What it means to Be Greek! - Τι σημαίνει να είσαι Ελληνας

Το βίντεο, με τίτλο «What it means to be greek», «Τι σημαίνει να είσαι Ελληνας», που προβάλλει τη σημασία της ελληνικής κουλτούρας, ταξιδεύει και συγκινεί τις τελευταίες μέρες, τον κόσμο του διαδικτύου.

Το βίντεο είναι δημιουργία του Ιβαν Σίλβενμπεργκ και της Γεωργίας Ταξάκη με αφορμή την εκδήλωση «Coming Together In Skokie: A Celebration of Greek Culture 2013», που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα μέσα στη χρονιά, στο Σκόκι - ένα προάστιο του Σικάγο- , με στόχο την παρουσίαση των πολιτισμικών χαρακτηριστικών της ελληνικής κοινότητας.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΜΙΑ ΥΓΙΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

του Περικλή Βασιλόπουλου*
* Δημοσιογράφος, αντιπρόεδρος της Ένωσης Πολιτών για την Παρέμβαση

Μπορεί ο Δ. Δασκαλόπουλος, πρόεδρος του ΣΕΒ, να λέει ότι δεν πρέπει να υποβαθμίζουμε την βιομηχανία γιατί η βιομηχανία είναι «ο πραγματικός πρωταθλητής της εθνικής μας οικονομίας μολονότι αντιμετωπίζει σε μόνιμη βάση μια μεροληπτική δυσπραγία». Ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε μόνο από τον τουρισμό, ότι παρόλη την κρίση τα έσοδα από τις εξαγωγές των βιομηχανικών προϊόντων μεταποίησης κάθε μορφής (27 δις ευρώ) ξεπερνούν τα συνολικά έσοδα από τις εισπράξεις υπηρεσιών (τουρισμός-ναυτιλία, 24,5 δις), ότι η βιομηχανία απασχολεί το 16,6% των εργαζομένων (739.000 εργαζόμενοι) καταβάλλοντας το 17,1% των συνολικών αποδοχών, συνεισφέροντας επίσης κατά 15,5% στο ΑΕΠ περισσότερο από κάθε άλλον τομέα. Ότι σε πείσμα διαφόρων που ισχυρίζονται σχεδόν καθημερινά ότι «δεν παράγουμε τίποτα», η Ελλάδα έχει ήδη μια σημαντική βιομηχανική παράδοση που σε ορισμένους τομείς ξεπερνά τα 60-70 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας. Μπορεί ο Χορστ Ράϊχενμπαχ, επικεφαλής της Task Force –όπως άλλωστε και ο Επίτροπος Όλι Ρεν– να δηλώνει ότι πρέπει να προστατεύσουμε ιδίως τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις που κατόρθωσαν να επιζήσουν μέχρι σήμερα και μέσα από την κρίση και να συνιστά στις τράπεζες να μην κάνουν καταχρηστικές πιέσεις, ιδίως σε αυτές τις επιχειρήσεις.

Όμως, στην πραγματική ζωή και στην πραγματική οικονομία πληθαίνουν γοργά οι ενδείξεις ότι πλησιάζουμε στα όρια του «νόμου της ζούγκλας όπου, στο πλαίσιο της γενικευμένης προσπάθειας «απομόχλευσης» (μείωσης του δανεισμού) κράτους, τραπεζών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών, οι πιο ισχυροί σπρώχνουν όλους τους υπόλοιπους στον γκρεμό χωρίς τελικά να αποφύγουν και οι ίδιοι το άλμα στο κενό. Ακόμη και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, όμως, η ιστορία που ακολουθεί μού φάνηκε απίστευτη και τελικά παρανοϊκή.

Φανταστείτε λοιπόν ότι είστε ένας επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης μιας μεσαίας ελληνικής βιομηχανικής εταιρείας που είναι η μόνη που απέμεινε στον κλάδο και το παραγόμενο προϊόν του, γιατί οι δύο άλλοι ανταγωνιστές σας έκλεισαν, σταματώντας την παραγωγή, μην μπορώντας να αντέξουν την πτώση του τζίρου του κλάδου κατά 50% και τις πιέσεις των τραπεζών εξαιτίας της συνεπαγόμενης υπερχρέωσης. Τελευταίες των Μοϊκανών στην χώρα στον τομέα σας και παρόλα τα τρία χρόνια της άγριας κρίσης κατορθώνετε, παρόλα αυτά, να πληρώνετε αδιαλείπτως φόρους, ΦΠΑ, ασφαλιστικές εισφορές και το προσωπικό σας. Ήδη βρίσκεστε στο 30% των μικρομεσαίων που συνεχίζουν να το κάνουν, το υπόλοιπο 70% αντιμετωπίζει συνεχείς και απολύτως εξηγήσιμες αρρυθμίες.

Παρόλη την καθημερινή πίεση, την γενική έλλειψη ρευστότητας και κεφαλαίων κίνησης, τα γενικότερα προβλήματα και την περιρρέουσα κατήφεια, το εργοστάσιό σας συνεχίζει να παράγει και, με δεδομένο ότι βρίσκεστε στον λεγόμενο τομέα των «Διεθνώς Εμπορεύσιμων Αγαθών» (αυτόν που οικονομολόγοι λένε ότι χρειάζεται επειγόντως να αναπτυχθεί για να αυξηθούν οι εξαγωγές και να σωθεί η Ελλάδα) και αντιμετωπίζετε σκληρό ανταγωνισμό στην έδρα σας από ξένα προϊόντα, αντέχετε. Π.χ. οι αντίστοιχες γερμανικές βιομηχανίες έχουν κόστος δανεισμού 2% και εσείς 8%-10% «με το στανιό» και, όταν βρείτε χρηματοδότηση –σπάνιο αγαθό σήμερα– και παρόλα αυτά επιμένετε με επιτυχία εκμεταλλευόμενοι ότι οι Γερμανοί άρχισαν να αδιαφορούν για την –μικρή, πλέον– ελληνική αγορά. Ξεκινήσατε σιγά-σιγά και εξαγωγές. Κέρδη, βεβαίως, δεν έχετε πλέον –και ποιος έχει την σήμερον ημέρα; Αλλά οι ζημιές είναι υπό έλεγχο και σταθερά μειούμενες. Είδατε μάλιστα την απελπισμένη έκκληση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος για τον κίνδυνο δραματικής αποβιομηχάνισης της Βορείου Ελλάδας και την δραματική άνοδο των ζημιών στις περισσότερες επιχειρήσεις με τζίρο μέχρι 10 εκατ. ευρώ και είπατε ότι τουλάχιστον δεν είμαστε ακόμη εκεί.

Στο κρίσιμο ζήτημα της διαχείρισης του τραπεζικού δανεισμού νιώθατε συγκρατημένα ήρεμος, παρόλη την γενική ανησυχία που είχαν όλοι οι φίλοι σας επιχειρηματίες της περιοχής, που φοβούνταν κυρίως απρόβλεπτες συμπεριφορές υπερβάλλοντος ζήλου ή ευθυνοφοβίας μεσαίων τραπεζικών στελεχών που πιέζονται και αυτά για την εφαρμογή αφηρημένων κανόνων. Είστε ήρεμοι γιατί το 92% του δανεισμού σας είναι σε ενήμερη ρύθμιση και εξυπηρέτηση ύστερα από καλές και συνεργατικές συμφωνίες με τα κεντρικά στελέχη των τριών βασικών τραπεζών που συνεργάζεστε. Για το μικρό υπόλοιπο του 8% του δανεισμού με την τέταρτη «συστημική» τράπεζα περίπου το ίδιο, με δεδομένο ότι η τράπεζα έχει κάλυψη με προσημείωση μέρους των βιομηχανικών εγκαταστάσεων για το μέγιστο μέρος του ποσού, ενώ εκκρεμούσαν μερικές τεχνικές εκκρεμότητες μικρού ποσού τόκων που νομίζετε –ή σάς είχαν αφήσει να νομίζετε– ότι μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου θα γινόταν και αυτός ο διακανονισμός.

Και ξαφνικά, μια ωραία ημέρα, δηλαδή προχθές, ΑΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΑ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ και ΕΧΘΡΙΚΑ βλέπετε μια «Καταγγελία Σύμβασης Δανείων» με απαίτηση αποπληρωμής του συνολικού κεφαλαίου σε 10 ημέρες. Διαταγή άμεσης εκτέλεσης.
Τρελαίνεστε. Λέτε ήμαρτον, δεν είναι δυνατόν. Πειθαρχείτε τον εαυτό σας και πηγαίνετε στην Περιφερειακή Διοίκηση της τράπεζας και ζητάτε να δείτε τον τοπικό υπεύθυνο που υπέγραψε την καταγγελία της Σύμβασης. Χαμένος. Ζητάτε συνάντηση με την αντίστοιχη διεύθυνση στα κεντρικά στην Αθήνα. ΟΧΙ. Στην θέση του υπεύθυνου παρουσιάζεται τοπικός δικηγόρος της τράπεζας. Κάποιοι από τους συνεργάτες τους «ψελλίζουν» ανεπισήμως για «διαπραγματευτικά παίγνια» ή «γιατί στις άλλες τράπεζες έχετε δώσει μεγαλύτερη κάλυψη». Βρίσκεστε σε απόγνωση, εγκαταλείπετε όλες σας τις δουλειές του καθημερινού ωραρίου σας –που δεν είναι το nine to five, 9.πμ-5μμ, αλλά eight to nine, 8πμ-9μμ– και επειδή ξέρετε ότι σε αυτή την χώρα δεν υπάρχει Ανεξάρτητη Αρχή να βρείτε το δίκιο σας, ότι όλα πλέον έχουν γίνει χαώδη και «ζουγκλοειδή», σκεφτήκατε την τελευταία σας ελπίδα. Να τηλεφωνήσετε σε έναν Δημοσιογράφο, να πείτε κάπου το δίκιο σας.

Αυτό ακριβώς έκανε προχθές ο αδελφός μου –γιατί όλη η παραπάνω ιστορία τον περιγράφει επακριβώς. Είναι ο βασικός μέτοχος και διευθύνων σύμβουλος της ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ, που έχει έδρα την Πάτρα και είναι μία βιομηχανική και εμπορική επιχείρηση ξυλείας με εργοστάσιο 20.000 τμ στην ΒΙΠΕ Πατρών και αντίστοιχο εμπορικό παράρτημα στα όρια της Πάτρας. Παράγει σύνθετη επικολλητική ξυλεία και πάνελς και είναι η μόνη εν λειτουργία βιομηχανία στην χώρα που παράγει αυτό το προϊόν. Η μεγαλύτερη βιομηχανία του κλάδου, η ΑΒΕΞ ΑΕ, πάλι στην Πάτρα, σταμάτησε την λειτουργία της πριν δύο χρόνια λόγω κρίσης. Άλλες υπολειτουργούν. Παρόλη την βαθειά κρίση στον τομέα των κατασκευών, η ΑΦΟΙ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΙ επέζησε και αναπτύσσει τις δραστηριότητές της έχοντας επιτύχει μακροχρόνια συμβόλαια με δύο από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές επιχειρήσεις ειδών οικιακής χρήσης στην Ελλάδα, προσπαθώντας επίσης εξαγωγές, ενώ συνεργάζεται με το Ερευνητικό Ινστιτούτο του Πολυτεχνείου Πατρών για νέες πιστοποιήσεις και νέα προϊόντα.

Ιδρύθηκε το 1953 από τον πατέρα μου, Ελευθέριο Βασιλόπουλο (1913-2002), που ήταν ένας τολμηρός επιχειρηματίας. Για 15 χρόνια αντιπρόεδρος του ΕΒΕΑ, πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου Πατρών και, σε συνδυασμό με την μακρόχρονη –από το1930– ξυλεμπορική παράδοση από την πλευρά της μητέρας μου, Ηλέκτρας Βασιλοπούλου (1925-2012), κατόρθωσε να γίνει μία μεσαία βιομηχανική επιχείρηση οικογενειακού χαρακτήρα, με αίσθηση «εσωτερικής αποστολής και δέσμευσης». Ήδη αναλαμβάνει σταδιακά τα ηνία της επιχείρησης η τρίτη γενιά.

Μια τέτοια επιχείρηση, σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα –και ιδίως στην Γερμανία, με το περίφημο Mittetstand, τις μεσαίες επιχειρήσεις– θα είχε ξεχωριστή μεταχείριση από τις σοβαρές τράπεζες («Declaration of Interest», όπως λένε οι αγγλοσάξονες συνάδελφοί μου δημοσιογράφοι.

Διακήρυξη ενδιαφέροντος, ελληνιστί. Στην εταιρεία, με επιθυμία του ιδρυτή της, εγώ και η αδελφή μου διατηρούμε πολύ μικρό, συμβολικό ποσοστό, χωρίς καμμία ανάμειξη ή απολαβή στις επιχειρηματικές πρακτικές της).

Στην σημερινή Ελλάδα, όμως, μια τέτοια παραγωγική επιχείρηση είναι έκθετη στα παιχνίδια τοπικών ή κεντρικών στελεχών μιας οποιασδήποτε τράπεζας. Σκέτος παραλογισμός. Αλλά αυτό δεν είναι το πιο μεγάλο θέμα. Θέλω –ακόμη– να πιστεύω ότι πρόκειται για μεμονωμένα λανθασμένες και άστοχες συμπεριφορές που δεν εκφράζουν την κεντρική Διοίκηση και τις Αρχές της τράπεζας και γι αυτό δεν αναφέρω το όνομά της.

Παρθενώνας... Το θαύμα των θαυμάτων και τα παράξενα μυστικά του

Υπάρχει ένας λόφος πολύ χαμηλός στο λεκανοπέδιο της Αττικής, που δεν δείχνει και ιδιαίτερα σπουδαίος. Κάτι όμως τον κάνει και ξεχωρίζει:
Πάνω του είναι χτισμένο το μεγαλύτερο αρχιτεκτονικό δημιούργημα, όχι μόνο ολόκληρης της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής, όχι μόνο ολόκληρου ίσως του αρχαίου κόσμου αλλά και του σύγχρονου. Η Ακρόπολη με τον Παρθενώνα. Ο Παρθενώνας είναι το τελειότερο οικοδόμημα όλων των εποχών, όπως έχουν παραδεχτεί όλοι οι αρχιτέκτονες παγκοσμίως.

Γιατί όμως και από τι ξεχωρίζει αυτό το οικοδόμημα; Οι λεπτομέρειες και τα μεγάλα μυστικά του, ήταν...
γνωστά στον ευρύτερο κόσμο της αρχαιότητας. Θα μπορούσαν σήμερα να γίνουν γνωστά ώστε να κατασκευαστεί ένας πανομοιότυπος Παρθενώνας; Πώς οι άνθρωποι εκείνης της εποχής κατείχαν όλες αυτές τις γνώσεις και πώς μπόρεσαν να τις εφαρμόσουν; Υπάρχουν πάρα πολλά αινίγματα από τα οποία, ελάχιστα εξηγούνται.

Σύγχρονοι επιστήμονες, έχουν παραδεχτεί πως ακόμα και με τα σύγχρονα μέσα και τα μηχανήματα που διαθέτουμε, είναι πρακτικά αδύνατον να μπορέσει να ξαναφτιαχτεί το ίδιο κτίσμα με τις ίδιες λεπτομέρειες!

Ο Παρθενώνας οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 447-438 π.Χ. Ο αρχιτέκτονας ήταν ο Ικτίνος και ο βοηθός του ο Καλλικράτης. Ο ρυθμός του ναού είναι ο δωρικός. Περιβάλλεται από μία κιονοστοιχία με οκτώ κίονες κατά πλάτος και δεκαεπτά κατά μήκος, μετρώντας τους γωνιακούς δύο φορές.

Ο ναός, με την κύρια είσοδο του, βλέπει ανατολικά. Το εσωτερικό μήκος του είναι 100 αττικά πόδια, δηλαδή 30,80 μέτρα. Μέσα σε αυτά τα νούμερα εκφράζονται καταπληκτικές αναλογίες! Ο αττικός πους (πόδι) είναι 0,30803 μέτρα ή αλλιώς 1/2Φ, όπου το Φ = 1,61803 εκφράζει την Χρυσή Τομή. Ο Χρυσός Αριθμός Φ ή αλλιώς ο αριθμός 1,618 συναντάται συχνά στη φύση, στις αναλογίες του προσώπου μας, του σώματός μας, στα λουλούδια και στα φυτά, στην Τέχνη, στους ζωντανούς οργανισμούς, στα κοχύλια, στις κυψέλες των μελισσών και σε πλήθος άλλα πολλά, ακόμα και στη δομή του σύμπαντος και στις τροχιές των πλανητών.

Η Χρυσή Τομή συνεπώς, είναι ένας από τους μέγιστους κανόνες για να εκφραστεί το Ωραίο. Το Ωραίο υπόκειται πάντα σε αυτούς τους κανόνες, γι' αυτό και η επιστήμη της Αισθητικής σαφώς και ορθότατα ορίζει και διδάσκει πως υπάρχει αντικειμενικά Ωραίο, το οποίο τείνει πάντα στον χρυσό αριθμό Φ, (1,618) και ξεχάστε την λαϊκίστικη και ανόητη φιλοσοφία πως το Ωραίο είναι υποκειμενική υπόθεση και προσωπική αντίληψη του καθενός! Όσο δε περισσότερο οι αναλογίες πλησιάζουν προς τον αριθμό 1,618 τόσο πιο ωραίο είναι το δημιούργημα.


Η τελευταία αριστερή και δεξιά απόσταση μεταξύ των κιόνων,
(ανατολική πλευρά) είναι μικρότερη από τις άλλες που είναι μεταξύ τους ίσες.

Μέσα στον Παρθενώνα, όμως, στην κάθε αναλογία του, θα συναντήσουμε και κάτι άλλο: Την ακολουθία Φιμπονάτσι (Fibonacci). Δηλαδή την ακολουθία στην οποία ο κάθε αριθμός είναι ίσος με το άθροισμα των δύο προηγούμενων: 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, κ.λ.π. (κάθε αριθμός είναι ίσος με το άθροισμα των δύο προηγούμενων).
Επιπλέον, ο λόγος δύο διαδοχικών αριθμών της ακολουθίας τείνει προς την αποκαλούμενη Χρυσή Τομή, ή Χρυσή αναλογία, ή Αριθμό Φ.

Αλλά επίσης, μέσα στον Παρθενώνα, υπάρχει βέβαια και ο αριθμός π = 3,1416, ο οποίος εκφράζεται και αυτός με τη σχέση 2Φ2/10 = 0,5236 μέτρα. Οι έξι πήχεις μας δίνουν π = 3,1416, Κι αν υποθέσουμε ότι όλα αυτά ήταν γνωστά, τι θα λέγατε εάν πούμε ότι μέσα στο τέλειο αυτό οικοδόμημα θα συναντήσουμε και το Νεπέριο αριθμό e = 2,72, που είναι περίπου ίσος με Φ2 = 2,61802;

Αυτοί οι τρεις αριθμοί, εμπεριέχονται σε όλη τη φύση, υπάρχουν σε όλη τη Δημιουργία, και τίποτα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αυτά. Το αίνιγμα ωστόσο είναι μεγάλο: Γνώριζαν οι δημιουργοί του ναού αυτούς τους αριθμούς και τις μεταξύ τους σχέσεις, και πώς κατάφεραν να τους συμπεριλάβουν με τόση λεπτομέρεια και ακρίβεια σε ένα κτίριο;

Ο Παρθενώνας δεν έχει παράθυρα και αποτελεί αίνιγμα μεταξύ των αρχαιολόγων το πώς φωτιζόταν το εσωτερικό του σηκού. Υποστηρίζεται η άποψη ότι το φως έμπαινε από τη διάπλατα ανοιγμένη μεγάλη πόρτα, αν και αυτό είναι μάλλον αμφίβολο, διότι όταν ήταν κλειστή, ο νεωκόρος και οι λοιποί υπάλληλοι δεν θα μπορούσαν να κινηθούν μέσα σε αυτόν.

Η άποψη ότι χρησιμοποιούσαν πυρσούς δεν φαίνεται να ευσταθεί, καθώς δεν έχουν βρεθεί ανάλογα σημάδια αιθάλης. Γενικά επικρατεί η άποψη ότι στη στέγη υπήρχε κάποιο άνοιγμα, το οποίο ονομαζόταν «οπαίον», από όπου και εισερχόταν άπλετο φως. Αν δεν καταστρεφόταν η οροφή από το βλήμα του Μοροζίνι το 1669, όλα αυτά τα ερωτηματικά θα είχαν απαντηθεί.

Ο αρχαίος αυτός ναός δεν προσδιορίζεται από τον πέριξ χώρο, αλλά αντίθετα ο ναός είναι εκείνος που προσδιορίζει το χώρο με την ίδια του την εξωτερική εμφάνιση. Μοιάζει να ξεφυτρώνει μέσα από τη γη σαν να τον γέννησε ο βράχος πάνω στον οποίο πατάει, ή σαν να είναι θαυμαστή προέκταση του πετρώδους εδάφους.

Αυτό συμβαίνει διότι οι κίονες της περιστάσεως είναι τόσο «ζωντανοί», που δίνουν ρυθμό και κίνηση στο αρχιτεκτόνημα. Ο τρόπος και οι αποστάσεις των κιόνων δημιουργούν μια ξεχωριστή «προσωπικότητα» φωτοσκιάσεων, οι οποίες δίνουν στο θεατή την εντύπωση ότι κινούνται, ή ότι περπατούν.

Η στέγη του ναού, δίνει την αίσθηση ότι, παρά το τεράστιο βάρος της, ακουμπά πανάλαφρα στο όλο οικοδόμημα. Στην αρχιτεκτονική κατασκευή του Παρθενώνα δεν υπάρχει καμία ευθεία! Αντιθέτως, υπάρχουν ανεπαίσθητες καμπύλες και μάλιστα αδιόρατες, πού δίνουν όμως την εντύπωση ότι ο στυλοβάτης π.χ. είναι ευθύς και εντελώς επίπεδος. Ανάλογη είναι και η καμπύλη των επιστυλίων. Αυτό έγινε γιατί ο Ικτίνος προνόησε και έλαβε υπ' όψιν του την φυσική ατέλεια του ανθρώπινου οφθαλμού. Έτσι δημιούργησε την οφθαλμαπάτη στον θεατή που κοιτάζει υπό ορισμένη γωνία τον Παρθενώνα, ότι ο ναός ανυψώνεται στον αέρα!

Οι κίονες, ως γνωστόν, υφίστανται μία εξόγκωση (η οποία καλείται «ένταση») στο μέσον περίπου του ύψους του κίονα. Εκείνο, που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό είναι πως οι άξονες των κιόνων, όπως και το επιστύλιο με το διάζωμα, έχουν μια ανεπαίσθητη κλίση προς τα μέσα, που κυμαίνεται από 0,9 έως 8,6 εκατοστά. Αυτή η κλίση σημαίνει πως αν προεκτείνουμε νοερά τους άξονες προς τα πάνω, θα ενωθούν σε κάποιο ύψος σχηματίζοντας μια νοερή πυραμίδα.

Το σημείο πάνω από την κρηπίδα, στο οποίο ενώνονται οι νοερές πλευρικές επεκτάσεις των κιονοστοιχιών του Παρθενώνα, είναι περίπου 1.852 μέτρα. Αυτό, μετρούμενο, βρέθηκε ότι δημιουργεί έναν όγκο, που είναι περίπου ο μισός της Μεγάλης Πυραμίδας του Χέοπα στην Γκίζα της Αιγύπτου!

Ένα άλλο μυστικό, που όμως κατείχαν οι αρχιτέκτονές του, είναι η αντισεισμικότητα του κτίσματος. Εδώ και είκοσι πέντε αιώνες από την δημιουργία του δεν έχει πέσει, δεν έχει υποστεί καμία βλάβη, δεν έχει καμία ρωγμή. Αυτό οφείλεται κατά ένα λόγο στην πυραμιδοειδή κατασκευή του, όμως, ο Παρθενώνας, στην πραγματικότητα δεν «πατάει» απ' ευθείας στο χώμα του γυμνού βράχου, αλλά πάνω σε χτισμένους κυβόλιθους, οι οποίοι είναι γερά δεμένοι και χτισμένοι επάνω στο βράχο διαμορφώνοντας με αυτόν τον τρόπο ένα επίπεδο.


Υπάρχουν όμως και πλήθος από μη επιστημονικά παράδοξα:

1. Η αινιγματική κατασκευή του ναού, κρύβει κι άλλα μυστικά. Κατά τη διάρκεια της ημέρας και όταν υπάρχει ηλιοφάνεια, όλες τις εποχές του χρόνου, οι προσπίπτουσες σκιές που δημιουργούνται πέριξ του ναού, δείχνουν κάποια συγκεκριμένα σημεία του πλανήτη. Για το ποια σημεία δείχνουν και το τι σημαίνουν, ερευνάται από ειδικούς και μη ειδικούς. Οι απόψεις είναι πολλές και δεν συγκλίνουν μεταξύ τους.

2. Αν κάποιος σταθεί στους πρόποδες της Ακρόπολης, επί της οδού Επιμενίδου και στρέψει προς τα πάνω το βλέμμα του, θα δει να διαγράφεται στο βράχο ένα. πρόσωπο! Από μια ορισμένη οπτική γωνία, παρουσιάζεται ένα ανδρικό κεφάλι, στο οποίο ξεχωρίζουν τα υπερόφρυα τόξα, τα μάτια, η μύτη και το στόμα. Το πρόσωπο μοιάζει σαν να κοιμάται (εντελώς τυχαία (;) η οδός θυμίζει τον Επιμενίδειο ύπνο) και φαίνεται ευδιάκριτα στο φόντο του ουρανού. Παιγνίδι της φύσης, ή σκαλισμένο επίτηδες στο βράχο; Πάντως στην αρχαία ελληνική γραμματεία δεν υπάρχουν καν ενδείξεις για κάτι παρόμοιο που να σκαλίστηκε από ανθρώπινο χέρι σ' αυτό το σημείο του ιερού βράχου. Ούτε ο Παυσανίας κάνει κάποια αναφορά.
Στην ίδια πλευρά υπάρχουν κι άλλες δώδεκα φιγούρες, οι οποίες δεν είναι τόσο εμφανείς, ωστόσο όμως με προσεκτική παρατήρηση θα «αναδυθούν» από τον βράχο.

3. Πολλοί παρατηρητές έχουν διαπιστώσει πως πάνω από την Ακρόπολη και την ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου των Αθηνών, κατά τη διάρκεια του χειμώνα, πολύ σπάνια εμφανίζονται μαύρα και «βαριά» σύννεφα, όσο σε άλλες περιοχές γύρω από το λεκανοπέδιο και την υπόλοιπη Αττική. Ειδικά άνοιξη και καλοκαίρι, ο ουρανός πάνω από την Ακρόπολη είναι πεντακάθαρος! Μάλιστα οι αρχαίοι Αθηναίοι, όταν ήθελαν να κάνουν μία πρόγνωση για τον καιρό, δεν κοιτούσαν ποτέ τον ουρανό πάνω από τον ναό, αλλά έστρεφαν το βλέμμα τους προς τις Αχαρνές, στην Πάρνηθα και σε συγκεκριμένο σημείο της, την κορυφή που φέρει το όνομα Άρμα. Το Άρμα λειτουργούσε σαν Μετεωρολογική Υπηρεσία γιατί εάν τα σύννεφα βάραιναν εκεί, προμηνυόταν άφθονη βροχή, ή εάν αυτό το κομμάτι του ουρανού ήταν γαλάζιο, καλοκαιρία.

Επίσης, η επίκληση προς τον Δία για βροχή, γινόταν μόνο με το βλέμμα στραμμένο προς την κορυφή της Πάρνηθας Άρμα, και όχι προς την Ακρόπολη. «Ύσον, ύσον φίλε Ζεύ, κατά της αρούρης των Αθηναίων και των πεδίων.» (Ρίξε βροχή, ρίξε βροχή φίλε Δία, πάνω στους αγρούς των Αθηναίων και στον κάμπο).

4. Μέσα στον Παρθενώνα, ο ναός της θεάς Αθηνάς, ακολουθεί τον άξονα Ανατολής-Δύσης. Την τελευταία λοιπόν ημέρα της γιορτής των Παναθηναίων (στα γενέθλια δηλαδή της θεάς Αθηνάς, την 28η Εκατομβαιώνος - 25 Ιουλίου) συνέβαινε ένα συγκλονιστικό γεγονός: Λίγο πριν ανατείλει ο ήλιος, ανέτειλε ο Σείριος, το υπέρλαμπρο άστρο του αστερισμού του Κυνός, και έλουζε κυριολεκτικά με το φως του το χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς.

Με ή χωρίς μυστικά, η Ακρόπολη, ήταν, είναι και θα παραμένει πάντα το πιο γοητευτικό, το πιο λαμπρό, το πιο υπέροχο μνημείο του κόσμου!

ΠΗΓΕΣ:

1. Παυσανίας - Αττικά.
2. Ιωάννης Γιαννόπουλος, Μυστική Αθήνα & Αττική, Έσοπτρον 1998
3. Ελλάς, εκδοτικός οργανισμός Πάπυρος, α' τόμος, 1997
4. Περιοδικό, Αέροπος, τεύχος 3.
5. Το μυστήριο του Παρθενώνα - ΑΡΧΕΤΥΠΟ (άρθρο του κ. Σπ. Μακρή)

http://ellinonpaligenesia.blogspot.gr/2012/11/blog-post_3650.html

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1900 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ‏

Ένα ενδιαφέρον κομμάτι - από απόσπασμα του Ροϊδη στην εφημερίδα "Ακρόπολις" του 1895. Είναι πολύ ενδιαφέρον και για τους σημερινούς υπουργούς Παιδείας (και όχι μόνο). Από το περιοδικό - Γιάννης Σταυρόπουλος

----------------------------------

«Ο Βασιλιάς, για να τους έχει κοντά της η αγαπημένη του γυναίκα, (ΣΣ: τους γονείς της) εζήτησε να τους εύρη καμμίαν Δημόσια θέση εις την πρωτεύουσάν του.

Βλέποντας πόσον ήτο η γριά φρόνιμη, οικονόμα, νοικοκυρά, λιγόφαγη και εις όλα τακτική, την έκαμεν υπουργίναν επί των οικονομικών.

-Ο γέρος όμως, ήταν πλέον δυσκολοβόλευτος: Δεν ήξευρεν ο άνθρωπος, ούτε να γράφη, ούτε να διαβάζη.

Ο βασιλιάς, επονοκεφαλούσε να εύρη πως ήτο δυνατόν να τον οικονομήση, όταν, έτυχε να αποθάνει ο επί της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός.

Μη έχοντας πρόχειρον καμμίαν άλλην, έδωκε εις τον γέρον, την θέσιν του μακαρίτη, και από τότες, εγεννήθη και σώζεται ακόμη εις πολλά μέρη, η συνήθεια να δίδεται εις τον πλέον αγράμματον το υπουργείον της παιδείας»……

Εμμανουήλ Ροϊδης – εφημερίδα «Ακρόπολις» 25 Δεκεμβρίου 1895

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΟΝΟΜΑΤΟΔΟΣΙΑ ΑΙΘΟΥΣΑΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΛΑΔΑΣ

Ο Στέλιος Λαδάς,  δεν είναι μόνο o πρατηριούχος καυσίμων από το Μεσαγρό, που αγαπούσε όλη η Αίγινα. Ο Στέλιος Λαδάς ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη του τμήματος Μπάσκετ του Σαρωνικού μαζί με τον Μιχάλη τον Γαλάρη συνεπίκουρος στην προσπάθεια τους τότε ήταν και ο φαρμακοποιός Διονύσης Γαλάρης. Αυτοί ίδρυσαν το Μπάσκετ του Σαρωνικού το 1984.
Αν ζούσε τώρα ο Στέλιος αυτά που γίνονται στον χώρο του Μπάσκετ σήμερα δεν θα γινόντουσαν. Θα είχαμε μια και αδιαίρετη ομάδα μπάσκετ γιατί εκτός από αγαπητός ήταν και ενωτικός.
Για αυτό και πήρα την πρωτοβουλία να ζητήσω την ονοματοδοσία της αίθουσας των αποδυτηρίων του Σαρωνικού γιατί ο αθλητισμός πρέπει να μας ενώνει , δεν είναι όλα πολιτική στην ζωή και ψήφοι. 
ΥΓ
Δέν με ενδιαφέρουν τα ψηφαλάκια , άλλωστε το έχω αποδείξει με την στάση μου , αλλά τα μηνύματα που περνάει μια τέτοια απόφαση.

Τα πουλάμε € 145 εκ., τα νοικιάζουμε € 290 εκ! Τι δεν καταλαβαινεις;

Του Κώστα Βουκελάτου από freepen
Ρωτάω με το μικρό μου το μυαλό που δεν φτάνει τα δικά σας τεράστια μυαλά; Δικαστής να φοράει παντελόνια κι όχι ποδίτσες στις στοές;

Διαβάζοντας σήμερα τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο έπεσε το μάτι μου σε μια είδηση που δεν καταλαβαίνω γιατί να είναι καλή για το κράτος και για εμάς τους άμοιρους πολίτες αυτής της χώρας.
Διάβασα λοιπόν το παρακάτω γεγονός και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας:
Η Eurobanκ Properties παίρνει από το ΤΑΙΠΕΔ 14 ακίνητα δίνοντας 145,81 εκατ. ευρώ και με τη συμφωνία πως θα τα νοικιάζει στο Δημόσιο αντί 14 εκατ. ευρώ το χρόνο...
Τη Eurobank Properties επέλεξε το ΤΑΙΠΕΔ για την απόκτηση χαρτοφυλακίου 14 ακινήτων τα οποία θα εκμισθωθούν στο Ελληνικό Δημόσιο για 20 χρόνια.
Το οικονομικό αντάλλαγμα που θα καταβληθεί από την Eurobank Properties ανέρχεται σε 145,81 εκατ. ευρώ, ενώ τα ετήσια έσοδα από μισθώματα θα υπερβαίνουν τα... 14 εκατ. ευρώ
Τα κυριότερα ακίνητα είναι:
- Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, σε ακίνητο επί της οδού Αν. Παπανδρέου 37 στο Μαρούσι.
- Το Υπουργείο Υγείας, επί της Λεωφόρου Κηφισίας 39 στο Μαρούσι.
- Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επί της Λεωφόρου Μεσογείων 96 στο Γουδί.
- Τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας 173 στην Αθήνα, ενώ τα υπόλοιπα ακίνητα βρίσκονται σε κεντρικές τοποθεσίες της Αθήνας και της περιφέρειας.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, το οικονομικό αντάλλαγμα που θα καταβληθεί από την Eurobank Properties ανέρχεται σε 145,81 εκατ. ευρώ, ενώ τα ετήσια έσοδα από μισθώματα θα υπερβαίνουν τα 14 εκατ. ευρώ, ετησίως αναπροσαρμοζόμενα.
Η ολοκλήρωση της συναλλαγής αναμένεται στο τέλος του 2013.
Με απλά μαθηματικά το κράτος πουλάει κάτι που θα αποφέρει στα ταμεία του 145,81 εκατ ευρώ, τα οποία όμως θα δώσει πίσω σε 10 χρόνια από αυτούς που το αγόρασε!
Επίσης βάση της συμφωνίας όπως διαβάζω θα εκμισθωθούν από τον αγοραστή δηλαδή την eurobank στο ελληνικό δημόσιο για 20 χρόνια, με απλά μαθηματικά και πάλι, ο αγοραστής θα κάνει απόσβεση του κεφαλαίου σε 10 χρόνια και θα έχει κερδίσει τα διπλάσια από όσα έδωσε σε 20 χρόνια!
Το κράτος πού κερδίζει από αυτή την συμφωνία;
Το κράτος θα δώσει σε 20 χρόνια για κάτι που πούλησε 145 εκατ. Ευρώ τα διπλάσια δηλαδή 290 εκατ. Ευρώ!
Ποιος κερδίζει ρε δυναμίτες της ανάπτυξης από αυτή την συμφωνία;
Ρωτάω με το μικρό μου το μυαλό που δεν φτάνει τα δικά σας τεράστια μυαλά;
Εάν κάποιος από εσάς διαβάσει το άρθρο και καταλαβαίνει κάτι άλλο παρακαλώ διορθώστε με γιατί οι γνώσεις μου δεν είναι αρκετές για να κατανοήσω αυτή την συμφωνία!

Ο κανόνας των αναλογιών

Πριν το διαβάσετε έχω να δηλώσω το εξής : ότι το κείμενο αυτό το έβαλα για να προβληματιστούμε. Δεν παίρνω θέση για τον απλούστατο λόγο υπάρχει υπερπληροφόρηση για αρκετά πράγματα μόνο που αρκετές φορές είναι μονόπλευρη. Προσωπικά θέλω και μια άλλη διάσταση του θέματος. Ο λόγος στό άρθρο λοιπόν.

Ακούμε τελευταία ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι κόμμα αλλά τρομοκρατική, εγκληματική οργάνωση  με τρανταχτή απόδειξη τη δολοφονία του άτυχου συμπολίτη μας Π. Φύσσα. Χάρη δε στην εγρήγορση και την αποφασιστικότητα της Κυβέρνησης συνελήφθη ο ένοχος  του εγκλήματος και μέλη της  οργάνωσης (κόμματος) που θεωρούνται  συνεργοί  του. Η έμφαση στα γεγονότα αυτά, τόσο από πλευράς της Κυβέρνησης όσο και των ΜΜΕ, είναι τέτοια που απορεί κανείς εάν οι θεσμοί στον τόπο λειτουργούν τόσο άψογα που η δράση της Χ. Α. έρχεται να τους αμαυρώσει.
Το  έγκλημα είναι ποινικό αδίκημα και θα ήταν αρκετό εάν  η δικαιοσύνη  αφηνόταν ελεύθερη να το δικάσει. Όμως μας είπαν καθαρά πως η σύλληψη των ενόχων είναι ένα κατόρθωμα δια το οποίο τα εύσχημα ανήκουν στην Κυβέρνηση η οποία υπερασπίζεται τους "δημοκρατικούς θεσμούς"  και ομολογεί με τον τρόπο αυτό ότι στόχος της είναι η εξάρθρωση της πολιτικής αυτής οργάνωσης.
Εφόσον η Χ. Α. είχε μέχρι τώρα κατορθώσει με δημοκρατικό τρόπο, μέσω  των εκλογών, να εκπροσωπείται στο κοινοβούλιο εκλεγμένη από ένα μεγάλο ποσοστό του λαού ώστε να αποτελεί το τρίτο κόμμα διερωτάται κανείς εάν όλος αυτός ο κόσμος που την υποστήριξε είναι εγκληματίες και τρομοκράτες, Θα μπορούσε βέβαια να ισχυριστεί κανείς ότι οι άνθρωποι αυτοί παραπλανήθηκαν από τα συνθήματα της Χ. Α. ενάντια στην εθνική υποδούλωση, τον εθνομηδενισμό, την φτώχεια και την οικονομική εξάρτηση στην οποία μας οδηγεί η πολιτική των τελευταίων κυβερνήσεων   και για αυτό την ψήφισαν. Μα ποιοι είναι επιτέλους οι ψηφοφόροι της Χ.Α.  που υποστηρίζουν μία εγκληματική οργάνωση;
Είναι οι νοικοκυραίοι που βλέπουν  την περιουσία τους να χάνει την αξία της ενώ συγχρόνως η φορολογία για τη διατήρηση της είναι δυσβάστακτη και τους υποχρεώνει να την ξεπουλήσουν.
Είναι οι μικρομεσαίοι βιοτέχνες, αγρότες και επιχειρηματίες που η ελεύθερη αγορά ξένων προϊόντων τους φέρνει αντιμέτωπους σε έναν αθέμιτο ανταγωνισμό ενώ ο εξαναγκασμός τους σε ένα σκληρό νόμισμα τους εξουθενώνει τελειωτικά.
Είναι οι νέοι  επιστήμονες που είναι άνεργοι και όταν βρουν δουλειά αναγκάζονται να εργάζονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών χωρίς ασφάλιση και προοπτική για το μέλλον.
Είναι οι έμποροι που κλείνουν τα μαγαζιά τους λόγω έλλειψης ρευστότητας στην αγορά διότι δεν μπορούμε να τυπώσουμε χρήμα αλλά πρέπει να το δανειστούμε με επιτόκιο εξοφλώντας κατά προτεραιότητα τα προηγούμενα δάνεια με ενέχυρο την ίδια τη χώρα..
Είναι οι άνθρωποι του μόχθου που ανταγωνίζονται στην αγορά εργασίας τους εξαθλιωμένους παράνομους μετανάστες, θύματα του διεθνούς καπιταλισμού που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους και είναι πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν τις προσταγές του συστήματος ενάντια στους ίδιους τους πολίτες της χώρας που τους φιλοξενεί εάν χρειαστεί.
Είναι οι ανήμποροι συνταξιούχοι, τα εξαπατημένα περήφανα γηρατειά που ευτυχώς για αυτά επέστρεψαν στα σπίτια τους από τα γηροκομεία για να στηρίξουν τα εγγόνια τους με την πενιχρή τους σύνταξη, ουδέν κακό αμιγές καλού.
Τέλος είναι όλοι οι Έλληνες πατριώτες που βλέπουν το έθνος τους να χάνει την  ανεξαρτησία του και να υποδουλώνεται σε ξένους τοκογλύφους για χρήματα που επί τριάντα χρόνια κατασπαταλούσαν τα κόμματα εξουσίας για να παραμείνουν στην εξουσία. Είναι στην ουσία αυτό που πολιτικά θα λέγαμε οι άνθρωποι της κεντροδεξιάς, πατριώτες που εξαπατήθηκαν από τη Ν.Δ και το ΠΑΣΟΚ.
Για να αποκρύψει όλα αυτά από το προσκήνιο, το σύστημα προσπαθεί να μεγιστοποιήσει τα εγκλήματα της Χ.Α. και να αναγκάσει όλον αυτό τον κόσμο να επιστρέψει στα κόμματα του ψευδεπίγραφου 'Συνταγματικού Τόξου'  φοβερίζοντας τους με το δίλλημα υποταγή στα μνημόνια ή ναζισμός. Όλα αυτά γίνονται ο με τόση ξετσιπωσιά που διερωτάται κανείς εάν απευθύνονται σε πρόβατα που τρώνε κουτόχορτο ή σε νοήμονες ανθρώπους.  Ξεμωραθήκανε φαίνεται και  δεν καταλαβαίνουν ότι οι Έλληνες πολίτες  ξέρουν να  κρίνουν τις σχέσεις των πραγμάτων και τι κρύβεται πίσω από αυτά. Εμώρανε Κύριος ους βούλεται απωλέσαι λέει η Γραφή . Ούτε στη δολοφονία του Λαμπράκη δεν είχε γίνει τόσος ντόρος,  ενώ άλλοτε  όταν ήθελαν να έλθει ο ΓΑΠ στην εξουσία για να παραδώσει τη χώρα στο Δ.Ν.Τ. σκότωσαν ένα παιδάκι και  έδωσαν αφορμή να καεί η Αθήνα και η ύπαιθρος χώρα.
Όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο φόνος ενός ανθρώπου  είναι έγκλημα που πρέπει να δικάσει και να τιμωρήσει η Δικαιοσύνη και όχι η Κυβέρνηση. Και αφού η δολοφονία ενός ανθρώπου είναι έγκλημα τότε τι είναι ο εξαναγκασμός σε αυτοκτονία εκατοντάδων συμπολιτών μας, υπό την πίεση της ανέχειας, της απόγνωσης και της κατάρρευσης των προσδοκιών μιας ζωής;
Εάν η συνομωτική δράση της Χ.Α. και η παραπλάνηση ανυποψίαστων  πολιτών για την εγκληματική της δράση είναι πράξη αντισυνταγματική  τότε τι είναι η προεκλογική συνωμοσία με το ΔΝΤ και τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς  μηχανισμούς που εξαπάτησαν  ψυχρώ εκατομμύρια   Ελλήνων με το 'Λεφτά Υπάρχουν' ;
Εάν η πατρίδα μας είναι ο χώρος που χρειαζόμαστε να ζήσουμε και να αναπτυχθούμε σαν έθνος,  για την εξασφάλιση του οποίου οι πρόγονοι μας θυσιαστήκανε, τότε η παράδοση  της χώρας σε ξένη κυριαρχία τι άλλο είναι παρά εθνική προδοσία κολάσιμη σύμφωνα με το Σύνταγμα;
Όλοι ακούσαμε τον ΓΑΠ να λέει ότι χρειαζόμαστε μία παγκόσμια κυβέρνηση εδώ και τώρα, καθώς και τον υπουργό Κ. Χατζηδάκη να μας βεβαιώνει ότι η παγκοσμιοποίηση άρχισε και δεν μπορούμε να την σταματήσουμε, δικαιολογώντας με τον τρόπο αυτό το ξεπούλημα της χώρας στο διεθνές κεφάλαιο, μια δουλειά στην οποία καταγίνεται με αξιοθαύμαστο ζήλο.
Εάν τα μέλη της Χ.Α. κρατούνται στον Κορυδαλλό για το φόνο ενός ανθρώπου, όπως έκρινε η Δικαιοσύνη, τότε πως είναι δυνατόν να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι υπαίτιοι του εθνομηδενισμού, της υποταγής στης χώρας μας, των αυτοκτονιών εκατοντάδων και της λιμοκτονίας εκατομμυρίων πολιτών;
Και η Εκκλησία κατέκρινε τα εγκλήματα της Χ.Α. και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει αυτή την αλήθεια. Γεννάται όμως το ερώτημα, εφόσον η Εκκλησία βλέπει τόσο μακριά μέχρι την αιωνιότητα γιατί δεν βλέπει τα πράγματα πέρα από την Χ.Α. στην οποία έχει μονομερώς εστιάσει την προσοχή της;  Δεν βλέπει τις μεθοδίες υποδούλωσης του κόσμου που έρχονται και ήδη τον δολοφονούν; Κατηγορούν τη Χ.Α. για ορατές μεθοδεύσεις, για  όπλα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και στρατιώτες με μπότες και ρόπαλα , αλλά δεν βλέπουν τις αόρατες μεθοδεύσεις των δυνάμεων του μαμωνά με όπλα που δεν έχει ξαναδεί η ανθρωπότητα και στρατιώτες με γραβάτα και φονική ισχύ πέρα από κάθε ανθρώπινη διάνοια. Η Εκκλησία λέει πως όταν κάποιος φανερώνει τη μισή αλήθεια τότε ψεύδεται, ας ελέγξει  η ίδια τον εαυτό της.
Ο Πρωθυπουργός της χώρας, πίνοντας τα ουζάκια του στην Αμερική με αμερικάνους αξιωματούχους (μας τον έδειξαν και φωτογραφία)  έχει το θράσος να μέμφεται όσους επιθυμούν την επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα, τη δραχμή, τη μόνη μας ελπίδα για ανάπτυξη και ανεξαρτησία, εφόσον η Ευρώπη δεν είναι το ομοσπονδιακό κράτος που μας υποσχέθηκαν αλλά έχει καταντήσει λάκκος λεόντων ανταγωνιζόμενων για το ποιος θα κατασπαράξει το θύμα που θα πέσει στα νύχια τους. Δημιουργεί ακόμη πόλωση με την Αριστερά, τον εχθρό της Χ.Α., που ζητά την έξοδο και από το ΝΑΤΟ κατηγορώντας και την Αριστερά  εμμέσως πλην σαφώς, ως αντισυνταγματικό κόμμα. Αυτοαποκαλούνται 'Συνταγματικό Τόξο' αυτοί που παραβιάζουν το Σύνταγμα με καλπονοθευτικούς νόμους αλλοιώνοντας   τη λαϊκή θέληση  και υπογράφουν  δανειακές συμβάσεις που παραδίδουν την εξουσία της χώρας στους δανειστές. Μας απειλούν μάλιστα με εμφύλιο εάν δεν υποκύψουμε. Να δούμε όμως τι θα πει στο τέλος  και η Δικαιοσύνη, θα κάνει κάτι ή θα περιμένει εντολή της Κυβέρνησης πετώντας το μπαλάκι στο λαό; Ελθέτω η Βασιλεία σου Κύριε!

Ηλίας Σταμπολιάδης

Καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης

5/10/2013