέσουν στην αγορά, αν πέσουν με τον τρόπο που πέφτουν, επιλεκτικά δηλαδή σε λίγα χωραφάκια, ο κάμπος θα είναι πάντα ξερός. Οι νέοι μας, εσείς δηλαδή, θα είστε πάντα άνεργοι.

Το StartingUP.gr αυτό το πρόβλημα θέλει να λύσει. Και το έχουμε κάνει όλο αυτό που σας περιγράφω ένα πανέμορφο videaκι. Αυτό το video λέει λογικά και ίσως αυτονόητα πράγματα. Όσοι το δείτε, αφού έχετε διαβάσει και αυτό το κείμενο, πιστέψτε με, θα καταλάβετε την αλήθεια γύρω από την ανεργία. Πιστέψτε με! Το έχουν καταλάβει πάρα πολύ άνθρωποι γύρω μας. Ότι μπορούν να γίνουν πράγματα για τους νέους, για σας, αρκεί να γίνουμε πολλοί και να πιστέψουμε στον «Εκδημοκρατισμό της Επιχειρηματικότητας». 

Αυτό κάνει το StartingUP.gr

ΟΙ 3 ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ...

Eυρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του…
1. Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.
2. Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.
 3. Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων…
Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.
 Ο Αλέξανδρος του εξήγησε: …
1. Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!
2. Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!
 3. Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος!
 Ο ΧΡΟΝΟΣ είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός που έχουμε, γιατί είναι περιορισμένος.  Μπορούμε να δημιουργήσουμε χρήμα, αλλά όχι περισσότερο χρόνο. Όταν αφιερώνουμε χρόνο σε ένα πρόσωπο, του παραχωρούμε ένα μέρος από τη ζωή μας που ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αναπληρώσουμε.

Τα στατιστικά της ώρας του κώδικα (για την Ελλάδα ρε γαμώτο…)

άρθρο του Τάσου Λαδιά* 

 Αφού ολοκληρώθηκε η παγκόσμια «Hour of Code» (9-15 Δεκεμβρίου) με πηγή το http://csedweek.org/leaderboards, συμμετείχαν περισσότεροι από 16.800.000 σπουδαστές και γράφτηκαν περισσότερες από 555.000.000 γραμμές κώδικα. Η σειρά κατάταξης των χωρών που συμμετείχαν ήταν:
 1)ΗΠΑ
 2)Ηνωμένο Βασίλειο
3)Καναδάς
 4)Ελλάδα
 5)Ινδία
 6)Αυστραλία
7)Πολωνία
 8)Μεξικό
 9)Ισπανία
 10)Βραζιλία
11)Γερμανία
12)Μαλαισία
 13)Πορτογλία
 14)Ν. Κορέα…
 Σχόλιο: Για μια ακόμη φορά η μικρά αλλά τίμια Ελλάς έπεσε θύμα του συμπλέγματος του αγγλοσαξωνικού βορειοατλαντικού ιμπεριαλιστικού κατεστημένου (ΗΠΑ, Βρετανία, Καναδάς) κατορθώνοντας μόνο να επιβιώσει του ανταγωνισμού των υπερπόντιων πάλαι ποτέ αποικιών του (Ινδία, Αυστραλία). Δεν ξέρω αν είναι παρηγοριά η πρωτιά μας μεταξύ των euro-χωρών (μετά τη πρωτιά μας και στην ανεργία), όπου ξεπεράσαμε (όχι στην ανεργία) κατά πολύ τους Γερμανούς (πολύ το χάρηκα), αλλά θεωρώ σημαντική τη νίκη επί των Πολωνών, γιατί η Πολωνία και η Ελλάδα την περασμένη δεκαετία ήταν οι μόνοι ευρωπαϊκοί πυλώνες που μείναν πιστοί στην ορθοδοξία των αρχών του Αλγοριθμισμού-Προγραμματισμού και δεν οπορτούνισαν προς τον αναθεωρητισμό των ΤΠΕ. Φυσικά δεν γίνεται καμία σύγκριση μεταξύ μεγεθών πληθυσμών και γι’ αυτό αξίζουν συγχαρητήρια όλοι οι μαχητές της ελληνικής πληροφορικής ταξιαρχίας της εκπαίδευσης (με τους μπαρουτοκαπνισμένους υπολογιστές και τα χιλιοματισμένα δίκτυα) που εμψύχωσαν τους μαθητές τους να παλέψουν γραμμή-γράμμη στη μάχη του κώδικα. Τα μηνύματα που φτάνουν από τα σχολεία μιλάνε για ενθουσιώδη συμμετοχή των ελλήνων μαθητών στην παιγνιώδη προσέγγιση που υιοθέτησαν οι διοργανωτές.
Λες χάρη στην πληροφορική να βρίσκαμε το στίγμα μας στο στερέωμα της παγκοσμιοποίησης; Μήπως αυτό ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του Έλληνα, του διαχρονικού πολυμήχανου Οδυσσέα;
Να μετατρέπαμε στην Ελλάδα την «Ώρα του Κώδικα» σε «Άνοιξη του Κώδικα» (ποιητικό ε;) δίνοντας το χρόνο και την ευ-καιρία σε εκατό λουλούδια ν΄ ανθίσουν και την Πρωτομαγιά (συνδυάζει αγώνες και λουλούδια) να μαζευτούμε internetικά να θαυμάσουμε τους εαρινούς ανθο-κώδικες των μαθητών μας;

Ο αγώνας (του Αυγούστου) συνεχίζεται!

* Ο Τάσος Λαδιάς είναι Σχολικός Σύμβουλος Πληροφορικής Πειραιά, Δ΄ Αθήνας και Κυκλάδων

για το τι είναι η ωρα του κώδικα κλικ ΕΔΩ

ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟ ΤΟ ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΤΩΝ ΕΠΑ.Λ.

Κωνσταντίνος Αδριανουπολίτης

Εκπαιδευτικός – ερευνητής

Πρόεδρος Ε.Ε.Τ.Ε.Κ.

Το μαθητικό δυναμικό των ΕΠΑ.Λ. κατά το τρέχον σχολ. έτος ανέρχεται σε 88.848 μαθητές και κατά το προηγούμενο σε 88.895. Τα στοιχεία αυτά χορήγησε η Διεύθυνση Λειτουργικής Ανάπτυξης Πληροφοριακών Συστημάτων του Υ.ΠΑΙ.Θ., στην Ε.Ε.Τ.Ε.Κ. έπειτα από σχετικό αίτημά της

Τα αναλυτικά στοιχεία τα οποία εμφανίζονται στους συνημμένους πίνακες είναι άξια μελέτης διότι εκτός των άλλων φαίνονται σε πολλές περιπτώσεις αντιφατικά. Συγκεκριμένα:

Παρά το γεγονός ότι έχουν καταργηθεί τομείς και ειδικότητες στα ΕΠΑ.Λ. και έχει μειωθεί ο αριθμός των εγγεγραμμένων μαθητών στην Α΄ τάξη, ο συνολικός αριθμός παραμένει αμετάβλητος. Το γεγονός αυτό εξηγείται ως εξής:

1. Οι μαθητές της περυσινής Α΄ τάξης ΕΠΑ.Λ., οι οποίοι ήθελαν να συνεχίσουν τη φοίτησή τους στον Τομέα Υγείας και Πρόνοιας, αναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν άλλον τομέα και δεν εγκατέλειψαν το ΕΠΑ.Λ.

2. Παρουσιάζεται αύξηση μαθητών των Εσπερινών ΕΠΑ.Λ. κατά 7% περίπου.

3. Έχουν αυξηθεί οι φοιτούντες απόφοιτοι Λυκείων οι οποίοι επιθυμούν να αποκτήσουν πτυχίο ειδικότητας.

4. Οι ειδικότητες που έχουν καταργηθεί λειτουργούν στη Γ'΄ τάξη και κάποιες στη Β'΄.
Πάντως το συνολικό μαθητικό δυναμικό της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης παρουσίασε μείωση κατά 7.000 περίπου μαθητές εξαιτίας κατάργησης της Α΄ τάξης των ΕΠΑ.Σ. οι οποίες λειτουργούν μόνο με τη Β΄ Τάξη. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στις ΕΠΑ.Σ. του υπουργείου παιδείας δεν λειτουργεί η Α΄ τάξη ενώ στις ΕΠΑ.Σ. των άλλων υπουργείων λειτουργούν η Α΄ και η Β΄ τάξη κανονικά. Ο Νόμος που διέπει όλες τις ΕΠΑ.Σ. είναι ο ίδιος (Ν. 4186/2013) αλλά φαίνεται ότι το κάθε υπουργείο εφαρμόζει ή δεν εφαρμόζει το Νόμο κατά το δοκούν. Πραγματικό αλαλούμ δηλαδή.

Αβέβαιη παραμένει η πορεία της Τ.Ε.Ε. διότι οι Σχολές Επαγγελματικές Κατάρτισης (Σ.Ε.Κ.) οι οποίες θα δέχονται και αυτές απόφοιτους Γυμνασίων έχουν ιδρυθεί αλλά δε λειτουργούν και δε γνωρίζει κανείς το μέλλον τους.

Αβέβαιος παραμένει επίσης ο αριθμός των μαθητών που θα ακολουθήσει στο εξής την Τ.Ε.Ε. διότι η οικονομική κρίση, η μεγάλη ανεργία και η μετανάστευση των νέων καθώς και η αδιοριστία στο δημόσιο είναι σίγουρο ότι θα φέρουν περισσότερους μαθητές στα ΕΠΑ.Λ. αλλά ο αποκλεισμός της εγγραφής των αποφοίτων Λυκείου στη Β΄ τάξη τους θα αποκλείσουν σε κάποιους άλλους τη φοίτησή τους σε αυτά. Να σημειωθεί ότι η εγγραφή αποφοίτων Λυκείου στην Τ.Ε.Ε. πραγματοποιείται από τη δεκαετία του 1970. Με την ίδρυση των ΕΠΑ.Λ. επιχειρήθηκε αρχικά η απαγόρευση εγγραφής αποφοίτων Λυκείου με το πρόσχημα ότι δεν μπορούν να φοιτούν σε σχολείο της ίδιας βαθμίδας από την οποία αποφοίτησαν. Στη συνέχεια το πρόσχημα

αυτό κατέρρευσε και οι εγγραφές αποφοίτων Λυκείου γίνονται κανονικά. Με το νέο Νόμο απροσχημάτιστα απαγορεύεται η εγγραφή τους με σκοπό να οδηγηθούν στα ιδιωτικά και δημόσια Ι.Ε.Κ. τα οποία δεν έχουν το πυκνό δίκτυο των ΕΠΑ.Λ., δεν οδηγούν σε συνέχεια σπουδών και η κατάρτιση που παρέχουν (ιδιωτικά και δημόσια) δεν είναι δωρεάν.

Εκτιμώντας την πορεία της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης με το νέο Νόμο βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η στροφή προς την Κατάρτιση και τη μαθητεία γίνεται απροετοίμαστα, βιαστικά χωρίς σχεδιασμό αλλά με τη λογική του βλέποντας και κάνοντας. Η εφαρμογή του νέου θεσμικού πλαισίου θα συναντήσει ανυπέρβλητα εμπόδια. Η αλλαγή πορείας είναι άμεσα επιβεβλημένη εάν δεν είναι ήδη αργά. Ίδωμεν.

Οι ξένοι απαιτούν ιδιωτικά ΑΕΙ και δίδακτρα παντού!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Δεν μας αρέσει καθόλου το γεγονός ότι η αδιαλλαξία της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου και η φαινομενικά ανεξήγητη επιμονή της να απολύσει εκατοντάδες διοικητικούς υπαλλήλους του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και εκατοντάδες επίσης υπαλλήλους του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, παραλύοντας τις διοικητικές υπηρεσίες των δύο κατά τεκμήριο κορυφαίων τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της χώρας, έχουν ήδη οδηγήσει στην αδυναμία λειτουργίας τους. Ανησυχούμε πάρα πολύ για τους στόχους της κυβέρνησης, επειδή γνωρίζουμε ότι οι ξένοι επικυρίαρχοι θεωρούν ευνοϊκές τις συνθήκες για τη βίαιη επιβολή της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων και πολυτεχνείων - και όχι μόνο! Απαιτούν την κατάργηση της τριτοβάθμιας δωρεάν παιδείας μέσω της επιβολής διδάκτρων σε όλους ανεξαιρέτως τους φοιτητές - ακόμη δηλαδή και σε εκείνα τα υποβαθμισμένα ΑΕΙ που θα παραμείνουν δημόσια, αφού επιτευχθεί ο μείζων στόχος της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων!
Δεν πρόκειται για κάποια «καχυποψία» ή «αβάσιμη υποψία» προς τους δανειστές και πολιτικοοικονομικούς δυνάστες της πατρίδας μας. Τα λένε και τα γράφουν «φόρα παρτίδα» οι ίδιοι - και μάλιστα όχι κάποιο όργανο του σκληρού πυρήνα των δανειστών, το ΔΝΤ ή η ΕΕ, αλλά μέχρι και ο τυπικά «ουδέτερος» ΟΟΣΑ. Σε παράρτημα της έκθεσής του για την Ελλάδα, που βγήκε πριν από λίγες μέρες, τον Νοέμβριο, τόσο η ουσία της απαίτησής του όσο και η γλώσσα στην οποία τη διατυπώνει είναι ωμή και κυνική, προκαλεί σοκ: «Προχωρήστε στην αναθεώρηση του Συντάγματος για να: Πρώτον, επιτραπούν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και δεύτερον, εισαχθούν δίδακτρα για τους προπτυχιακούς φοιτητές σε μέτριο επίπεδο, παρέχοντας φοιτητικά δάνεια»! Είναι απύθμενο το πολιτικό θράσος τους! Μια χούφτα τεχνοκράτες τολμούν να απευθύνονται στην προστακτική σε μια χώρα (!) και τη διατάζουν να αναθεωρήσει το Σύνταγμά της για να υλοποιήσει αυτό που τους γουστάρει! Απαιτούν να καταργηθεί η δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση για τους Ελληνες και όποιος θέλει να σπουδάσει και δεν έχει λεφτά, να παίρνει δάνεια φοιτητικά ώστε να είναι περασμένος γύρω από τον λαιμό του ο χαλκάς των δανείων από τα δεκαοχτώ του χρόνια!
Το δικαίωμα στη μόρφωση μετατρέπεται σε οικονομικό εξανδραποδισμό των φοιτητών από τα ύστερα εφηβικά τους χρόνια! Μια διαταγή του ΟΟΣΑ, τρεις όλες κι όλες αράδες, και η ζωή των Ελλήνων επιστημόνων ανατρέπεται εκ βάθρων. Το μέλλον των νέων γίνεται ζοφερό. Ξαναγυρίζουμε στη δεκαετία του 1950, όπου όποιος δεν είχε λεφτά ήταν αδύνατον να σπουδάσει, αν ταυτόχρονα δεν έκανε και κάποια βιοποριστική δουλειά.
Μόνο που τότε, όπως βλέπουμε και στις ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες εκείνης της εποχής, υπήρχαν τουλάχιστον χαμαλοδουλειές να κάνει ένας νέος, τώρα δεν υπάρχουν ούτε αυτές. Ετσι πάντως βλέπουν το μέλλον της νέας γενιάς των Ελλήνων αυτά τα άθλια υποκείμενα του ΟΟΣΑ. Μιλήσαμε προηγουμένως και για το «απύθμενο πολιτικό θράσος τους», αναφερόμενοι και στο προκλητικό ύφος τους. Ανατρέξαμε στην έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα του έτους 2009, πριν δηλαδή μπει η Ελλάδα σε μνημονιακό καθεστώς από τον Γιώργο Παπανδρέου και εξευτελιστεί εντελώς το διεθνές κύρος της, πριν γίνει του κλώτσου και του μπάτσου από όλη την υφήλιο. Η πρόταση που κάνει ο ΟΟΣΑ για τα ΑΕΙ είναι απολύτως ίδια - ιδιωτικά πανεπιστήμια, δίδακτρα, φοιτητικά δάνεια. Προσέξτε όμως την αβυσσαλέα διαφορά των δύο εκθέσεων για την ίδια πρόταση στο ύφος, στη γλώσσα. Το 2009 οι χρυσοκάνθαροι του ΟΟΣΑ προσπαθούσαν να πείσουν και επιχειρηματολογούσαν.
Το 2013 θεωρούν ότι πλέον μπορούν να διατάζουν! «Η ποιότητα θα μπορούσε να βελτιωθεί επαυξάνοντας τον ανταγωνισμό στον τομέα της ανώτερης εκπαίδευσης μέσω μιας αναθεώρησης του Συντάγματος ώστε να επιτραπούν ιδιωτικά πανεπιστήμια... Η εισαγωγή μέτριων διδάκτρων για προπτυχιακούς φοιτητές θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς την αύξηση και τη διαφοροποίηση της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων καθώς και για τη δημιουργία μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας. Αυτή η μεταρρύθμιση θα απαιτούσε επίσης τροποποίηση του Συντάγματος.
Μια τέτοια αλλαγή θα ήταν αναγκαίο να συνοδευθεί από ένα σχέδιο δανείων συναρτώμενων με το εισόδημα, ως ένα μέσο χαλάρωσης των περιορισμών ρευστότητας που θα αντιμετωπίσουν οι λιγότερο εύποροι φοιτητές», αναφέρει επί λέξει η έκθεση του 2009. Η ουσία των μέτρων που προτείνει αποπνέει την ίδια βαθιά περιφρόνηση προς τους νέους Ελληνες που θέλουν να σπουδάσουν. Μόνο που τότε έδειχναν σχεδόν να ντρέπονται γι' αυτά που προτείνουν και προσπαθούσαν να κρυφτούν πίσω από τις λέξεις. Τώρα, θεωρούν ότι μπορούν ανενδοίαστα να μας διατάζουν: «Προχωρήστε στην αναθεώρηση του Συντάγματος»!

http://www.ethnos.gr/

Το εμπνευσμένο e-mail πανεπιστημιακού καθηγητή που δεν απεργεί- Συγκλόνισε, ξάφνιασε και έγινε παγκόσμιο viral

2.200 συγκλονιστικές λέξεις, γεμάτες τρυφερότητα, δύναμη, κουράγιο και αλήθειες: αυτό ήταν το mail που έστειλε...
στους φοιτητές του λέκτορας Μαθηματικών του Berkley με αφορμή τις απεργίες που σάρωσαν το πανεπιστήμιο. Το e mail του έγινε viral, έφτασε σε χιλιάδες φοιτητές και τελικά και στα μέσα ενημέρωσης.
Και δεν ήταν ένα εύκολο, απλό ολιγόλογο mail. Ο Αlexander Coward έγραψε 2.200 λέξεις για να δεχθεί αμέσως μετά τη αποστολή του σε 800 παραλήπτες μια καταιγίδα απαντήσεων, όχι μόνο από τους φοιτητές τους αλλά από φοιτητές από άλλα πανεπιστήμια, άλλες πολιτείες, ακόμη και από άλλες χώρες. Σε γενικές γραμμές εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους για αυτό το μέιλ που υπήρξε όχι μόνο διαφωτιστικό αλλά και οραματικό, οι περισσότεροι τον ευχαρίστησαν απλά και μόνο επειδή τους θύμισε την αξία της εκπαίδευσης. Δεν ήταν λίγοι οι φοιητές που αποφάσισαν να αφήσουν ακόμη και τις part time δουλειές τους για να επικεντρώσουν περισσότερο στις σπουδές τους.
Την ίδια ώρα το περίφημο e mail άρχισε να κυκλοφορεί παντού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δημιουργώντας ένα κύμα υπέρ της εκπαίδευσης και της αξίας της που έχει λησμονηθεί. Εκπληκτος ο ίδιος ο Coward λέει πως έγραψε το mail ως απάντηση στο άγχος που είχα πολλοί φοιτητές του για τη συνεχιζόμενη απεργία, χωρίς να έχει την παραμικρή πρόθεση να μιλήσει εναντίον των απεργών.
Ενα κείμενο αγάπης και αφοσίωσης
Στo mail του ξεκινά ενημερώνοντας πως δεν απεργεί και ότι θα δέχεται τους φοιτητές στο γραφείο του. Επισημαίνει πως χωρίς καμία έλλειψη σεβασμού στους απεργούς ο ίδιος δεν θα το κάνει «Οι κοινωνίες στις οποίες οι άνθρωποι υποστηρίζουν αυτό που πιστεύουν είναι καλύτερες από αυτές που δεν το κάνουν. Χωρίς να αποκλείω την πιθανότητα να κάνω λάθος, και έχοντας σίγουρα κάνει λάθος πολιτικές κρίσεις στο παρελθόν, αποφάσισα ότι θα εμφανιστώ κανονικά στο μάθημα και τη συζήτηση αύριο και σας περιμένω εκεί». Στη συνέχεια μιλάει για τις αρετές της εκπαίδευσης με ευθύ προσωπικό ύφος σα να μιλά σε κάθε φοιτητή ξεχωριστά:


«Ενα από τα πράγματα που μπορεί να ξεχάσεις όταν σπουδάζεις σε ένα σπουδαίο πανεπιστήμιο όπως το Berkeley είναι πόσο ξεχωρισμός ικαι υπέροχος είσαι. Είμαι ενθουσιασμένος κάθε φορά που μιλάω μαζί σας. Με τον τρόπο που κάνετε διεισδυτικές ερωτήσεις, τον τρόπο με τον οποίο βελτιωθήκατε από το πρώτο στο δεύτερο τρίμηνο, το τρόπο με τον οποίο με προκαλείτε να γίνω καλύτερος δάσκαλος. Με ξετρελαίνετε απλά. Είστε πραγματικά υπέροχοι, έχω διδάξει σε ολόκληρο τον κόσμο και δεν έχω δει ποτέ τόσο ταλαντούχους φοιτητές. Δεν απευθύνομαι σε κάποιους από εσάς, αλλά σε όλους σας. Είναι προνόμιο μου που είμαι καθηγητής σας. Δυστυχώς, ξέρω ότι πολλοί από εσάς δεν αισθάνονται έτσι. Η δυσκολία που αντιμετωπίζεται είναι ότι κοιτάζοντας γύρω σας μπορείτε να δείτε ανθρώπος που τα καταφέρνουν καλύτερα από εσάς ή ανθρώπους που απλά τοςυ αρέσει περισσότερο αυτό που κάνουν. Στην πραγματικότητα είναι δύσκολο να μετρήσεις την πραγματική έκταση της γνώσης που μπορεί να αποκτήσει κάποιος. Μερικές φορές όμως οι αποτυχίες και οι αντιξοότητες μας προετοιμάζουν καλύτερα για μακροχρόνια επιτυχία, καλύτερα απ'οτι η πρόοδος που επιτυγχάνεται χωρίς προσπάθεια.

Γιατί σας τα λέω όλα αυτά;
Σας τα λέω διότι πρέπει να ξέρετε ότι δεν υπάρχει μια ίδια δεξαμενή υπέροχος ανθρώπων σε κάποιο άλλο μέρος που θα μπορέσουν να καθορίσουν τον τρόπο με τον οποίο το είδος μας θα πλοηγηθεί στις επόμενες δεκαετίες. Η απλή αλήθεια – είτε μας αρέσει είτε όχι- ειναι ότι η τεχνολογία θα αλλάξει τον τρόπο της ζωής μας στο μέλλον και εσείς θα πρέπει να λύσετε μερικά σοβαρά προβλήματα, καθώς και να βρείτε πως θα χρησιμοποιήσετε την τεχνολογία για να πετύχετε κάτι καλό, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα ανθρώπινους κινδύνους που έχουν κυνηγήσει την ανθρωπότητα σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της.
Μέρος της δουλειάς που πρέπει να κάνει η γενιά σας, είναι να γίνετε «τεχνολογικοί» χρησιμοποιώντας επιστημονικές ιδέες για να υπηρετήσετε τα δίκαια και συμφέροντα της κονωνίας. Μέρος της δουλειάς σας είναι να παραμείνετε θεμελιωδώς ανθρώπινοι, ζωσμένοι με τις αξίες της ανθρωπότητας – ανθρώπινο συναίσθημα- που κυριαρχεί σε όλη την ιστορία μας. Αυτά τα πράγματα δεν είναι ξεχωριστά αλλά άρρηκτα δεμένα. Και εσείς μπορείτε να καταλάβετε αυτή τη σύνδεση καλύτερα από εμένα.
Δεν μπορώ να σας πω ποιος ακριβώς θα είναι ο ρόλος σας στις νέες πραγματικότητες του 21ου αιώνα. Είναι στο χέρι σας να αποφασίσετε αν θέλετε να επικεντρώσετε στη ζωή σας τεχνολογικά. Να επικεντρώσεται στις νέες καινοτομίες που θα οδηγήσουν μπροστά την κοινωνία ή ουσιαστικά ανθρώπινα να επικεντρώσετε στον παλιό αγώνα της προσπάθειες να δουλέψετε όλοι μαζί και να βρείτε ευτυχία. Μπορείτε όμως να επιλέξετε να συνδυάσετε αυτά τα δυο.»

Στη συνέχεια ο εμπνευσμένος λέκτωρ Μαθηματικών εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο η εκπαίδευση θα βοηθήσει τους νέους σε αυτή την καθοριστική εποχή:
« Προκειμένου να μπορέσετε να πλοηγηθείτε μέσα στην αυξανόμενη περιπλοκότητα του 21ου αώνα πρέπει να έχετε μια παγκόσμιας κλάσης εκπαίδευση. Τα καλα νέα είναι ότι πραγματικά έχετε αυτή την ευκαιρία και δε εννοώ μόνο την εκπαίδευση που λαμβάνετε μέσα στην τάξη. Εννοώ την εκπαίδευση που παίρνετε με οτιδήποτε κάνετε, μέσα από κάθε βιβλίο που διαβάζετε, κάθε συζήτηση που κάνετε, κάθε σας σκέψη.
Πρέπει να βελτιστοποιήστε τη ζωή σας προς τη γνώση
Πρέπει να να ζήσετε και να αναπνεύσετε την εκπαίδευσή σας
Πρέπει να νιώσετε εμμονή για την εκπαίδευσή σας
Μην πέσετε στην παγίδα να σκεφτείτε ότι επειδή γύρω σας υπάρχουν τόσοι ζαλιστικά έξυπνοι φοιτητές, εσείς δεν είστε. Τίποτα δεν απέχει περισσότερο από από αυτό. Και μην πέσετε ποτέ στην παγίδα να σκεφτείτε ότι η εκπαίδευση είναι ένα εγωιστικό πράγμα. Αντίθετα, είναι το πιο ευγενές πράγμα που μπορείτε να κάνετε.»

Πηγή: iefimerida.gr

Aναλφάβητα 5χρονα παιδιά hackaran το Android

Άκουγα χρόνια τώρα από γονείς ότι πόσο έξυπνο είναι το παιδί τους που μόλις 5 χρονών και τα καταφέρνει με υπολογιστές , ότι έχει κλείσει στους υπολογιστές και διάφορα άλλα κολακευτικά σχόλια γονέων για τα παιδιά τους που είχαν ταλέντο στους υπολογιστές. Πραγματικά είχαν απορία γιατί πίστευα ότι οι υπολογιστές πρέπει να διδάσκονται στα παιδιά σε πιο μεγάλες ηλικίες. Ο λόγος που το πίστευα αυτό είναι ότι οι υπολογιστές αποχαυνώνουν τον άνθρωπο. Οι υπολογιστές είναι εργαλείο για να κάνουμε πιο εύκολα και γρήγορα  την δουλειά μας.

 Η κλασική παιδεία μας καλλιεργεί την σκέψη και δη τα αρχαία ελληνικά , αυτό πιστεύω παρότι είμαι καθηγητής πληροφορικής. 

Το πείραμα που έγινε ήρθε να μου προσθέσει  καινούργια γνώση και να με προβληματίσει. 

Για αυτό τον λόγο τον μοιράζομαι μαζί σας.

Η One Laptop Per Child“ ανήκει στον ελληνικής καταγωγής καθηγητή του ΜΙΤ, Νicholas Negroponte και η αποστολή της είναι να ενδυναμώσει τα φτωχότερα παιδιά του κόσμου μέσα από την εκπαίδευση.
Στόχος της είναι να παρέχει σε κάθε παιδί ένα στιβαρό, χαμηλού κόστους, χαμηλής ισχύος, συνδεδεμένο laptop. Για το σκοπό αυτό, έχουν σχεδιάσει το υλικό, το περιεχόμενο και το λογισμικό για τη συνεργάσιμη, χαρούμενη, και αυτο-εξουσία μάθηση. Με την πρόσβαση σε αυτό το είδος του εργαλείου, τα παιδιά μπορούν να ασχολούνται με την εκπαίδευσή τους, να μάθουν, να μοιράζονται και να δημιουργούν από κοινού, χωρίς καν τη βοήθεια ή υπόδειξη κάποιου δασκάλου. Συνδέονται μεταξύ τους, για τον κόσμο αυτό και για ένα λαμπρότερο μέλλον.
Έτσι λοιπόν οι άνθρωποι της OLPC έκαναν ένα τρομερά ενδιαφέρον πείραμα το 2012:
Έψαξαν να βρουν τη χώρα με το μεγαλύτερο αναλφαβητισμό, (είναι δυστυχώς η Αιθιοπία) και έριξαν σε ένα απομακρυσμένο φτωχό χωριό 50 μίλια μακριά από την Αντίς Αμπέμπα δέκα κλειστά κουτιά χωρίς οδηγίες, που περιείχαν δέκα φορτισμένους φορητούς υπολογιστές (tablets). Τα κουτιά περιείχαν και δέκα ηλιακούς φορτιστές.
Υπάρχουν σημαντικές εκπαιδευτικές προκλήσεις στην Αιθιοπία. Αν και η Εκπαίδευση για Όλους (EFA) έχει προσπαθήσει να παγκοσμιοποιήσει την πρόσβαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, τα σημερινα εθνικά στοιχεία δείχνουν ότι μόνο το 60% των παιδιών που φοιτούν, με ένα μαθητή-δασκάλου αναλογία 1 προς 72. Σήμερα η Αιθιοπία χρησιμοποιεί το μοντέλο διδασκαλίας, όπου η παπαγαλία και η υποταγή των φοιτητών έχουν προτεραιότητα. Η βελτίωση της ποιότητας στην εκπαίδευση είναι ένας σημαντικός στόχος που θα μπορούσε να εξαρτάται από την παιδαγωγική προσέγγιση και δομή του προγράμματος σπουδών.
Υπάρχει επίσης μια ευρεία έλλειψη πρόσβασης σε πόρους (συμπεριλαμβανομένων των εγχειριδίων και των εξωσχολικών εκπαιδευτικό υλικό).
Να σημειώσουμε εδώ ότι το συγκεκριμένο χωριό δεν έχει φυσικά ρεύμα, οι άνθρωποι δεν έχουν δει ποτέ τίποτε ηλεκτρονικό ή ηλεκτρικό κι ακόμα περισσότερο, τα παιδιά, ελλείψει σχολείου δεν γνωρίζουν καν την έννοια του γραπτού λόγου ή των γραμμάτων.
Οι συσκευές, διέθεταν ένα μικροτσίπ που κατέγραφε τον τρόπο χρήσης τους και οι ερευνητές συνέλεγαν τις πληροφορίες μία φορά την εβδομάδα χωρίς να επεμβαίνουν ή να αλληλεπιδρούν με τα παιδιά. Τα αποτελέσματα ήταν παραπάνω από εκπληκτικά. Ήταν εκθαμβωτικά.
Όπως λέει ο ίδιος ο κ. Νεγροπόντε, εφόσον τους έριξαν δέκα πακέτα χωρίς καμμιά οδηγία και καμμιά βοήθεια στο να κατανοήσουν τι είναι αυτά και σε τι χρησιμεύουν, στην αρχή πίστευαν ότι τα παιδιά θα έπαιζαν με τα κουτιά μόνο.
Όμως, η περιέργεια τα ώθησε να τα ανοίξουν και μέσα σε 4 λεπτά, ένας πιτσιρικάς είχε βρει το κουμπί on/off και έθεσε ένα σε λειτουργία χωρίς να έχει ξαναδεί ποτέ του τέτοιο κουμπί. Αμέσως το έδειξε και στους άλλους. Μέσα σε πέντε μέρες το κάθε παιδί από αυτά που δεν είχαν ποτέ τους ξανά επαφή με τίποτα ηλεκτρικό ή ηλεκτρονικό, χρησιμοποιούσε κοντά στις 50 εφαρμογές του Android!
Σε δύο εβδομάδες τα νήπια που δεν είχαν ξαναδεί γραπτή λέξη στη ζωή τους, τραγουδούσαν και αναγνώριζαν την αγγλική αλφάβητο και μάλιστα την δίδαξαν και σε κάποιους μεγάλους.
 Οι εκπλήξεις δεν σταμάτησαν όμως εδώ: Μέσα σε 5 μήνες χρήσης των ταμπλετών, οι πιτσιρικάδες είχαν καταφέρει να χακάρουν το σύστημα Android!!!
Κάποιος νεαρός αντιλήφθηκε την ύπαρξη της κάμερας (την οποία είχαν απενεργοποιήσει από τα εργαστήρια γιατί δεν πίστευαν ότι θα χρησιμοποιηθεί ποτέ) και μέσα από το μενού και τις εικόνες προσπαθούσε να βρει τι ήταν αυτό και σε τι χρησίμευε. Στο τέλος, έσπασε τις κλειδωμένες ρυθμίσεις της επιφάνειας εργασίας, έθεσε σε λειτουργία την κάμερα και έδειξε και στους άλλους πως γίνεται.
Οταν οι ερευνητές πήγαν να συλλέξουν τις πληροφορίες ανακάλυψαν ότι το κάθε παιδί είχε ξεκλειδώσει τις ρυθμίσεις, είχε προσαρμόσει την επιφάνεια εργασίας στα μέτρα του και είχε βάλει πάνω τις εκπαιδευτικές εφαρμογές που το ενδιέφεραν περισσότερο! Στο μεταξύ, είχαν βρει τον τρόπο να φορτίζουν τις ταμπλέτες τους με τους ηλιακούς φορτιστές!
Ο Νίκολας Νεγρεπόντε και η OLPC φιλοδοξούν να εφοδιάσουν με ένα ηλιακό laptop κάθε παιδί του αναπτυσσόμενου κόσμου δίνοντάς τους πρόσβαση στη μάθηση. Το φιλόδοξο όραμα περιλαμβάνει πάνω από 100 εκατομμύρια υπολογιστές, έναν για κάθε παιδί που δεν έχει πρόσβαση στην εκπαίδευση και τη γνώση.
Οι φορητοί αυτοί υπολογιστές κοστίζουν περίπου 100 ευρώ ο καθένας και περιέχουν όλες τις βασικές λειτουργίες ενός σύγχρονου υπολογιστή καθώς και τη δυνατότητα σύνδεσης στο ίντερνετ.
Το πρόγραμμα μετά από πολλά έτη δουλειάς και προώθησης, με τη βοήθεια επενδυτών, δωρητων αλλά και πολλών εθελοντών έχει πραγματοποιηθεί και αποφέρει καρπούς, σε αρκετές χώρες και πόλεις, όπως η Μαδαγασκάρη, η Αρμενία, η Ινδία, η Αργεντινή, η Κολομβία η Ουρουγουάη, η Παραγουάη, η Νικαράγουα, η Ρουάντα, η Αιθιοπία, η Γάζα κι η Ραμάλα, το Αφγανιστάν, το Νεπάλ, το Περού, η Κένυα και άλλες.
Κλείνουμε με δύο πολύ σημαντικές φράσεις από την ομιλία του πρωτοπόρου κ. Νεγροπόντε που αντικατοπτρίζουν την τεράστια σημασία της εκπαίδευσης:
“…Τεράστια εντύπωση μου προκαλούσε όταν συναντούσα αρχηγούς κρατών και τους ρωτούσα: “Ποιο είναι το πιο πολύτιμο αγαθό που έχει η χώρας σας; Η σημαντικότερη πηγή πλούτου;” και ΔΕΝ μου απαντούσαν “τα παιδιά”. Όταν τους το ανέφερα, βιάζονταν να συμφωνήσουν κατόπιν εορτής.
‘
‘Η πολυετής πείρα μου αλλά και η ιστορία, μου δίδαξε ότι όσο μεγάλα κι αν είναι τα προβλήματα μιας χώρας η επίλυσή τους πάντα περιλαμβάνει την εκπαίδευση. Μερικές φορές, αρκεί και μόνον αυτή. Και τέλος, η εκπαίδευση μέσω διδασκάλων είναι ένας, αλλά όχι ο μοναδικός τρόπος μάθησης…”

http://taxalia.blogspot.gr/2013/11/a-5-hackaran-android.html#more

What it means to Be Greek! - Τι σημαίνει να είσαι Ελληνας

Το βίντεο, με τίτλο «What it means to be greek», «Τι σημαίνει να είσαι Ελληνας», που προβάλλει τη σημασία της ελληνικής κουλτούρας, ταξιδεύει και συγκινεί τις τελευταίες μέρες, τον κόσμο του διαδικτύου.

Το βίντεο είναι δημιουργία του Ιβαν Σίλβενμπεργκ και της Γεωργίας Ταξάκη με αφορμή την εκδήλωση «Coming Together In Skokie: A Celebration of Greek Culture 2013», που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα μέσα στη χρονιά, στο Σκόκι - ένα προάστιο του Σικάγο- , με στόχο την παρουσίαση των πολιτισμικών χαρακτηριστικών της ελληνικής κοινότητας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1900 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ‏

Ένα ενδιαφέρον κομμάτι - από απόσπασμα του Ροϊδη στην εφημερίδα "Ακρόπολις" του 1895. Είναι πολύ ενδιαφέρον και για τους σημερινούς υπουργούς Παιδείας (και όχι μόνο). Από το περιοδικό - Γιάννης Σταυρόπουλος

----------------------------------

«Ο Βασιλιάς, για να τους έχει κοντά της η αγαπημένη του γυναίκα, (ΣΣ: τους γονείς της) εζήτησε να τους εύρη καμμίαν Δημόσια θέση εις την πρωτεύουσάν του.

Βλέποντας πόσον ήτο η γριά φρόνιμη, οικονόμα, νοικοκυρά, λιγόφαγη και εις όλα τακτική, την έκαμεν υπουργίναν επί των οικονομικών.

-Ο γέρος όμως, ήταν πλέον δυσκολοβόλευτος: Δεν ήξευρεν ο άνθρωπος, ούτε να γράφη, ούτε να διαβάζη.

Ο βασιλιάς, επονοκεφαλούσε να εύρη πως ήτο δυνατόν να τον οικονομήση, όταν, έτυχε να αποθάνει ο επί της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός.

Μη έχοντας πρόχειρον καμμίαν άλλην, έδωκε εις τον γέρον, την θέσιν του μακαρίτη, και από τότες, εγεννήθη και σώζεται ακόμη εις πολλά μέρη, η συνήθεια να δίδεται εις τον πλέον αγράμματον το υπουργείον της παιδείας»……

Εμμανουήλ Ροϊδης – εφημερίδα «Ακρόπολις» 25 Δεκεμβρίου 1895

Οι νέες ειδικότητες των δημόσιων ΙΕΚ

Την Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013, στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων όλες οι προσφερόμενες ειδικότητες που θα διδάσκονται από τη φετινή χρονιά στα δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΔΙΕΚ) και στη νέα δομή στις Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΣΕΚ).
Για πρώτη φορά , φέτος, λειτουργεί ηλεκτρονικό σύστημα υποβολής αιτήσεων. Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν από οποιοδήποτε μέρος της χώρας να υποβάλλουν ηλεκτρονικά την αίτηση συμμετοχής από το σπίτι τους, χωρίς να χρειάζεται να μεταβούν και να συμπληρώνουν αιτήσεις επί τόπου στα ΙΕΚ, όπως συνέβαινε έως τώρα.
Επίσης, από φέτος στα Δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΔΙΕΚ) θα παρέχεται δωρεάν φοίτηση σε όλους όσοι ενδιαφέρονται να καταρτιστούν στις προσφερόμενες ειδικότητες.
Ο Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος δήλωσε σχετικά τα εξής: «Η σημερινή ανακοίνωση για τις ειδικότητες Δημόσιων Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης- Σχολών Επαγγελματικής Κατάρτισης, επιβεβαιώνει την πολιτική μας βούληση για παροχή Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης σε επαγγέλματα αιχμής για την ελληνική οικονομία, συνδέοντας την παρεχόμενη Γνώση με ευκαιρίες απασχόλησης.
Αξίζει επίσης, να σημειωθεί ότι η υποβολή και η επεξεργασία αιτήσεων γίνεται με απόλυτη διαφάνεια , που εξασφαλίζεται μέσω ενός Ειδικού Πληροφοριακού Συστήματος για όλη την Επικράτεια και με σημαντική εξοικονόμηση πόρων για την Πολιτεία και τον Πολίτη».
Ο αρμόδιος υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Κωνσταντίνος Π.Γκιουλέκας τόνισε:
«Στο πλαίσιο της αναβάθμισης της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης στην χώρα μας εμπλουτίζουμε, φέτος, τη μη τυπική εκπαίδευση προσφέροντας και νέες ειδικότητες στα Δημόσια ΙΕΚ και στα ΣΕΚ της χώρας. Πρόκειται για ειδικότητες αιχμής, που αντιστοιχούν σε επαγγέλματα τα οποία εκτιμάται ότι θα έχουν τη μεγαλύτερη απορροφητικότητα έμψυχου δυναμικού στην αγορά εργασίας τα επόμενα χρόνια. Οι νέες ειδικότητες σχετίζονται μεταξύ άλλων με τους τομείς της επικοινωνίας, της Υγείας και Πρόνοιας, των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, της Ναυτιλίας, του Τουρισμού, της Γεωργίας».
Ο κ. Γκιουλέκας επεσήμανε ότι « για πρώτη φορά φέτος στα, Δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΔΙΕΚ) η φοίτηση για όλους όσοι ενδιαφέρονται θα είναι δωρεάν, με βάση κάποια αντικειμενικά κριτήρια».
Ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κατέληξε λέγοντας:
«Σταθερός προσανατολισμός αυτής της Κυβέρνησης είναι η ενίσχυση της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας. Ήδη, προχωρούμε, σε στενή συνεργασία με τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την απρόσκοπτη και ομαλή λειτουργία των δημόσιων ΙΕΚ, των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας και της νέας δομής της παιδείας, που θα λειτουργήσει για πρώτη φορά φέτος στις Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης»

Δείτε εδώ τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων στο video που δημιουργήθηκε για το σκοπό αυτό
Για τις Αιτήσεις Συμμετοχής πατήστε εδώ.
Για τις Ειδικότητες Ι.Ε.Κ. 2013-2014 πατήστε εδώ.
Για τις Ειδικότητες Σ.Ε.Κ. 2013-2014 πατήστε εδώ.
Για το Εκπαιδευτικό σύστημα πατήστε εδώ.
Για τα Επαγγέλματα και Επίπεδα εκπαίδευσης πατήστε εδώ.

Σχόλιο:
Τίθονται τα εξής ερωτήματα:

• Ο τομέας  Υγείας και Πρόνοιας γιατί καταργήθηκε από τα ΕΠΑΛ; και αφού καταργήθηκε γιατί δεν απορροφήθηκαν αυτόματα οι καθηγητές στα ΙΕΚ και στα ΣΕΚ; με αυτό τον τρόπο θα αποφεύγαμε τις   απολύσεις.
• Σε τι βαθμό θα είναι δωρεάν εκπαίδευση ; θα είναι για όλους ή βάση οικονομικών κριτηρίων , μάλλον το δεύτερο. Μα και πριν υπήρχαν οι υποτροφίες εκτός εάν δίνεται η οικονομική παροχή σε  περισσότερους καταρτιζόμενους . 

Με μιά πρώτη ματιά σε γενικές γραμμές καλό είναι το νέο νομοσχέδιο ,στην πράξη θα φανεί η αποδοτικότητα του. 

Ξεκινά η Ενισχυτική Διδασκαλία για το έτος 2013 2014 στα γυμνάσια της χώρας

Aφορά μαθητές οι οποίοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν ιδιωτικά φροντιστήρια και επιθυμούν να κάνουν φροντιστήριο στο σχολείο.
Όπως έχει ανακοινώσει το υπουργείο Παιδείας, το πρόγραμμα της Ενισχυτικής Διδασκαλίας 2013 2014 απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και αφορά τα εξής μαθήματα: Γλωσσική διδασκαλία (Αρχαία, Νέα), Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Αγγλικά (κύρια Ξένη Γλώσσα). Στο πρόγραμμα Ενισχυτικής Διδασκαλίας συμμετέχουν μαθητές όλων των τάξεων του Γυμνασίου που υστερούν στους παραπάνω τομείς γνώσης, με συνέπεια την αδυναμία αποδοτικής συμμετοχής τους στη διαδικασία της μάθησης ή μαθητές που επιθυμούν να βελτιώσουν την απόδοσή τους στα παραπάνω μαθήματα. Σκοπός του προγράμματος είναι η επανένταξη των μαθητών στη μαθησιακή διαδικασία, η μείωση της μαθητικής διαρροής, η βελτίωση της απόδοσής τους ώστε να ολοκληρώσουν την Υποχρεωτική Εκπαίδευση και να δοθεί η δυνατότητα πρόσβασης στη δεύτερη βαθμίδα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Γενική Τεχνική Εκπαίδευση). Το πρόγραμμα της Ενισχυτικής Διδασκαλίας αρχίζει να λειτουργεί κάθε σχολικό έτος και λήγει με τη λήξη των μαθημάτων και πριν από την έναρξη των εξετάσεων. Το ωρολόγιο πρόγραμμα του προγράμματος της Ενισχυτικής Διδασκαλίας καθορίζεται ως εξής για όλες τις τάξεις του Γυμνασίου: τέσσερις (4) ώρες Μαθηματικά, δύο (2) ώρες Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, τρεις (3) ώρες Νεοελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, τρεις (3) ώρες Αγγλικά. Σύνολο δώδεκα (12) ώρες. Το πρόγραμμα υλοποιείται σε Σχολικά Κέντρα Ενισχυτικής Διδασκαλίας (ΣΚΕΔ), τα οποία συγκροτούνται από ομάδες όμορων σχολικών μονάδων και ορίζονται ανά διεύθυνση με απόφαση του διευθυντή της οικείας περιφερειακής διεύθυνσης. Υπάρχει η δυνατότητα ένα ΣΚΕΔ να αποτελείται από μία σχολική μονάδα, μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις (μικρά νησιά κ.λπ.). Κριτήρια για την επιλογή των μαθητών στα τμήματα μαθημάτων, μετά από σχετική ενημέρωση και αίτηση των γονέων και κηδεμόνων, για συγκεκριμένο μάθημα σε συγκεκριμένο ΣΚΕΔ, αποτελούν ο αντίστοιχος βαθμός τριμήνου του μαθήματος και ο μέσος όρος του τριμήνου σε όλα τα μαθήματα. Με βάση τα παραπάνω με ευθύνη του διευθυντή της οικείας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σε κάθε διεύθυνση, διαμορφώνεται πίνακας αιτούντων ανά μάθημα και ανά ΣΚΕΔ, ο οποίος χρησιμοποιείται για τη συγκρότηση των αντίστοιχων τμημάτων. Το ημερήσιο πρόγραμμα Ενισχυτικής Διδασκαλίας καλύπτει 1/3 διδακτικές ώρες την ημέρα μετά τη λήξη του κανονικού προγράμματος. Κάθε μαθητής μπορεί να παρακολουθήσει από ένα έως και όλα τα μαθήματα Ενισχυτικής Διδασκαλίας. Τμήμα μαθήματος ορίζεται κάθε ομάδα μαθητών που παρακολουθούν το ίδιο μάθημα. Σε κάθε τμήμα μαθήματος ενισχυτικής διδασκαλίας συμμετέχουν 10 μαθητές το ελάχιστο και έως 15 μαθητές το μέγιστο. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις επιτρέπεται μεταβολή των ανωτέρω ορίων έως 5 μαθητές το ελάχιστο (π.χ. δυσπρόσιτες, απομακρυσμένες περιοχές, νησιά, κ.λπ.). Σε περίπτωση που κάποιος μαθητής απουσιάζει αδικαιολογήτως 20 συνεχόμενες διδακτικές ημέρες από τμήμα μαθήματος τότε διαγράφεται, με έγγραφη ενημέρωση του γονέα-κηδεμόνα του και αντικαθίσταται από τον πρώτο επιλαχόντα στον πίνακα αιτούντων. Σε λίγες ημέρες αναμένεται  η υπουργική απόφαση που θα καθορίζει τις λεπτομέρειες καθώς και η πρόσκληση προς τους εκπαιδευτικούς για να δηλώσουν συμμετοχή στο πρόγραμμα

Πρόσκληση στην παρουσίαση της μουσικής σχολής "Άγιος Νεκτάριος".

Δελτίο Τύπου.

Η μουσική σχολή «Άγιος Νεκτάριος», μετά την επιτυχημένη προηγούμενη χρονιά, εντάσσει στο πρόγραμμά της νέα μαθήματα και περισσότερα μουσικά όργανα.

Οι ενδιαφερόμενοι θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν το όργανο της προτίμησής τους μετά την παρουσίαση που θα γίνει το Σάββατο 28/9/2013 στο Νεανικό Κέντρο της Μητροπόλεως (παλιό οικοτροφείο) στις 12.30 μμ.

Οι καθηγητές μας, Αλέξανδρος Spritzing, Μαρία Καψαλού, Ανδρέας Χατζηανδρέας, Κωνσταντίνος Κίκιλης και Δημήτρης Εικοσπεντάκης, άριστοι οργανοπαίχτες και έμπειροι στη διδασκαλία, θα μας ενημερώσουν θεωρητικά και πρακτικά για όλα τα όργανα (ούτι, λαούτο, μπουζούκι, λύρα ποντιακή, σαντούρι, φλογέρες, γκάιντα, κρουστά, κλαρίνο και βιολί).

Παράλληλα στη σχολή θα λειτουργήσει και φέτος τμήμα της Βυζαντινής μουσικής και θεωρίας, τμήμα ευρωπαϊκής θεωρίας, τμήμα χορωδίας, τμήμα παραδοσιακού τραγουδιού και μουσικών οργανικών συνόλων. Για όσους δεν μπορούν να διαθέσουν χρήματα για αγορά μουσικού οργάνου, θα υπάρχουν όργανα στο Νεανικό Κέντρο.

Είναι μια καλή ευκαιρία για όλους, μικρούς και μεγάλους, να δουν ένα κομμάτι της ελληνικής παράδοσης ζωντανό, και πώς αυτό έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα. Η γνωριμία με τα παραδοσιακά μουσικά μας όργανα είναι πολύ σημαντική, γι αυτό η παρουσία όλων στην εκδήλωση κρίνεται απαραίτητη, χωρίς μάλιστα οικονομική ή άλλη υποχρέωση. Οι εγγραφές το Σάββατο θα είναι δωρεάν και οι τιμές για τα δίδακτρα θα κυμανθούν από 0-25 ευρώ.
πληροφορίες : 6932509780

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ του ΕΚΠΑ

Η Σύγκλητος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α.) στη σημερινή έκτακτη συνεδρία της 23ης Σεπτεμβρίου 2013 διαπιστώνει:

την αντικειμενική πλήρη αδυναμία της εκπαιδευτικής, ερευνητικής και διοικητικής λειτουργίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
ότι η ακατάληπτη επιμονή των Υπουργείων Παιδείας και Θρησκευμάτων και Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης σε επιλογές που οδηγούν ευθέως στην υπονόμευση της ανώτατης εκπαίδευσης της νέας γενιάς της Ελλάδας, ουσιαστικής ελπίδας για την υπέρβαση της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης τα επόμενα χρόνια, δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να γίνει αποδεκτή.
ότι τα Υπουργεία Παιδείας και Θρησκευμάτων και Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης με αστοιχείωτους λογιστικούς υπολογισμούς και λογικά άλματα, που δεν αρμόζουν σε υπεύθυνους φορείς ευνομούμενης πολιτείας, και πλήρη αδιαφάνεια, περιθωριοποιεί το πρώτο Πανεπιστήμιο της Χώρας και των Βαλκανίων, που προσφέρει αδιαλείπτως από το 1837 σημαντικότατα εκπαιδευτικό, ερευνητικό και κοινωνικό έργο συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της χώρας.
Η Σύγκλητος, κατόπιν αυτών αποφασίζει την προσφυγή στα αρμόδια δικαστήρια της χώρας, αλλά και της Ευρώπης επικαλούμενη τα συνταγματικά της δικαιώματα και τις διεθνείς συμβάσεις περί ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου ανώτατης εκπαίδευσης.

Η Σύγκλητος του Ε.Κ.Π.Α. με λύπη της ενημερώνει την κοινή γνώμη ότι το Πανεπιστήμιο Αθηνών εξαναγκάζεται χωρίς τη θέλησή του σε αδυναμία εγγραφής των νεοεισαχθέντων φοιτητών, διεξαγωγής εξετάσεων, ορκωμοσίας πτυχιούχων και, γενικώς κάθε άλλης ακαδημαϊκής λειτουργίας και παροχής κοινωνικού έργου, καθώς και ανταπόκρισης στις διεθνείς υποχρεώσεις του.

Η Σύγκλητος, τέλος, απευθύνει θερμή παράκληση προς πάντα αρμόδιο έστω και την ύστατη αυτή στιγμή για την αναστολή των επώδυνων μέτρων σε βάρος του Ε.Κ.Π.Α.

Αθήνα 23-9-2013

Η Σύγκλητος του Ε.Κ.Π.Α.

ΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΝΕ... ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Ε, ΝΑΙ ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΦΤΑΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ.

ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 2500 ΕΠΟΛΥΜΕΝΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΤΗΚΑΝ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ

• ΔΕΝ ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΑΥΞΗΣΑΝ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
•  ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΜΟΥ ΕΘΙΞΑΝ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
•   ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΜΕΙΩΣΑΝ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΩΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗ.
•  ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ . Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ Ή ΠΙΟ ΣΩΣΤΑ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ  ΤΟΥ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑΝ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΜΑΣ - ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΠΟΨΗ - ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΖΩ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ. ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΖΗΤΑΓΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΟΥ ΑΥΤΟ ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. 
•  ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ; OXI   ΛΕΩ ΝΑΙ ΣΤΗΝ  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΦΟΒΑΜΑΙ . ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟΥΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΤΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΣΩΛΗΝΑ. ΑΝ ΞΕΠΕΡΑΣΤΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ (ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΤΕΣ) ΚΑΛΩΣ ΝΑ ΕΡΘΕΙ.
•  ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΠΑΙΔΙ  ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.
•  ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΙΔΕΙΑ.
•  ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.
• ΔΕΝ ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΑΥΞΗΣΑΝ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΚΑΤΑ 2 ΩΡΕΣ ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ 25 ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΜΗΜΑ. ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ 2ΩΡΕΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΔΕΣ ΜΕΙΩΝΑΝ ΤΙΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑ 30% ΝΑΙ ΤΟΤΕ ΝΑ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ.

ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΥΡΙΖΑ ΟΥΤΕ ΠΑΣΟΚ ΟΥΤΕ ΚΚΕ.

Ε, ΝΑΙ ΑΠΕΡΓΩ ΓΙΑΤΙ ΦΤΑΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ.

Οι ιδέες σας είναι νεκρές

Στην τελική ευθεία το Ελληνικό Μουσείο Πληροφορικής

Ένα βήμα πιο κοντά στην υλοποίηση του βρίσκεται το Ελληνικό Μουσείο Πληροφορικής (http://www.elmp.gr) μετά την επιτυχημένη μετεγκατάσταση του σε νέο χώρο στην Λ. Κηφισού στο Αιγάλεω. Η μεταφορά αυτή κρίθηκε αναγκαία αφού η τεράστια αποδοχή του κόσμου και οι συνεχείς δωρεές  πλημμύρισαν τον χώρο που φιλοξενούνταν μέχρι πριν μερικούς μήνες.

Το Ελληνικό Μουσείο Πληροφορικής αποτελεί ένα όνειρο μιας ομάδα νέων ανθρώπων όπου πριν από περίπου 5 χρόνια ξεκίνησαν την δημιουργία του. Το συγκεκριμένο είδος μουσείου απουσίαζε από την Ελλάδα και παρόλο που οι καιροί είναι δύσκολοι, οι άνθρωποι που συμμετέχουν στο εγχείρημα πάνε κόντρα στο ρεύμα αισιοδοξούνε και θέλουνε να προσφέρουνε στην πατρίδα μας κάτι ξεχωριστό. Βασική τους πεποίθηση είναι πως η γνώση πρέπει να μοιράζεται και κυρίως να είναι ελεύθερη σε όλο το κοινωνικό σύνολο.

Η συλλογή του Μουσείου χρονολογικά ξεκινά από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 και τις αρχές της δεκαετίας του ’80, που στην ουσία είναι η απαρχή της έννοιας του προσωπικού υπολογιστή.

Συγκεκριμένα η συλλογή του Μουσείου αριθμεί περί τους 140 ηλεκτρονικούς υπολογιστές και πάνω από 2.300 αντικείμενα από το χώρο της πληροφορικής. Επίσης ένα σημαντικό κομμάτι της συλλογής είναι τα βιβλία και ο περιοδικός τύπος.

Έτσι  ο επισκέπτης μπορεί να γνωρίσει την ιστορία της πληροφορικής μέσα από έναν μεγάλο αριθμό υπολογιστικών συστημάτων εταιρειών που έχουν εκλείψει ή και συνεχίζουν να υπάρχουν, όπως Sinclair, Commodore, Amstrad , Texas Instruments, Wang, Olivetti PC, Acorn, Cromenco, Zenith, Casio, Compaq, Toshiba, Sharp, Apple, ΙΒΜ και συμβατούς, λογισμικό και περιφερειακές συσκευές. Σημειωτέον ότι τα εκθέματα αυξάνονται συνεχώς σχεδόν σε μηνιαία βάση.

Στα πλαίσια των δράσεων του το Μουσείου διοργανώνει και συμμετέχει σε εκθέσεις πληροφορικής, συνέδρια, εκπαιδευτικές παρουσιάσεις.  Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην έκθεση Άβαξ ‘’Πλευρές της ιστορίας των υπολογιστών στην Ελλάδα’’ που διοργανώθηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, στην Αθήνα, την Χίο και τα Ιωάννινα. Επίσης διοργάνωσε δύο συνέδρια (τις χρονιές 2011,2012) συμμετέχοντας στο πολύ-συνέδριο Capital & Vision που διεξάγεται κάθε χρόνο από το Ελληνογερμανικό Βιομηχανικό και Εμπορικό Επιμελητήριο στο ξενοδοχείο Hilton Αθηνών.

Αν λοιπόν έχετε και εσείς κάποιον παλαιό υπολογιστή τον οποίο επιθυμείτε να δωρίσετε ως έκθεμα για τον εμπλουτισμό της συλλογής του Μουσείου Πληροφορικής ή θα θέλατε να το επισκεφθείτε, μπορείτε να επικοινωνήσετε στο e-mail: info@elmp.gr.
Για περισσότερες λεπτομέρειες για το Μουσείο επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του (http://www.elmp.gr).

http://www.entertv.gr/article/300568/stin-teliki-eytheia-elliniko-moyseio-pliroforikis

Ψηφιακά αναλφάβητο το Νέο Λύκειο

Η κατάργηση του μαθήματος της Πληροφορικής υπονομεύει τον στόχο για το σχολείο του 21ου αιώνα

Στις 9 Αυγούστου αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του υπουργείου Παιδείας το σχέδιο νόμου για το Γενικό Λύκειο, όπου (άρθρο 2) η Πληροφορική αναφέρεται ως μάθημα επιλογής για την Α’ Λυκείου, ενώ καταργείται η διδασκαλία της για τη Β’ και Γ’ Λυκείου. Η σχεδιαζόμενη αλλαγή κάνει ακόμη φτωχότερη την ήδη λειψή κατάρτιση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση γύρω από την επιστήμη της πληροφορικής και τις τεχνολογίες της. Δεν γνωρίζω ποιοι ακριβώς λόγοι υπαγόρευσαν αυτή την απόφαση. Είναι προφανώς εντελώς αντίθετοι με τη διεθνώς διαπιστωμένη τάση ενίσχυσης της διδασκαλίας της πληροφορικής και των τεχνολογιών της σε όλα τα κράτη, αναπτυγμένα ή μη. Βρίσκεται επίσης σε πλήρη αντίφαση με τις κυβερνητικές διακηρύξεις, που θεωρούν την καινοτομία προτεραιότητα και αιχμή του δόρατος της πολιτικής εξόδου από την κρίση.

«Η καινοτομία είναι μονόδρομος για να βγούμε από την κρίση» και «χωρίς... καινοτομία καμία κοινωνία δεν πάει μπροστά» έχει δηλώσει κατά καιρούς ο κ. Πρωθυπουργός. Οταν όλοι καλά γνωρίζουν τον πρωταρχικό ρόλο που παίζει η ύπαρξη κατάλληλα κατηρτισμένου ανθρώπινου δυναμικού, πώς δεχόμαστε την υποβάθμιση της τεχνολογικής εκπαίδευσης, πώς προετοιμάζουμε το μέλλον όταν οι νέοι μας είναι ψηφιακά αναλφάβητοι και τεχνολογικά αδαείς;

Η επισημαινόμενη αντίφαση δείχνει ακόμη μία φορά την αδυναμία μας να προτείνουμε ένα όραμα και μια συνεπή στρατηγική για ανάπτυξη στηριζόμενη σε ποιοτικά κριτήρια και προτεραιότητες. Εμμένουμε σε κοντόθωρες πολιτικές, που ανάγονται σε διαχειριστικά τερτίπια, ψυχρές αριθμητικές περικοπές και φορολογικές επιβαρύνσεις - πολιτικές που επικεντρώνονται στον έλεγχο των οικονομικών μεγεθών αγνοώντας τη σημασία του ανθρώπινου παράγοντα.

Προτεραιότητα για τον 21ο αιώνα
Η εκπαίδευση στην πληροφορική και στις νέες τεχνολογίες είναι προτεραιότητα διεθνώς, μια και είναι απολύτως απαραίτητη για την ανταγωνιστικότητα και την ασφάλεια στις σύγχρονες κοινωνίες. Είναι όμως παγκοσμίως κοινή η διαπίστωση ότι τα ως σήμερα εκπαιδευτικά προγράμματα επικεντρώνονταν κυρίως στην κατανόηση του φυσικού μας περιβάλλοντος και των μαθηματικών και πολύ λιγότερο στις τεχνολογίες που ανέπτυξε ο άνθρωπος και στην πληροφορική. Τα παιδιά τού σήμερα όμως βρίσκονται πολύ μακριά από τις αγροτικές ή και τις κλασικές βιομηχανικές κοινωνίες. Στις σύγχρονες κοινωνίες ξοδεύουμε 95% του χρόνου μας χειριζόμενοι τεχνολογικά προϊόντα.
Συνεπώς, η εκπαίδευση πρέπει να δίνει στους νέους τα κατάλληλα θεωρητικά και πρακτικά εργαλεία - όπως και τις δεξιότητες - για να κατανοήσουν τον τεχνολογικό κόσμο και να σταδιοδρομήσουν σε αυτόν. Να τους μάθει να εφαρμόζουν την επιστημονική και τη μαθηματική γνώση για να λύνουν «πραγματικά προβλήματα» και να είναι δημιουργικοί.

Μια κοινωνία πληροφορικά αναλφάβητη είναι πλέον καταδικασμένη σε παρακμή όχι μόνον οικονομική αλλά και πολιτιστική. Οι πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, των ΗΠΑ και άλλων χωρών για την αναμόρφωση των προγραμμάτων διδασκαλίας, για τη διάδοση και τη χρήση των τεχνολογιών της πληροφορίας στην εκπαίδευση, είναι χαρακτηριστικές ενδείξεις αυτής της συνειδητοποίησης. Αντίθετα, το προτεινόμενο νομοσχέδιο είναι μια ακόμη ένδειξη ότι η χώρα μας όχι μόνον αδυνατεί να προσαρμοστεί στις επιταγές των καιρών αλλά και οπισθοδρομεί.

«Ενθάδε κείται» ή «εγέρθητι»;
Δυστυχώς, σήμερα στη χώρα μας ένα σημαντικό ακόμη τμήμα της ακαδημαϊκής κοινότητας εμμένει - ενεργά ή παθητικά - στις παρωχημένες ιδέες περί «καθαρότητας της επιστήμης» και αυτό αποτελεί μια σοβαρή τροχοπέδη στον εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης.

Είναι επιτακτικό να αναπτύξουμε εκπαιδευτικά προγράμματα για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση που να προσφέρουν άρτια και σε βάθος τεχνολογική κατάρτιση. Μια τέτοια αλλαγή απαιτεί τη συγγραφή κατάλληλων σχολικών βοηθημάτων και την επιμόρφωση του διδακτικού προσωπικού. Συνεπάγεται μια μακροχρόνια και καλά προγραμματισμένη προσπάθεια για να προετοιμάσουμε τους μηχανικούς και τους επιστήμονες του μέλλοντος. Τα παιδιά είναι «γεννημένοι μηχανικοί»: τους αρέσει να κατασκευάζουν αντικείμενα και να καταλαβαίνουν πώς λειτουργούν. Μια σωστή τεχνολογική εκπαίδευση, από την πιο νεαρή ηλικία, μπορεί να καλλιεργήσει το ταλέντο τους για δημιουργικότητα και να τα βοηθήσει να εμπεδώσουν καλύτερα τις θεωρητικές τους γνώσεις. Να μάθουν να εργάζονται σε ομάδες και να λύνουν πρακτικά προβλήματα.

Η προτεινόμενη υποβάθμιση της πληροφορικής και των συναφών της τεχνολογιών είναι ακόμη ένα σύμπτωμα του γενικότερου εκπαιδευτικού προβλήματος στη χώρα μας. Είναι επιτακτικό να το δούμε επιτέλους με την απαιτούμενη σοβαρότητα και ενδελέχεια, ξεπερνώντας μικροπολιτικές διαφορές και συντεχνιακά συμφέροντα. Θέλω να πιστεύω ότι κάποτε η αντίδραση στην ολέθρια προχειρότητα και ολιγωρία των κυβερνώντων θα είναι ανάλογη με το κρίμα που γίνεται στη χώρα και στη νεολαία της.

Νέα γνώση
Οι πολέμιοι της πληροφορικής στην εκπαίδευση
Η ζητούμενη και επείγουσα αναμόρφωση και προσαρμογή των εκπαιδευτικών μας προγραμμάτων συναντά μια λίγο-πολύ οργανωμένη αντίδραση από κύκλους που δυστυχώς παίζουν καθοριστικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων σε υπουργεία και κρατικούς οργανισμούς. Οταν κάποτε τα επιχειρήματά τους ξεπερνούν την υπεράσπιση καθαρώς συντεχνιακών συμφερόντων, αντιτάσσουν δύο ειδών λόγους: (1) ότι η πληροφορική δεν είναι επιστήμη, αλλά απλώς ένα σύνολο τεχνολογιών και (2) ότι η εκπαίδευση πρέπει να περιορίζεται στην εκμάθηση «καθαρών» και «επιστημονικών» γνώσεων. Μια τέτοια επιχειρηματολογία αγνοεί εντελώς ότι η γόνιμη αλληλεπίδραση μεταξύ θεωρίας και εφαρμογών είναι καθοριστική για την κατάκτηση της γνώσης. Επίσης, απορρίπτεται από τα ίδια τα γεγονότα.
Σήμερα είναι πλέον σαφές ότι η πληροφορική δεν είναι μόνο «τεχνολογία». Είναι επιστήμη, η οποία - παρ' ότι νέα - έχει αναδειχτεί σε βασικό τομέα της γνώσης, ανεξάρτητο από τις άλλες θετικές επιστήμες, όπως η φυσική, η χημεία και η βιολογία. Η έννοια της πληροφορίας και της επεξεργασίας της είναι βασική όχι μόνο για την κατανόηση και τη χρήση του κυβερνοκόσμου. Η πληροφορική προτείνει ένα νέο «διαδικαστικό» τρόπο σκέψης και ανάλυσης, ιδιαίτερα γόνιμο για όλες τις επιστήμες. Για παράδειγμα, στη βιολογία μιλούμε για τον γενετικό κώδικα και για τους μετασχηματισμούς του, που προσπαθούμε να κατανοήσουμε ως αλγόριθμους. Η πληροφορία είναι βασική επίσης έννοια στη μοντέρνα φυσική, η οποία υπό το χαρακτηριστικό σλόγκαν «It from bit» βλέπει τα φαινόμενα ως υπολογιστικές διαδικασίες.

Η αντιπαράθεση επιστήμης και τεχνολογίας έχει βαθιές ιδεολογικές και φιλοσοφικές ρίζες. Η επιστήμη προσπαθεί να καταλάβει τον φυσικό κόσμο και να διατυπώσει νόμους που διέπουν τα φαινόμενα. Η τεχνολογία, εφαρμόζοντας τις επιστημονικές γνώσεις, στοχεύει στον έλεγχο του φυσικού περιβάλλοντος και στην ικανοποίηση αναγκών μέσω της κατασκευής τεχνουργημάτων. Ανά τους αιώνες, επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος υπήρξαν στενά αλληλένδετες. Η ανάπτυξη της φυσικής και των μαθηματικών οφείλει πολλά στη συμβολή μηχανικών όπως ο Αρχιμήδης, ο Ηρων, ο Ντα Βίντσι, ο Watt και ο Turing. Η ιδεολογία περί «καθαρής επιστήμης» - που είδε το φως περί τα μέσα του 18ου αιώνα - ξεπεράστηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκτοτε παρατηρούμε μια θεαματική σύγκλιση επιστήμης και τεχνολογίας που συνεχίζεται ως σήμερα. Μεγάλα πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως το Stanford και το ΜΙΤ, αριστεύουν στη βασική έρευνα ενώ ταυτόχρονα παίζουν ηγετικό ρόλο στις εφαρμογές και στα τεχνολογικά επιτεύγματα.

Ο κ. Ιωσήφ Σηφάκης είναι ηλεκτρολόγος μηχανικός, ιδρυτής και ερευνητής του Εργαστηρίου Verimag στην Γκρενόμπλ, καθηγητής στο Πολυτεχνείο της Λωζάννης EPFL και «νομπελίστας της Πληροφορικής» (Βραβείο Turing 2007).

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=528232#.UiToPqVyiqI.facebook

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΕΙ ΚΑΙ ΤΕΙ

Αύριο το πρωί ανακοινώνονται οι βάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ της χώρας, δηλαδή μια ημέρα νωρίτερα απ” ό,τι είχε προγραμματίσει αρχικά το υπουργείο Παιδείας.

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, αναμένεται μεγάλη πτώση των βάσεων που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να φτάσει ακόμη και τα χίλια μόρια.

Η μεγαλύτερη «βουτιά» αναμένεται στις σχολές του 2ου και του 4ου επιστημονικού πεδίου (θετικές και τεχνολογικές επιστήμες αντίστοιχα) ενώ πτώση αναμένεται και στο 3ο επιστημονικό πεδίο (επιστήμες υγείας) όπου δεν αποκλείεται η Ιατρική Σχολή να πέσει ακόμη και κάτω από τα 19.000 μόρια.

Πτώση, αλλά σαφώς μικρότερη, αναμένεται και στις βάσεις εισαγωγής στις σχολές του 1ου επιστημονικού πεδίου (θεωρητικές επιστήμες).

Η πληροφορική στα σχολεία: Άρθρο του Ευρωβουλευτή Καθηγητή Ιωάννη Α. Τσουκαλά

Πολύ φοβούμαι ότι η έντονη συζήτηση που έχει πυροδοτηθεί τις τελευταίες εβδομάδες, μετά την πρωτοβουλία του Υπουργείου Παιδείας να εξαφανίσει ουσιαστικά το μάθημα της πληροφορικής από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, είναι, για άλλη μια φορά, εξαιρετικά ετεροχρονισμένη. Όλα όσα περιλαμβάνει αυτή τη συζήτηση (άλλη μια μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία «θερινής νυκτός» του Υπουργείου Παιδείας για το «νέο λύκειο», δημόσιες διαβουλεύσεις, τοποθετήσεις ακαδημαϊκών και αντιδράσεις εκπαιδευτικών και επαγγελματικών φορέων) θα ήταν μάλλον δικαιολογημένα αν λάμβαναν χώρα προ εικοσαετίας τουλάχιστον, τότε που οι περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου αντιμετώπιζαν το θέμα της ένταξης της πληροφορικής στα σχολεία τους, κι όχι στα μέσα της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα.
Κι όχι απλώς η συζήτηση είναι ετεροχρονισμένη, αλλά όλα δείχνουν ότι το ελληνικό υπουργείο παιδείας καταλήγει σε συμπεράσματα απολύτως αντίθετα από αυτά στα οποία έχουν καταλήξει όλες οι ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες κοινωνίες και οικονομίες του πλανήτη.  Εν τέλει φαίνεται ότι στο «νέο λύκειο» που η ελληνική πολιτεία οραματίζεται να προσφέρει στους νέους πολίτες της, η πληροφορική δεν έχει θέση.
Θα είμαι ξεκάθαρος, με την υποβάθμιση του ρόλου της πληροφορικής  στο «νέο λύκειο» και την αποσύνδεσή της από την εισαγωγή στα τμήματα πληροφορικής και πολυτεχνικών σχολών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το Υπουργείο Παιδείας θα καταφέρει τριπλό χτύπημα στους μαθητές, το εκπαιδευτικό σύστημα και τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας:
α)  στερεί τους μαθητές από πολύτιμες τεχνολογικές δεξιότητες που θα τους επέτρεπαν να ανταγωνιστούν επί ίσοις όροις τους ομολόγους τους στην παγκόσμια αρένα. Αντί μέσω του σχολείου να γεφυρώνουμε το «ψηφιακό χάσμα» εντός της ελληνικής κοινωνίας (γιατί δεν μπορούν όλοι οι μαθητές να έχουν τον προσωπικό φορητό τους υπολογιστή), δημιουργούμε μόνοι μας ένα ακόμη μεγαλύτερο χάσμα δεξιοτήτων μεταξύ των ελληνοπαίδων και των συνομηλίκων τους στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έχω πει πολλές φορές, ας μου επιτραπεί να το επαναλάβω: η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα στην Κοινωνία της Γνώσης κα της Πληροφορίας δεν εξαρτώνται από το πόσο χαμηλός είναι ο μισθός και πόσο εύκολη η κινητικότητα ενός  εργαζομένου, αλλά από το κατά κεφαλήν γνωστικό, τεχνολογικό και πολιτιστικό περιεχόμενο του κάθε πολίτη. Το συμπέρασμα είναι οδυνηρά απλό: χωρίς υψηλού επιπέδου ψηφιακό εναλφαβητισμό (digital literacy) και τεχνολογικές δεξιότητες (e-skills) δεν είναι δυνατός ο έλεγχος των νέων μέσων παραγωγής και η ισότιμη συμμετοχή μας στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία.
Στην χώρα της νεανικής ανεργίας του 60%, της χαμηλής ανταγωνιστικότητας και της ακόμη μικρότερης παραγωγικότητας, όπου μόλις το 50% του πληθυσμού χρησιμοποιεί τακτικά το διαδίκτυο (έναντι 70% στην ΕΕ) και το 42% του πληθυσμού δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ το διαδίκτυο (έναντι 22% στην ΕΕ), συζητούμε για το αν θα πρέπει η πληροφορική να είναι κύριο μάθημα στα σχολεία[1]. Την ίδια στιγμή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπολογίζει ότι στην ΕΕ υπάρχουν περίπου πέντε εκατομμύρια θέσεις εργασίας στις ΤΠΕ (με περίπου 100.000 νέες θέσεις να προστίθενται κάθε χρόνο) , για τις οποίες ήδη ο αριθμός των αποφοίτων σχετικών τμημάτων δεν επαρκεί. Ταυτόχρονα, τα σχετικά με την πληροφορική επαγγέλματα είναι σε μεγάλο βαθμό απρόσβλητα από την οικονομική κρίση, καθώς ακόμη και στην κορύφωσή της, η ζήτηση ήταν μεγαλύτερη από την προσφορά. Σύμφωνα με την ΕΕ, με σενάριο μέτριας οικονομικής ανάπτυξης, ως το 2015 θα υπάρχει έλλειψη ως και 380.000 επιστημόνων και τεχνικών πληροφορικής, ενώ δεν αποκλείεται ο αριθμός αυτός να φτάσει και τις 900.000. Μάλλον αυτά δεν απασχολούν το υπουργείο.
Όμως η πολυπόθητη ανάπτυξη δεν αποτελεί από μόνη της πολιτική αλλά είναι αποτέλεσμα πολιτικών. Αυτήν την περίοδο, όλες οι δυτικές χώρες, ενισχύουν τον ρόλο της πληροφορικής στα σχολεία μέσω των εκπαιδευτικών προγραμμάτων STEM (science, technology, engineering, math, δηλαδή «φυσικές επιστήμες, τεχνολογία, μηχανική, μαθηματικά») στοχεύοντας στην καλλιέργεια ανθρώπινου δυναμικού υψηλής ποιότητας, κατάρτισης και προσαρμοστικότητας, έτοιμου να ανταποκριθεί στις σύγχρονες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες. Στο ίδιο πλαίσιο, προτάσσουν τις δεξιότητες προγραμματισμού υπολογιστών (διδάσκοντάς τον σε όλο και μικρότερες ηλικίες στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση), έναντι της απλής χρήσης προγραμμάτων υπολογιστών, αφού στόχος τους δεν είναι να εκπαιδεύσουν την επόμενη γενιά υπαλλήλων γραφείου αλλά την επόμενη γενιά δημιουργών καινοτόμων προϊόντων της ψηφιακής τεχνολογίας . Εμείς τι στόχο έχουμε; Δημόσιο σχολείο χωρίς ουσιαστικό ρόλο  για την πληροφορική είναι σχολείο δεινοσαύρων.
β) στερεί το σχολείο από τον καταλυτικό ρόλο που μπορεί να παίξει η πληροφορική για την υποστήριξη της διδασκαλίας των άλλων μαθημάτων, τόσο μέσω της παροχής παιδαγωγικών εργαλείων σε άλλους κλάδους, όσο και μέσω της πολυπόθητης διαθεματικότητας με την οργανική ένταξη της πληροφορικής στην διδασκαλία. Οι υπολογιστές είναι πανίσχυρα πολιτισμικά τεχνουργήματα με υψηλό μετασχηματιστικό δυναμικό (εφάμιλλο της ανακάλυψης της γλώσσας και της γραφής). Η εκπαιδευτική τεχνολογία, ως κλάδος της πληροφορικής, μπορεί να προσφέρει πολύτιμες λύσεις για την αναβάθμιση της διδασκαλίας όλων των μαθημάτων μέχρι και στο πιο απομακρυσμένο σχολείο της ορεινής ή νησιωτικής Ελλάδας (κι έχουμε δει τα τελευταία χρόνια λαμπρά παραδείγματα του τι μπορούν να πετύχουν με λιγοστά μέσα και πολλή προσωπική εργασία φιλότιμοι και φιλομαθείς εκπαιδευτικοί). Παράλληλα, η πληροφορική μπορεί να ενδυναμώσει εκπαιδευτικούς και μαθητές, επιτρέποντάς τους να αναζητήσουν οι ίδιοι, εντός και εκτός του σχολείου, μαθησιακούς πόρους να επιμορφωθούν και να συμμετάσχουν σε προγράμματα διά βίου εκπαίδευσης (ήδη τα μεγάλα δικτυακά πανεπιστήμια στις ΗΠΑ  - MOOCs - ετοιμάζουν υψηλού επιπέδου δωρεάν εκπαιδευτικά προγράμματα που θα καλύπτουν τις ανάγκες επιμόρφωσης 350.000 νέων εκπαιδευτικών το χρόνο).
Όμως η ελληνική πολιτεία φαίνεται ότι επιλέγει να συνεχίσει να πορεύεται με βάση το βολικό πολιτικό άλλοθι που προκρίνει το να βάζουμε «υπολογιστές στα σχολεία» αντί για «επιστήμονες πληροφορικής στα σχολεία». Το πρώτο βολεύει για την εύκολη απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων, κρατά ικανοποιημένους τους προμηθευτές του δημοσίου και κρατά απασχολημένα τα παιδιά στην τάξη όταν υπάρχουν εκπαιδευτικά κενά. Το δεύτερο προϋποθέτει την ύπαρξη στρατηγικού πλάνου, επιστημονικού σχεδιασμού και καταρτισμένων (ή πρόθυμων να καταρτιστούν) εκπαιδευτικών. Όταν ο σχεδιασμός γίνεται εν μέσω θέρους, υπό την πίεση επίδειξης μεταρρυθμιστικού οίστρου ή επίτευξης αυθαίρετων ποσοτικών στόχων μετακινήσεων εκπαιδευτικών, πού να περισσέψει χρόνος για σχεδιασμό. Αποτέλεσμα είναι τα προηγούμενα χρόνια να έχουν ξοδευτεί δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για εργαστήρια πληροφορικής στα σχολεία, που ελάχιστοι εκπαιδευτικοί πλην των ειδικοτήτων πληροφορικής είναι σε θέση (ή έχουν την διάθεση) να αξιοποιήσουν. Δεκάδες ακριβοπληρωμένα εκπαιδευτικά CDs παραμένουν σφραγισμένα και κλειδωμένα στις βιβλιοθήκες κάθε σχολείου, ενώ πανάκριβοι «αλληλεπιδραστικοί ηλεκτρονικοί πίνακες» παραμένουν σκονισμένοι σε αίθουσες γιατί ελάχιστοι μπορούν να τους χρησιμοποιήσουν (εδώ οφείλουμε όλοι, εκπαιδευτικοί και πανεπιστημιακοί να αναλογιστούμε ποιο είναι το δικό μας μερίδιο ευθύνης σε αυτήν την κατάσταση και ποιος ήταν ο ρόλος της πληροφορικής στα χρόνια της αφθονίας ευρωπαϊκών κονδυλίων).
γ) το πιο επικίνδυνο όλων, στερεί τους σημερινούς μαθητές και μελλοντικούς πολίτες  αυτής της χώρας από ένα ζωτικό φίλτρο ανάγνωσης, αποκωδικοποίησης και ερμηνείας του εξωτερικού αντικειμενικού κόσμου. Ο ψηφιακός εναλφαβητισμός έχει πάψει προ πολλού να είναι ένα ξεχωριστό τεχνολογικό πεδίο ή απλά ένα πολύτιμο παραγωγικό εργαλείο και έχει καταστεί αναπόσπαστο τμήμα της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής συγκρότησης των σύγχρονων κοινωνιών. Η πρόσβαση στην ψηφιακή πληροφορία και στα νέα μέσα επικοινωνίας και ενημέρωσης, η ισότιμη, κριτική συμμετοχή στη δημόσια σφαίρα, ο σεβασμός και η προστασία των ψηφιακών προσωπικών δεδομένων, δεν αποτελούν απλές τεχνικές δεξιότητες αλλά ζωτικές προϋποθέσεις για την καλλιέργεια της ιδιότητας του πολίτη και της άσκησης των δικαιωμάτων του.
Την ίδια στιγμή που στην παγκόσμια δημόσια σφαίρα κυριαρχούν συζητήσεις που άπτονται της επιστήμης της πληροφορικής ( για τον ρόλο των ψηφιακών προσωπικών δεδομένων (Snowden και υπόθεση PRISM), τον ρόλο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην Αραβική Άνοιξη και τα κοινωνικά κινήματα, την κυβερνοασφάλεια (cybersecurity και καθημερινά συμβάντα hacking από ομάδες όπως οι Anonymous), τον κυβερνοπόλεμο (η δεοντολογία της χρήσης αυτόνομων ρομποτικών αεροσκαφών drones για εκτελέσεις  εχθρών), τον διαδικτυακό εκφοβισμό (cyberbullying), ή τις επιπτώσεις των αυτοματοποιημένων συναλλαγών στην παγκόσμια οικονομία (high speed trading)), εμείς είμαστε έτοιμοι να στερήσουμε από τους μελλοντικούς πολίτες της χώρας τα διανοητικά εργαλεία κατανόησης και επεξεργασίας αυτών των θεμάτων.
Την ίδια στιγμή που αγοράζουμε στα παιδιά μας «έξυπνα κινητά τηλέφωνα», γρήγορες συνδέσεις internet, φορητούς υπολογιστές, παιχνιδοκονσόλες και κάθε άλλο σύγχρονο gadget, καθιστώντας τα πιστούς καταναλωτές τεχνολογικών και πολιτιστικών προϊόντων δεν είμαστε διατεθειμένοι να τα εξοπλίσουμε με τις δεξιότητες εκείνες που θα τους επιτρέψουν να συμμετάσχουν ισότιμα στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία της γνώσης, ως παραγωγοί σε κλάδους της δημιουργικής και πολιτιστικής βιομηχανίας.
Την ίδια στιγμή που στην Ευρωπαϊκή Ένωση δίνουμε μάχες για ενεργή συμμετοχή των πολιτών στην δημοκρατική και πολιτική διαδικασία (π.χ. Πρωτοβουλία Πολιτών της ΕΕ, δράσεις συμμετοχικής δημοκρατίας και διαβούλευσης), για την «ανοιχτή πρόσβαση» (open access) στα ψηφιακά δεδομένα του δημοσίου τομέα (ώστε οι πολίτες να παράγουν ψηφιακές εφαρμογές για να ελέγχουν και να αξιολογούν το κράτος), για την «ανοιχτή πρόσβαση» στους ψηφιακούς πολιτιστικούς θησαυρούς της ΕΕ  (βιβλιοθήκη Europeana και εργαλεία δημιουργίας εκπαιδευτικού και πολιτιστικού λογισμικού), για την «ανοιχτή πρόσβαση» στις επιστημονικές δημοσιεύσεις (ώστε οι πολίτες να είναι σε θέση να αξιολογούν και να αξιοποιούν τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα) , στην Ελλάδα επιλέγουμε να «μεταρρυθμιζόμαστε» ομφαλοσκοπώντας, αγνοώντας τη διεθνή πρακτική, τις επιστημονικές εξελίξεις και τις συστάσεις διεθνών οργανισμών.
Η υποβάθμιση της επιστήμης της πληροφορικής στο νέο λύκειο δεν είναι απλώς οικονομικά επιζήμια, είναι κοινωνικά και πολιτικά απαράδεκτη, είναι ζήτημα παιδείας και δημοκρατίας. Το έλλειμμα παιδείας είναι πιο επικίνδυνο για την Ελλάδα από οποιοδήποτε δημοσιονομικό έλλειμμα. Ας μην το συμπληρώνουμε με έλλειμμα σοβαρότητας.
ΥΓ Φοβούμαι ότι το σχέδιο του Υπουργείου Παιδείας για υποβάθμιση της πληροφορικής είναι μια κλασσική περίπτωση εφαρμογής αλγορίθμου «διαίρει και βασίλευε», όπου δηλαδή ένα σύνθετο υπολογιστικό πρόβλημα τεμαχίζεται σε επιμέρους, απλούστερα στην επίλυσή τους, προβλήματα. Στην προσπάθειά του υπουργείου να ισορροπήσει τις λογιστικές απαιτήσεις  του ωρολογίου προγράμματος με την ανάγκη για μετακινήσεις και μετατάξεις εκπαιδευτικών και τήρηση των ισορροπιών μεταξύ των συντεχνιών, οι καθηγητές πληροφορικής (μια ετερόκλητη ομάδα που περιλαμβάνει από λαμπρούς νέους επιστήμονες πληροφορικής που έχουν επιτύχει σε αυστηρές εξετάσεις ΑΣΕΠ, μέχρι Θεολόγους που είχαν διοριστεί με μόνο προσόν το ότι συμπλήρωσαν κάποτε 500 ώρες σεμιναρίων σε «υπολογιστές») ήταν μάλλον ο εύκολος στόχος. Φοβούμαι ότι τα κριτήρια της επιλογής των μαθημάτων του «νέου λυκείου» δεν ήταν επιστημονικά αλλά διοικητικά και συνδικαλιστικά κι ότι οι συντάκτες του σχεδίου δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να κόψουν , αντί της πληροφορικής, τα μαθηματικά ή τα νέα ελληνικά από το σχολείο, αν πίστευαν ότι το σχέδιό τους θα συναντούσε λιγότερες αντιδράσεις. Κι αυτό κάτι δείχνει για το πώς σχεδιάζονται οι εκπαιδευτικές  - και όχι μόνο – μεταρρυθμίσεις σε αυτόν τον τόπο.

1 Τα στοιχεία προέρχονται από τον τελευταίο συγκριτικό πίνακα επιδόσεων του Ψηφιακού Θεματολογίου της ΕΕ Digita Agenda Scoreboard 2013) http://ec.europa.eu/digital-agenda/en/scoreboard

http://www.esos.gr/article/apopseis/pliroforiki-sxoleia